تعلیم /۸۷            

(T)       به برنامه " دوره شاگردسازی از رادیو " خوش آمدید. در این مجموعه درس‌ها، فرصت خواهید یافت تا مَثل‌های عیسی مسیح را درک نموده، آنها را تعلیم دهید. با استفاده از "راهنمای تفسیر مَثل‌ها"، دو معلم، مَثل "مباشر زیرک" را در لوقا ۱۶: ۱ - ۱۳ بررسی خواهند نمود. این مَثلی است در مورد مباشرت در ملکوت خدا.

 (S)      لوقا ۱۶: ۱ - ۸ می‌فرماید: "مردی ثروتمند مباشری داشت که به حساب دارایی‌های او رسیدگی می‌کرد. اما به او خبر رسید که مباشرش در اموال او خیانت می‌کند. پس او را خواست و به او گفت: ”شنیده‌ام که اموال مرا حیف و میل می‌کنی. پس هر چه زودتر حسابهایت را ببند، چون از کار برکنار هستی.“ مباشر پیش خود فکر کرد: ”حالا چه کنم؟ وقتی از این کار برکنار شدم، نه قدرتِ بیل زدن دارم و نه غرورم اجازه می‌‌دهد گدایی کنم. دانستم چه کنم. باید کاری کنم که وقتی از اینجا می‌روم، دوستان زیادی داشته باشم تا از من نگهداری کنند.“ پس هر یک از بدهکارانِ ارباب خود را فراخواند و با ایشان گفتگو کرد. از اولی پرسید: ”چقدر به ارباب من بدهکار هستی؟“ جواب داد: ”صد حلب روغن زیتون.“ مباشر گفت: ”درست است. این هم قبضی است که امضاء کرده‌ای. اما بنویس پنجاه حلب.“ از دیگری پرسید: ”تو چقدر بدهکاری؟“ جواب داد: صد خروار گندم. به او گفت: ”قبض خود را بگیر و بجای آن بنویس هشتاد خروار.“ آن مرد ثروتمند، زیرکیِ مباشر خائن را تحسین کرد."

(T)       نکته ۱-    درک داستان طبیعی مَثل

بیایید به نوبت عناصری را که در داستان مطابق واقعیات زندگی روزمره‌اند، توضیح دهیم.

 ”مرد ثروتمند“ احتمالاً مالکِ ملکی بزرگ بود. او به احتمال زیاد فرد درستکاری بود، چون نه او، بلکه مباشرش خائن و دغل‌باز خوانده می‌شود.

(S)       ”مباشر“ کسی بود که بر امور خانه یا بر امور اقتصادی مِلکی نظارت داشت. مباشرِ این مَثل به حیف و میلِ اموالِ اربابش متهم شده بود. بدرستی مشخص نیست که این اتهام را چه کسی بر او وارد کرده بود، ولی او به احتمال زیاد براستی مقصر بود زیرا به این اتهام اعتراضی نکرد و خود را بی‌گناه نخواند.

(T)       ”بدهکاران“ به احتمال زیاد کسانی بودند که قسمتی مِلکِ ارباب را اجاره کرده بودند و بعنوان بهای اجاره، سالیانه مقدار مشخصی از محصولات خود را به او می‌دادند. همچنین ممکن بود که این بدهکاران از ارباب پول قرض کرده بودند یا کالاهایی بصورت قسطی از او خریده بودند. ‌هر یک از این بدهکاران، مبلغ قابل توجهی به ارباب مقروض بود.

(S)      ”حساب پس دادنِ مباشر“. مالکِ آن مِلک از مباشرش خواست حسابهایش را ببندد و دفترِ مربوط به حساب‌رسیِ امورِ مِلک را به او تحویل دهد. مباشر لزوماً به دزدی و کلاهبرداری متهم نشد، اما تقریباً بطور حتم به بی‌کفایتی در امرِ مباشرت متهم گردید. احتمالاً او اموال اربابش را به هدر داده بود، یا اینکه در اداره امور مِلک سهل‌انگاری کرده بود. مالکِ ملک می‌خواست مباشر خود را اخراج کند، و بنابراین به او فرصتی داد تا قبل از رفتن، حسابهایش را تحویل دهد.

(T)       مباشر چه میکند؟ مباشر پس از خبر اخراج شدن، سکوت کرده و آرامش دارد. بنابراین خطای خود را پذیرفت. اول در اندیشه بود که چه کند. آنقدر قدرت نداشت که به عنوان کارگر کار کند و خجالت میکشید که به لطف و ترحم دیگران وابسته باشد. سپس ناگهان راه خوبی به نظرش رسید و طرحی ریخت. او به افراد مشخصی لطف بزرگی خواهد کرد تا آنان نیز در آینده به محبت او پاسخ دهند. او بدهی مالی آنها را کاهش خواهد داد برای اینکه آنان بعداً از نظر مالی به او یاری رسانند.

(S)      ”تغییر دادنِ ارقامِ صورتحسابِ بدهی“. منظور از ”قبض بدهی“، نوشته‌ای بود که توسط فرد بدهکار امضاء می‌شد و در آن قید می‌گشت که فرد بدهکار فلان مبلغ پول یا کالا قرض کرده و موظف به بازپرداختِ آن است. مباشرِ حیله گر، بدهکارانِ اربابِ خود را یک به یک فراخواند و از آنها خواست صورتحسابِ بدهی‌شان را به نفع خودشان و به ضررِ مالکِ ملک تغییر دهند. در این مورد که بدهکاران این کار را چطور انجام دادند چیزی گفته نشده است. احتمالاً قبضهای بدهی، لوح‌هایی از جنسِ موم بود و بنابراین براحتی می‌شد نوشته‌های آن را تغییر داد. و یا ممکن است قبضهای اصلی پاره شده و بجای آن قبضهای جدیدی نوشته شده بود که میزان بدهی را بسیار کمتر از قبل نشان می‌داد.        بدهکاران احتمالاً نمی‌دانستند که این کارِ مباشر نوعی فریب و حیله گری است. در آن روزگار، گاه اربابان و طلبکاران بخاطر شرایط نامساعد هوا که باعث افت میزان محصول می‌شد، میزانِ بدهیِ بدهکارانِ خود را تقلیل می‌دادند. بدهکاران به احتمال زیاد تصور می‌کردند که آنچه مباشر به آنها می‌گوید، دستوری از جانب اربابِ مِلک است.

(T)      ”ارباب، مباشرِ حیله گر را تحسین کرد“، زیرا زیرکانه عمل کرده بود. منظور از ”ارباب“ در آیه ۳  و۵ ، نه عیسی مسیح، بلکه صرفاً مالکِ آن مِلک است. عیسی مسیح صرفاً داستانی را نقل می‌کرد. او فرمود که اربابِ آن مباشر مَکار، وی را تحسین کرد، نه به این خاطر که مباشرش فردی حیله گر بود، بلکه از این سبب که زیرکانه عمل کرده بود و به فکر آینده‌اش بود. چنین کاری، یعنی برنامه‌ریزی کردن برای آینده، براستی عاقلانه، زیرکانه و حکیمانه بود. ارباب دیگر نمی‌توانست قبضهای بدهی را تغییر دهد و به وضعیت اول برگرداند، زیرا همه فکر می‌کردند که او از سر بزرگواری نسبت به بدهکارانش مهربان و باگذشت بوده است.

(S)       نکته ۲-     بررسی چارچوب آنی و تعیین عناصر مَثل

            بیایید به نوبت چارچوب مَثل را توضیح دهیم.                "زمینه" این مَثل در فصل‌های ۱۵ و ۱۶ انجیل لوقا یافت می‌شود. عیسی در لوقا فصل ۱۵ سه مَثل درمورد گوسفند گمشده، سکه گمشده و پسر گمشده تعریف کرد و درمورد طرز نگرش خدا نسبت به مردمِ گمشده این دنیا تعلیم داد. عیسی این مَثلها را در پاسخ به نگرشِ اشتباهی بیان فرمود که فریسیان و معلمان شریعت نسبت به باجگیران و گنهکاران داشتند. عیسی در این مَثلها، درمورد ”نگرش غلط نسبت به مردم“ هشدار داد. در لوقا فصل ۱۶، عیسی دو مَثل نقل کرد. او در مَثل مباشر زیرک، در مورد ”استفاده نادرست و گناه‌آلود از اموالِ دنیا“ هشدار می‌‌دهد. در لوقا ۱۶: ۱ می‌خوانیم که عیسی این مَثل را خطاب به شاگردانش بیان داشت، اما قطعاً فریسیان نیز آن را شنیدند و دریافتند که روی سخنِ عیسی با آنها نیز هست (لوقا ۱۶: ۱۴). لوقا فصل ۱۶ از سه بخشِ مرتبط به هم تشکیل شده است: آیات ۱ – ۱۳ استفاده گناه‌آلود از اموالِ دنیا را نشان می‌‌دهد. آیات ۱۴ - ۱۸ ریاکاریِ افرادِ پول‌دوست را نشان می‌دهد، و آیات ۱۹ – ۳۱ نیز در مورد نتایج هولناکِ سوءاستفاده از ثروت و سوءاستفاده کردن از مردم تعلیم می‌دهد، و بنابراین ترکیبی است از مضامینِ فصل‌های ۱۵ و ۱۶.

 "داستان" مَثل در لوقا ۱۶: ۱ – ۸ یافت می‌شود.         "توضیح یا کاربرد" مَثل در لوقا ۱۶: ۸ – ۱۳ یافت می‌شود. این مَثل، چهار حقیقتِ بسیار مهم را به ما تعلیم می‌دهد:

(T)       اول.    "مسیحیان نیز باید مانند مردم دنیا زیرک باشند".      

ارباب، مباشرِ حیله گر خود را تحسین کرد زیرا او زیرکانه عمل کرده بود. عیسی در این مورد با اربابِ آن مباشرِ فریبکار موافق است. ارباب در اینجا نه فریبکاری و حیله گری مباشر، بلکه ”زیرکی و آینده‌نگریِ“ او را تحسین می‌کند. آنچه تحسینِ عیسی را برمی‌انگیزد نه نادرستیِ مباشر، بلکه هوش و ذکاوت اوست در اندیشیدن به آینده و برنامه‌ریزی کردن برای نیازهای آینده. به همین ترتیب، عیسی از شاگردانش نمی‌خواهد دغل‌باز باشند، بلکه آنها را تشویق می‌کند به اینکه زیرک و آینده‌نگر باشند و پیشاپیش برای آینده برنامه‌ریزی کنند. زیرکی که مردم این دنیا در امور دنیوی به خرج می‌‌دهند اغلب بسیار بیشتر از زیرکی و هوش و ذکاوتی است که فرزندان خدا در اموری که به نجات ابدی‌شان مربوط می‌شود از خود نشان می‌‌دهند. به همین جهت، عیسی به شاگردانش تعلیم می‌‌دهد که زیرک باشند، بدین معنا که مادام که هنوز بر روی این زمین زندگی می‌کنند، مسائل را با هوش و ذکاوت از هم تشخیص دهند و حکیمانه عمل کنند. درست همانطور که مردم این دنیا بخاطر زیرکی و آینده‌نگری‌شان قابل‌تحسین هستند، عیسی زیرکی و آینده‌نگری را در مردمِ نور، یعنی در مسیحیان نیز تحسین می‌کند. اما بین مردم دنیا و مسیحیان تفاوتی وجود دارد. برخلاف مردم دنیا که با فریب و ناراستی برای آینده نقشه می‌کشند و  برنامه‌ریزی می‌کنند، مسیحیان با درستکاری، صداقت و رحم و بخشش که همگی از ویژگیهای پادشاهی خداست، برای آینده  برنامه‌ریزی می‌کنند.

(S)       دوم.    "مسیحیان باید ثروت دنیا را در راه یافتن دوست بکار گیرند".

 در لوقا ۱۶: ۹ عیسی می‌فرماید: ”من به شما توصیه می‌کنم که مالِ دنیا را در راه درست بکار گیرید تا دوستانی بیابید. آنگاه وقتی مالتان از میان برود، خانه‌ای در آخرت خواهید داشت.“ عیسی به شاگردانش تعلیم می‌دهد که آینده‌نگر باشند و پیشاپیش برای آینده‌شان برنامه‌ریزی کنند. اصطلاحِ ”مالِ بی‌انصافی“ ، نوعی اختصاص دادن به پول یا مال و ثروت دنیاست. عیسی نمی‌‌گوید که پول یا مال و ثروت بخودیِ خود چیز بدی است و استفاده از آن بی‌انصافی است، بلکه تلویحاً می‌گوید که ثروت‌اندوزی و استفاده از پول یا دارایی ، اغلب در این دنیا با بی‌عدالتی و ناراستی انجام می‌شود. کتاب‌مقدس تعلیم نمی‌دهد که ثروت یا مال دنیا بخودی خود چیز بد یا گناه‌آلودی است. به همین جهت، اصطلاحِ ”مالِ بی‌انصافی“ بصورت ”مال دنیا“ ترجمه شده تا نشان دهد که منظور، ثروتِ فانی دنیا در تقابل با ثروتهای حقیقیِ آسمانی است (۱۶: ۱۱).

 مسیحیان باید با استفاده از پول و ثروت خود در این دنیا، برای  زندگیِ ابدیِ‌شان برنامه‌ریزی کنند. آنان باید مادام که بر روی این زمین زندگی می‌کنند اموال و دارایی‌ خود را  در راه حمایت از امور خیر و کمک به نیازمندان بکار گیرند، تا وقتی مردند، تمام کسانی که از بخشندگی‌ آنان بر روی این زمین سود  جُسته‌اند در آسمان به گرمی از آنان استقبال نمایند. مسیحیان باید از امکانات و منابعی که در این دنیا در اختیار دارند برای ابدیت‌شان استفاده کنند. بنابراین عیسی به شاگردان خود تعلیم می‌دهد که پول و ثروتی را که در این دنیا دارند در جهتِ هدایت کردنِ مردم به‌سوی پادشاهی خدا بکار بگیرند. استفاده درست از ثروت زمینی به این معناست که اموال این دنیا را در پادشاهی خدا سرمایه‌گذاری کنیم. این عملِ نیکو بی‌تردید بی‌پاداش نخواهد ماند.

(T)      سوم.   "مسیحیان باید در مورد مسئولیتهای کوچک و نیز در خصوص مسئولیتهای بزرگ قابل‌اعتماد باشند".

در لوقا ۱۶: ۱۰ – ۱۲، عیسی بر صداقت، درستکاری و قابل‌اعتماد بودن در امور کوچک (یعنی اموال دنیا) تأکید می‌ورزد. پول و مال و ثروتِ زودگذرِ دنیا در مقایسه با ثروتِ جاودانیِ آسمان بسیار کوچک و کم‌اهمیت است. اما اگر در این امور کوچک قابل‌اعتماد باشیم، در امور بزرگتر نیز قابل‌اعتماد خواهیم بود. استفاده حکیمانه و عملی از ثروت زمینی که خدا به ما مسیحیان محول نموده باعث خواهد شد که او ثروتهای بسیار بزرگترِ آسمانی را در پادشاهی خود به ما محول نماید.

  در آیات ۱۱ و ۱۲، ”ثروتهای زمینی“ به موازاتِ ”مال دیگران“ آمده است و منظور پول و ثروتهای زمینی است که همواره از آنِ خداست، هرچند او آن را بعنوان امانت به ما مسیحیان سپرده است تا بطور حکیمانه و مسئولانه از آن استفاده کنیم. همچنین، ”ثروتهای حقیقی“ به موازاتِ ”مال خود“ آمده است و منظور ثروتهای آسمانی، یعنی همان پادشاهی خداست که خدا بعنوان میراث به ایمانداران می‌بخشد (متی ۲۵: ۳۴؛ عبرانیان ۱۲: ۲۸). خدا این ثروتها را بعنوان امانت به ما مسیحیان سپرده است تا بطور حکیمانه و مسئولانه از آن استفاده کنیم. بدین ترتیب، عیسی به شاگردان خود تعلیم می‌دهد که بین چگونگیِ استفاده آنها از آنچه بر روی این  زمین به آنان محول شده است و آنچه که در آسمان و زمین جدید به آنان سپرده خواهد شد، ارتباطی تنگاتنگ وجود دارد. درست است که وارث شدنِ پادشاهی خدا تا اندازه زیادی از هنگامی که شخص به عیسی مسیح ایمان می‌آورد آغاز می‌شود (یوحنا ۳: ۳)، و بنابراین مسیحیانی که قابل‌اعتمادند از هم‌اکنون بر روی این زمین این مسئولیت را خواهند یافت که بر امور مربوط به پادشاهی خدا، یعنی بر کلیسا و مسیحیان، مباشرت کنند. اما تأکید در اینجا بر وارث شدنِ پادشاهی خدا بصورتِ نهایی آن است، یعنی وارث شدنِ آسمان و زمین جدید مورد نظر است. مسیحیان باید نه بر آنچه دیدنی است، بلکه بر آنچه نادیدنی است چشم بدوزند. زیرا آنچه دیدنی است، موقتی و زودگذر است، اما آنچه نادیدنی است، ابدی و جاودانه است (دوم قرنتیان ۴: ۱۸؛ ۵: ۷).

(S)       چهارم.     "مردم نمی‌توانند هم خدا را خدمت کنند و هم پول را".

در لوقا ۱۶:  ۱۳، عیسی بر این واقعیت تأکید می‌ورزد که هیچکس نمی‌تواند بطور همزمان هم خدای کتاب‌مقدس را دوست داشته باشد و او را خدمت نماید و هم پول را بندگی کند. کشمکشِ روانی در جان و روانِ کسی که فکر می‌کند می‌تواند در عین حال هم بنده پول باشد و هم خدا را خدمت نماید، رفته رفته چنان شدید و غیر قابل تحمل می‌شود که وی دیر یا زود در رفتار، گفتار و حالات خود نشان می‌دهد که دلش در واقع با کدامیک است. برخی فکر می‌کنند که می‌توانند با استفاده از خدا پولدار شوند، و یا با عبادت کردنِ خدا ثروتمند گردند (اول تیموتائوس ۶: ۵). اما عیسی به شاگردانش تعلیم می‌دهد که باید اینرا انتخاب کنند که  تنها خدا را دوست بدارند و او را خدمت نمایند و همچنین توسط بکار بردن پول و ثروت زمینی خود، امور و اهداف خدا را به پیش برند.  

(T)       نکته ۳-      تعیین جزئیات مربوط و نامربوط در مَثل

کدامیک از جزئیاتِ این مَثل واقعاً اصلی و مربوط است. عیسی به هیچیک از جزئیات این مَثل مفهوم روحانی خاصی نمی‌دهد. در این مَثل، جزئیاتی وجود دارد که نباید برای آنها معنای خاصی قائل شویم.

”مرد ثروتمند“ از جزئیات مربوط در این مَثل نیست. او را نباید نمادی از عیسی مسیح یا پول یا هر چیز دیگر دانست.        ”مباشر“ یکی از جزئیات مربوط است زیرا شخصیت اصلی در مَثل است. بااینحال باید توجه داشت که او نمایانگر فرد مسیحی نیست، زیرا مسیحیان نباید با نادرستی عمل نمایند. بلکه او در تقابل با مسیحیان قرار داده می‌شود.       ”واژه زیرک“ نیز یکی از جزئیات مربوط است. آنچه در اینجا مربوط و اصلی است نه خودِ مباشر یا دغل‌باز بودنِ او، بلکه این واقعیت است که او با زیرکی عمل کرده است. قوه تشخیصِ مباشر و حکمت عملی که او از خود نشان می‌دهد و از پول و ثروت دنیویِ خود در جهت تأمین آینده‌ای امن استفاده می‌کند، نکته اصلی در این مَثل است و از این  رو بسیار مربوط می‌باشد.

(S)          نکته ۴-       تشخیص پیام اصلی مَثل

             مَثل مباشر زیرک در لوقا ۱۶: ۱ - ۱۳ درباره "مباشرت در ملکوت خدا" تعلیم می‌دهد.

             پیام اصلی مَثل این است: "مسیحیان باید زیرکانه عمل نموده، با استفاده از اموالِ دنیوی‌شان برای ابدیت‌ِ خود دوستانی بیابند." منظور از زیرک بودن این است که باهوش و حکیم باشیم و از قوه تشخیصِ درست و حکمت عملی برخوردار باشیم.             "مباشرت" از خصوصیات اساسی ملکوت خدا است.  قومِ ملکوت خدا از هم‌اکنون و در همین دنیا، از پول و ثروت خود در جهت پیشبردِ پادشاهی خدا و هدایت کردنِ مردم به‌سوی آن استفاده می‌کنند. استفاده حکیمانه و مسئولانه از اموال دنیوی بی‌تردید بی‌پاداش نخواهد ماند. تمام کسانی که به سوی ملکوت خدا هدایت شده‌اند یا بواسطه استفاده حکیمانه و مسئولانه‌ مسیحیان از اموال دنیوی‌شان، از لحاظ روحانی برکت یافته‌اند، هنگامی که این مسیحیان به آسمان روند از آنان استقبال خواهند نمود. مسیحیانی که قابل‌اعتماد هستند تا اندازه زیادی از هم‌اکنون بر روی این زمین این مسئولیت را خواهند یافت که بر امور مربوط به پادشاهی خدا، یعنی بر کلیسا و مسیحیان، مباشرت کنند. اما تأکید در اینجا بر وارث  شدنِ پادشاهی خدا بصورتِ نهایی آن است، یعنی وارث شدنِ آسمان و زمین جدید مورد نظر است. مسیحیان باید نه بر آنچه دیدنی است، بلکه بر آنچه نادیدنی است چشم بدوزند. زیرا آنچه دیدنی است، موقتی و زودگذر است، اما آنچه نادیدنی است، ابدی و جاودانه است.

(T)     نکته ۵-       مقایسه مَثل با قسمت‌های مشابه و متضاد در کتاب‌مقدس

              میخواهم مَثل مباشر زیرک را با متی ۶: ۱۹ – ۲۴ مقایسه کنم: مَثل مباشر زیرک تعلیم می‌دهد که مسیحیان باید درمورد نحوه استفاده از پول یا مال و ثروت دنیا حکیمانه و عاقلانه عمل کنند، ولی متی ۶: ۱۹ – ۲۴ چنین تعلیم می‌دهد که فکر و ذکرِ مسیحیان باید پیوسته معطوفِ واقعیتِ روحانی باشد. این واقعیت روحانی اگرچه نادیدنی است، اما واقعیتی است ابدی (دوم قرنتیان ۴: ۱۸؛ ۵: ۷). مسیحیان همواره باید نه بر زمین، بلکه در آسمان برای خود گنجها بیندوزند. البته فرد مسیحی تنها با درستکاری و صداقت و بطرزی حکیمانه و مسئولانه به جمع‌آوریِ مال و ثروت می‌پردازد.

(S)       می خواهم مَثل مباشر زیرک را با مَثل قنطارها در متی ۲۵: ۱۴ – ۳۰ مقایسه کنم. مَثل قنطارها چنین تعلیم می‌دهد که مسیحیان باید در استفاده از اموال، روابط، تواناییها و فرصتهایی که خدا به آنها سپرده است، ”امین“ باشند.

(T)       همچنین میخواهم مَثل مباشر زیرک را با مَثل ثروتمند نادان در لوقا ۱۲: ۱۳ – ۲۱ مقایسه کنم. مَثل ثروتمند نادان چنین تعلیم می‌‌دهد که مسیحیان نباید درمورد ثروت، اموال و پولِ خود خودخواهانه عمل کنند. مسیحیان نباید برای خود زیست کنند، بلکه باید درخصوص تک تک جنبه‌های زندگی خود به خدا حساب پس دهند و بخوبی از این واقعیت آگاه باشند که کاملاً متکی به خدا هستند. 

(S)       همچنین میخواهم مَثل مباشر زیرک را با مَثل مرد ثروتمند و ایلعازر فقیر در لوقا ۱۶: ۱۹ – ۳۱ مقایسه کنم. مَثل مرد ثروتمند و ایلعازر فقیر تعلیم می‌دهد که مسیحیان باید درمورد چگونگی برخورد با افراد بی‌بضاعت و فقیر در جامعه، و نحوه استفاده از پول و ثروتِ خود ”مسئولانه“ رفتار کنند. عواقب و پیامدهای رفتار مسئولانه یا غیرمسئولانه مسیحیان در خصوص نحوه زندگی‌شان در این دنیا، پس از مرگ برگشت‌ناپذیر و غیرقابل تغییر است. مسیحیان مسئول و موظفند که مونس و غمخوارِ افراد فقیر و بی‌بضاعت در این دنیا باشند.

(T)       نکته ۶-     خلاصه تعالیم اصلی مَثل

بیایید به نوبت، تعالیم یا پیامهای اصلی مَثل را خلاصه‌ کنیم.

اول.    "همه مردم باید بدانند که خدا چگونه است".      

خدا آنچه را که در این دنیا به او تعلق دارد بعنوان امانت به مردم سپرده است تا بخوبی بر زمین و هرآنچه در آن است مباشرت کنند. این مَثل و نیز سایر مَثلهای مرتبط با آن تعلیم می‌دهند که خدا کاملاً به امور این جهان توجه دارد و در آنها دخیل است. خدا دنیا و هرآنچه را که در آن است آفریده و به انسان سپرده است تا بعنوان مباشر از آنها مراقبت کند (پیدایش ۱: ۲۸). خدا قطعاً تمام مردم جهان را در این مورد که چگونه بر زمینِ خدا و بر هرآنچه که در آن است مباشرت کرده‌اند، مسئول خواهد دانست.

(S)       دوم.      "لازم است که مسیحیان نیز بدانند باید چگونه باشند".

خدا نه تنها از ما می‌خواهد که خودخواهانه زندگی نکنیم، بلکه همچنین از ما انتظار دارد که درخصوص آنچه که او به ما سپرده است مسئولانه عمل کنیم و امین و قابل‌اعتماد باشیم. خدا می‌خواهد مسیحیان درخصوص نحوه استفاده از پول و دارایی که در نهایت تماماً متعلق به خود اوست و او آن را بعنوان امانت به مسیحیان سپرده است تا در جهت پیشبرد ملکوت خدا از آن استفاده کنند، دارای قوه تشخیص درست و حکمت عملی باشند. در روز داوری نهایی، خدا در این مورد که چگونه بر اموال او در این دنیا مباشرت کرده‌ایم از همه ما بازخواست خواهد کرد و حساب خواهد خواست.

(T)       تکلیف برای هفته آینده

اول.       برای یک فرد یا یک گروه این مَثل را موعظه کنید، تعلیم دهید یا بررسی نمایید. هفته آینده مَثل "خدمتکار وفادار و خدمتکار بی‌وفا" را بررسی خواهیم کرد. برای آمادگی، متی ۲۴: ۴۵ – ۵۱ را مطالعه کنید.

دوم.      کتابهای دستورعمل "بروید و ملکوت خدا را موعظه کنید" را ملاحظه کرده و به آدرس اینترنتی www.dota.net مراجعه کنید . این آدرس را به حروف تکرار میکنم ....

سوم.       هر شنبه تا چهارشنبه به برنامه " دوره شاگردسازی از رادیو " گوش دهید .