درس 3

سر گروه: دعا كنید و گروهتان و این دوره شاگردسازی را به حضور خدا بیاورید.

تعلیم دهید: پرستش چیست؟

" پرستش " داشتن روحیه احترام، تمجید، تسلیم و وقف به خداست، كه می‌توان آنرا با انواع متفاوت دعا و شیوه زندگی نشان داد.

به منظور پرستش خدا،  باید بدانیم خدا چه كسی است. در این درس با یكی از خصوصیات خدا آشنا می شویم.

سر گروه: تعالیم مربوط به " خدا عظیم و پرقدرت است " را بخوانید.

موضوع: خدا عظیم و پرقدرت است.

بخوانید: ایوب 38: 4 – 5 ، 8 – 11 ، 31 – 33 ؛ اشعیا 40: 12 ، 25 - 26

خدا انسانها را دعوت می كند تا عظمت و قدرت او را درك و تجربه كنند. بر روی كره زمین چیزی وجود ندارد كه بتوان آن را با عظمت خدا مقایسه كرد. كوه های هیمالیا در مقایسه با او بسیار كوچك هستند. حتی در منظومه شمسی هم چیزی وجود ندارد كه بتوان آن را با عظمت خدا مقایسه كرد. حتی خود خورشید هم برای این مقایسه بسیار كوچك است. پس انسانها عظمت و قدرت خدا را با چه مقایسه كنند؟ هیچكس چیزی كه آنقدر بزرگ باشد تا بتوان خدا را با آن مقایسه كرد نمی شناسد به همین دلیل همه انسانها در این مورد سكوت می كنند. اما خود خدا مردم را دعوت می كند تا به آسمان و ستاره ها نگاه كنند و بیاد آورند كه خالق آنها كیست. به چند واقعیت علمی  در مورد ستاره ها توجه كنید:

1 -  تعداد ستاره ها:  در یك شب تاریك و صاف چشمان شما بدون استفاده از تلسكوپ حدود 2000 ستاره  را میبیند. اغلب این ستاره ها متعلق به كهكشان ما هستند كه راه شیری نام دارد و دارای حدود 100،000،000،000(صد میلیارد) ستاره می باشد. شما با یك تلسكوپ بزرگ میتوانید حدود 1،000،000،000 (یک میلیارد) كهكشان و فقط  000،000،000،3 (سه میلیارد) ستاره را ببینید و ستاره هایی وجود دارند كه هنوز دیده نشده اند. چون نور آنها هنوز به كره زمین نرسیده است. تعداد ستاره ها در جهان آنقدر زیاد است كه هیچكس نمی تواند در تمام طول عمرش آنها را بشمارد. دانشمندان حدس می زنند حدود 000،000،000،000،000،000،000،2 ستاره  درهستی شناخته شده وجود دارد.  

2 -  فاصله ستاره ها:  تنها ستاره منظومه شمسی خورشید نام دارد. فاصله خورشید از زمین 150،000،000   كیلومتر است. این فاصله چقدر دور است؟ اگر شما با یك هواپیمای پیشرفته با سرعت 1000 كیلومتر در ساعت به خورشید سفر كنید، 17 سال طول می‌كشد تا به آنجا برسید، فواصل ستاره ها در جهان آنقدر عظیم است كه دانشمندان برای بیان آنها از اصطلاح سال نوری استفاده می كنند. سرعت نور سریعتراز هر سرعت دیگری است. نور تقریباً در هر ثانیه 300،000 كیلومتر را طی می كند. یعنی نور می‌تواند در هر ثانیه 5/7 بار بدور كره زمین حركت كند. یك سال نوری مسافتی است كه نور در طی یك سال طی می كند. یك سال نوری برابر مسافتی به طول 000،000،000،9،454 کیلومتر می شود. فاصله ماه از زمین یك ثانیه و یك سوم ثانیه نوری است. سیاره مریخ 5 دقیقه نوری با ما فاصله دارد و خورشید 8 دقیقه نوری از ما دور است. سیاره پلوتون 5 ساعت نوری با ما فاصله دارد اما نزدیك ترین ستاره به منظومه شمسی 3/4 سال نوری از ما فاصله دارد. پرواز كردن به این ستاره با یك هواپیمای پیشرفته 4،644،000 سال طول می‌كشد. قطر كهكشان ما كه راه شیری نام دارد 000،100 سال نوری می باشد. نزدیك ترین كهكشان به ما كه كهكشان مارپیچ (سحاب مارپیچ) نام دارد، دارای میلیاردها ستاره است و فاصله آن از ما 100،000 سال نوری می باشد. فاصله دورترین ستاره این كهكشان از كره زمین میلیاردها سال نوری است. انسان هرگز قادر به فتح جهان نامحدود نمی باشد.

3 -  اندازه ستاره ها:  قطر كره زمین 12،756 كیلومتر است. قطر خورشید 109 برابر كره زمین می باشد. اما ستاره هایی وجود دارد كه قطرشان 100 برابر و حتی 1000 برابر قطر خورشید است. اندازه این ستاره های بزرگ غول آسا آنقدر بزرگ است كه قسمتی از منظومه شمسی ما كه شامل خورشید و سیاره های عطارد، زهره، زمین و مریخ می‌باشند به راحتی می توانند در درون آن به گردش خود ادامه دهند. اگر قطر كره زمین را یک میلی متردرنظربگیریم آنگاه دراین مقایسه نسبت قطرخورشید 11 سانتیمتر و بزرگترین ستاره 100 مترخواهد بود.

ما می توانیم ستاره های جهان را با عظیم ترین تلسكوپ مورد بررسی قرار دهیم. اما چه كسی ستاره ها یعنی بزرگترین اجسام جهان را آفریده است؟ كتاب مقدس می گوید خدا همه ستارگان را آفریده و همه آنها را به حركت درمی آورد. او حتی روی هر ستاره اسمی گذاشته است. اگر انسان نمی تواند اطلاعات مربوط به تعداد، فواصل و یا اندازه ستاره ها را درك كند، چطور می تواند عمق های خالق ستارگان را درك كند؟ وجود این ستارگان شگفت انگیز به وجود و عظمت یك خدای شگفت‌انگیز اشاره می كند.

سر گروه: خدا را بعنوان خدای عظیم و پرقدرت در گروه های 3 نفری پرستش كنید.

به نوبت  و به طور خلاصه بركات یكی از رازگاهان خود را  با دیگران در میان بگذارید (یا از روی یادداشت‌های رازگاهان آن روز بخوانید). آموخته های خود از قسمت مشخص شده، (متی 8: 1 – 11: 24)  را  بیان کنید. به كسی كه بركاتش را بازگو می‌كند گوش دهید. به حرفهایش اهمیت دهید و او را بپذیرید، در مورد آنچه  در میان می گذارد، بحث نكنید.

وقتی ما انجیل را به دیگران بشارت می دهیم باید بتوانیم كلماتی را كه استفاده می كنیم توضیح دهیم. به مردم كمك كنید تا مفاهیم " گناه "، " مرگ "، " داوری "، " علت اینكه عیسی مسیح تنها راه به سوی پدر است "  و معنی " ایمان به عیسی مسیح " را درك كنند.

الف -  انــجیـــل

انجیل به معنای خبرخوش یا مژده در مورد بزرگترین هدیه خدا برای انسانهاست. می توان پیام انجیل را از راههای مختلف به مردم رساند. با اعلام كردن، سرود خواندن، نمایش، تمثیل یا با نشان دادن تصویر.

تصویر زیر انجیل را توضیح می دهد:

در حالیکه پیام انجیل را برای دیگران توضیح میدهید، این تصویر را بکشید.

سرگروه: به شاگردان کمک کنید تا این کار را انجام دهند.

یوحنا 3: 16 " زیرا خدا جهان را آنقدر محبت نمود كه پسر یگانه خود را داد تا هر كه بر او ایمان آورد هلاك نگردد بلكه حیات جاودان یابد. "

       سقوط در گناه                                                   

          سقوط                                                         عیسی       

                  سایر مذاهب                                                                        

                 (اعمال 4: 12)                                                                    تشریح تصویر بدین ترتیب است:

                                 حفظ                                                          1-  یوحنا 3: 16        5- اعمال 4: 12

                                 شریعت                              ایمان آورید         2- اشعیا 59: 1- 2     6- غلاطیان 3: 11                                                        (غلاطیان 3: 11)    کارهای خوب           +            3- رومیان 3: 23    7 - افسسیان 2: 8- 9                                                                          لیاقت شخصی        بشنوید        4- رومیان 6: 23    8 - یوحنا 3: 16 ؛ 5: 24        

          سقوط                                (افسسیان 2: 8 - 9)          

                                                                                                     گرفتن یك تصمیم شخصی:

                                                                                                     پذیرش مسیح در قلب خود +  حیات

ب -  معنی گناه در كتاب مقدس

انجیل می گوید: همه گناه كرده اند و از جلال خدا قاصر هستند (رومیان 3: 23)

تعلیم دهید: مزمور 51: 1- 4 از سه كلمه برای گناه در زبان اصلی استفاده می كند.

1-  معنی كلمه خطا

الف)  خطا یعنی نرسیدن به هدفی كه خدا برای شما در نظر دارد. هدف خدا برای همه مردم دنیا این نیست كه مذهبی داشته باشند بلكه تا با خدایی كه خود را در کتاب مقدس آشكار می‌كند رابطه درستی داشته باشند. در نتیجه با دیگران هم رابطه ای درست خواهند داشت و شروع به انجام كارهای مورد تایید خدا می كنند. گناهكار یعنی كسی كه به هدف خدا برای زندگی‌‌اش نمی رسد و رابطه درست با خدا ندارد.

ب)  خطا همچنین به معنای قاصر ماندن از معیار كامل خداست. معیار خدا برای داشتن زندگی درست و انجام كارهای صحیح، عیسی مسیح و تعالیمش می باشد. مهم نیست شما به چه زبانی صحبت می كنید یا چه مذهبی دارید، زندگی و كارهای شما در مقابل معیار كامل خدا سنجیده می شوند. کتاب مقدس می گوید كه همه مردم دنیا در مقابل این معیار كامل خدا قاصر هستند. حتی انسانهایی كه زندگی نمونه دارند و كارهای خوب بسیاری انجام می‌دهند هم در مقابل معیار كامل خدا قاصر هستند (رومیان 3: 10- 12 ، 23).

هیچكس شایسته نیست، هیچكس به وسیله مذهب یا نگاه داشتن شریعت یا با انجام كارهای نیك نجات نمی یابد. هیچكس به حد كافی خوب نیست. گناه به سادگی به معنای ارتكاب یك جرم نیست این به معنای نرسیدن به هدف خدا و قاصربودن از معیار كامل خدا میباشد.

2-  معنی كلمه عصیان

حدود                             (الف) گذشتن ازحدود یا مرزهایی كه خدا مشخص كرد.

(ب)  قیام كردن بر علیه خدا

الف)  عصیان به معنای گذشتن از حدود یا مرزهایی است كه خدا مشخص كرده است. حدود یا مرزهای نحوه زندگی و رفتار انسان، در فرامین و موارد منع شده و تعالیم خدایی، كه خود را در كتاب مقدس آشكار كرده،  مشخص شده است. زیرا همه مردم گاهی آنچه را كه خدا منع كرده انجام می دهند و گاهی در انجام آنچه خدا از آنها خواسته تا انجام دهند، كوتاهی می كنند. این به معنای عصیان است. عصیان تنها به معنای سركشی بر علیه شریعت معلمین مذهبی نیست. بلكه این عصیان بر علیه قوانین و مرزهای خدایی است كه خود را  در كتاب مقدس آشكار كرده است.

ب)  عصیان همچنین به معنای شورش عمدی بر علیه خداست. در عهد عتیق مردم بر علیه خدا قیام كردند و آنچه را به نظر خودشان درست بود انجام دادند (داوران 21: 25). امروزه مردم عمداّ درباره خدایی كه خود را در كتاب مقدس آشكار كرده مطالب كذبی  انتشار می دهند. آنها علناً پیغام خدایی كه خود را در کتاب مقدس آشكار كرده، رد می‌كنند. آنها مغرورانه به ارزشهای اخلاقی، حكمت و صفات خدایی كه خود را در كتاب مقدس آشكار كرده است، اهمیتی نمی دهند. آنها جهان را وادار به سركشی می نمایند و فساد و تباهی را منتشر می كنند. آنها قلب خود را در مقابل خدای كتاب مقدس سخت می سازند و این عصیان است. عصیان و سركشی، عمل اشتباهی است كه قابل مشاهده میباشد.

3-  معنی كلمه شرارت

الف)  در اینجا شرارت به معنای تغییر دادن مکارانه چیزی است كه از دید خدا واقعیت می باشد. همه انسانها دیدگاهی كلی دارند و این دیدگاه در نظر آنها نسبت به هستی، واقعیت، درك و نگرش آنها، اعتقادات و ارزشها، همینطور فرهنگ و رسومشان تجلی می‌یابد. خدای كتاب مقدس یك دیدگاه كلی و صحیح را در عیسی مسیح و در کتاب مقدس آشكار كرده كه میتواند " فرهنگ ملكوت خدا " نامیده شود. در ملکوت خدا، آداب و رسوم گوناگونی وجود دارند، اما این رسوم بایستی دیدگاه مسیح و کتاب مقدس را بیان کنند. خدای كتاب مقدس می خواهد همه مردم این تفكر را بشناسند، به آن ایمان آورند و بر طبق آن زندگی كنند. به هر حال وقتی مردم دیدگاه كلی زندگی خود را شكل می دهند و اعتقادات و ارزشهای خود را خلق می كنند،  واقعیتی را كه خدا نهاده  عوض می كنند و این شرارت است.

ب)  شرارت همچنین در اینجا به معنای خراب كردن یا تحریف كردن حقیقت خداست. یعنی آن حقیقتی كه او در كتاب مقدس آنرا اشكار كرده است. خدا بروشنی حقیقت را در كتاب مقدس آشكار كرده است.  به هر حال مردم عمداّ حقیقت كتاب مقدس را اشتباه تفسیر می كنند.(اشعیا5: 20). بعضی از مردم از قول كتاب مقدس چیزهایی می گویند كه خودشان دوست دارند بگویند (مزمور 56: ‌5) و در عین حال گروه دیگری از توجه به بعضی حقایق كتاب مقدس كه باید به آنها توجه كنند، خودداری می كنند (مكاشفه 22: 18- 19). در نتیجه انبیای كاذب بسیاری هستند که خود گمراه شده‌اند و مردم را  گمراه می کنند (متی 24: 11). این معنی شرارت است. البته شرارت اغلب روشی مکارانه  و پنهان برای انجام یك خطا می باشد.  به عبارت دیگر شرارت خطایی است كه در پوشش یا استتار انجام می شود (اغلب هم در زیر پوشش مذهب).

4 -  خلاصه:  ریشه و ثمره گناه

میوه گناه             =  انجام دادن چیزی كه خدا منع می كند                                     =  انجام ندادن آنچه خدا امر می كند                 ریشه گناه           =  استقلال از خدا                                     =  یك رابطه ناقص با خدا

الف)  ریشه گناه خود محوری و از خود راضی بودن یا مستقل بودن از خداست. ریشه گناه وجود یك رابطه  جدا شده با خدایی است كه خود را در كتاب مقدس آشكار كرده است. ریشه گناه این است كه كسی اهداف و معیارهای خود را بدون توجه به خدا تعیین كند. ریشه گناه بر اساس قوانین و حدودی است كه اغلب فراتر از حدود و مرزهای خدا میباشد یا بعبارت دیگر بدون داشتن هیچ حد و مرزی زندگی کردن است. ریشه گناه خلق كردن و ایمان آوردن به دیدگاهی شخصی در مورد جهان و فرهنگی می باشد که مجزا است از آنچه خدا در كتاب مقدس آشكار كرده است. اگرچه یك نفر ممكن است فكر كند كه نه تنها كار بدی انجام نمی دهد بلكه كارهای خوبی هم می كند، اما با این وجود از نظر خدا او هنوز گناهكار است زیرا زندگی او جدا از تنها خدای حقیقی و زنده سپری می شود. ریشه گناه این است كه شخص آنکه خودش میخواهد باشد، به جای آنکه خدا میخواهد که باشد. همچنین ریشه گناه این است كه شخص آنچه که خودش میخواهد انجام دهد، به جای اینكه كاری را كه خدا می خواهد  انجام دهد. ریشه گناه خود محوری یا مستقل بودن از خدایی است كه خود را در كتاب مقدس آشكار می كند.

ب)  میوه گناه انجام دادن تمام كارهای اشتباه و همینطور انجام ندادن كارهای درست است. میوه گناه از ریشه گناه ببار می آید. میوه گناه انجام دادن كاری است كه خدا منع كرده و انجام ندادن كاری است كه خدا امر كرده است. لیست گناهان یا چیزهایی كه خدا منع كرده را می توان در چندین قسمت كتاب مقدس پیدا كرد.

(مرقس 7: ‌20- 23 ؛  رومیان 1:‌ 28- 32 ؛ غلاطیان 5: 19- 21؛ تیطس 3: 3 ؛ مكاشفه 21: 8)

پ -  معنی موت در كتاب مقدس

انجیل می گوید: " مزد گناه موت است " (رومیان 6: 23)

تعلیم دهید: كلمه " مرگ " در كتاب مقدس 3 معنی دارد: معنی روحانی، جسمانی و ابدی

1-  مرگ روحانی

بخوانید: افسسیان 2: 1- 5  ، 12

كشف و گفتگو كنید: معنی مرگ روحانی چیست؟

ملاحظات:

مرگ روحانی وضعیتی است که در آن روح انسان مرده می باشد. مرگ روحانی جدایی از حیات تنها خدای حقیقی و زنده ای است كه خود را در كتاب مقدس آشكار كرده است. هر انسانی با روح یا جان (روان) خلق شده که یكی از كارهای روح انسان توانایی آن در شناختن و مشاركت داشتن با تنها خدای حقیقی و زنده است. تا وقتی كه مردم به وسیله روح القدس تولد تازه نیافته اند از نظر روحانی مرده محسوب می شوند. آنها فكر می كنند كه خدا وجود ندارد یا اگر به وجود خدا اعتقاد دارند معتقدند كه او بسیار متعال یا از آنها بسیار دور است. آنها او را شخصاّ  و مستقیماّ نمی شناسند و نمی توانند با خدا مشاركت داشته باشند، اما وقتی پیغام انجیل را می‌شنوند و ایمان می آورند یعنی عیسی مسیح را در قلب و زندگی خود می پذیرند آنگاه روح القدس (روح خدا) می آید و در بدنهای آنها ساكن می شود. (افسسیان 1: 13؛ رومیان 8: 9 - 10) روح القدس، روح انسانی آنها را زنده  میسازد به طوری كه آنها قادر خواهند بود خدا را شخصاّ بشناسند و  با او مشاركت داشته باشند.

2-  مرگ جسمانی

بخوانید: مزمور 49: 10 ، 17 ؛ جامعه 9: 5 - 6 ، 10

كشف و گفتگو كنید: معنی مرگ جسمانی چیست؟

ملاحظات:

مرگ جسمانی زمانی است که بدن انسان میمیرد. مرگ جسمانی زمانی است که روح از بدن جدا میشود و وقتیکه شخص از زندگی دراین جهان جدا میگردد. یعنی جدایی از خانواده، عزیزان و دوستان، همینطور جدایی از اموال و موفقیت ها. وقتی مردم جسماّ می میرند بدنشان در قبر فاسد و به خاك تبدیل می شود. آن جسد هرگز به این دنیا بازنمیگردد و هرگز براتفاقاتی كه در این دنیا می افتد تاثیری نخواهد گذاشت.

3-  مرگ ابدی

بخوانید: لوقا 16: 22- 23؛ متی 10: 28؛ 25: 46 ؛ مكاشفه 20: 14- 15؛ 21: 8 ؛ دوم تسالونیكیان 1: 8 - 9

كشف و گفتگو كنید: ‌معنی مرگ ابدی چیست؟

ملاحظات:

منظور از مرگ ابدی، پیش از روز داوری نهایی، رنج ابدی روح (جان) بی ایمانان در جهنم است. بعد از روز داوری نهایی، رنج (مجازات) ابدی روح (جان) و بدن بی‌ایمانان در جهنم شروع می شود. مرگ ابدی، جدایی ابدی از حضور و توجه خداست.

ت -  معنی داوری در كتاب مقدس

انجیل می گوید: " هر كه ایمان نیاورد الان بر او حكم شده است. " (یوحنا 3: 18) و " چنانكه مردم را یك بار مردن و بعد از آن، جزا یافتن مقرر است. " (عبرانیان 9: 27)

تعلیم دهید: كلمه داوری در كتاب مقدس به دو نوع داوری مجزا از هم اشاره می كند. یعنی داوری موقتی و فعلی و داوری نهایی خدا در آینده. داوری موقتی و فعلی خدا به دو شكل برقرار می شود:

1) خدا اجازه می دهد تا داوری اش به شكل عمومی در مورد مردم اجرا شود.

2) خدا داوری اش را در مورد مردم اجرا میکند.

1-  داوری فعلی و موقتی خدا

الف)  بخوانید: غلاطیان  6: 7 – 8 ؛ رومیان 1:‌ 28 - 32

كشف و گفتگو كنید:‌ چرا خدا می گذارد انواع  خاصی از داوری اش اجرا گردد؟

ملاحظات:

چون خدا زمین و مردم را آفریده است، این حق را دارد كه تعیین كند مردم چطور باید زندگی كنند. خدا خلقت خود را همراه قوانینی فیزیكی آفریده، برای مثال اگر شما به قانون جاذبه بی اعتنایی كنید ممكن است به سختی به زمین بیفتید. به همین شكل خدا برای خلقت خود قوانینی روحانی و اخلاقی قرار داده است. هرگاه انسانها از قوانین روحانی و اخلاقی خدا سرپیچی كنند، خدا اجازه می دهد تا از نتایج گناهانشان زجر بكشند. " آنها آنچه را كه می‌كارند  درو می كنند. " كسی كه گناه می كند داوری را درو می كند. بعنوان مثال فردی كه تنبلی را می كارد فقر را درو می كند. آنکه کینه و نفرت بکارد، رابطه جدا شده را درو میکند. كسی كه ستم را بكارد جنگ را درو می كند. كسی كه مواد مخدر استفاده میكند اعتیاد را درو می كند. رومیان 1: ‌18- 32 تعلیم می دهد كه بی خدایی به فساد اخلاقی و هر نوع شرارت دیگری منتهی می شود. در مورد بسیاری از افراد، نتایج گناه شخص در طول زندگی اش در این جهان به سراغ او می آید. رنج كشیدن اغلب نتیجه طبیعی اعتقادات بد شخص، انتخاب های بد، تصمیمات واعمال بد او می باشد.

ب)  بخوانید: لاویان 26‌: 14- 25؛ عاموس 4: 6 – 12؛ حجی 1: 3 – 11؛ حزقیال 14: 21

كشف و گفتگو كنید: چرا خدا انواع خاصی از داوری را در جهان اجرا می كند؟

ملاحظات:

خدا بر تمامی جهان حكفرمایی می كند او تمام نیروهای طبیعت و تمام اتفاقات تاریخ انسان را كنترل می كند. در بعضی مواقع وقتی مردم نسبت به خدای زنده بی‌اطاعتی می كردند یا وقتی به خدا پشت می كردند خدا هم توجه و محافظتش را از آنها دریغ می‌كرد  و ترتیبی می داد داوری موقتی و فعلی‌اش شامل حال آنها شود.

بعنوان مثال محصولات آنها خراب می شد و جنگ سرزمینشان را فرا می گرفت و آنها چیزهای بسیاری را از دست داده و برای آنان در هیچ چیز خشنودی نبود. وقوع بلایای طبیعی مثل زمین لرزه، سیل، طوفانها، گرسنگی و شیوع بیماریهای واگیردار در تاریخ انسانها نشان می‌دهد كه خدا از گناهانشان ناراضی بوده و به آنها هشدار می داد تا توبه كنند و به نزد او برگردند.

پ)  بخوانید: عبرانیان 12: 4- 11

كشف و گفتگو كنید: دلیل واقعی اینكه خدا داوری فعلی و موقتی اش را در مورد انسانها اجرا می كند چیست؟

ملاحظات:

خدا داوری فعلی و موقتی اش را در مورد انسانها اجرا می كند تا آنها را از داوری ابدی‌اش در آینده حفاظت كند. هدف از این داوری موقتی تنبیه و تربیت كردن انسانهاست. به عبارت دیگر هشدار دادن به انسانها، آشكار كردن گناهانشان و توبیخ آنها به خاطر گناهانشان است. هدف خدا همیشه این است که بهترین را برای انسانها هم اکنون انجام دهد. اگر خدا انسانها را رها كند تا به گناهان فعلی خود ادامه دهند، این امر منتهی به بندگی آنها در گناه و در نهایت  قرار گرفتن در معرض داوری ابدی خدا می شود. هدف خدا از داوری فعلی و موقتی اش این است كه مردم از بی‌خدایی و شرارت به سوی قدوسیت و عدالت خدا بازگردند.

2-  داوری نهایی خدا در آینده

الف)  بخوانید: مزمور73: 2- 16

سؤال:‌  با توجه به نحوه زندگی مردمان شریر، چرا شما زندگی را عادلانه یا ناعادلانه می‌بینید؟

تعلیم دهید: زندگی آشكارا ناعادلانه است. مردمان خوب، زجر می كشند، افرادی كه خودخواه نیستند، استثمار میشوند. با مردمان فروتن با خشونت رفتار می شود و افراد فقیر محروم می‌مانند. از سوی دیگر شریران خوش و خرم هستند. افراد خودخواه موفقند، افراد بیرحم به فروتنان ظلم می كنند و ثروتمندان باعث می شوند فقیران فقیرتر شوند. ستمكاران در بستر خود در آرامش می میرند در حالیكه مقدسین تا حد مرگ شكنجه می‌شوند. اگر آنطور كه ما تصور می كنیم خدایی هست كه قادر مطلق و نیكوست، چطور می تواند اجازه دهد بی عدالتی در جهان ادامه یابد؟ اگر او درمورد  تمام بی عدالتی های جهان كاری نكند (چه حالا و چه بعد از این زندگی) تا این بی عدالتی های فاحش را جبران كند و این شرارت در حال گسترش را مهار كند پس او قادر مطلق نیست و به همین دلیل نمی تواند كاری بكند یا اینكه او خدای نیكویی نیست و به این بی عدالتی ها اهمیتی نمی دهد. به هر حال كتاب مقدس به روشنی به ما تعلیم می دهد كه خدای زنده قادر مطلق و نیكوست و عدالت او در سراسر جهان برقرار می شود. تمام انسانهایی كه روزی بر روی این زمین زندگی می كردند در این داوری نهایی كه در آینده رخ خواهد داد حاضر خواهند بود.

ب)  بخوانید: عبرانیان 9: 27؛ متی 25: 31- 33

سؤال:  داوری خدا در آینده چگونه خواهد بود؟

تعلیم دهید:  كتاب مقدس تعلیم می دهد كه مرگ جسم انسان، پایان راه نیست. بعد از مرگ رنجهای عظیم تر و بسیار جدی تری  در انتظار انسانهاست.

1(  عیسی مسیح به این زمین باز می گردد. تمام مردمی كه روزی بر روی زمین بودند داوری می شوند. او تمام اعمال انسانها و چیزهای مخفی را داوری خواهد كرد (جامعه 12: 14). او افرادی را كه مرتكب شرارت می شوند یا كاری می كنند كه منجر به گناه می شود از ملكوت خود جدا می كند (متی 13: 41). او كسانی را كه به او ایمان دارند از كسانی كه به او ایمان ندارند جدا می سازد و آنها را بر اساس رابطه شان با مسیح داوری می كند   (متی 25: 12).

آنانی كه به عیسی مسیح به عنوان خداوند و نجات دهنده خود ایمان ندارند بر اساس دانش خود از شریعت خدا داوری می شوند (رومیان 2: 14- 16). بی ایمانی آنها (یوحنا 3: 18- 21 ، 36)، قصورات آنها (متی ‌25: 41- 46)، اعمال شریرشان (مکاشفه 21: 8)، زیر پا گذاشتن دعوت مسیح از جانب آنها و بی احترامی به روح فیض (عبرانیان 10: 26- 31) داوری خواهد شد. هر كه پیام انجیل را رد كرده، بخاطر نافرمانی اش مجازات می شود (دوم تسالونیكیان 1: 8).  در آن موقع خدا همه را با عدالتی كامل داوری می كند (لوقا 12: ‌47 - 48).

او افراد تحت ستم و مسکینان را عادلانه و با رحمت خود داوری خواهد کرد (متی 5: 3 – 12)، افراد ثروتمند و طمعكار را با دست هایی خالی روانه خواهد كرد (یعقوب 5: ‌1 - 6) او شریران را نابود می كند. او تمام كشورها، حكمرانان و مردمانشان را بخاطراعمال ناپسندی كه بر زمین خدا انجام داده اند داوری خواهد كرد. او به غرور و نخوت مردم پایان خواهد داد (اشعیا 13: ‌11) و او حاكمان مقتدر این زمین را از تخت هایشان به زیر می آورد (دانیال 2: 44؛ اول قرنتیان 15: ‌25). مكان نابودی ابدی (اما نه نابودی كامل) دریاچه آتش گوگرد سوزان یا جهنم نامیده شده است. جهنم محل آتش و شكنجه است (لوقا 16: 23- 26). آن مكانی برای سوختن ولی نمردن است. مكان گریه، درد كشنده، و خشم دیوانه وار و بی پایان (مرقس 9: ‌42 - 49) این مكانی است كه هیچكس از آن نمی‌تواند خارج شود (لوقا 16‌: 26). بی ایمانان با نابودی ابدی و محروم شدن از حضور، محبت و توجه خدا مجازات می‌شوند (دوم تسالونیكیان 1: ‌8 - 9). هر كس كه نامش در دفتر حیات یافت نشود در دریاچه آتش افكنده خواهد شد (مكاشفه20: 15).

2)  مسیحیان به مجازات ابدی محكوم نخواهند شد (یوحنا 5: 24، 29) اما آنان به خاطر چگونگی زندگی خود در این جهان به عنوان یك مسیحی، داوری خواهند شد (دوم قرنتیان 5: 10؛ اول قرنتیان 3: 10- 15).

به نوبت در تمام گروه یا درحالیكه به گروه‌های دو یا سه نفری تقسیم شده‌اید با دعا‌های كوتاه، حقایقی را كه امروز یاد گرفته‌اید به حضور خدا بیاورید.

(سر گروه: رونوشت این تکلیف را بین اعضای گروه پخش كنید و یا آن را بخوانید تا همه آن را در دفتر یادداشت خود بنویسند.)

1 ـ    تعهد -  به هم قول دهید که انجیل را بوضوح برای مردم توضیح دهید.

2 ـ    رازگاهان - هر روز نیمی از یك فصل را از قسمت متی 11: 25 – 14: 36 بخوانید. از روش حقیقت محبوب استفاده كنید و یادداشت بردارید.   

3 ـ    بررسی  کتاب مقدس -  درس بعدی  بررسی  کتاب مقدس را در خانه آماده كنید. (پیدایش 1: 1- 2: 4)  " من از کجا آمده ام؟ " از روش 5 قدم  بررسی کتاب مقدس استفاده کنید و یادداشت کنید.

4 ـ    دعا -  در این هفته برای یك شخص یا موضوعی خاص دعا كنید و شاهد كار خدا در آن مورد باشید.
(مزمور 5: 3)