برای تماشای ویدئوی این درس لطفا یکی از فرمتهای زیر (WMV- FLV) را انتخاب کرده، بر روی آن کلیک نمایید:

سر گروه: دعا کنید و گروه‌تان و این دوره شاگردسازی را به حضور خدا بیاورید.

تعلیم دهید: پرستش چیست؟ تعریف پرستش در ذیل آمده است:

«پرستش» داشتن رویکرد احترام، تمجید، تسلیم و وقف به خداست که می‌توان آن را با انواع متفاوت دعا و شیوه زندگی روزمره بیان کرد.

به منظور پرستش خدا باید بدانیم خدا چه کسی است. در این وقت (۲۰ دقیقه‎ای) پرستش با یکی از خصوصیات خدا آشنا می‌شویم.

سر گروه: تعالیم مربوط به «خدا عظیم و پرقدرت است» را بخوانید.

موضوع: خدا عظیم و پرقدرت است.

بخوانید: ایوب ۳۸: ۴- ۵ (زمین)، ۸:۳۸- ۱۱ (دریا) ، ۳۱:۳۸- ۳۳ (افلاک)، اشعیا ۴۰: ۱۲(پیمایش)، ۲۵:۴- ۲۶ 

(لشگر ستارگان)

خدا انسان‌ها را دعوت می‌کند تا عظمت و قدرت او را درک و تجربه کنند. بر روی کره زمین چیزی وجود ندارد که بتوان آن را با عظمت خدا مقایسه کرد. کوه‌های هیمالیا در مقایسه با او بسیار کوچک هستند. حتی در منظومه شمسی هم چیزی وجود ندارد که بتوان آن را با عظمت خدا مقایسه کرد. حتی خود خورشید هم برای این مقایسه بسیار کوچک است. پس انسان‌ها عظمت و قدرت خدا را با چه مقایسه کنند؟ هیچ کس چیزی که آنقدر بزرگ باشد تا بتوان خدا را با آن مقایسه کرد نمی‌شناسد به همین دلیل همه انسان‌ها در این مورد سکوت می‌کنند، اما خود خدا مردم را دعوت می‌کند تا به آسمان و ستاره‌ها نگاه کنند و به یاد آورند که خالق آنها کیست. به چند واقعیت علمی درمورد ستاره‌ها توجه کنید:

۱ -  تعداد ستاره‌ها:

در یک شب تاریک و صاف چشمان شما بدون استفاده از تلسکوپ حدود ۲۰۰۰ ستاره  را می‌بیند. اغلب این ستاره‌ها متعلق به کهکشان ما هستند که راه شیری نام دارد و دارای حدود ۱۰۰،۰۰۰،۰۰۰،۰۰۰(صد میلیارد) ستاره می‌باشد. شما با یک تلسکوپ بزرگ می‎توانید حدود ۱۰۰۰،۰۰۰،۰۰۰ (یک میلیارد) کهکشان و فقط  ۳۰۰۰،۰۰۰،۰۰۰ (سه میلیارد) ستاره را ببینید و ستاره‌هایی وجود دارند که هنوز دیده نشده‌اند، چون نور آنها هنوز به کره زمین نرسیده است.

-  فاصله ستاره‌ها:

تنها ستاره منظومه شمسی خورشید نام دارد. فاصله خورشید از زمین ۱۵۰،۰۰۰،۰۰۰ کیلومتر است. این فاصله چقدر دور است؟ اگر شما با یک هواپیمای پیشرفته با سرعت ۱۰۰۰ کیلومتر در ساعت به خورشید سفر کنید، ۱۷ سال طول می‌کشد تا به آنجا برسید. فواصل ستاره‌ها در جهان آنقدر عظیم است که دانشمندان برای بیان آنها از اصطلاح سال نوری استفاده می‌کنند. سرعت نور سریع‌تر از هر سرعت دیگری است. نور تقریبا در هر ثانیه ۳۰۰،۰۰۰ کیلومتر را طی می‌کند؛ یعنی نور می‌تواند در هر ثانیه ۵/۷ بار به دور کره زمین حرکت کند. یک سال نوری مسافتی است که نور در طی یک سال طی می‌کند. یک سال نوری برابر مسافتی به طول ۹،۴۵۴،۰۰۰،۰۰۰،۰۰۰ کیلومتر (۱۰۷۸۵۰۰/ بیش از ۱ میلیون سال پرواز با هواپیمایی مدرن) می‌شود. فاصله ماه از زمین یک ثانیه و یک سوم ثانیه نوری است. سیاره مریخ ۵ دقیقه نوری با ما فاصله دارد و خورشید ۸ دقیقه نوری از ما دور است. سیاره پلوتون ۵ ساعت نوری با ما فاصله دارد، اما نزدیکترین ستاره به منظومه شمسی ۳/۴ سال نوری از ما فاصله دارد. پرواز کردن به این ستاره با یک هواپیمای پیشرفته بیش از ۵/۴  میلیون سال طول می‌کشد. قطر کهکشان ما که راه شیری نام دارد ۱۰۰۰۰۰سال نوری می‎باشد. نزدیکترین کهکشان به ما که کهکشان مارپیچ (سحاب مارپیچ) نام دارد، دارای میلیاردها ستاره است و فاصله آن از ما ۱۰۰،۰۰۰ سال نوری می‌باشد. فاصله دورترین ستاره این کهکشان از کره زمین میلیاردها سال نوری است. انسان هرگز قادر به فتح جهان نامحدود نمی‌باشد!

۳ -  اندازه ستاره ها:

قطر کره زمین ۱۲،۷۵۶ کیلومتر است. قطر خورشید ۱۰۹ برابر کره زمین می‌باشد، اما ستاره‌هایی وجود دارد که قطرشان ۱۰۰ برابر و حتی ۱۰۰۰ برابر قطر خورشید است. اندازه این ستاره‌های بزرگ غول‌آسا آنقدر بزرگ است که قسمتی از منظومه شمسی ما که شامل خورشید و سیاره های عطارد، زهره، زمین و مریخ می‌باشند به راحتی می‌توانند در درون آن به گردش خود ادامه دهند. اگر قطر کره زمین را یک میلی‌متر در نظر بگیریم، آنگاه در این مقایسه نسبت قطر خورشید ۱۱ سانتی‌متر و بزرگترین ستاره ۱۰۰ متر خواهد بود.

ما می‌توانیم ستاره‌های جهان را با عظیم‌ترین تلسکوپ مورد بررسی قرار دهیم، اما چه کسی ستاره‌ها یعنی بزرگترین اجسام جهان را آفریده است؟ کتاب مقدس می‌گوید خدا همه ستارگان را آفریده و همه آنها را به حرکت درمی‌آورد. او حتی روی هر ستاره اسمی گذاشته است. اگر انسان نمی‌تواند اطلاعات مربوط به تعداد، فواصل و یا اندازه ستاره‌ها را درک کند، چطور می‌تواند عمق‌های خالق ستارگان را درک کند؟ وجود این ستارگان شگفت‌انگیز به وجود و عظمت یک خدای شگفت‌انگیز اشاره می‌کند.

سر گروه: خدا را به عنوان خدای عظیم و پرقدرت در گروه‌های ۳ نفری پرستش کنید.

 به نوبت و به طور خلاصه برکات یکی از رازگاهان خود را با دیگران در میان بگذارید (یا از روی یادداشت‌های رازگاهان آن روز بخوانید). آموخته‌های خود از قسمت مشخص شده (متی ۸: ۱- ۱۱: ۲۴)  را  بیان کنید.

به کسی که برکاتش را بازگو می‌کند گوش دهید. به حرف‌هایش اهمیت دهید و او را بپذیرید، درمورد آنچه  در میان می‌گذارد، بحث نکنید.

وقتی ما انجیل را به دیگران بشارت می‌دهیم باید بتوانیم کلماتی را که استفاده می‌کنیم توضیح دهیم. به مردم کمک کنید تا مفاهیم «گناه»، «مرگ»، «داوری»، «علت اینکه عیسای مسیح تنها راه به سوی پدر است» و معنی «ایمان به عیسای مسیح» را درک کنند.

الف-  انــجیـــل

انجیل به معنای خبرخوش یا مژده در مورد بزرگترین هدیه خدا برای انسانهاست. می‌توان پیام انجیل را از راه‌های مختلف به مردم رساند. با اعلام کردن، سرود خواندن، نمایش، تمثیل یا با نشان دادن تصویر زیر انجیل را توضیح می‌دهد:

در حالی که پیام انجیل را برای دیگران توضیح می‌دهید، این تصویر را بکشید.

سرگروه: به شاگردان کمک کنید تا این کار را انجام دهند.

یوحنا ۳: ۱۶ «زیرا خدا جهان را آنقدر محبت نمود که پسر یگانه خود را داد تا هر که بر او ایمان آورد هلاک نگردد، بلکه حیات جاودان یابد.»

(۱۲) یوحنا ۱۶:۳: «زیرا خدا جهان را آنقدر محبت کرد که پسر یگانه خود را داد تا هر که به او ایمان آورد هلاک نگردد، بلکه حیات جاویدان یابد.»

۱- پیدایش ۲۷:۱٫ در ابتدا خدا نخستین مرد و زن را به صورت خود آفرید. این بدان معنی است که ایشان خدا را می‎شناختند و با او رابطه‎ای محبت‌آمیز داشتند. آنها بی‌گناه و از حیات جاویدان برخوردار بودند. خدا فرمانبرداری ایشان را آزمود (پیدایش ۱۵:۲- ۱۷)، اما آنان به دلیل نافرمانی از آزمون رد شدند و به ورطه گناه سقوط کردند. بنابراین خدا ایشان را از بهشت (باغ زمینی) راند و مانع از دسترسی آنها به درخت حیات شدند (پیدایش ۲۴:۳).

۲- اشعیا ۱:۵۹- ۲٫ گناه نه تنها باعث جدایی انسان از خدا گردید، بلکه میان خدای قدوس و انسان نیز جدایی افکند. از این روست که خدا به دعاهای انسان گوش نمی‎دهد یا نجاتش نمی‌دهد. آدم نمونه همه انسان‎های سقوط کرده است. همه فرزندان آدم در این طبیعت گناه‌آلود و پیامد آن یعنی مرگ، شریکند.

۳- رومیان ۲۳:۳٫ همه انسان‎ها گناه کرده‎اند و از شخصیت و حضور قدوس خدا کوتاه می‌آیند.

۴- رومیان ۲۳:۶٫ همه انسان‌ها اکنون به طور طبیعی زیر قانون گناه و مرگ قرار دارند ( ۲:۸- ۳)؛ زیر غضب خدا هستند (رومیان ۱۸:۱)، کاملا گمشده‎اند و در مسیر مرگ ابدی (دوزخ) قرار دارند، اما مردم می‎پندارند که می‎توانند خودشان را نجات دهند؛ معتقدند که با یکی از روش‎های زیر به سوی خدا فراز شوند:

۵- غلاطیان ۱۰:۳- ۱۱ و یعقوب ۱۰:۲٫ برخی بر این باورند که که اگر در جهت حفظ شریعت بکوشند، خدا ایشان را پارسا خواهد شمرد (نجات خواهد داد)، اما کتاب مقدس می‌گوید که هیچ کس شریعت را نگاه نمی‎دارد و در واقع هیچ کس قادر به رعایت کامل شریعت نیست (رومیان ۷:۸-۸)!

۶- افسسیان ۸:۲- ۹٫ بعضی دیگر معتقدند که با انجام کارهای نیک است که خدا انسان را پارسا می‎شمارد (نجات می‌دهد)، اما کتاب مقدس می‎گوید که هیچ کس نمی‌تواند در حضور خدا به خود ببالد. انسان تنها محض فیض و از راه ایمان است که می‌توانند نجات یابند.

۷- یوحنا ۶:۱۴٫ دیگران اعتقاد دارند که پیروی کردن از یک دین ایشان را پارسا خواهد نمود، اما  

عیسای مسیح می‎گوید: «من راه هستم. هیچ کس جز به واسطه من نزد پدر نمی‎آید.» هیچ

دینی نمی‎تواند از پس مشکل گناه برآید. بنابراین قدوسیت و پارسایی خدا را چاره‎ای جز مجازات کردن انسان‎ها به مرگ ابدی نیست، مگر اینکه به وسیله عیسای مسیح نجات یابند. 

۸- رومیان ۸:۵٫ محبت خداتنها راه رستگاری را امکان‌پذیر می‎سازد. خدا بدون اینکه طبیعت الاهی خویش را رها کند، طبیعت انسانی را بر خود گرفت و در عیسای مسیح انسان شد. او نه تنها وارد آفرینش خویش و تاریخ انسانی می‎گردد تا بر زمین میان قوم گمشده خویش ساکن شود، بلکه به جای آنها و به خاطر گناهانشان بمیرد (یوحنا ۱:۱و ۱۴و ۱۸، فیلیپیان ۵:۲- ۸). محبت او باعث شد که وی خودش را به عنوان قربانی کامل برای فدیه گناهان بشر بر صلیب فدا سازد.  

۹- اول پطرس ۲۴:۲٫ . عیسای مسیح با مرگ بر صلیب خشم ناشی از قدوسیت و پارسایی خدا نسبت به گناهان ما را فرو می‎نشاند و  آن را بر خود می‌گیرد. 

۱۰- اول پطرس ۱۸:۳٫ عیسای مسیح با مرگ بر صلیب پیامدهای گناه را برمی‎دارد و ما را با خدا آشتی می‌دهد. عیسای مسیح «پل» یا راه بازگشتی به سوی خداست. 

۱۱- یوحنا ۲۴:۵٫ عیسی می‎گوید: «هر که کلام مرا به گوش گیرد و به فرستنده من ایمان آورد، حیات جاویدان دارد و به داوری نمی‎آید، بلکه از مرگ به حیات منتقل شده است.» در اینجا دو حالت و سه نتیجه به چشم می‎خورد. هر کس که انجیل را می‎شنود، باید دست به گزینش یا تصمیمی شخصی بزند؛ به خدایی که خودش را در عیسای مسیح مکشوف نموده ایمان بیاورد یا همچنان مستقل از مسیح باقی بماند و تا به مرگ ابدی به راه خود ادامه دهد (دوم تسالونیکیان ۸:۱- ۹). برای هر ایماندار سه نتیجه متصور می‎باشد: وی بی‌درنگ از حیات جاویدان برخوردار می‌گردد؛ هرگز در داوری و دوزخ محکوم نمی‌‎گردد و سوم اینکه وی از هم اکنون مسیر مرگ ابدی به حیات جاویدان را طی نموده است. عیسی وعده می‎دهد که هیچ کس قادر نخواهد بود ایمانداران از را از دستانش برباید (یوحنا ۲۸:۱۰)!

۱۲- یوحنا ۱۶:۳٫ جمع‌بندی کتاب مقدس چنین است: «زیرا خدا جهان را آنقدر محبت کرد که پسر یگانه خود را داد تا هر که به او ایمان آورد هلاک نگردد، بلکه حیات جاویدان یابد.»

ب -  معنی واژه «گناه» در کتاب مقدس

انجیل می‌گوید: «همه گناه کرده‌اند و از جلال خدا قاصر هستند» (رومیان ۳: ۲۳).

تعلیم دهید: مزمور ۵۱: ۱- ۴ در زبان اصلی از سه کلمه برای «گناه» استفاده می‌کند: گناه، عصیان، شرارت

۱-  معنی کلمه خطا

الف- خطا یعنی نرسیدن به هدفی که خدا برای شما در نظر دارد.

 (الف)  به هدف خدا نزدن                            هدف یا نشانه خدا  

هدف خدا برای همه مردم دنیا این است که با وی رابطه درستی داشته باشند. در نتیجه با دیگران هم رابطه‌ای درست خواهند داشت و شروع به انجام کارهایی خواهند کرد که در نظر خدا هم درست است. «گناهکار» یعنی کسی که به هدف خدا برای زندگی‌‌اش نمی‌رسد و رابطه درست با خدا ندارد و در نتیجه با دیگران هم رابطه درستی ندارد.

ب-  خطا همچنین به معنای قاصر ماندن از  معیار کامل خداست.

معیار کامل خدا برای داشتن زندگی درست و انجام کارهای صحیح، عیسای مسیح و تعالیمش می‌باشد. مهم نیست شما به چه زبانی صحبت می‌کنید یا چه مذهبی دارید، زندگی و کارهای شما در مقابل معیار کامل خدا سنجیده می‌شوند، اما جون همه مردم دنیا در مقابل این معیار کامل خدا قاصر هستند، از اینرو گمشده هستند و به نجات نیاز دارند. حتی انسان‎هایی که زندگی نمونه دارند و کارهای خوب بسیاری انجام می‌دهند هم در مقابل معیار کامل خدا قاصر هستند (رومیان ۳: ۱۰- ۱۲ ، ۲۳).

هیچ کس شایسته نیست، هیچ کس به وسیله مذهب یا نگاه داشتن شریعت یا با انجام کارهای نیک نجات نمی‌یابد. هیچ کس به حد کافی خوب نیست. گناه به سادگی به معنای ارتکاب یک جرم نیست این به معنای نرسیدن به هدف خدا و قاصر بودن از معیار  کامل خدا می‌باشد.

-  معنی کلمه عصیان

الف- عصیان به معنای گذشتن از حدود یا مرزهایی است که خدا مشخص کرده است.

(الف)گذشتن از حدود و مرزهایی که خدا مشخص کرده است.

حدود یا مرزهای نحوه زندگی و رفتار انسان، در فرامین و موارد منع شده و تعالیم خدایی، که خود را در کتاب مقدس آشکار کرده مشخص شده است، زیرا همه مردم گاهی آنچه را که خدا منع کرده انجام می‌دهند و گاهی در انجام آنچه خدا از آنها خواسته تا انجام دهند، کوتاهی می‌کنند. این به معنای عصیان است. عصیان تنها به معنای سرکشی علیه شریعت معلمین مذهبی نیست، بلکه این عصیان علیه قوانین و مرزهای خدایی است که خود را  در کتاب مقدس آشکار کرده است.

ب- عصیان همچنین به معنای شورش عمدی علیه خداست.

(ب)قیام کردن بر عایه خدا

در عهد عتیق مردم علیه خدای کتاب مقدس قیام کردند و آنچه را به نظر خودشان درست بود انجام دادند (داوران ۲۱: ۲۵). امروزه مردم عمدا درباره خدایی که خود را در کتاب مقدس آشکار کرده مطالب کذبی  انتشار می‌دهند. آنها علنا پیغام خدایی که خود را در کتاب مقدس آشکار کرده رد می‌کنند. آنها مغرورانه به ارزش‌های اخلاقی، حکمت و صفات خدایی که خود را در کتاب مقدس آشکار کرده است، اهمیتی نمی‌دهند. آنها جهان را وادار به سرکشی می‌نمایند و فساد و تباهی را منتشر می‌کنند. آنها قلب خود را در مقابل خدای کتاب مقدس سخت می‌سازند و این عصیان است. عصیان و سرکشی، عمل اشتباهی است که قابل مشاهده می‌باشد.

۳-  معنی کلمه شرارت

الف- در اینجا شرارت به معنای تغییر دادن مکارانه چیزی است که از دید خدا واقعیت می باشد.

به نوبت در تمام گروه یا در حالی که به گروه‌های دو یا سه نفری تقسیم شده‌اید با دعا‌های کوتاه، حقایقی را که امروز یاد گرفته‌اید به حضور خدا بیاورید. 

(سر گروه: رونوشت این تکلیف را بین اعضای گروه پخش کنید و یا آن را بخوانید تا همه آن را در دفتر یادداشت خود بنویسند.)

۱ ـ  تعهد-  به هم قول دهید که انجیل را به وضوح برای مردم توضیح دهید.

۲ ـ رازگاهان- هر روز نیمی از یک فصل را از قسمت متی ۱۱: ۲۵ – ۱۴: ۳۶ بخوانید. از روش حقیقت دلخواه استفاده کنید و یادداشت بردارید.

۳ ـ  بررسی  کتاب مقدس-  درس بعدی  بررسی کتاب مقدس را در خانه آماده کنید. (پیدایش ۱: ۱- ۲: ۴). موضوع: «من از کجا آمده‌ام؟» از روش ۵ گام بررسی کتاب مقدس استفاده کنید و یادداشت کنید.

۴ ـ  دعا-  در این هفته برای یک شخص یا موضوعی خاص دعا کنید و شاهد کار خدا در آن مورد باشید. (مزمور ۵: ۳)

۵ ـ  آموخته های جدید درمورد شاگردسازی را وارد دفتر(یا پوشه) خود کنید. از تمام یادداشت‌های خود درمورد پرستش، رازگاهان، یادداشت‌های تعلیمی و این تکلیف منزل یک دفتر (یا پوشه) درست کنید.