تعلیم دهید: «پرستش» چیست؟ تعریف پرستش در ذیل آمده است:

«پرستش» داشتن رویکرد احترام، تمجید، تسلیم و وقف به خداست که می‌توان آن را با انواع متفاوت دعا و شیوه زندگی بیان کرد.

به منظور پرستش خدا، باید بدانیم خدا چه کسی است. در این درس با یکی از خصوصیات خدا آشنا می‌شویم.

سرگروه: تعالیم مربوط به «خدا مددکار من است.» را بخوانید.

موضوع: خدا مددکار من است.

بخوانید: تثنیه  ۱: ۲۹- ۳۳

۱ -  خدا در مقابل دشمنانمان به ما  کمک می‌کند.

الف- هر ایمانداری دشمنانی دارد. این دشمنان ممکن است آدم‌های مختلفی باشند که از ایمان ما به عیسای مسیح متنفرند. امکان دارد روح‌های شریری باشندکه هدفشان نابود کردن ایمان ما به عیسای مسیح است. بعضی اوقات ممکن است اعضای خانواده ‌ما یا «اعضای تولد دوباره نیافته کلیسا» باشند. اغلب بزرگترین دشمن ما طبیعت گناه‌آلود درون ماست، اما خدا مددکار ماست. او می‌گوید: «من با تو هستم و برای تو خواهم جنگید.» خدا چگونه برای ما مبارزه می‌کند؟

ب-  بعضی اوقات خدا دشمنان ما را دور می‌کند.

بخوانید: دوم تواریخ ۲۰: ۱۲- ۱۷، ۲۲- ۲۳ - او برای ما می‌جنگد و به ما اجازه می‌دهد که شاهد قدرت و پیروزی او باشیم.

پ- بعضی اوقات خدا دشمنان ما را دور نمی‌کند.

بخوانید: لوقا ۶: ۲۷- ۲۸، اول پطرس ۲: ۲۱- ۲۳ -  گاهی خدا دشمنان ما را از سر راه ما برنمی‌دارد، چون می‌خواهد از دشمنان ما استفاده کند تا ویژگی‌ای را در ما پرورش دهد تا یاد بگیریم که به اشخاص بد نیکی کنیم و او را جلال بدهیم. وقتی واکنش ما در مقابل دشمنانمان خشنود کردن خداست او اغلب باعث می‌ِشود که دشمنان ما با ما در صلح و آرامش زندگی کنند (امثال ۱۶: ۷). از طرف دیگر خدا می‌خواهد ما را برای نبرد، با سلاحهای روحانی تجهیز کند تا به وسیله آنها بجنگیم، افسسیان ۶: ۱۰-۱۷ به ما تعلیم می‌دهد که باید اسلحه تام خدا را بپوشیم و در مقابل دشمن بایستیم.

۲-  خدا در وضعیت‌هایی که برایمان پیش می‌آید به ما کمک می‌کند.

یکی از مشکل‌ترین چیزهایی که می‌توان تصور کرد راه رفتن و زندگی کردن در بیابانی است که روزهایش بسیار داغ و شب‌هایش بسیار سرد است. هیچ منبع طبیعی آب، غذا یا پناهگاهی در آنجا وجود ندارد. از هیچ طرف در مقابل حمله دشمنان در امنیت نمی‌باشد. زندگی کردن در آنجا به مدت چهل سال طولانی بی‌نهایت مشکل است. این اتفاق برای قوم خدا در عهد عتیق افتاد. با این وجود خدا، در تمام راه‌ها با آنها بود تا وقتی که به مقصد نهایی رسیدند، درست مانند پدری که همراه فرزندانش است. بعضی وقت‌ها خدا موقعیت‌های دشوار را از ما دور نمی‌کند، اما او ما را تنها نمی‌گذارد تا به تنهایی با آن شرایط مواجه شویم. خدا اجازه می‌دهد که ما از وضعیت‌های دشوار عبور کنیم، زیرا می‌خواهد، رویکرد خودخواهانه و استقلال‌طلبانه ما را تغییر داده و تبدیل به وابستگی سالم به خودش نماید. خدا درست در طی آن شرایط دشوار همراه ماست و در حالی که ما را همراهی می‌کند به ما یاد می‌دهد که به او، صمیمت، حکمت، نجات و کمک او توکل کنیم.

۳-  خدا در سفرهایمان  به ما کمک می‌کند.

وظیفه دشوار دیگر، مسافرت به مقصد و سرزمینی ناشناخته است. سفر زندگی ما به این موضوع شباهت دارد. ما قبلا هرگز از این مسیرعبور نکرده‌ایم. گرچه با ایمان می‌دانیم که این سفر به کجا منتهی می‌شود، اما به تجربه نمی‌دانیم هدف این سفر کجاست. هنوز به مقصد نهایی نرسیده‌ایم. ادامه زندگی سفر گونه ‌ما بدون خدا، شبیه یک کشتی بدون سکان یا بدون قطب‌نماست. زندگی سفرگونه‌ ما بی‌جهت و بدون کنترل خواهد بود. بدون خدا هرگز مطمئن نخواهیم شد که از چه جهتی برویم. بدون خدا ما همیشه راهمان  را گم می‌کنیم بدون خدا حتی اطمینان لازم برای پیش رفتن را نخواهیم داشت.

بدون خدا  نمی‌دانیم که چه وقت و کجا استراحت کنیم، اما خدا پیشاپیش ما می‌رود و راهی را که باید برویم به ما نشان می‌دهد. همچنین در جستجوی مکانی برای استراحت ماست. معمولا خدا به ما، راه‌های مربوط به آینده ‌دور را نشان نمی‌دهد، تا یاد بگیریم به هدایت او اعتماد کنیم دستمان را در دست او بگذاریم و او هر لحظه یک گام ما را به پیش هدایت کند. خدا هر بار به ما، یک گام از راه را نشان می‌دهد (مزمور ۱۱۹: ۱۰۵).

سرگروه: خدا را به عنوان خدای مددکننده به شما در گروه‌های کوچک سه نفری پرستش کنید.

به نوبت و به طور خلاصه برکات یکی از رازگاهان خود را با دیگران در میان بگذارید (یا از روی یادداشت‌های رازگاهان آن روز بخوانید). آموخته های خود از قسمت مشخص شده (یوحنا ۷: ۵۳- ۱۱: ۳۷) را  بیان کنید. به کسی که برکاتش را بازگو می‌کند گوش دهید. به حرف‌هایش اهمیت دهید و او را بپذیرید، درمورد آنچه  در میان می‌گذارد بحث نکنید.

الف-  اهمیت مشارکت مسیحی 

بخوانید: یوحنا ۱۳: ۳۴- ۳۵

کشف و گفتگو کنید: ماهیت و اهمیت مشارکت مسیحی چیست؟

ملاحظات: مشارکت مسیحی اساسا «محبت کردن به یکدیگر است آنطوری که مسیح ما را محبت نمود.»

به موارد زیر توجه کنید:

۱- مشارکت مسیحی فرمان است و دلبخواه نیست.

۲- مشارکت مسیحی یک خصوصیت متمایز است. دوست داشتن یکدیگر مهمترین خصوصیتی است که مسیحیان را از سایر مردم متمایز می‌کند. محبت، مردم را به مسیح جذب می‌کند و مسیح را جلال می‌دهد.

۳- مشارکت مسیحی با عبارت «مسؤولیت نسبت به یکدیگر» تعریف شده است. در کتاب مقدس «مسؤولیت‌های نسبت به یکدیگر» دیگری هم وجود دارند.

ب-  ویژگی‌های مشارکت مسیحی

۱-  مشارکت مسیحی در ارتباط بین خدا و کلیسای خدا تعریف شده است.

بخوانید: اول قرنتیان ۱: ۹، ۱۲: ۱۲- ۱۳، ۲۵، افسسیان ۲: ۱۸، ۳: ۱۲، عبرانیان ۴: ۱۵- ۱۶، اول یوحنا ۱: ۳ کشف و گفتگو کنید: مسیحیان با چه کسی ارتباط نزدیک دارند؟

ملاحظات: مسیحیان ارتباط نزدیکی با خدای پدر، عیسای مسیح  و روح‌القدس و همچنین با یکدیگر در اجتماع مسیحیان که بدن مسیح است، دارند. یک فرد مسیحی نمی‌تواند از عیسای مسیح که سر و از کلیسای مسیحی که بدن اوست، جدا باشد.

۲-  مشارکت مسیحی به صورت ارتباط گروهی تعریف شده است.

بخوانید: اعمال رسولان ۲: ۴۲، ۵: ۴۲، افسسیان  ۵: ۱۹٫

کشف و گفتگو کنید: مسیحیان دراوقات مشارکتشان چه می‌کنند؟

ملاحظات: مسیحیان به طور منظم در گروه‌های کوچک یا بزرگتر همدیگر را ملاقات می‌کنند. آنها در ملاقات‌های گروهی خودشان، انجیل را موعظه می‌کنند. کتاب مقدس را بررسی و مطالعه می‌کنند و سرود می‌خوانند، دعا می‌کنند و با یکدیگر غذا می‌خورند.

۳ -  مشارکت مسیحی در ارتباط  با مسؤولیت‌ها تعریف شده است.

تعلیم دهید: بهترین راه برای درک مشارکت مسیحی بررسی «مسؤولیت‌های نسبت به یکدیگر» در کتاب مقدس است. در بعضی از قسمت‌های کتاب مقدس شما کلمات «یکدیگر» را می‌خوانید.

برای مثال «به یکدیگر محبت کنید»  و «یکدیگر را تعلیم دهید»، «یکدیگر را خدمت کنید» و غیره... این مسؤولیت‌های مربوط به «یکدیگر»، مسؤولیت‌های هر مسیحی نسبت به مسیحیان دیگر در سرتاسر جهان هستند. تبدیل این «مسؤولیتهای نسبت به یکدیگر» به قوانین مسیحی، وسوسه‌ای بزرگ است که عمل به آنها را مشکل می‌سازد. هیچ مسیحی نمی‌تواند به طور همزمان یا حتی همیشه تمام این مسؤولیت‌ها را به انجام رساند و به کار ببرد.

خدا از شما انتظار دارد که این «مسؤولیت‌های نسبت به یکدیگر» را بجا آورید البته بنا به اینکه چقدر خدا از شما انتظار دارد که این «مسؤولیت‌های نسبت به یکدیگر» را بجا آورید البته بنا به اینکه چقدر شما را در رشد روحانی و زندگی هدایت کند و همینطور در ارتباط با فیض و عطایی که او به شما می‌بخشد.

پیشنهاد: یکی از «مسؤولیت‌های نسبت به یکدیگر» را انتخاب کرده و آن را چند ماه تمرین کنید.

پ-  مسؤولیت‌های مختلف در مشارکت مسیحی 

کشف و گفتگو کنید:

۱- مسؤولیت نسبت به یکدیگر

۲- چند کاربرد عملی و امکان‌پذیر این مسؤولیت

۱-  مسؤولیت کلیدی

بخوانید: یوحنا ۱۳: ۳۴- ۳۵، اول تسالونیکیان  ۳: ۱۲، اول قرنتیان ۱۳: ۴- ۷

ملاحظات:

۲ – روحیات مسیحی

الف-  بخوانید: رومیان ۱۲: ۱۰

ملاحظات:

پ-  بخوانید: رومیان ۱۳: ۸- ۱۰

ملاحظات:

پ-  بخوانید: افسسیان ۴: ۳۲

ملاحظات:

ت-  بخوانید: کولسیان ۳: ۱۳

ملاحظات:

ث-  مسؤولیت‌های دیگر در رابطه با روحیات نسبت به یکدیگر: رومیان ۱۵: ۱- ۷ ‌(یکدیگر را بپذیرید) ‌و رومیان ۱۶: ۱۶ (یکدیگر را با بوسه مقدسانه سلام نماید)، غلاطیان ۵: ۲۶ (لاف زن مشویم تا یکدیگر را به خشم آوریم و بر یکدیگر حسد بریم)‌، افسسیان ۴: ۲ (متحمل یکدیگر در محبت باشیم)، افسسیان ۵: ۲۱ (‌همدیگر را در خدا ترسی اطاعت کنید)، اول تسالونیکیان ۵: ۱۳ (با یکدیگر صلح کنید)، اول تسالونیکیان ۵: ۱۵ (با یکدیگر در پی نیکویی بکوشید) و اول پطرس ۵: ۵- ۶ ‌(‌همه با یکدیگر فروتنی را برخود ببندید).

۳ – صحبت کردن مسیحی

الف-  بخوانید: رومیان ۱۴: ۱۳

ملاحظات:

ب-  بخوانید: کولسیان ۳: ۹

ملاحظات:

پ-  بخوانید: کولسیان ۳: ۱۶

ملاحظات:

ت-  بخوانید:‌ عبرانیان ۱۰: ۲- ۲۵

ملاحظات:

ث- مسؤولیت‌های دیگر در رابطه با سخن گفتن با یکدیگر: رومیان ۱۵: ۱۴ (نصیحت کردن یکدیگر)، اول قرنتیان ۱: ۱۰ (در سخن گفتن با یکدیگر توافق داشته باشید)، افسسیان ۵: ۱۹ (با یکدیگر به سرودهای روحانی گفتگو کنید)، اول تسالونیکیان ۵: ۱۱ (پس همدیگر را تسلی دهید و تشویق کنید و یکدیگر را بنا سازید)، عبرانیان ۳: ۱۲- ۱۳ (یکدیگر را تشویق کنید)، یعقوب ۴: ۱۱ (یکدیگر را ناسزا مگویید)، یعقوب ۵: ۹ (از یکدیگر شکایت نکنید)، یعقوب ۵: ۱۶ (نزد یکدیگر به گناهان خود اعتراف کنید و برای یکدیگر دعا کنید).

۴ – اعمال مسیحی

الف-  بخوانید: اول قرنتیان ۱۲: ۲۵

ملاحظات:

ب- بخوانید: غلاطیان  ۶: ۲، ۵

ملاحظات:

پ-  بخوانید: اول  پطرس ۴: ۹

ملاحظات:

ت- مسؤولیت‌های دیگر در رابطه با اعمال نسبت به یکدیگر: یوحنا ۱۳: ۱۴ (پاهای یکدیگر را شستن)، یوحنا ۱۵: ۱۲ (یکدیگر را محبت کردن)‌، غلاطیان  ۵: ۱۳  (یکدیگر را در محبت خدمت کردن) ‌و اول پطرس ۴: ۱۰- ۱۱ (هریک به حسب نعمتی (عطیه‌ای) که یافته باشد دیگری را در آن خدمت نماید). اول یوحنا ۱: ۷ (با یکدیگر مشارکت داشته باشید).

خلاصه: مشارکت مسیحی شامل انجام مسؤولیت‌هایی نسبت به یکدیگر است که مربوط به حالت قلبی ما، سخنان زبانمان و اعمال ماست.

ت-  تمرین عملی

۱- هدف داشته باشید. به عنوان یک گروه مسیحی یا کلیسای محلی یکی از مسؤولیت‌های مربوط به یکدیگر را انتخاب کنید و به صورت گروهی و انفرادی به مدت چند ماه تمرین کنید.

۲- در یک نمایشنامه بازی کنید. به گروه‌های سه یا چهار نفری تقسیم شوید و هر گروه یک نمایشنامه دو دقیقه‌ای درمورد یکی از «مسؤولیت‌های  نسبت به یکدیگر» آماده کند. آن را در حضور دیگر اعضای گروه به اجرا بگذارید.

به نوبت در تمام گروه یا در حالی که به گروه‌های دو یا سه نفری تقسیم شده‌اید با دعا‌های کوتاه، حقایقی را که امروز یاد گرفته‌اید به حضور خدا بیاورید. 

(سر گروه: رونوشت این تکلیف را بین اعضای گروه پخش کنید و یا آن را بخوانید تا همه آن را در دفتر یادداشت خود بنویسند.)

۱ ـ تعهد-  متعهد شوید که مسؤولیت‌هایی را که نسبت به یکدیگر دارید، انجام دهید.

۲ ـ رازگاهان- هر روز نیمی از یک فصل را از قسمت  یوحنا ۱۱: ۳۸- ۱۴: ۳۱ بخوانید. از روش حقیقت دلخواه استفاده کنید و یادداشت بردارید.

۳ ـ بررسی کتاب مقدس- درس بعدی بررسی کتاب مقدس را در خانه آماده کنید. (یوحنا ۱۵: ۱-۱۷) «چگونه ثمر بیاورم؟» از روش ۵ گام  بررسی کتاب مقدس استفاده کنید و یادداشت بردارید.

۴ ـ  دعا-  در این هفته برای یک شخص یا موضوعی خاص دعا کنید و شاهد کار خدا در آن مورد باشید. (مزمور ۵: ۳)

۵ ـ  آموخته‌های جدید درمورد شاگردسازی را  وارد دفتر (یا پوشه) خود کنید. از تمام یادداشت‌های خود درمورد پرستش، رازگاهان، یادداشت‌های تعلیمی و این تکلیف منزل یک دفتر (یا پوشه)  درست کنید.