به نوبت و به طور خلاصه برکات یکی از رازگاهان خود را از قسمت مشخص شده (اعمال رسولان ۲۳:۴– ۷: ۶۰)‌، با دیگران در میان بگذارید (یا از روی یادداشت‌های رازگاهان آن روز بخوانید.)

الف- تعمق

آیه حفظی: متی ۴: ۴

متن آیه: عیسی پاسخ می‌دهد: «مکتوب است انسان نه محض نان زیست می‌کند، بلکه به هر کلمه‌ای که از دهان خدا صادر گردد.»

۱ -  معنی ضمنی عبارت «مکتوب است» چیست؟

عیسی هر وقت می‌خواست از کتاب مقدس نقل قول کند از این عبارت استفاده می‌کرد. عیسی دید عالی نسبت به کتاب مقدس داشت. او برای اعتقادات و زندگی، کتاب مقدس را معیار نهایی راستی  می‌دانست. عیسی کتاب مقدس را به عنوان داور نهایی برای پاسخ به برهان عقل وخرد می پنداشت.‌ عیسی برای جواب دادن به وسوسه‌های شیطان، سه بار از کتاب مقدس نقل قول کرد (‌تثنیه ۸)‌.

۲- چگونه در گذشته سخنان خدا به زندگی مردم حیات می‌بخشید؟

الف- مثال اول: در اولین فصل کتاب مقدس می‌خوانیم که خدا کلامی گفت: «روشنایی بشود» و روشنایی به وجود آمد. کلمه‌ای که از دهان خدا بیرون آمد آنقدر قدرت داشت که زمین را و هر چه روی آن است و همینطور جهان را با ستارگان بی شمارش آفرید (مزمور ۳۳: ۶، عبرانیان ۱۱: ۳)‌.

ب- مثال دوم: خدا بنی‌اسرائیل را به مدت چهل سال در بیابان هدایت کرد تا آنها را «فروتن سازد» و امتحان کند (‌تثنیه  ۸: ۱– ۵). کلمه «فروتن  کردن» بهتر است ‌»تحت فشار قرار دادن» ترجمه شود. خدا بنیاسرائیل را در موقعیتی تحت فشار قرار داد تا آنها را امتحان کند. آنها بدون نان در بیابان بودند و از گرسنگی رنج می‌بردند. گرچه خدا همه چیز و هر آنچه را که در قلب بنی‌اسرائیل می‌گذشت می‌دانست، اما  باز هم آنها را امتحان کرد تا باعث شود افکار و تمایلات قلبی خودشان را آشکار کنند، اما خدا در تنگی‌ها هم به آنها توجه داشت و با کلامش «منا» را برای آنها آفرید. او همچنین مسؤولیت داشت تا لباسهای آنها کهنه نشود و از اینکه مدام در بیابان راه می‌رفتند پاهایشان ورم نکند. دلیل اینکه خدا آنها را در تنگنا قرار داد و در همان موقعیت سخت به آنها توجه داشت، این بود که آنها به خودشان و هیچ مخلوق دیگری اعتماد نکنند، بلکه فقط به خدا  توکل کنند. درسی که خدا می‌خواست به بنی‌اسرائیل بیاموزد این بود که آنها و سایر مردم دنیا کاملا وابسته به کلام خدا باشند که هر روز زندگی آنها را تداوم می‌بخشد.

پ- مثال سوم: جبرئیل فرشته به مریم گفت: «نزد خدا هیچ امری محال نیست» (لوقا ۱: ۳۷). او به این حقیقت اشاره می‌کرد که مریم بدون اینکه با هیچ انسانی ارتباط داشته باشد حامله خواهد شد. عیسای مسیح از طریق کلام پرقدرت خدا بدن انسانی اختیار کرد (لوقا  ۱: ۳۴– ۳۸).

ت- مثال چهارم: عیسی بعد از ۴۰ روز روزه در بیابان، گرسنه شد. شیطان سعی کرد عیسی را وسوسه کند تا با تبدیل سنگها به نان به جای اینکه به خدا اعتماد کند به توانایی‌های خودش تکیه کند. شیطان می‌خواهد مردم باور کنند که خود می‌توانند برای زندگیشان موقعیت بیافرینند و احتیاجی به خدا ندارند. به همین دلیل عیسی آشکار ساخت که این خدا است که از طریق کلامش برای زندگی هر انسان موقعیتهای حیاتی می‌آفریند نه انسان. اگر خدا کلام قدرتمند و آفریننده خودش را جاری نکند ابدا نانی نخواهد بود چه به خدا ایمان داشته باشید چه نداشته باشید.

۳- چرا هر کلامی که خدا می‌گوید برای انسان مهم است؟

کلام خدا به اندازه ای قدرت دارد که هوا برای تنفس انسان، باران، آفتاب برای محصولات و غذایی که او می‌خورد را آفرید. آنقدر قدرتمند است که زندگی انسان را دائما  و هر لحظه تداوم می‌بخشد. اگر خدا کلام آفریننده و قدرتمند خودش را جاری نکند نه بارانی خواهد بود نه آفتابی، نه غذایی، نه آبی، نه هوایی برای نفس کشیدن، نه درختان زیبا و نه گل‌ها.

خلاصه هیچ چیز وجود نخواهد داشت چون خدا هر چیزی را که با کلام او به وجود آمده آفریده و آن را نگاه می‌دارد! به همین دلیل عیسی گفت که انسان به هر کلمه‌ای که از دهان خدا خارج می‌شود زیست می‌کند. کلام خدا توصیف حاکمیت مستقل خدا بر تمام مخلوقات، برتمام شرایط و تمام اتفاقات تاریخ است.

۴-  چرا هر کلام مکتوب خدا برای انسان مهم است؟

خدا فرمان داد تا ازمیان کلماتی که گفته است کدام یک در کتاب مقدس ثبت شود و کلام مکتوب او گردد. کلام مکتوب خدا در کتاب مقدس نیز قدرتمند و مؤثر است. انسان فقط وقتی می‌تواند آنطور که خدا برای او در نظر داشته زیست کند که زندگی او براساس کلام مکتوب خدا در کتاب مقدس باشد. کلام مکتوب خدا در کتاب مقدس قدرت دارد رازهای خدا را آشکار کند (‌لوقا ۸: ۱۰) همانند چکشی که صخره‌ها را خرد می‌کند، قلبهای سخت را بشکند و همانند آتشی که کاه را می‌سوزاند، مشاجرات کاذب انسانی را نابود سازد (‌ارمیا ۲۳: ۲۹). کلام مکتوب خدا قدرت دارد افکار و تمایلات قلبی را داوری کند (عبرانیان ۴: ۱۲)‌. آنانی را که به کلامش ایمان می‌آورند نجات بخشد (رومیان ۱۰: ۱۳– ۱۷) و باعث می‌شود ایمانداران در مسایل روحانی رشد کنند (‌اول پطرس ۲: ۲)‌ کلام مکتوب خدا برای تعلیم حقایق خدا بسیار مفید است، گناهان مردم را به آنها نشان می‌دهد، اشتباهاتشان را اصــلاح می‌کند و آنها را آموزش می‌دهد تا برای خدمت خدا تجهیز گردند (دوم تیموتاؤوس ۳: ۱۶ – ۱۷).

ب- حفظ کردن و مرور

۱- بنویسید: آیه کتاب مقدس را روی یک کارت سفید یا روی یک صفحه از دفترچه یادداشت خود بنویسید.

۲- حفظ کنید: آیه کتاب مقدس را (کلام: متی ۴: ۴) به روشی صحیح حفظ کنید.

۳- مرور کنید: به گروههای دو نفره تقسیم شوید وآخرین آیه حفظی از کتاب مقدس را از یکدیگر بپرسید.

با استفاده از روش ۵ قدم بررسی کتاب مقدس، یوحنا ۱۵: ۱۳– ۱۵ را با یکدیگر بررسی کنید.

* ۱۳:۱۵

کشف ۱) یک حقیقت مهم از نظر من در یوحنا ۱۵: ۱۳ می‌باشد. عیسی می‌گوید کسی محبت بزرگتر از این ندارد که جان خود را به جهت دوستان خود بدهد. آنچه عمیقاّ مرا لمس می‌کند، این حقیقت است که عیسی مرا دوست خود می‌خواند. در رومیان ۵ می‌خوانم که قبل از مسیحی شدنم چه بودم. در آن زمان ضعیف، بیخدا، گناهکار و دشمن خدا بودم. بخصوص از نظر شخصیت ضعیف  و کاملا از تغییر دادن خود عاجز بودم. بیخدا بودم، گرچه به شخصی اعتقاد داشتم که مردم آن را خدا می‌خواندند، اما مفهوم کاملا اشتباهی از تنها خدای حقیقی و زنده داشتم. فکر می‌کردم او آنقدر بلند مرتبه است که هیچ کس نمی‌تواند با او ارتباط داشته باشد. چند بار در روز دعا می‌کردم، ‌روزه‌های طولانی می‌گرفتم، دیگران را در اموالم شریک می‌ساختم. بقیه رسومات مذهبی را بجا می‌آوردم چون می‌ترسیدم که خدا جایی در بهشت به من ندهد. هیچ وقت فکر نمی‌کردم که ممکن است خدا علاقه داشته باشد  با من دوست شود، اما حالا عیسی مرا دوست خود می‌خواند. ‌روی زمین دوستانی دارم، اما هیچ دوست زمینی به عنوان یک دوست با عیسی قابل مقایسه نیست. به عنوان دوست، او واقعا می‌خواهد به من نزدیک شود و با من کارهایی انجام دهد. مهمترین حقیقت از نظر من این است که من، یعنی ‌دشمن قبلی او حالا دوست عیسای مسیح نامیده می‌شوم.

* ۱۴:۱۵

کشف ۲) یک حقیقت مهم از نظر من در یوحنا  ۱۵: ۱۴ می‌باشد. عیسی می‌گوید: «شما دوست من هستید، اگر آنچه به شما حکم می‌کنم بجا آورید.» می‌دانم که دوستی خودبهخود اتفاق نمیفتد. دوستی شامل مسؤولیتها می‌شود. فقط وقتی می‌توانم دوست عیسی باشم که از فرامین و تعالیم او اطاعت کنم. قبل از آن عیسی در یوحنا ۱۵: ۹– ۱۰ می‌گوید: «در محبت من بمانید اگر احکام مرا نگاه دارید در محبت من خواهید ماند.» فقط با انجام همیشگی اراده مسیح می‌توانم مطمئن باشم که در محبت او می‌مانم.

این وظیفه من است که فرامین او را بشناسم و همینطور این وظیفه من است که از فرامین او اطاعت کنم. مهمترین حقیقت از نظر من این است که اگر طالب دوستی واقعی هستم پس در آن ارتباط دوستانه دارای مسؤولیتهایی می‌باشم.

* ۱۳:۱۵

سؤال ۱) (یوحنا ۱۵: ۱۳) جان خود را برای دوستانتان دادن یعنی چه؟

ملاحظات: باید بین طریقی که عیسی زندگی خود را برای ما به عنوان دوستانش داد و از طرف دیگر با طریقی که ما زندگیمان را فدای دوستانمان می کنیم تمایز قائل شویم.

۱- محبت مسیح به یک مفهوم، منحصر به فرد است.

محبتی که مسیح در هنگام مرگش بر صلیب نسبت به ما داشت منحصر به فرد است. ارزش نامحدود محبت او ‌ویژگی جانشینی محبت او و نتایج رهایی‌بخش محبت او هیچگاه نمی‌توانند برای محبت ما الگو

باشند. از این لحاظ محبت مسیح کاملا منحصر به فرد است و قابل دنباله روی نیست. عیسی نه فقط  به خاطر منافع ما بلکه  به جای ما نیز مرد. محبت مسیح، محبت جانشینی است. محبت او باعث شد جریمه گناهان ما را پرداخت شود. او به جای ما عذاب دوری از خدا را متحمل شد. هیچگاه نمی‌توانیم این نوع محبت جانشینی را نسبت به دوستانمان داشته باشیم.

۲- محبت مسیح به مفهوم دیگر نمونه است.

به هر حال یوحنا ۱۵: ۱۲ – ۱۳ می‌گوید: «این است حکم من که یکدیگر را محبت نمایید همچنان که شما را محبت نمودم کسی محبت بزرگتر از این ندارد که جان خود را به جهت دوستان خود بدهد.» این نشان می‌دهد که راهی وجود دارد تا محبت عیسای مسیح نسبت به ما به عنوان دوستانش، الگویی برای محبت ما نسبت به دوستانمان شود. این ویژگی محبت مسیح که ما بایستی آن را پیروی کنیم طبیعت از خود گذشته ‌محبت او است. عیسی می‌گوید: «با از خودگذشتگی، یکدیگر را محبت کنید همانطور که من با ایثار شما را دوست داشته‌ام.» وقتی می‌توانیم با از خودگذشتگی محبت کنیم که خودمان و علایق خود را انکار کنیم. محبت ایثارگرانه همیشه بهایی دارد. بهایی که وقت، پول،‌ انرژی و انکار خود است. گرچه نمی‌توانم نسبت به دوستانم محبت جانشینی داشته باشم، می‌توانم و باید محبت فداکارانه خود را نسبت به دوستانم نشان دهم. من زندگیام را در راه دوستانم میدهم، وقتی محبت از خودگذشته را به آنها نشان میدهم.

۳- پس نخستین ویژگی دوستی مسیحی این است که دوستی حقیقی همیشه اولین قدم را برای دیگران برمی‌دارد و نسبت به شخص دیگر نقش شخصی ازخود گذشته را ایفا کند. دوستان مسیحی هیچگاه نمی‌پرسند که «چطور می‌توانم از این رابطه فرار کنم؟» دوستان مسیحی همیشه می‌پرسند: «چطور می‌توانم در این رابطه سهمی داشته باشم؟»

* ۱۴:۱۵

سؤال ۲) (یوحنا ‌۱۵: ۱۴)‌ چرا یک شخص فقط درصورتی می‌تواند دوست عیسی باشد که احکام اورا نگاه دارد؟

ملاحظات:

۱- مسؤولیت عیسی: او با محبتی ایثارگرانه ما را محبت می‌کند.

اگر بعضی از احکام عیسی را نتوانم نگاه دارم آیا باز هم دوست او به شمار می‌آیم؟ این سؤالی بسیار جالب است. بیایید توجه کنیم که شاگردان در آن زمان به چه چیز شباهت داشتند؟ در مسیر برای شام فصح و در حین خوردن غذا همین شاگردان با یکدیگر گفتگو می‌کردند که چه کسی از همه بزرگتر می‌باشد (لوقا ۲۲: ۲۴) ‌و وقتی به بالاخانه وارد شدند هیچ کس مایل نبود پایهای دیگران را بشوید (‌یوحنا ۱۳)‌. بلافاصله بعد از خوردن غذا حتی نتوانستند یکساعت با او بیدار بمانند و دعا کنند. وقتی آن جماعت برای دستگیری عیسی آمدند پطرس خشمگین شد، شمشیرش را کشید و گوش یک نفر را برید. بعد از آن شاگردان عیسی را تنها گذاشته و فرار کردند. روز بعد، صبح زود پطرس سه بار عیسی را انکار کرد. در بسیاری موارد شاگردان کمبودهای شخصیت خود را نشان دادند و باز هم عیسی با وجود این حقیقت که  می‌دانست چه اتفاقاتی خواهد افتاد آنها را دوستان خود خطاب می‌کرد. چقدر محبت عیسی فروتنانه بود. محبت عیسی نسبت به ما به عنوان دوستانش با ضعف‌ها و شکستهای ما تعیین نمی‌شود، بلکه با محبت ایثارگرانه‌اش نسبت به ما مشخص میگردد.

۲- مسؤولیت ما: باید از واژه‌های او برای گسترش دوستی خود استفاده کنیم.

برای حفظ روابط دوستانه با عیسای مسیح ما هم مسؤولیتهایی داریم. مسؤولیت ما گسترش دوستی خود با عیسی براساس واژه‌های او است. دوستی با عیسی بر اساس واژه‌های ما نیست، بلکه بر اساس واژه‌های او است. عیسی تعیین می‌کند که چه چیزهایی دوستی با او را تشکیل می‌دهد و چه چیزی متعلق به دوستی او نیست. او شخصی است که فرامین را می‌سازد و محدودیت‌های این ارتباط دوستانه را تعیین می‌کند. این خیلی مهم است. دوستی با عیسی مثل دوستی‌های دنیا نیست. دوستی در دنیا ترکیب مشخصی از احساسات است، مجموعه‌ای از دوست ‌داشتنها و دوست نداشتنهای متقابل، هیجان ناشی از با هم بودن و انجام کارها با یکدیگر میباشد، اما دوستی با مسیح متفاوت است. معیارها و محدودیتهای واضح دارد. فقط وقتی از فرامین او اطاعت می‌کنیم می‌توانیم دوست عیسای مسیح باشیم. عیسی واژه‌ها و همینطور محدودیتهای رابطه دوستی با خود را تعیین می‌کند.

۳- به وجود آمدن محبت عیسی نسبت به ما و همینطور محبت ما نسبت به عیسی امکانپذیر است، چون ما قوم منتخب او هستیم.

چطور می‌توانیم از یک طرف مسؤولیت خود یعنی اطاعت از فرامین عیسی را با محبت فروتنانه عیسی نسبت به خودمان مطابقت بدهیم در حالی که از طرف دیگر ضعفهای بسیاری داریم؟ پاسخ  در یوحنا ۱۵: ۱۹ است جایی که عیسی می‌گوید: «من شما را از جهان برگزیده‌ام.» او شاگردانش را انتخاب کرد تا مال او باشند. او آنها را از تسلط بارز شیطان و گناه نجات داد. به زودی روح‌القدس را بر آنها میریزد. با قدرت و حکمت روح‌القدس آنها خواهند توانست از فرامین عیسی اطاعت کنند. عیسی با ما هم همینطور رفتار می‌کند. عیسی از طرف ما فقط به چیزهایی احتیاج دارد که خودش نیز سخاوتمندانه آنها را به ما می‌بخشد. عیسی هیچ وقت بی‌دلیل چیزی را از ما انتظار ندارد. او آنچه را که برای اطاعت ما مورد نیاز است سخاوتمندانه به ما می‌بخشد. عیسی نه تنها به ما فرمان می‌دهد که او را اطاعت کنیم بلکه با روح‌القدس ما را تقدیس می‌کند تا بخواهیم او را اطاعت کنیم، بتوانیم اطاعت کنیم و او را اطاعت خواهیم کرد.

۴- بنابر‌این دومین ویژگی دوستی مسیحی این است که دوستی واقعی معمولا دارای معیارها و محدودیتهایی است که با فرامین و تعالیم عیسای مسیح تعیین می‌شوند. دوستان مسیحی هیچگاه راهها و معیارهای دنیای گناه‌آلود را دنبال نمی‌کنند. در عوض دوستان مسیحی همیشه راهها و معیارهای عیسای مسیح را دنبال می‌کنند که او آنها را در کتاب مقدس تعلیم و فرمان داده است. آنها می‌خواهند راههای عیسی را پیروی کنند. می‌توانند راههای او را پیروی کنند و راههای او را پیروی خواهند کرد. دوستان خوب همیشه برای گسترش دوستی خود تعالیم کتاب مقدس را به عنوان معیارها و محدودیتهای دوستی خود دارا می‌باشند.

* ۱۵:۱۵

سؤال ۳) (یوحنا ۱۵: ۱۵) چرا دیگر شاگردان عیسی «بنده» خوانده نمی‌شوند؟

ملاحظات: عـیسی می‌گوید: «دیگر شما را بنده نمی‌خوانم، زیرا که بنده آنچه آقایش می‌کند نمی‌داند، لیکن شما را دوست خوانده‌ام، زیرا هرچه از پدر شنیده‌ام به شما بیان کردم» همان شب کمی قبل عیسی گفته بود که اگر او که آقا و معلم است پایهای آنها را شست بر آنها نیز واجب است که پایهای همدیگر را بشویند چون هیچ غلامی بزرگتر از آقای خود نیست (‌یوحنا ۱۳‌: ۱۴– ۱۶)‌. در یوحنا ۱۳ شاگردان غلامان خوانده شدند. در اینجا یعنی فصل ۱۵ دیگر غلامان خوانده نمی‌شوند. چرا شاگردان عیسی دیگر غلامان خوانده نمی‌شوند؟

۱- واژه «غلام» بر موقعیت شاگردان در ارتباط با عیسی و در ارتباط با یکدیگر تأکید می‌کند.

در آغاز شب، عیسی اهمیت خدمت فروتنانه را به آنها تعلیم داد. در دنیا هیچگاه غلام بزرگتر از آقایش نیست. اما اگراستاد، عیسی، پایهای شاگردانش را می‌شوید چقدر بیشتر شاگردانش باید پایهای یکدیگر را بشویند. بله شاگردان باید به این کار یعنی «غلام یکدیگر بودن» ادامه دهند و پایهای یکدیگر را بشویند. «شستن پایهای یک نفر» یعنی اشتیاق به  داشتن پایین‌ترین مقام در بین مردم و انجام وظایف سختی است که هیچ کس مشتاق یا قادر به انجام آنها نباشد. بنابراین در یوحنا فصل ۱۳ تأکید بر موقعیت شاگردان در ارتباطشان با عیسی و با سایرین است. شاگردان دارای مقام یک «غلام» ‌هستند.

۲- کلمه «دوست» به نزدیکی شاگردان در ارتباط خود با عیسی و سایرین تأکید می‌کند.

عیسی قبلا چیزهای بسیار مهمی به شاگردانش گفته بود. او گفت که چرا به زمین فرستاده شد. خدای پدر، عیسی را به زمین فرستاد تا گمشده را بجوید و نجات بخشد. او گفت که رنج خواهد کشید. او رنج می‌کشد تا جریمه گناهان تمام مردم را بپردازد. گفت که چرا زمین را باید ترک کند. او زمین را بعد از قیام و صعود ترک می‌کند تا روح‌القدس را برشاگردانش بریزد و جایی برای آنها در آسمان آماده کند. او گفت که چطور یک شخص می‌تواند نجات یابد. مردم میتوانند با ایمان آوردن به او نجات یابند. معمولا یک ارفصل چنین مطالبی را با غلامانش در میان نمیگذارد. عیسی به شاگردانش این چیزها را گفت چون آنها دوستان او شده بودند. وقتی تأکید بر نزدیکی ارتباط بین استاد و شاگردانش است دیگر  نام «غلام» واژه ‌صحیحی نیست، بلکه  «دوست» توصیف صحیحی از ارتباط آنها است. ضمن اینکه شاگردان مقام یک «غلام» را در ارتباط خود با عیسی و سایرین دارند، صمیمیت (نزدیکی) یک دوست را نیز در ارتباط با او و یکدیگر دارا می‌باشند.

۳- بنابراین ویژگی سوم دوستی مسیحی این است که دوستان حقیقی همیشه آنچه را که از خدای پدر می‌آموزند با یکدیگر درمیان می‌گذارند. دوستان مسیحی هیچگاه بهترین آموخته‌هایشان را برای خود نگه نمی‌دارند، بلکه  بهترین آموخته‌هایشان را با یکدیگر در میان می‌گذراند.

۴- مسیحیان دیگر غلامان شریعت نیستند، بلکه دوستان عیسی یعنی شخص قانونگذار هستند.

تفاوت دیگری بین غلامان و دوستان وجود دارد. یهودیان احکام و سنن انسانی بسیاری را به دوش می‌کشیدند. آنها غلامان و حتی برده‌های شریعتی بودند که توسط انسان  تفسیر می‌شد، اما شاگردان  نور را دریافتند، حمل «یوغ سبک عیسی» را پذیرفتند (‌متی ۱۱: ۲۸– ۳۰) ‌و دیگر غلامان شریعت نبودند که خود را در اختیار قوانین و سنتهای انسانی بگذارند. آنها دوستان عیسی بودند که خود را در اختیار کار عیسای مسیح در این جهان گذاشتند. دوستان عیسی خود را با احکام بی‌پایان شریعت مشغول نمی‌کنند بلکه با گسترش ملکوت خدا. دوستان عیسی می‌خواهند عیسای مسیح بیشتر و بیشتر پادشاه قلبها و زندگیشان باشد و کمک می‌کنند تا سایر مردم هم عیسای مسیح را پادشاه قلب و زندگی خود بسازند.

* ۱۳:۱۵- ۱۵

سؤال ۴) (یوحنا ‌۱۵: ۱۳- ۱۵) چطور می‌توانم در عمل با دیگران طرح دوستی بریزم و چطور می‌توانم دوستان خود را حفظ کنم؟

ملاحظات: عیسی انسانهایی را دوستان خود می‌خواند که جانش را به صورت جانشینی و فداکارانه فدای آنها کرد. او کسانی را که از فرامینش اطاعت می‌کنند دوستان خود می‌خواند و همینطور کسانی را که دوستان خود خواند، در هر آنچه از پدر آموخته بود شریک ساخت.

این قسمت همینطور به ما تعلیم می‌دهد که چطور به عنوان مسیحیان می‌توانیم دوستی‌های واقعی برقرار کنیم. یوحنا ۱۵: ۱۳– ۱۵ سه اصل مهم در مورد دوستی مسیحی را به ما میآموزد.

۱- اصل اول دوستی مسیحی از یوحنا ۱۵: ۱۳استنباط می‌شود. با محبت کردن یک نفر به صورت ایثارگرانه می‌توانید با او طرح دوستی بریزید.

منتظر نمانید که کسی با شما دوست شود. قدم اول را شما بردارید و با او دوست شوید. مردم جهان اغلب می‌پرسند: «چه کسی دوست من است؟» اما یک مسیحی باید بپرسد: «من دوست چه کسی هستم؟» عیسی قدم اول را برمی‌داشت و با کسانی دوست می‌شد که زمانی دشمنان او بودند. مثل عیسی، مسیحیان بایستی قدم اول را بردارند و به سمت آدمهای بی‌محبت بروند و محبت فداکارانه خود را به آنها نشان دهند. آنها باید به سمت آدمهای متخاصم بروند و رفتار دوستانه‌ای نسبت به آنها نشان دهند. به سمت آدمهای تنها بروند و با آنها دوست شوند و همچنین به طرف آدمهای گمشده بروند و آنها را نزد مسیح آورند.

۲-اصل دوم دوستی مسیحی از یوحنا ۱۵: ۱۴ استنباط می‌شود. دوستی خود را در صورتی حفظ می‌کنید که یکدیگر را به سمت معیارها و محدودیتهای فرامین مسیح سوق دهید.

یکدیگر را به سمت معیارها و شیوه زندگی گناه‌آلود این دنیا به عقب سوق ندهید، بلکه یکدیگر را به سمت معیارها و روش زندگی اطاعت از عیسای مسیح بالا بکشید. دوستی واقعی فقط در فضای دوست داشتن مسیح و فرامین او می‌تواند دوام بیابد و تغذیه شود. مردم دنیا احساس می‌کنند که بایستی خود را در حد ارزشها و شیوه زندگی دیگران پایین بیاورند تا بتوانند در دنیا «دوستان» آنها خوانده شوند و احساس کنند توسط آنها پذیرفته شده‌اند، اما مسیحیان می‌دانند که بایستی ارزشها و شیوه‌ زندگی دیگران را در جهتی مثبت تحت تأثیر قرار دهند تا دوستی باارزش و ابدی با آنها داشته باشند. مسیحیان با دیگران طرح دوستی می‌ریزند، ولی نه از راه همرنگ شدن با مردم شریر دنیا بلکه با تغییر آنها که بیشتر و بیشتر شبیه عیسای مسیح شوند.

۳- اصل سوم دوستی مسیحی از یوحنا ۱۵: ۱۵استنباط می‌شود. با درمیان گذاشتن آنچه از خدا یاد گرفته‌اید دوستی‌ها را عمیق می‌سازید.

صحبتهای خود را محدود به چیزهای مادی و خبرهای روزمره نکــنید. درمورد خدا کتاب مقدس و چیزهایی که خدا دائما‌ به شما می‌آموزد نیز حرف بزنید. مردم دنیا اغلب‌ میترسند که در مورد موضوعات روحانی صحبت کنند چون در مورد آنها اطلاعی ندارند. مسیحیان بایستی در کشف حقایق روحانی طوری به آنها  کمک کنند که برایشان آزاردهنده نباشد.

پس من در صورتی دوست واقعی کسی هستم، که قدم اول رابرداشته و او را فداکارانه محبت کنم، در صورتی که او را به سمت معیارها و محدودیتهای فرامین مسیح بیاورم و صادق باشم و آنچه که از خدا آموخته‌ام با او درمیان بگذارم.

نمونههایی از کاربردهای امکانپذیر (یوحنا ۱۵: ۱۳– ۱۵)

• ۱۵: ۱۳ اولین قدم را بردارید و با شخصی که با شما مخالفت می‌کند یا تنها، بی‌محبت و گمشده است، دوست شوید.
• ۱۵: ۱۴ همه دوستانتان را به سمت معیارها و محدودیتهای فرامین و تعالیم مسیح بکشانید.
• ۱۵: ‌۱۵ آنچه از خدا آموخته‌اید با دوستانتان در میان بگذارید.

کابردهای امکانپذیر از امثال

●   ۲۶:۱۲  مرد عادل در دوستی محتاط است.

●   ۲۰:۱۳  کسی که با حکیمان رفت و آمد کند، حکیم خواهد شد.

●   ۲۸:۱۶ یک سخن چینی دوستان نزدیک را از هم جدا می‌سازد.

●   ۱۷:۱۷  یک دوست در همه اوقات محبت می‌نماید، و برادر به جهت تنگی مولود شده‌ است.

●   ۲۴:۱۸  کسی که دوستان بسیار دارد خویشتن را هلاک می‌کند، اما دوستی هست که از برادر چسبنده‌تر است.

●   ۴:۱۹ و ۶   دوستان مرد فقیر او را ترک می‌گویند. همه دوست کسی هستند که بذل و بخشش می‌نماید.

● ۲۰:۱۹   پند را بشنو و تأدیب را قبول نما تا در عاقبت خود حکیم شوی.

●   ۲۵:۱۹  استهزاکننده را تأدیب کن تا جاهلان زیرک شوند.

●   ۱۹:۲۰  سخن چینی اعتماد را از بین می‌برد، پس از معاشرت با کسی که زیاد حرف می‌زند، باید پرهیز کرد.

●  ۱۱:۲۲  هر که طهارت دل را دوست دارد و سنجیده سخن می‌گوید، پادشاه دوست او می‌باشد.

● ۲۴:۲۲- ۲۵ با مرد تندخو معاشرت مکن و با شخص کج‌خلق همراه مباش. مبادا راههای او راآموخته  شوی و جان خود را در دام گرفتار سازی.

●  ۲۰:۲۳ از زمره میگساران مباش و از آنانی که بدن‌های خود را (با  پرخوری) تلف می‌کنند.

●   ۱:۲۴- ۲  بر مردان شریر حسد مبر، و آرزو مدار تا با ایشان معاشرت نمایی، زیرا که دل ایشان در ظلم تفکر می‌کند و لبهای ایشان درباره مشقت تکلم می‌نماید.

●  ۴:۲۶- ۵  احمق را موافق حماقتش جواب مده، مبادا تو نیز مانند او بشوی. احمق را موافق حماقتش جواب بده، مبادا خویشتن را حکیم بشمارد.

●  ۹:۲۶- ۱۰  مثلی که از دهان احمق برآید، مثل خاری است که در دست شخص مست رفته باشد.تیرانداز همه را مجروح می‌کند، همچنان است هر که احمق را به مزد گیرد و خطاکاران را اجیر نماید.

●  ۵:۲۷- ۶  تنبیه آشکار از محبت پنهان بهتر است. جراحات دوست وفادار است، اما بوسه‌های دشمن افراط است.

●   ۹:۲۷ مشورت یک دوست بی‌ریا دل را شادمان می‌سازد.

●   ۱۰:۲۷  دوست خود و دوست پدرت را ترک منما.

●  ۱۷:۲۷  آهن، آهن را تیز می‌سازد، همچنین مرد روی دوست خود را تیز می‌سازد.

نمونههایی از کاربردهای شخصی 

الف- انجیل یوحنا به من یاد داده است که چگونه دوست پیدا کنم. به عوض اینکه همیشه خودم را با این سؤال که چه کسی دوست من است سرگردان کنم می‌خواهم قدم اول را بردارم و با محبت کردن دیگران به صورت فداکارانه با آنها دوست شوم. می‌خواهم برای دیگران دوست باشم به عوض اینکه بخواهم آنها دوست من باشند واقعا می‌خواهم درمورد انکار خود و فداکاری، بیشتر یاد بگیرم. می‌خواهم کتاب امثال را که تعالیم زیادی درمورد دوستی واقعی دارد مطالعه کنم. سه واژه‌ای که می‌خواهم به خاطر بسپارم اینها هستند: انکار خود، ایثار و انضباط شخصی.

ب- به عنوان یک دوست می‌خواهم به رشد مسؤولیتهایم ادامه دهم. انجیل یوحنا  به من تعلیم می‌دهد که  مسؤولیت دارم دوستانم را به سوی معیارها و محدودیتهای شناخت عیسای مسیح و اطاعت از فرامین و تعالیم او سوق دهم. می‌خواهم آنچه را از خدا یاد می‌گیرم با آنها درمیان بگذارم. کتاب امثال چنین مرا تعلیم می‌دهد که مسؤولیت تراشیدن شخصیت دوستانم به عهده ‌من است تا آنها برای خدا و سایر مردم بهترین شوند. تنها کلمهای که می‌خواهم به خاطر بسپارم «تأثیر» است. می‌خواهم از راهی صحیح و به بهترین وجه دوستانم را تحت تأثیر قرار دهم.

به دعا در گروه های دو یا سه نفری ادامه دهید. برای یکدیگر و مردم دنیا دعا کنید.

سر گروه: (رونوشت این تکلیف را بین اعضای گروه پخش کنید و یا آن را بخوانید تا همه آن را در دفتر یادداشت خود بنویسند.)

۱ـ تعهد- تعهد باشید به اینکه شاگردان بسازید.آموختههای بررسی کتاب مقدس در ارتباط با یوحنا ۱۵: ۱۳ – ۱۵ را برای یکدیگر، برای شخصی دیگر یا برای گروهی از مردم موعظه کنید، ‌تعلیم دهید یا بررسی کنید.

۲ـ رازگاهان- هر روز نیمی از یک فصل را از قسمت اعمال رسولان ۸: ۱– ۱۱: ۱۸ بخوانید. از روش حقیقت محبوب استفاده کنید و یادداشت بردارید.

۳ـ حفظ کردن- آیه کلام: متی ۴: ۴ را حفظ کنید. هر روز آخرین ۵ آیه حفظی قبلی را مرور کنید.

۴ـ دعا- در این هفته برای یک شخص یا موضوعی خاص دعا کنید و شاهد کار خدا در آن مورد باشید.
(مزمور ۵: ۳)