تعلیم / ۷۷            

(T)       به برنامه " دوره شاگردسازی از رادیو " خوش آمدید. در این مجموعه درس‌ها ، فرصت خواهید یافت تا مَثل‌های عیسی مسیح را درک نموده ، آنها را تعلیم دهید. با استفاده از "راهنمای تفسیر مَثل‌ها" ، دو معلم ، مَثل "پسر گمشده" را در لوقا ۱۵: ۱۱-۳۲ بررسی خواهند نمود. این مَثلی است در مورد برخورد خدا با انسانهای گمشده ، در ملکوت خدا. هنگامی‌که به این برنامه گوش می‌دهید ، در دفترتان  ، یادداشت بردارید یا برنامه را ضبط کنید.

(S)       بیایید لوقا ۱۵: ۱۱- ۳۲ را بخوانیم: "مردی دو پسر داشت. روزی پسر کوچک به پدرش گفت: پدر ، بهتر است سهمی که از دارایی تو باید به من به ارث برسد ، از هم اکنون به من بدهی.  پدر موافقت نمود و دارایی خود را بین دو پسرش تقسیم کرد. چیزی نگذشت که پسر کوچکتر ، هر چه داشت جمع کرد و به سرزمینی دوردست رفت. در آنجا تمام ثروت خود را در عیاشی‌ها و راههای نادرست برباد داد. از قضا ، در همان زمان که تمام پولهایش را خرج کرده بود ، قحطی شدیدی در آن سرزمین پدید آمد ، طوری که او سخت در تنگی قرار گرفت و نزدیک بود از گرسنگی بمیرد. پس به ناچار رفت و به بندگی یکی از اهالی آن منطقه درآمد. او نیز وی را به مزرعه خود فرستاد تا خوکهایش را بچراند. آن پسر به روزی افتاده بود که آرزو می‌کرد بتواند با خوراک خوکها ، شکم خود را سیر کند؛ کسی هم به او کمک نمی‌کرد. سرانجام روزی به خود آمد و فکر کرد: در خانه پدرم ، خدمتکاران نیز خوراک کافی و حتی اضافی دارند ، و من اینجا از گرسنگی هلاک می‌شوم.  پس برخواهم خاست و نزد پدر رفته ، به او خواهم گفت: ای پدر ، من در حق خدا و در حق تو گناه کرده‌ام ، و دیگر لیاقت این را ندارم که مرا پسر خود بدانی ، خواهش می‌کنم مرا به نوکری خود بپذیر.  پس بی‌درنگ برخاست و بسوی خانه پدر براه افتاد. اما هنوز از خانه خیلی دور بود که پدرش او را دید و دلش بحال او سوخت و به استقبالش دوید و او را در آغوش گرفت و بوسید. پسر به او گفت: پدر ، من در حق خدا و در حق تو گناه کرده‌ام ، و دیگر لیاقت این را ندارم که مرا پسر خود بدانی... اما پدرش به خدمتکاران گفت: عجله کنید.  بهترین جامه را از خانه بیاورید و به او بپوشانید.  انگشتری به دستش و کفش به پایش کنید.  و گوساله پرواری را بیاورید و سر ببرید تا جشن بگیریم و شادی کنیم.  چون این پسر من ، مرده بود و زنده شد؛ گم شده بود و پیدا شده است.  پس ضیافت مفصلی برپا کردند."

(T)       در این اثنا ، پسر بزرگ در مزرعه مشغول کار بود. وقتی به خانه باز می‌گشت ، صدای ساز و رقص و پایکوبی شنید. پس یکی از خدمتکاران را صدا کرد و پرسید: چه خبر است؟ خدمتکار جواب داد: برادرت بازگشته و پدرت چون او را صحیح و سالم بازیافته ، گوساله پرواری را سر بریده و جشن گرفته است.  برادر بزرگ عصبانی شد و حاضر نشد وارد خانه شود. تا اینکه پدرش بیرون آمد و به او التماس کرد که به خانه بیاید. اما او در جواب گفت: سالهاست که من همچون یک غلام به تو خدمت کرده‌ام و حتی یک بار هم از دستوراتت سرپیچی نکرده‌ام. اما در تمام این مدت به من چه دادی؟ حتی یک بزغاله هم ندادی تا سر ببُرم و بتوانم با دوستانم به شادی بپردازم.  اما این پسرت که ثروت تو را با فاحشه‌ها تلف کرده ، حال که بازگشته است ، بهترین گوساله پرواری را که داشتیم ، سر بریدی و برایش جشن گرفتی.  پدرش گفت: پسر عزیزم ، تو همیشه در کنار من بوده‌ای؛ و هر چه من دارم ، در واقع به تو تعلق دارد و سهم ارث توست.  اما حالا باید جشن بگیریم و شادی کنیم ، چون این برادر تو ، مرده بود و زنده شده است؛ گم شده بود و پیدا شده است".

(S)       نکته یک.     درک داستان طبیعی مَثل

مَثل پسر گمشده دارای چهار بخش است. بیایید به نوبت عناصری را که در داستان مطابق واقعیات زندگی روزمره‌اند ، توضیح دهیم.

              "بخش اول.    ترک کردن خانه از طرف پسر گمشده".    برادر کوچکتر از ماندن در خانه ملول شده بود. او نیز مانند جوانهای بیشمار دیگری که تاکنون زیسته‌اند ، مایل بود تا از دست فشار والدین رها شود. او معتقد بود تنها هنگامی خواهد توانست خواسته‌های خویش را عملی سازد که خودش تنها و بدور از چشم والدین خود باشد ، و اینکه این "آزادی" باعث سعادت او خواهد گردید. او برای عملی ساختن نقشه خویش به پول نیاز داشت. او احتمالاً آگاه بود که بر اساس تثنیه ۲۱: ۱۷ ، هنگام مرگ پدر ، یک سوم از املاک پدری به او تعلق خواهد گرفت. اما پسر جوانتر مایل نبود تا آن زمان منتظر بماند ، بلکه سهم خود را "همان موقع" می‌طلبید. بنابراین احتمالاً بخش عمده‌ای از اموال پدر باید فروخته می‌شد و به پول نقد تبدیل می‌شد. پسر جوانتر احتمالاً در نظر نگرفت که این کار چه تأثیری بر موقعیت پدر و بخش باقیمانده املاک باقی خواهد ‌گذاشت. این نگرش پسر این بود که او آزادی خود را ترجیح می‌داد به مراقبت و نصایحی که بطور مرتب از پدر دریافت می‌داشت؛ چنین نگرشی بطور قطع پدر را عمیقاً غمگین ساخته بود. پس از تقسیم کردن املاک ، پسر جوانتر عازم سرزمینی دوردست شد ، به مکانی که بسیار دور از خانه پدری بود.

(T)         "بخش دوم.     زندگی پسر گمشده در سرزمین دوردست".     پسر گمشده کاملاً از روی نادانی عمل کرد. او همه اموالش را با خود برد و چیزی برای روز مبادا باقی نگذاشت تا در صورتیکه نقشه‌اش عملی نشود ، بتواند به خانه بازگردد. در آن سرزمین دوردست ، او همه دار و ندار خود را به باد داد و چیزی برایش نماند.  شرایط او با فرا رسیدن قحطی باز هم بدتر شد و اینک او هیچ کمکی از کسی نمی‌توانست دریافت کند.  بالاخره ، او مزدور کسی شد و به مراقبت از خوکها پرداخت. برای شخصی یهودی ، مراقبت از خوکها که حیواناتی ناپاک محسوب می‌شدند ، کاری بود بسیار پست و تحقیرکننده.  شبها احتملاً به خوکها خوراک داده می‌شد. به خوکها دانه‌های درخت خَرنوب می‌دادند تا بخورند. پسر گمشده هر چند بسیار گرسنه بود ، اما هیچکس چیزی برای خوردن به او نمی‌داد.

او بالاخره "عقلش سر جایش آمد".  این بدان معنا است که او درباره تمامی وقایعی که از زمان ترک خانه برایش اتفاق افتاده بود به تفکر پرداخت و به این مسأله فکر کرد که شاید تقصیر تمام چیزهایی که بر سرش آمده ، به گردن خودش بوده. او در این باره فکر کرد که کارگران روزمزد پدرش همگی غذای کافی داشتند ، در حالیکه او در گرسنگی بسر می‌برد. او وضعیت خفت‌بار خود ، گرسنگی و دلتنگی‌اش را برای خانه درک کرد و به این نتیجه رسید که ترک خانه نه تنها کاری بوده از روی نادانی و اشتباهی عملی ، بلکه او قطعاً گناه ورزیده بود.  این گناه نه فقط نسبت به پدرش انجام گرفته بود ، بلکه بیش از هر چیز گناهی بود نسبت به "آسمان" ، یعنی خدا.  او در توبه خود فهمید تا چه میزان ناسپاس ، خودخواه و نادان بوده است.

(S)         "بخش سوم.    پدر از پسر گمشده خویش به گرمی استقبال می‌کند".    بسیاری از تصمیمات نیکو هرگز عملی نمی‌شوند ، اما این مرد جوان به آن کاری که تصمیمش را گرفته بود ، عمل کرد. او به خانه بازگشت. فاصله تا خانه احتملاً بسیار زیاد بود و او ضعیف شده بود و سفر بسیار سخت بود. اما او استقامت کرد.  در این بین ، پدر ، پسر خود را از یاد نبرده بود و او را از زندگی خود حذف نکرده بود.  بلکه بارها و بارها بدنبال پسر گشته بود.

              هنگامی که پدر از دوردست پسر خود را دید ، دلش برحم آمد و بسوی او دوید ، و او را در آغوش گرفت و بوسید. پدر ، نسبت به حال پسر از خود دلسوزی نشان داد ، یعنی به وضوح حالت خسته و وضعیت بیچاره و مفلوک پسر خود را مشاهده کرد و بازگشت پسر خود را به بهترین نحو موجه شمرد. او دانست که پسرش روحیه‌ای توبه‌کار دارد و از کرده خویش پشیمان است. هرچند در آن نقطه از دنیا ، دویدن عملی موقرانه برای یک مرد سالخورده به حساب نمی‌آمد ، اما پدر آنقدر مشتاق استقبال از پسر خویش بود که بسوی او دوید.  او پسر را در آغوش خود گرفت و با اینکار نشان داد که در همان زمان نیز پسر را عفو کرده است. او به نشانه محبت و پذیرش کامل او به کانون خانواده ، پسر را بوسید.

              پسر گمشده گناه خود را نسبت به خدا در آسمان و همچنین نسبت پدرش اقرار کرد. و اعتراف کرد که دیگر لایق آن نیست که پسر پدرش خوانده شود. او همچنین قصد داشت تا به پدر بگوید که او را جزو مزدوران خویش قرار بدهد (لوقا ۱۵: ۱۹ و ۲۱). اما پدر به او فرصت مطرح ساختن چنین پیشنهاد را نداد.

شادی پدر آنقدر بی‌حد و حصر بود و بخشایش او آنقدر کامل ، که مایل بود با پسرش مانند شخصی مهم رفتار شود.  "بهترین جامه" نمادی از جایگاه بالای اجتماعی بود ، و "انگشتری" نشان و نماد قدرت. "کفش" نشانه این بود که او مردی آزاد است و نه غلام. گوساله پرواری تنها در مناسبتهای خاص ، زمانی که مهمانی مهم می‌رسید ، سر بریده می‌شد. ضیافتی شاد برپا گردید.  سخنان پدر در آیه ۲۴ را باید به طریقی روحانی تفسیر کرد (افسسیان ۲: ۱ و لوقا ۱۹: ۱۰). پسر کوچکتر "از لحاظ روحانی مرده بود" ، اما اینک "از لحاظ روحانی زنده شده بود". او "از لحاظ روحانی گمشده بود" اما اینک "از لحاظ روحانی پیدا شده بود".

(T)         "بخش چهارم.    برادر بزرگتر بطرزی بی‌رحمانه پسر گمشده را طرد می‌کند".    این بخش از داستان کاملاً با مَثل مرتبط است. این بخش ، رفتار پسر بزرگتر را در تقابل با رفتار پدر قرار می‌دهد. عیسی مایل بود این مطلب را بسیار روشن سازد که در حالیکه پسر توبه‌کار از سوی پدر به گرمی استقبال شد ، اما برادر بزرگتر با بی‌رحمی او را طرد کرد. بنابراین عیسی رفتار پدر را مورد تمجید قرار داد اما رفتار برادر بزرگتر را محکوم کرد. به این نکات توجه کنید:

              پسر بزرگتر "خشمگین شد" ، زیرا او بر اساس عدل و انصاف به قضیه می‌نگریست ، در حالیکه پدر از بازگشت گناهکار توبه‌کار "شادی کرد". پدر با لطف و محبت از خانه خارج شد تا به پسر بزرگتر التماس کند تا کار صحیح را انجام دهد (پیدایش ۴: ۶-۷) ، بدین‌ترتیب که از برادر توبه‌کار خود استقبال کند.

              پسر بزرگتر "به‌دنبال جلب رضایت دیگران" بود. او رابطه خود را با پدر خویش چنان توصیف کرد که گویی "در تمام طی آن سالها همچون غلامی بیش نبود". این پسر ناراضی ، تمام طول ایام عمر خود را با روحیه‌ای برده‌وار پدر را خدمت کرده بود. احتمالاً او با دقت تمام بر اساس احکام شریعت زیسته بود ، اما زندگی او عاری از شادی و رضایت خاطر قلبی بود.

              پسر بزرگتر "حق‌به‌جانب بود" و ادعا می‌کرد که هیچگاه از دستورات پدر نااطاعتی نکرده است. اما او واقف نبود که از فرزند ، چیزی بیش از اطاعت محض انتظار می‌رود.

              پسر بزرگتر "حسادت می‌ورزید". او در سخنانش گفت: "تو «به من» چیزی ندادی ، اما «به او» گوساله پروار بخشیدی". او فراموش کرده بود که پدرش در همان زمان دو سوم از املاکش را به او واگذار کرده بود و با خوشی هر چه را که منطقی بود نیز حاضر بود به او ببخشد.

              پسر بزرگتر "برادر خود را طرد کرد". او هیچگاه نگفت "برادر من" ، بلکه گفت "این پسر تو".

              پسر بزرگتر "حقیقت را بصورت دروغ تحریف کرد". او برادر خود را متهم ساخت که دارایی پدر را بر باد داده است ، درحالیکه پسر توبه‌کار دارایی شخصی خودش را بر باد داده بود ، زیرا پدر قبلاً سهم ارثش را به او بخشیده بود.

              و بالاخره ، پسر بزرگتر "تهمت می‌زد". او به شیوه‌ای بسیار تحقیرآمیز درباره برادر خود صحبت کرد و گفت که او "وقتش را صرف زنان فاحشه ساخته بود".

              اما به رغم شکوه‌های پسر بزرگتر ، پدر طرز رفتار و تصمیم خود را عوض نکرد.  او همان حرفی را که به خدمتکاران زده بود ، اینک خطاب به پسر بزرگتر خود تکرار کرد: "این برادر تو ، مرده بود و زنده شده است؛ گم شده بود و پیدا شده است. " بنابراین تنها کار صحیح و بجا آن خواهد بود که جشن گرفته شود.  پدر گفت: "حالا «باید» جشن بگیریم و شادی کنیم. "

(S)       نکته  دو .    بررسی چارچوب آنی و تعیین عناصر مَثل

چارچوب این مَثل چیست؟

              "زمینه" مَثل در لوقا ۱۵: ۱-۲ یافت می‌شود. در یک موقعیت قبلی ، فریسیان و معلمان شریعت درباره رفتار عیسی نسبت به باجگیران ، به شاگران عیسی شکایت کرده بودند (لوقا ۵: ۲۹-۳۰). اینک آنها شخصاً بر خود عیسی خرده گرفتند که چرا با باجگیران رابطه دارد. فریسیان و معلمان شریعت از باجگیران نفرت داشتند ، زیرا بنظر ایشان آنها افرادی بودند طماع که اخاذی می‌کردند و خائنین اسرائیل بودند. آنها همچنین به دیده حقارت به گناهکارانی که از آبروی خوبی برخوردار نبودند نگاه می‌کردند ، یعنی آن دسته از انسانهایی که حتی تلاش نیز نمی‌کردند تا بر اساس معیارهای تعیین‌شده از سوی رهبران مذهبی اسرائیل زندگی کنند. رهبران مذهبی اعتقاد داشتند هر گونه تماس با باجگیران و گناهکاران باعث نجاست و ناپاکی می‌شود. در پرتو قواعد مربوط به خوراکهای حلال و پاک ، آنها غذا خوردن با چنین افرادی را غیرقابل تصور می‌پنداشتند (لوقا ۵: ۳۰).  عیسی اغلب بطور آشکار با چنین افرادی در تماس بود. او حتی باجگیری بنام متی را بعنوان یکی از شاگردان خویش انتخاب کرد. باجگیران و دیگر گناهکاران نیز بنوبه خود تشخیص داده بودند که رفتار عیسی با رفتاری که رهبران مذهبی در قبال آنان داشتند ، تفاوت می‌کرد. بنابراین آنها عیسی را دوست خود محسوب کردند و اغلب دورش گرد می‌آمدند تا به تعالیمش گوش دهند.

              "داستان" مَثل در لوقا ۱۵: ۱۱-۳۲ یافت می‌شود.

              "توضیح یا کاربرد" در خود داستان ، بویژه در لوقا ۱۵: ۲۰-۲۴ و ۳۲ یافت می‌شود.

(T)       نکته  سه .    تعیین جزئیات مربوط و نامربوط در مَثل

قصد عیسی این نبود که تمامی جزئیاتِ مَثل‌هایش دارای مفهوم روحانی باشند. جزئیات مربوط یا اصلی در داستانِ مَثل آن دسته از جزئیات هستند که درس اصلی مَثل را استحکام می‌بخشند. بنابراین ، نباید برای هر یک از جزئیات مَثل ، معنای روحانی مستقلی قائل شویم.

کدامیک از جزئیات این مَثل واقعاٌ اصلی یا مربوط می‌باشند؟

              عیسی خود ، مَثل را بدین ترتیب توضیح می‌دهد ، که از یکسو خدا چگونه گناهکاری توبه‌کار را می‌پذیرد ، و از سویی دیگر چگونه رهبران مذهبی یهود چنین شخصی را طرد می‌کنند. بنابراین ، در مَثل تنها پدر و دو پسر نماینده شخصیت‌هایی خاص هستند. "پدر" نماد پدر آسمانی ، یعنی خدای کتاب‌مقدس است که در نهایت محبت فراوان خود نشان داده می‌شود. خدای کتاب‌مقدس نه تنها گناهان هر گناهکار توبه‌کار را می‌آمرزد ، بلکه آن گناهان را از خاطر و ذهن خود پاک می‌کند و عطیه‌هایی را که گناهکار از آن محروم بود ، به او باز می‌گرداند.

(S)         "پسر گمشده" در بازگشت و توبه خویش ، نشانگر گناهکاران توبه‌کار است که بدون شک شامل باجگیران و گناهکارانی می‌شد که عیسی را بعنوان نجات‌دهنده و دوست خود یافته بودند ، و اینک با اشتیاق به سخنانش گوش می‌دادند. این امر موقعیت هر گناهکاری را توصیف می‌کند که نسبت به وضعیت گناه‌آلود خویش انزجار پیدا کرده و به سوی فیض خدا بازگشت می‌کند.

(T)         "پسر بزرگتر" بطور صریح و روشن به فریسیان و معلمان شریعت اشاره دارد که حق‌به‌جانب بودند ، یعنی همانانی که بی‌رحمانه گناهکاران را طرد می‌کردند. این نکته نشان‌دهنده خباثت و شرارت آن دسته از افرادی است که فیض خدا را نسبت به گناهکاران گمشده ، دست کم می‌گیرند.

دیگر جزئیات این مَثل معنای خاصی ندارند و تنها به منظور جذابیت بیشتر داستان بکار رفته‌اند. بنابراین نباید معانی تمثیلی برای دیگر جزئیات مَثل قائل شویم.

(S)       نکته  چهار .      تشخیص پیام اصلی مَثل

              مَثل پسر گمشده درباره "نگرش خدا نسبت به افراد گمشده" تعلیم می‌دهد.

              پیام اصلی مَثل عبارت از این است که "اگرچه رهبرانی مذهبی اسرائیل با ناشکیبایی و بطور ناراحت‌کننده گناهکاران توبه‌کار را طرد می‌کردند ، اما خدا بگرمی آنها را می‌پذیرفت و همچنان نیز آنها را به داخل ملکوت خود می‌پذیرد".

              "جستجو برای نجات افراد گمشده" از خصوصیتهای اساسی ملکوت خدا است. انسانهای متعلق به ملکوت خدا از عیسی مسیح تقلید می‌کنند و می‌روند تا انسانهای گمشده را بجویند و نجات بدهند. آنها از شادی عظیمی که خدا نسبت به توبه افرادی که زندگی بسیار گناه‌آلودی در این دنیا داشته‌اند ، حسادت نمی‌ورزند.

(T)      نکته پنج .      مقایسه مَثل با قسمت‌های مشابه و متضاد در کتاب‌مقدس

در لوقا فصل ۱۵ "سه مَثل" ذکر شده است. این مَثلها را چگونه باید با یکدیگر مقایسه کنیم؟ گفته شده که توالی این سه مَثل بر اساس نسبیت کمی است یعنی از کوچکترین واحد به بزرگترین واحد اشاره شده است ، بدین‌ترتیب که به گوسفندی "ازمیان صد گوسفند" اشاره گردیده ، سپس به سکه‌‌ای "از میان ده سکه" ، و به پسری "از بین دو پسر". نمی‌دانیم آیا این ترتیب دارای اهمیت هست یا نه. با اینحال مَثل پسر گمشده طولانی‌ترین و در عین حال عاطفی‌ترین مَثل است. تأکید هر سه مَثل اینست که محبت فراوانی را که خدا نسبت به گمشدگان دارد ، توصیف کنند ، و اینکه چگونه خدا در جستجوی آنها است و چگونه آنها را باز می‌گرداند و در توبه راستین آنها چگونه شادی می‌کند.

(S)       نکته شش .       خلاصه تعالیم اصلی مَثل

بیایید به نوبت ، تعالیم یا پیامهای اصلی مَثل را خلاصه‌ کنیم.

              "اول."     پیام اصلی مَثلهای گوسفند گمشده ، سکه‌های گمشده و پسر گمشده این است که خدا را بطور واقعی به ما می‌شناسانند ، و طریق عمل او را با گناهکاران توبه‌کار نشان می‌دهند. محبت فراوان خدا برای افراد گمشده باعث می‌شود تا در جستجوی آنان باشد ، و آنها را بیابد و آنها را احیا کند. این سه مَثل باعث می‌گردند گناهکاران راحت‌تر قلب و زندگی خود را به خدا تسلیم کنند.

(T)         "دوم".     این مَثلها به ما می‌آموزند که خدا از ما می‌خواهد چگونه باشیم و چگونه عمل کنیم. ما مسیحیان همواره باید برویم و افراد گمشده را بجوییم ، و با شادی آنها را نزد خدا بازگردانیم و با گرمی از گناهکاران توبه‌کار در میان جمع مشارکت و زندگی خود استقبال کنیم. مسیحیان باید برحذر باشند مانند آن فریسیان نباشند که در برابر استقبال خدا از افراد گمشده مخالفت می‌کردند.

(S)         "سوم."     هر چند پسر بزرگتر در دل خود ، برادر خود را محکوم  و طرد کرده بود ، اما پدر او را نه محکوم و نه طرد کرده بود.  این مَثل مانند آینه‌ای است که در آن می‌توانیم نگرش خود را نسبت به مسیحیان دیگر دریابیم. در موقعیتهایی خاص ، ما مسیحیان نیز بجای تلاش برای کمک و نجات دیگران ، در دل خود ، به عیبجویی و محکوم و طرد کردن دیگران می‌پردازیم.  هستند مسیحیانی که نگرشی شریعتگرایانه یا خودبینانه دارند و در اینصورت این حقیقت را از نظر دور داشته‌اند که پیام انجیل ، درباره محبت خدا نسبت به گم‌گشتگان می‌باشد. اما ما نباید مانند برادر بزرگتر باشیم و مسیحیان دیگر را محکوم یا  طرد کنیم. آنها نیز نیاز دارند محبت شوند و محبتی را که خدا هم نسبت به افراد گمشده و هم خودبین نشان می‌دهد ، دریابند.  علاوه بر این ، ما مسیحیان باید از هر نوع آثار باقی‌مانده از محکوم کردن و طرد کردن دیگر مسیحیان پاک شویم.

(T)         "چهارم".    مَثل پسر گمشده به مرگ عیسی مسیح اشاره‌ای نمی‌کند. در مَثل ، پدر به سادگی بازگشت پسر گمشده را پذیرفت. با وجود این ، این بدان معنا نیست ک خدا گناهان مردم را بدون قربانی و کفاره عیسی مسیح بپذیرد.  این مَثل هر چند به مرگ کفاره‌کننده عیسی مسیح بر صلیب اشاره نمی‌کند ، اما باید دانست که هیچکس بدون ایمان آوردن به اینکه عیسی مسیح بخاطر گناهان ما جان داد ، قادر نیست گناهانش آمرزیده شود و با خدا مصالحه کند. این از آن جهت است که کتاب‌مقدس در عبرانیان ۹: ۲۲ و رومیان ۳: ۲۱-۲۵ ، به صراحت تعلیم می‌دهد که بدون وجود مرگ عیسی ، هیچکس قادر نیست آمرزش گناهان را دریافت بکند. همه مذاهب دیگر که بدون صلیب عیسی مسیح هستند ، قادر نیستند انسانها را از دست گناهانشان نجات ببخشند. 

(S)       تکلیف برای هفته آینده

            اول.      برای یک فرد یا یک گروه این مَثل را موعظه کنید ، تعلیم دهید یا بررسی نمایید. هفته آینده مَثل "سامری نیکو" را بررسی خواهیم کرد. برای آمادگی ، لوقا ۱۰: ۲۵-۳۷ را مطالعه کنید.

            دوم.     کتابهای دستورعمل "بروید و ملکوت خدا را موعظه کنید" را ملاحظه کرده و به آدرس اینترنتی www.dota.net مراجعه کنید . این آدرس را به حروف تکرار میکنم ....

         سوم.       هر شنبه تا چهارشنبه به برنامه " دوره شاگردسازی از رادیو " گوش دهید .