تعلیم / ۷۹ 

(T)       به برنامه " دوره شاگردسازی از رادیو " خوش آمدید. در این مجموعه درس‌ها ، فرصت خواهید یافت تا مَثل‌های عیسی مسیح را درک نموده ، آنها را تعلیم دهید. با استفاده از "راهنمای تفسیر مَثل‌ها" ، دو معلم ، مَثل "جاههای اِشغال شده" را در لوقا ۱۴: ۷-۱۱ بررسی خواهند نمود. به یاد داشته باشید که این مَثل در چارچوب مَثل‌های مربوط به ملکوت خدا بیان شده است. این مَثلی است در مورد فروتنی در ملکوت خدا. درحالی‌که به این برنامه گوش می‌دهید ، در دفترتان ، یادداشت بردارید یا برنامه را ضبط کنید.

  مَثل "داستانی است زمینی با معنایی آسمانی"؛ توضیحی است مبتنی بر امور واقعی زندگی به منظور تعلیم حقیقتی روحانی. عیسی از وقایع عادی و روزمره زندگی انسان استفاده می کرد تا اسرار ملکوت خدا را روشن کند و مردم را با واقعیت وضعیتشان و نیازشان به احیاء روبرو سازد. لطفاً ۱۴: ۷-۱۱ را بخوانید.

(S)       لوقا ۱۴: ۸-۱۱ می فرماید: "هرگاه به جشن عروسی دعوت می‌شوید ، بالای مجلس ننشینید ، زیرا ممکن است مهمانی مهم‌تر از شما بیاید و صاحب‌خانه از شما بخواهد که جایتان را به او بدهید. آنگاه باید با شرمساری برخیزید و در پایین مجلس بنشینید.  پس اول ، پایین مجلس بنشینید تا وقتی صاحب‌خانه شما را آنجا ببیند ، بیاید و شما را بالا ببرد. آنگاه در حضور مهمانان سربلند خواهید شد. زیرا هر که بکوشد خود را بزرگ جلوه دهد ، خوار خواهد شد ، اما کسی که خود را فروتن سازد ، سربلند خواهد گردید."

(T)          نکته ۱٫      درک داستان طبیعی مَثل

مَثل ها با زبانی مجازی بیان شده‌اند تا مفهومی روحانی را تشریح کنند. از این رو نخست به بررسی واژگان و پیشینه فرهنگی و تاریخی داستان می پردازیم. این مَثل به شکل نصیحت بیان شده است.

  چه عناصری در داستان مطابق واقعیات زندگی روزمره‌اند؟

(S)        اول.    "جاهای اختصاص داده شده به افراد محترم".

هر کشوری دارای آداب مخصوص به خود است. در اسرائیل ، پذیرایی در یک مجلس عروسی دارای آداب خاص و سختی بود. در هر خانه یک میز قرار داشت ، اما در یک مجلس عروسی ، بسته به تعداد مهمانان ، میزهای متعددی وجود داشت. در آن ایام ، مردم برروی صندلی نمی‌نشستند ، بلکه بر روی بالشهایی تکیه میدادند . سه تخت بشکل نعل اسب دور یک میز کوتاه چیده می‌شد. بر روی هر تخت سه نفر در حالیکه بر آرنج چپ خود تکیه می‌زدند ، و صورتشان رو به میز بود و پاهایشان نزدیک لبه میز آویزان بود ، بر تخت لم می‌دادند و با کمک دست راست خود غذا می‌خوردند. هر یک از این ۹ جا بر ۳ تخت دور میز ، نماینده جایگاه اهمیت یا احترام خاصی در اذهان قوم اسرائیل بود.

              مهمترین جاها ، بر تخت وسطی قرار داشت. نقطه وسط ، پرافتخارترین جایگاه قلمداد می‌شد. در سمت چپ شخصی که بیشترین احترام را داشت ، آنکه در مرتبه دوم اهمیت قرار داشت ، تکیه می‌زد. در سمت راست محترمترین مهمان ، شخصی که در مرتبه سوم اهمیت قرار داشت ، جای می‌گرفت. سه جای مهم دیگر ، بر تختی در سمت چپ تخت وسطی قرار می‌گرفت. این بار نیز جای وسط به نفر چهارم از نظر اهمیت و احترام اختصاص می‌یافت و در سمت چپ او ، نفر پنجم از لحاظ اهمیت جای می‌گرفت و در سمت راست او ، نفر ششم از لحاظ اهمیت قرار می‌گرفت. کم‌اهمیت‌ترین جاها در نیمکت سمت راستی قرار داشت. جای وسط به نفر هفتم از لحاظ اهمیت اختصاص می‌یافت و بر سمت چپ او جای نفر هشتم از نظر مرتبه احترام بود ، و بر سمت راست او نفر نهم جای می‌گرفت.

(T)        دوم.    "تعیین جا".

میزبان که اغلب خود صاحب‌خانه بود ، جاهایی را که هر یک از مهمانان باید در آن قرار بگیرند ، تعیین می‌کرد. عیسی چنین نصیحت فرمود: "هرگاه به جشن عروسی دعوت می‌شوید ، بالای مجلس ننشینید ... پس اول ، پایین مجلس بنشینید". اولین بخش داستان ، به مهمانی اشاره می‌کند که جایی را که برای او در نظر گرفته نشده بود اِشغال کرده است. این جا برای شخصی دیگر در نظر گرفته شده بود که از نظر میزبان از اهمیت بیشتری برخوردار بود. بنابراین میزبان با دیدن این اتفاق بسوی آن شخص که جا را تصاحب کرده بود آمد و به او گفت: "جایت را به این شخص بده". مهمان گستاخ که بطور شدید بخاطر آنکه آبرویش پیش همه رفته بود ، خجل و شرمنده شده بود ، اینک باید آن جایگاه را ترک می‌کرد و به جای پایین‌تری می‌رفت. او باید در پایین‌ترین جا می‌نشست ، زیرا دیگر تا آن زمان تمام جاهای دیگر اِشغال شده بود. یا اینکه اگر همچنان جاهای خالی متعددی وجود داشت ، او مایل نبود یک بار دیگر خجالت و شرمساری را تجربه کند. بخش دوم داستان بیان می‌کند که چگونه یک مهمان در پایین‌ترین جای مجلس قرار می‌گیرد. بنابراین میزبان با دیدن این اتفاق ، به سمت مهمان فروتن آمد و به او گفت: "دوست من ، بیایید در جایی بالاتر بنشینید". این مهمان که در برابر همه مهمانان دیگر سربلند شده بود ، به مکان بالاتر رفت.

(S)       نکته ۲٫    بررسی چارچوب آنی و تعیین عناصر مَثل

چارچوب شامل "زمینه" مَثل و "توضیح یا کاربرد" آن می‌شود. زمینه مَثل ممکن است بیانگر این نکته باشد که مَثل به چه مناسبتی گفته شده یا اینکه شرایط به هنگام گفته شدن آن به چه صورت بوده است. زمینه معمولاً قبل از مَثل یافت می شود و توضیح یا کاربرد ، بعد از مَثل.

              بیایید به نوبت چارچوب مَثل را توضیح دهیم.

(T)       "زمینه" این مَثل در لوقا ۱۴: ۱-۷ یافت می‌شود.

              اول .     "ضیافت مهم شام روز سبت برقرار بود".    عیسی به دفعات با فریسیان غذا خورد (لوقا ۷: ۳۶ و ۱۱: ۳۷ و ۱۴: ۱). اینبار او را دعوت کرده بودند تا در ضیافت مهم شام روز سبت شرکت کند. بعلت وجود قوانین سختِ فریسیان در خصوص روز سبت ، تمام تدارکات شام ، روز قبل انجام گرفته بود. نمی‌دانیم به چه علت عیسی را دعوت کرده بودند ، اما کتاب‌مقدس می‌فرماید که همه بدقت کارهای او را زیرنظر داشتند. علت دعوت شدن عیسی احتمالاً این بود که این فریسی به همراه فریسیان دیگر و استادان شریعت دیگری که دعوت کرده بود ، تلاش می‌کردند زمینه‌ای برای متهم ساختن عیسی پیدا کنند. حتی شاید آنها آن مردی را که دچار بیماری آب‌آوردگی بود عمداً در آنجا قرار داده بودند تا عیسی را ترغیب کنند در روز سبت شفا بدهد. اما این مسأله حتمی نیست ، زیرا در آن ایام این امری غیرمعمول نبود که مردم بدون آنکه دعوت شوند به مجالس داخل شوند (لوقا ۷: ۳۷-۳۸). عیسی در ابتدا از این گروه از فریسیان و استادان شریعت پرسید: "آیا طبق دستورات تورات ، می‌توان بیماری را در روز شنبه شفا داد یا نه؟" هیچکس "مایل نبود" پاسخی بدهد. بنابراین عیسی مرد بیمار را شفا داد و او را روانه کرد. آنگاه عیسی بار دیگر از فریسیان و استادان شریعت پرسید: "کدامیک از شما ، در روز شنبه کار نمی‌کند؟ آیا اگر الاغ یا گاوتان در چاه بیفتد ، فوراً نمی‌روید تا بیرونش بیاورید؟" اینبار آنها "قادر" به پاسخگویی نبودند ، زیرا مایل نبودند به اشتباه خود اعتراف کنند.

(S)        دوم .    "تلاش ناپسندی برای تصاحب جاهای مهم در گرفت".    پس از آنکه عیسی مرد بیمار را شفا داد ، دعوت‌شدگان شروع کردند به نشستن دور میز. اما آنها صبر نکردند تا میزبان جاهایشان را برای ایشان تعیین کند. آنها همدیگر را کنار زدند تا مهمترین جاها را تصاحب کنند.  این عمل بطور قطع برخلاف آداب صحیح پذیرایی بود.  در اینجا بود که عیسی مَثل جا‌های اِشغال شده را تعریف کرد.

(T)        "داستان" مَثل در لوقا ۱۴: ۸-۱۰ یافت می‌شود. "توضیح یا کاربرد" مَثل در لوقا ۱۴: ۱۱ یافت می‌شود. تعلیم عیسی این بود: "هر که بکوشد خود را بزرگ جلوه دهد ، خوار خواهد شد ، اما کسی که خود را فروتن سازد ، سربلند خواهد گردید".

(S)       نکته ۳٫     تعیین جزئیات مربوط و نامربوط در مَثل

قصد عیسی این نبود که تمامی جزئیاتِ مَثل‌هایش دارای مفهوم روحانی باشند. جزئیات مربوط یا اصلی در داستانِ مَثل آن دسته از جزئیات هستند که درس اصلی مَثل را استحکام می‌بخشند. بنابراین ، نباید برای هر یک از جزئیات مَثل ، معنای روحانی مستقلی قائل شویم. در مَثل جا‌های اِشغال شده ، عیسی برای هیچیک از جزئیات معنای خاصی قائل نشد.

(T)       نکته ۴ .       تشخیص پیام اصلی مَثل

پیام اصلی مَثل را می‌توان یا در توضیح یا کاربرد مَثل یافت ، یا از خود داستان. از روشی که خودِ عیسی برای توضیح یا کاربرد مَثل استفاده کرد ، می‌توانیم پی ببریم که مَثل را چگونه باید تفسیر کنیم. هر مَثل معمولاً فقط یک داستان اصلی یا یک نکته اصلی دارد. بنابراین ، نباید در پی این باشیم که یک حقیقت روحانی از هر یک از جزئیات مَثل بیابیم ، بلکه باید به دنبال درس اصلی مَثل باشیم.    مَثل جا‌های اِشغال شده در لوقا ۱۴: ۷-۱۱ درباره "فروتنی در ملکوت خدا" تعلیم می‌دهد.

              پیام اصلی مَثل این است: "هر که بکوشد خود را بزرگ جلوه دهد ، خوار خواهد شد ، اما کسی که خود را فروتن سازد ، سربلند خواهد گردید".

              "فروتنی" از خصوصیت‌های اساسی ملکوت خدا است. در چارچوب این مَثل متوجه فروتنی عیسی می‌شویم. او حاضر بود با افرادی در تماس باشد که اغلب از دشمنانش بودند. فیلیپیان ۲: ۵-۱۱ تعلیم می‌دهد عیسی مسیح با وجود اینکه خدا بود ، خود را فروتن ساخت و طبیعت انسانی را بر خود پذیرفت ، و حاضر شد به مردم خدمت کند و حتی جانش را برای گناهکاران بدهد. بنابراین ، انسانهایی که از عیسی مسیح پیرَوی می‌کنند ، یعنی انسانهای متعلق به ملکوت خدا نیز خود را فروتن می‌سازند. آنها برای بدست آوردن مقام رهبری یا جایگاه حرمت، همدیگر را کنار نمی‌زنند ، بلکه با فروتنی دیگران را بهتر از خود می‌دانند (فیلیپیان ۲: ۳-۴). در کاربرد این مَثل می‌آموزیم که خود خدا انسانهای متکبر را فروتن می‌سازد ، اما در عین‌حال انسانهای فروتن را سربلند خواهد کرد.

(S)      نکته ۵ .       مقایسه مَثل با قسمت‌های مشابه و متضاد در کتاب‌مقدس

بعضی از مَثلها مشابه یکدیگرند و قابل مقایسه می‌باشند. اما حقیقت موجود در تمام مَثل‌ها با حقیقتی که در سایر قسمت‌های کتابمقدس تعلیم داده شده ، یا دارای تشابه است یا تضاد. سعی کنید مهم‌ترین قسمت‌های قابل مقایسه را که ما را در تفسیر مَثل یاری می‌دهند ، بیابید. همیشه تفسیر مَثل را با تعلیم مستقیم و واضح کتاب‌مقدس محک بزنید.

(T)        اول .      میخواهم این مَثل را با رفتار دو تن از پادشاهان کتاب‌مقدس مقایسه کنم: بر اساس دانیال ۴: ۲۹-۳۷ ، نبوکدنصر پادشاه در زمان خود بزرگترین پادشاه جهان بود. او بر امپراتوری عظیمی حکمرانی می‌کرد و پیروزیهای بزرگی به‌دست آورده بود. اما دل او بر اثر توفیق‌هایش ، آکنده از غرور و تکبر شده بود. خدا به میان آمد و او را به حد یک حیوان تنزل داد. هر که کوشش کند خود را بزرگ جلوه دهد خوار خواهد شد.  اما سالها بعد زمانی که نبوکدنصر خدا را جلال داد و حرمت گذارد ، سلامت ذهنش را بازیافت و مجدداً بر تخت سلطنت خود تکیه زد و پادشاهی بزرگتر از گذشته شد. "کسی که خود را فروتن سازد ، سربلند خواهد گردید. "

              اما بر اساس اعمال ۱۲: ۲۱-۲۳ ، هیرودیس پادشاه ، پادشاهی مهم در زمان خود محسوب نمی‌گردید. با وجود این طوری رفتار می‌‌کرد گویی پادشاهی مهم و بزرگ است. زمانی که مردم او را "خدا" نامیدند ، آنها را برای اینکار توبیخ نکرد یا جلال را به خدا نداد. پس فرشته‌ای از سوی خدا او را زد و حتی قبل از مرگ ، کرمها او را خوردند. هر که بکوشد خود را بزرگ جلوه دهد ، خوار خواهد شد.

(S)        دوم .      میخواهم این مَثل را با رفتار پولس رسول مقایسه کنم.   پولس رسول خود را "از تمام رسولان کوچکتر" می‌دید (اول قرنتیان ۱۵: ۹) ، و خود را "از همه مسیحیان کوچکتر" می‌دانست (افسسیان ۳: ۷-۹) ، و خود را "بزرگترین گناهکاران" (اول تیموتائوس ۱: ۱۵-۱۶) و حتی "هیچ" محسوب کرد (دوم قرنتیان ۱۲: ۱۱). او دائماً خود را فروتن می‌ساخت (غلاطیان ۲: ۲۰ و ۶: ۱۴). با وجود این ، فیض خدا در زندگی او بطور پرجلال آشکار شد. فیض خدا باعث گردید تا حتی بیش از دیگر رسولان به فعالیت بپردازد (اول قرنتیان ۱۵: ۱۰). بنابراین، شخص ، صرف‌نظر از هر گونه جایگاه و مقامی که ممکن است داشته باشد ، فروتنی خود را در "نگرش قلبی ، در نحوه تفکر و سخن گفتن درباره خود و درباره دیگران ، و در رفتار نسبت به دیگران" نشان می‌دهد.

(T)        سوم .    عهد‌عتیق حاوی مطالب بسیاری در خصوص لزوم وجود فروتنی در میان انسانهای متعلق به ملکوت خدا است.  عیسی مسیح هنگام تعریف این مَثل شاید امثال ۲۵: ۶-۷ را در نظر داشت. این بخش می‌فرماید: "وقتی به حضور پادشاه می‌روی خود را آدم بزرگی ندان و در جای بزرگان نایست ، چون بهتر است به تو گفته شود: ’بالاتر بنشین.‘ از اینکه تو را در برابر چشمان بزرگان در جای پایین‌تر بنشانند".

اشعیا ۱۴: ۱۲-۱۵ در قالب توصیف سقوط شیطان ، به توصیف  سقوط پادشاه بابل می‌پردازد. شیطان و پادشاه بابل هر دو می‌خواستند خدا شوند و هر دو بواسطه تکبر خود سقوط کردند.

امثال ۲۶: ۱۲ می‌فرماید: "کسی که خود عاقل می پندارد از یک احمق هم نادان‌تر است".

اشعیا ۵۷: ۱۵ تعلیم می‌دهد ، خداوندی که در مکان‌های بلند و مقدس ساکن است ، همچنین در وجود کسی ساکن است که روحی توبه‌کار و متواضع دارد.

و اشعیا ۲: ۶-۲۲ هشدار می‌دهد که در روز خداوند ، یعنی در روز داوری نهایی در زمان بازگشت عیسی مسیح ، تکبر انسان نابود می‌شود و غرور انسانها به فروتنی تبدیل خواهد شد و در آن روز خداوند بتنهایی متعال خواهد بود.  بنابراین فروتنی در رفتار هر شخص و در میزان اعتماد به نفس هر کس متجلی می‌شود.

(S)        چهارم .    عهد‌جدید حاوی مطالب بسیاری است که درباره لزوم وجود فروتنی در میان قوم ملکوت خدا تعلیم می‌دهند. متی ۱۸: ۴ می‌فرماید: "هر که خود را مانند این بچه کوچک فروتن سازد ، در ملکوت خداوند بزرگترین خواهد بود".

متی ۲۰: ۲۵-۲۸ می‌فرماید که گرچه حکمرانان جهان بر مردم آقایی می‌کنند و بر زیردستان خود ریاست می‌کنند ، اما رهبران کلیسای مسیحی باید خدمتگزاران کسانی باشند که مراقبت آنها برعهده ایشان است.

متی ۲۳: ۸-۱۲ می‌فرماید که گرچه فریسیان و معلمان شریعت دوست دارند "پیشوا ، پدر و استاد" خوانده شوند ، اما مسیحیان باید به انتخاب خود "خدمتگزار" باشند.

لوقا ۲۲: ۲۷ نشان می‌دهد که چگونه خود عیسی در میان مردم همیشه خدمتگزار بود.  

و اول پطرس ۵: ۵ هشدار می‌دهد که خدا با متکبران مخالفت می‌کند اما به فروتنان فیض می‌بخشد.  بنابراین فروتنی خود را در "آقایی نکردن بر دیگران و خدمت کردن به انسانها" بوسیله قنطارها و عطایایی که خدا به هر یک بخشیده است ، نشان می‌دهد ، که این مطلب بطور خاص در مورد رهبران مصداق دارد.

(T)        پنجم .     در لوقا ۱۴: ۱-۱۴ عیسی نه تنها درسی برای مهمانانی که دعوت شده بودند داشت ، بلکه او درسی نیز برای میزبان دارد.  او می‌فرماید: "هرگاه ضیافتی ترتیب می‌دهی ، دوستان و برادران و بستگان و همسایگان ثروتمند خود را دعوت نکن ، چون ایشان هم در عوض ، تو را دعوت خواهند کرد. بلکه وقتی مهمانی می‌دهی ، فقرا ، لنگان و شلان و نابینایان را دعوت کن. آنگاه خدا ، در روز قیامت درستکاران ، تو را اجر خواهد داد ، زیرا کسانی را خدمت کردی که نتوانستند محبت تو را جبران کنند". در اینجا عیسی تعلیم می‌دهد که بسیار مهم است که انسانهای متعلق به ملکوت او "با افراد محروم و بینوای جامعه خویش در ارتباط باشند".  اگر قرار بود افراد ثروتمند تنها با ثروتمندان ، و افراد فرهیخته تنها با فرهیختگان ، و افراد مهم و متنقذ تنها با افراد متنفذ دیگر در تماس اجتماعی باشند ، آنگاه چه بر سر بقیه اعضای اجتماع خواهد آمد؟ یکی از خصوصیت‌های مهم شهروندان ملکوت خدا ، "مهمان‌نوازی" آنها است (رومیان ۱۲: ۱۳). خصوصیت مهم دیگر شهروندان ملکوت خدا ، "محبت گسترده" آنها نسبت به برادران و اشخاص دیگر محروم و بینوا است ، صرف‌نظر از اینکه در این جهان ، چه مکان و جایگاهی دارند ، و ارتباط داشتن با آنان است (متی ۲۵: ۳۴-۴۰). بنابراین فروتنی خود را در "داشتن ارتباط با محرومان و بینوایان جامعه نشان می‌دهد" و همچنین در "نشان دادن محبت گسترده نسبت به مسیحیان محروم و بینوای دنیا" و با نیز با "نشان دادن مهمان‌نوازی".

(S)       نکته ۶ .      خلاصه تعالیم اصلی مَثل

بیایید به نوبت ، تعالیم یا پیامهای اصلی مَثل را خلاصه‌ کنیم.

(T)        اول .    "پیام اصلی مَثل" این است: "هر که بکوشد خود را بزرگ جلوه دهد ، خوار خواهد شد ، اما کسی که خود را فروتن سازد ، سربلند خواهد گردید".

(S)        دوم.     "تمام مردمان باید بدانند خدای کتاب‌مقدس و عیسی مسیح کیست".   از چارچوب مَثل ، به "فروتن بودن عیسی مسیح" پی می‌بریم.  او بطور خاص با محرومان و بینوایان جامعه خویش در ارتباط بود. او دوست باجگیران و گناهکاران بود. اما در عین حال از تماس با افراد مرفه ، همچون فریسیان احتراز نمی‌کرد ، گرچه بسیاری از آنان دشمنانش بودند.

              از کاربرد این مَثل به "حاکمیت مطلق خدا" پی می‌بریم. او با متکبران مخالفت می‌کند اما به فروتنان فیض می‌بخشد (اول پطرس ۵: ۵-۶). آن عده از افرادی که برای تصاحب کردن بهترین جاها در این دنیا تلاش می‌کنند و افراد دیگری را که بر سر راهشان هستند به کنار می‌زنند ، در برابر همه خوار خواهند شد. آنها در روز داوری در برابر همه آبرویشان خواهد رفت. اما انسانهایی که فروتن بمانند ، صرف‌نظر از هر مقام و جایی که داشته باشند ، بر انسانهای دیگری که تحت مراقب ایشان قرار دارند آقایی نمی‌‌کنند ، بلکه به آنها خدمت می‌کنند. آنها حاضرند در جایی که کمترین اهمیت را داشته باشد ، قرار بگیرند ، و در این حیات ، هنگامی که از آنان درخواست می‌شود ، حتی به نامطلوب‌ترین کارها می‌پردازند. در روز داوری آنها در برابر همه سربلند خواهند شد.

(T)        سوم.    "مسیحیان باید بدانند خدا از آنان می‌خواهد چگونه باشند و چگونه عمل کنند".   مسیحیان باید فروتن باشند.  فروتنی یکی از خصوصیت‌های اساسی ملکوت خدا است.  انسانهای متعلق به ملکوت خدا برای تصاحب مقام رهبری یا مکان‌های پرافتخار ، همدیگر را کنار نمی‌زنند ، بلکه با فروتنی دیگران را از خود بهتر می‌دانند. آنها به آنچه که در فیلیپیان ۲: ۳-۴ نوشته شده است ، عمل می‌کنند: "خودخواه نباشید و برای خودنمایی زندگی نکنید. فروتن باشید و دیگران را از خود بهتر بدانید. فقط به فکر خودتان نباشید ، بلکه به کار و مسایل دیگران هم توجه نمایید". تنها زمانی در عمل دیگران را از خود بهتر می‌دانید که بپذیرید با تکیه کامل به خدا ، می‌توانید فروتن شوید ، و نکات قوت و فضایل دیگران را قبول داشته باشید و قدر ارزش آنها را بدانید ، و اینکه نقاط ضعف و اشتباهات خودتان را بشناسید و بپذیرید ، و با دقت به حرف دیگری گوش بسپارید و حرف او را جدی بگیرید و او را بپذیرید ، و زمانی که به کار و مسایل دیگران ، خصوصاٌ به کار و مسایل ملکوت خدا در زندگی ایشان توجه داشته باشید.

(S)       تکلیف برای هفته آینده

            اول .     برای یک فرد یا یک گروه این مَثل را موعظه کنید ، تعلیم دهید یا بررسی نمایید. هفته آینده مَثل "خدمتکار بی‌رحم" را بررسی خواهیم کرد. برای آمادگی ، متی ۱۸: ۲۳-۲۵ را مطالعه کنید.

            دوم.      کتابهای دستورعمل "بروید و ملکوت خدا را موعظه کنید" را ملاحظه کرده و به آدرس اینترنتی www.dota.net مراجعه کنید . این آدرس را به حروف تکرار میکنم ....

         سوم.       هر شنبه تا چهارشنبه به برنامه " دوره شاگردسازی از رادیو " گوش دهید .