کتاب مقدس در مورد فرشتگان چه تعلیمی ‌می‌دهد؟

خدا بطور معمول از طریق مسیح،  روح‌القدس،  کتاب مقدس و مسیحیان کلیسا عمل می‌کند. اما در شرایط خاص خدا از طریق فرشتگانش نیز عمل می‌نماید. در این مقاله،  خواهیم آموخت که فرشتگان که هستند و چگونه به  عیسی میسح مربوط می‌گردند و عملکرد آنها را در رابطه با مسیحیان و غیرمسیحیان چه می‌باشد.

الف -  فرشتگان

۱-  ماهیت فرشتگان

به فرشتگان ۱۰۸ بار در ۱۷ کتاب عهد عتیق و ۱۶۵ بار در ۱۷ کتاب عهد جدید اشاره شده است. کلمه «فرشته»  (عبری: mal’ak؛ یونانی: angelos)به معنی «فرستاده شده»،  «پیام آور» یا «پیام رسان» می‌باشد. زمانی که خدا کائنات را آفرید،  انواع مختلف فرشتگان را نیز خلق کرد. فرشتگان بوسیله مسیح و برای مسیح و به عبارت دیگر برای محقق ساختن اهداف مسیح خلق شدند  (کولسیان ۱: ۱۶ ؛ عبرانیان ۱: ۱۴).  فرشتگان همچنین «پسران خدا» نامیده شده‌اند،  چرا که بوسیله خدا خلق گردیده‌اند،  درست به همان صورتی که ایمانداران به این دلیل که بوسیله خدا از سرنو خلق گردیده‌اند «پسران خدا» نامیده شده‌اند  (ایوب ۱: ۶،  رومیان ۸: ۹- ۱۶).  با وجود این،  در پیدایش ۶: ۲ اصطلاح « پسران خدا » اشاره به فرشتگان نمی‌کند،  بلکه به ایمانداران،  و اصطلاح «دختران آدمیان» اشاره به بی‌ایمانان می‌کند. فرشتگان در ترتیب آفرینش از انسانها بالاتر هستند. اما در ترتیب فیض از انسانها پائین‌تر می‌باشند  (عبرانیان ۲ : ۷، ۱۶).  فرشتگان «موجودات روحانی» هستند و «جسم و خون» ندارند  (عبرانیان ۱: ۱۴؛ لوقا ۲۴: ۳۹).  آنها دارای شخصیت هستند چرا که می‌توانند استدلال کنند،  سخن بگویند،  انتخاب و عمل کنند. آ نها ازدواج نمی‌کنند و بنابر این نه مونث هستند ونه مذکر  (مرقس ۱۲: ۲۵). 

۲-  تعداد فرشتگان

خداوند اغلب «خدای لشکرها»  (عبری: JaHWEH Tseba'ot - یهوه صبایوت)  (اشعیا ۱: ۹) نامیده شده است. «لشکرها» اشاره به تعداد غیرقابل شمارش فرشتگان در اطراف تخت او می‌نماید که قسمتی از تمام لشکر او را تشکیل می‌دهد  (اول پادشاهان ۲۲: ۱۹ ؛ ایوب ۱: ۶ ؛ ۱۵: ۸ ؛ ارمیا ۲۳: ۱۸،  ۲۲)،  او را می ستایند (ایوب ۳۸: ۷ ؛ مزمور ۱۴۸: ۲ ؛ لوقا ۲: ۱۳) و اراده او را انجام می‌دهند  (مزمور ۱۰۳: ۲۰-۲۱).  خداوند لشکر قدرتمندی از فرشتگان دارد. «ارابه‌های خدا کرورها و هزارهاست»  (مزمور ۶۸: ۱۷).  آنها به خوبی مجهز شده‌اند و به دسته‌ها و گروهها تقسیم گردیده‌اند  (لوقا ۲: ۱۳).  عیسی مسیح می‌تواند از پدر خود برای کمک درخواست کند و فوراً بیش از ۱۲ فوج از فرشتگان در اختیار داشته باشد که به نفع او عمل نمایند  (یک فوج تقریباً ۴۰۰۰ الی ۶۰۰۰ می‌باشد)  (متی ۲۶: ۵۲-۵۳ ؛ دوم پادشاهان ۶: ۱۷). زمانی که دانیال و یوحنا صحبت از «کرورها کرور و هزاران هزار» می‌کنند، در واقع می‌گویند که فرشتگان خداوند غیر قابل شمارش هستند (دانیال ۷: ۱۰ ؛ مکاشفه ۵: ۱۱).

۳-  توانایی‌های فرشتگان

فرشتگان دارای طبیعتی اخلاقی هستند، چرا که می‌توانند انتخاب کنند که از خدا اطاعت نمایند یا نااطاعتی کنند (دوم پطرس ۲: ۴).  آنها دارای عقل و شعور هستند ولی دانای مطلق نمی‌باشند چرا که آنها نه از نقشه نجات خدا و نه از زمان آمدن دوم مسیح آگاهی ندارند (دوم سموئیل ۱۴: ۱۷ ؛ اول پطرس ۱: ۱۱-۱۲ ؛ متی ۲۴: ۳۶). آنها می‌توانند با شادی بسرایند، ستایش کنند و خدا را بپرستند (اشعیا ۶: ۳ ؛ عبرانیان ۱۲: ۲۲ ؛ مکاشفه ۵: ۱۱-۱۴). بعضی از فرشتگان به‌گونه‌ای تصویر شده‌اند که دارای بالها می‌باشند و می‌توانند پرواز کنند (مزمور ۱۸: ۱۰ ؛ مکاشفه ۱۴: ۶). آنها می‌توانند با سرعت باد حرکت کنند و با قدرت آتش خدا را خدمت نمایند (حزقیال ۱: ۱۴ ؛ عبرانیان ۱: ۷). با وجود این آنها حاضر مطلق (حضور داشتن در همه جا) نیستند چرا که در یک زمان فقط می‌توانند در یک مکان حضور داشته باشند (دانیال ۹: ۲۱-۲۳). آنها از انسانهای متکبر در این جهان قوی‌تر هستند (دوم پطرس ۲: ۱۱) قوی‌تر از دیوهای حکمران کشورها (دانیال ۱۰: ۱۳) و حتی قوی‌تر از خود شیطان (مکاشفه ۲۰: ۱-۲).  با وجود این آنها قادر مطلق نمی‌باشند، چرا که برای مدتی می‌توانند بوسیله نیروهای شریر مورد مقاومت قرار گیرند (دانیال ۱۰: ۱۲-۱۴). فرشتگان صورت خدا را می‌بینند (متی ۱۸: ۱۰) و نمونه‌هایی از اطاعت محض و کامل از خدا می‌باشند (مزمور ۱۰۳: ۲۰-۲۱ ؛ متی ۶: ۱۰).

۴-  ظاهر فرشتگان

فرشتگان معمولاً نامرئی هستند (کولسیان ۱: ۱۶)، اما می‌توانند قابل رؤیت  شده و به مردم ظاهر گردند (لوقا ۱: ۱۱). گاهی اوقات همچون مرد معمولی ظاهر می‌گردند (پیدایش ۱۸: ۱)، بعضی مواقع در ظهورشان با لباس سفید یا درخشان پوشیده شده‌اند (لوقا ۲۴: ۴، اعمال ۱: ۱۰) و بعضی زمانها ظهور آنها پر ابهت و ترساننده می‌باشد (دانیال ۱۰: ۵-۱۱،  ۱۵-۱۹). فرشتگان می‌توانند در خوابها (متی ۱: ۲۰)، در رؤیاها (زکریا ۱: ۸-۱۱) و در زندگی واقعی (پیدایش ۱۸: ۱-۱۹: ۲۳) ظاهر شوند. فرشتگان می‌توانند امروز هم به مردم ظاهر گردند (عبرانیان ۱۳: ۲).

۵-  انواع فرشتگان

دو نوع فرشته وجود دارد: فرشتگان  خدا و فرشتگان  شیطان. فرشتگان خدا،  «فرشتگان برگزیده» نامیده می‌شوند، چرا که خدا آنها را انتخاب کرد که سقوط نکنند (اول تیموتاؤس ۵: ۲۱). آنها فرشتگان مقدس (مرقس ۸: ۳۸) و فرشتگان نور (دوم قرنتیان ۱۱: ۱۴) هستند. آنها «روح‌های خدمتگذار هستند که برای خدمت آنانی که وارث نجات خواهند شد، فرستاده می‌شوند» (عبرانیان ۱: ۱۴). فرشتگان شیطان، فرشتگانی هستند که بر ضد خدا شورش کردند یا بر ضد خدا گناه کردند (مکاشفه ۱۲: ۷-۹ ؛ دوم پطرس ۲: ۴ ؛ یهودا ۱: ۶). فرشتگان شریر، لشکر شیطان را تشکیل می‌دهند (متی ۲۵: ۴۱ ؛ مکاشفه ۱۲: 4, ۹). آنها دروغگو (یوحنا ۸: ۴۴) هستند و دائم در حال انجام گناه (اول یوحنا ۳: ۸-۱۰). بعضی از فرشتگان شیطان، روحهای منطقه‌ای هستند که بر کل کشور تأثیر می‌گذارند (دانیال ۱۰: ۱۲-۱۴،  ۲۰).

۶-  طبقه بندی فرشتگان

زمانی که مسیح فرشتگان را آفرید، آنها را به صورت قابل رؤیت و نیز غیر قابل رؤیت آفرید. «تختها و سلطنت‌ها و ریاسات و قوات». این کلمات مرتبه‌ها و طبقه‌های مختلف فرشتگان را بیان می‌کنند (کولسیان ۱: ۱۶) وتمام این رده‌های فرشتگان اکنون تسلیم و مطیع مسیح قیام کرده و صعود کرده می‌باشند و هیچ قدرتی جدا از عیسی مسیح ندارند (افسسیان ۱: ۲۱ ؛ اول پطرس ۳: ۲۲). کتاب مقدس در مورد بعضی از این مرتبه‌ها و طبقه‌های فرشتگان توضیح می‌دهد.

الف)  « کروبیان» فرشتگانی هستند که قدرت،  عظمت و جلال خدا را آشکار می‌سازند و محافظان قدوسیت خدا در آسمان (مزمور ۹۹: ۱ ؛ حزقیال ۱۰: ۱-۲۲)، در نزولش به زمین (مزمور ۱۸: ۱۰)، در باغ عدن (پیدایش ۳: ۲۴)، در خیمه (خروج ۲۵: ۱۸-۲۲) و در معبد (اول پادشاهان ۶: ۲۷-۲۹) می‌باشند.

ب)  « سرافیان» فرشتگان اطراف تخت خدا می‌باشند که صفات او را ستوده و مردم را برای نزدیک شدن صحیح به خدا آماده می‌سازند (اشعیا ۶: ۱-۸).

پ)  « فرشتگان مقرب» فرشتگان بسیار مهمی‌می‌باشند که بر ضد شیطان و فرشتگان او می‌جنگند، از قبیل میکائیل (دانیال ۱۰: ۱۳ ؛ مکاشفه ۱۲: ۷-۹).

ت)  « فرشتگان خاص» بعضی مواقع خدا پیام خاصی را از جانب خدا به دانیال،  زکریا و مریم از طریق یک فرشته خاص شبیه جبرائیل می‌آورد (دانیال ۹: ۲۰-۲۳ ؛ لوقا ۱: ۱۱-۳۸). اما حتی یک فرشته هم از نقشه جاودانی نجات خدا آگاهی ندارد. انبیاء از فرشتگان بیشتر می‌دانستند. اگرچه انبیاء چیزهایی درباره عیسی مسیح می‌دانستند، اما مکاشفه کامل و تمام فقط از طریق عیسی مسیح و رسولانش آمد (عبرانیان ۱: ۱-۲ ؛ اول پطرس ۱: ۱۰-۱۲).

ث)  « فرشتگان سقوط کرده». به ضمیمه شماره یک در این کتاب دستورعمل رجوع کنید. شیطان در اصل یک کروبی سایه‌گستر بود (حزقیال ۲۸: ۱۵-۱۷). زمانی که شیطان سقوط کرد، با خود فرشتگان زیادی را به گناه انداخت (مکاشفه ۱۲: ۴). از آن زمان این فرشتگان سقوط کرده « فرشتگان شیطان» (مکاشفه ۱۲: ۹) یا « دیوها» یا « روحهای شریر» (متی ۱۲: ۲۲-۲۸: ۴۳-۴۵) نامیده شدند. بعضی از فرشتگان سقوط کرده ادیان دیگری به وجود آورده‌اند، دینهایی که گویی از جانب خدا آمده، اما آنها و انسانهایی که پیام آنها را موعظه می‌کنند محکومان ابدی هستند. معلمین دروغین بسیاری از مذاهب معتقدند که فرشته‌ای پیامی‌مستقیم از جانب خدا برای آنها آورده است، اما آنها بوسیله فرشتگان شریر گمراه شده‌اند و محکومان ابدی هستند (غلاطیان ۱: ۸). مذاهب دروغین به این فرشتگان سقوط کرده یا روحهای شریر به عنوان « خدایان»  (اول قرنتیان ۸: ۴-۵ ) اشاره می‌کنند و حتی آنها را به عنوان « خدای» خودشان پرستش می‌نمایند (اول قرنتیان ۱۰: ۲۰).

۷-  خدمت فرشتگان

مهمترین وظیفه فرشتگان ستایش و تمجید کردن خدا است. آنها به‌گونه‌ای تصویر شده‌اند که در اطراف تخت خدا می‌باشند و روز و شب او را ستایش می‌کنند (دانیال ۷: ۹-۱۰ ؛ مکاشفه ۵: ۱۱-۱۴). دومین وظیفه آنها اطاعت از کلام خدا و انجام دادن احکام او است (مزمور ۱۰۳: ۲۰-۲۱ ؛ متی ۶: ۱۰).

الف)  خدمت معمولی فرشتگان

فرشتگان ابزار الهی برای به‌انجام رساندن محافظت الهی از جهان می‌باشند. بر اساس عبرانیان ۲: ۵ تا جلال یافتن عیسی مسیح، خدا اداره کردن جهان را به عهده فرشتگان گذاشته بود. در زبان اصلی، در تثنیه ۳۲: ۸ چنین نوشته شده: «چون حضرت اعلی به امتها نصیب ایشان را داد و بنی آدم را منتشر ساخت، آنگاه حدود امتها را قرار داد بر حسب تعداد فرشتگان خدا». اداره کردن امتهای مختلف در میان اقتدار فرشتگان تقسیم شد. پس از سقوط شیطان و بسیاری از فرشتگان شریر او، تعدادی از فرشتگان حکمران و شریر بر ممالک تحت عنوان قدرت‌ها و رؤسای ستیزه‌جو نامیده شده‌اند (دانیال ۱۰: ۱۲-۱۴،  ۲۰ ؛ دانیال ۱۰: ۲۱ ؛ ۱۲: ۱). پولس رسول آنها را «جهان داران این ظلمت» می‌نامد (افسسیان ۶: ۱۲). قبل از آمدن اول مسیح، فرشتگان به حضور خدا احضار می‌شدند تا گزارش خدمت خود را بدهند (ایوب ۱: ۶).

ب)  خدمت ویژه فرشتگان

فرشتگان ابزار الهی برای به انجام رساندن نجات خدا برای قوم خویش می‌باشند. آنها فرستاده می‌شوند تا ایمانداران یا به عبارت دیگر آنانی را که وارث نجات در عیسی مسیح هستند،  خدمت کنند (عبرانیان ۱: ۱۴). آنها نگاه می‌کنند که برای ایمانداران چه اتفاقی می‌افتد،  با ایمانداران صحبت می‌کنند، از ایمانداران محافظت می‌کنند، ایمانداران را رهایی می‌دهند، از ایمانداران مراقبت می‌کنند و به طرفداری از ایمانداران می‌جنگند و ایمانداران را پس از مرگ به حضور خدا می‌برند. آنها در کلیسا حضور داشته و از کلیسا درباره حکمت نقشه خدا می آموزند. آنها بعضی از پیامهای مخصوص را  از جانب خدا به اشخاص مشخص می‌رسانند، برکات را به قوم خدا منتقل می‌کنند و داوری و مجازات‌ها را بر دشمنان خدا اجرا می‌نمایند.

فعالیت فرشتگان در نقاط عطف مهم در تاریخ نجات بسیار چشمگیر و برجسته است. فرشتگان در دوران پاتریارخ‌ها (ابراهیم)، در طی دوران اعطای شریعت (موسی) و دوران اسارت و احیای قوم اسرائیل (حزقیال) برجسته و آشکار بودند. خدمت آنها به‌هنگام ولادت عیسی (مریم)، قیام (متی ۲۸: ۱-۷ ) و صعود او (اعمال ۱: ۹-۱۱) و در دوران خدمت رسولان (اعمال ۵: ۱۹) برجسته و چشمگیر بود. آنها همچنین به‌هنگام آمدن دوم  مسیح (متی ۲۴: ۳۰-۳۱) خدمت بارزی انجام خواهند داد. تعداد بسیاری از غیر مسیحیان از سایر مذاهب جهان وجود دارند که در خواب یا رؤیا بوسیله یک فرشته ملاقات شده‌اند و از آن پس به سوی عیسی مسیح به عنوان نجات دهنده و خداوند برگشته‌اند.

ب -  فرشتگان و عیسی مسیح

۱-  فرشته خداوند کیست؟

در بعضی از قسمتهای کتاب مقدس، فرشته خداوند مستقیماً با خداوند  (JaHWeH) یکی دانسته شده، اما در بخشهای دیگر، از "خداوند" متمایز گردیده است.

الف)  فرشته خداوند، مکاشفه‌ای از خداوند است.

در خروج ۳: ۲-۱۵ فرشته خداوند به موسی در  بوته‌ای مشتعل آشکار ‌گردید. سپس خود را به عنوان «خدای ابراهیم و اسحاق و یعقوب» شناسانید و نام خود را به عنوان «من هستم، آنکه هستم» آشکار کرد. این نام بدین معناست که غیر ممکن است وجود خدا را با هیچ نامی ‌بیان نمود. همچنین امانت خدا را نسبت به عهدش بیان می‌کند. در اینجا فرشته خداوند «مکاشفه‌ای از خداوند است». یوحنا ۱: ۱۸ و ۱۷: ۶ را بخوانید و فرشته خداوند را که در عهد عتیق، خدا را به مردم آشکار می‌کرد با عیسی مسیح که خدا را به مردم در عهد جدید آشکار کرد، مقایسه کنید.

ب)  فرشته خداوند، حضور خداوند است.

در خروج ۲۳: ۲۰-۲۳ خداوند  به موسی و اسرائیل وعده می‌دهد که پیش روی آنها «فرشته‌ای می‌فرستم که نام من در اوست» تا آنها را در طول راه محافظت نماید و آنها را به مکانی که خدا برای ایشان مهیا کرده بود بیاورد. در آیه ۲۲، فرشته خداوند و خود خداوند دارای شخصیت‌هایی می‌باشند که به یکدیگر قابل تعویض می‌باشند، چرا که می‌فرماید: «اگر قول او را شنیدی و به آنچه گفته ام عمل نمودی». علاوه بر این فرشته خداوند می‌تواند گناه را بیامرزد. این عملی است که فقط خدا می‌تواند انجام دهد. نام خداوند در اوست، به عبارت دیگر،  خداوند که خود را در این فرشته مکاشفه می‌کند، حقیقتاً حضور دارد. در خروج ۳۳: ۲،  ۱۴ خداوند وعده داده که فرشته او پیش روی آنها می‌رود. او این امر را به آنها به این صورت توضیح داد که روی یا حضور خداوند با آنها می‌رود. در اینجا فرشته خداوند، «حضور یا روی خداوند» با قوم او می‌باشد. متی ۱: ۲۳ و مرقس ۲: ۵-۷ را بخوانید. فرشته خداوند را با عیسی مسیح که «عمانوئیل» خوانده شده است که به معنی «خدا با ما» می‌باشد و همانند خدا گناهان را می‌بخشد، مقایسه کنید.

پ)  فرشته خداوند، محافظ و رهایی‌دهنده‌ای از جانب خداوند است.

در مزمور ۳۴: ۷ و ۳۵: ۴-۷، فرشته خداوند گرداگرد مردمی‌که از خداوند می‌ترسند اردو زده و جفاکنندگان آنها را دور می‌کند؛ در اینجا فرشته خداوند، «محافظ و رهایی دهنده»از جانب خداوند می‌باشد. یوحنا ۱۰: ۹-۱۰ را مطالعه کنید. فرشته خداوند را با عیسی مسیح که گوسفندان خود را محافظت می‌کند و نجات می‌دهد، مقایسه کنید.

ت)  فرشته خداوند، داور از جانب خداوند است.

در اول تواریخ ۲۱: ۱۵-۱۹،  ۲۷،  خداوند، فرشته خداوند را می‌فرستد تا قسمتی از اورشلیم را به عنوان مجازات  گناه داود پادشاه نابود نماید. در اینجا فرشته خداوند  از جانب خداوند "داور" می‌باشد. مکاشفه ۱۹: ۱۱-۱۶ را مطالعه کنید. فرشته خداوند را با عیسی مسیح که ملت‌های ناتوبه‌کار را داوری خواهد کرد، مقایسه کنید.

ث)  فرشته خداوند میانجی ای بین خداوند و خادمین اوست.

در زکریا ۱: ۸-۱۱ خداوند یک گروه اسب‌سوار را می‌فرستد تا به سرتاسر زمین رفته، آن را به دقت بررسی کنند. زمانی که باز می‌گردند به فرشته خداوند گزارش می‌دهند. در اینجا فرشته خداوند، «میانجی بین خداوند و خادمین او» می‌باشد. اول تیموتاؤس ۲: ۵ را مطالعه کنید. فرشته خداوند را با عیسی مسیح که میانجی بین خدا و انسان می‌باشد، مقایسه کنید.

ج)  فرشته خداوند شفاعت‌کننده برای دیگران در نزد خدا می‌باشد.

در زکریا ۱: ۱۲-۱۳،  فرشته خداوند، خداوند قادر مطلق را مخاطب قرار داده، درخواست رحمت برای اورشلیم و شهرهای یهودا می‌کند. در اینجا فرشته خداوند، «شفاعت‌کننده برای دیگران در نزد خدا» می‌باشد. عبرانیان ۷: ۲۵ را مطالعه کنید. فرشته خداوند را با عیسی مسیح که همیشه زنده است و برای ما شفاعت می‌کند، مقایسه کنید.

چ)  فرشته خداوند وکیل مدافع است که در دفاع از دیگران با خداوند سخن می‌گوید.

در زکریا ۳: ۱-۷ یهوشع رئیس کهنه در حضور فرشته خداوند در حالی می‌ایستد که بوسیله شیطان مورد اتهام قرار گرفته است. فرشته خداوند که در آیه ۲ «خداوند» نامیده شده است، از او دفاع می‌کند و گناهانش را دور می‌نماید. در اینجا فرشته خداوند، «وکیل مدافع است که در دفاع از دیگران با خداوند سخن می‌گوید». اول یوحنا ۲: ۱-۲ را مطالعه کنید. فرشته خداوند را با عیسی مسیح که با پدر در دفاع از ما سخن می‌گوید، مقایسه کنید.

ح)  فرشته خداوند میانجی یا واسطه عهد است.

در ملاکی ۳: ۱-۵،  فرشته خداوند «خداوند»  (آدونای: Adonai) نامیده شده است تا نشانی باشد از عظمت او در مقام پادشاه و داور، چرا که او میانجی (شفیع یا واسطه) یا پیام آور عهد است، چه در عهد عتیق و چه در عهد جدید. او در آیه ۵ با خود خداوند که می‌آید تا پاک و تطهیر و همچنین داوری نماید، یکی دانسته شده است. فرشته خداوند را با عیسی مسیح که میانجی (واسطه) بین خدا و انسان است مقایسه کنید، او که آمد تا اسرائیل و امتها را تطهیر نماید و باری دیگر برای داوری همه انسانها خواهد آمد.

خ)  نتیجه گیری

آشکار است که فرشته خداوند یک فرشته خلق شده نمی‌باشد. فرشته خداوند مکاشفه قابل رؤیت خود خداوند (JaHWeH) در عهد عتیق می‌باشد. او باید با خداوند عیسی مسیح قبل از اینکه بدن انسانی بر خود گیرد، یکی دانسته شود. همانند فرشته خداوند در عهد عتیق، شخصیت دوم تثلیث، یعنی پسر خدا در عهد جدید تجلی دیدنی خدای نادیده بود (کولسیان ۱: ۱۵). بعد از جسم یافتن عیسی مسیح،  فرشته خداوند دوباره ظاهر نشد. هم فرشته خداوند و هم عیسی مسیح بوسیله خدا فرستاده شدند و خدمات مشابه داشتند، یعنی آشکار کردن، میانجی بودن، شفاعت کردن، هدایت کردن، حفاظت کردن، نجات دادن و داوری نمودن. فرشته خداوند از پدر و روح القدس متمایز و مجزا شده است، چرا که آنها هرگز یک شکل قابل رؤیت، آنگونه که او انجام داد، به خود نگرفتند (همچنین به پیدایش ۱۶: ۷-۱۴ ؛ ۲۲: ۱۱-۱۸ ؛ ۳۱: ۱۱-۱۳ رجوع کنید).

۲-  فرشتگان در مقایسه با عیسی مسیح

در عبرانیان ۱-۲،  عیسی مسیح با فرشتگان مقایسه شده است.

در عبرانیان ۱: ۱-۳، هفت حقیقت درباره عیسی مسیح، پسر خدا بیان شده است که عظمت و بزرگی او را نمایان می‌سازد و نشان می‌دهد که چرا مکاشفه‌ای که به او داده شده، بزرگترین مکاشفه‌ای است که خدا می‌توانست بدهد. صفت تفضیلی «افضل»، ۱۳ بار در کتاب عبرانیان بکار رفته تا عیسی مسیح و روش جدید او را با آنچه قبل از جسم یافتن و جلال یافتن او بوده، مقایسه کند. چون خدا پیام آوری بزرگتر از پسر خود ندارد (متی ۲۲: ۳۳-۴۴ ؛ لوقا ۲: ۳۴) بنابراین هیچ پیامی‌هم بعد از پیام خوش انجیل ندارد. خدا آخرین سخنان خود را از طریق و در عیسی مسیح بیان کرد (عبرانیان ۱: ۱-۲).

عیسی مسیح آشکارا آخرین نبی است که خدا در عهد عتیق وعده داده بود (تثنیه ۱۸: ۱۸-۱۹). او آن شخص است که خدا از طریق او همه چیز را احیا خواهد کرد. او آن شخصی است که خدا از طریق او همه مردم زمین را برکت خواهد داد. هر شخصی از هر زمینه مذهبی که به عیسی مسیح گوش ندهد، بطور کامل از میان قوم خدا بیرون انداخته می‌شود. عیسی مسیح فرستاده شد تا شما را از گناهانتان برگرداند (اعمال ۳: ۲۱-۲۶).

الف)  مقام و عنوان عیسی مسیح برتر از مقام و عنوان فرشتگان است.

در عبرانیان ۱: ۴-۱۴ حقایقی درباره عیسی مسیح بیان شده است که نشان می‌دهد عیسی مسیح از همه فرشتگان افضل و برتر است. عیسی مسیح به دست راست خدای پدر برده شد و بوسیله انتصاب ابدی وارث عنوان « پسر خدا» و وارث همه چیز گردید (عبرانیان ۱: ۲). نقل قولهای مختلف از عهد عتیق،  در درجه اول نشان می‌دهد که پیغام نهایی خدا که بوسیله پسر داده شده، نسبت به شریعتی که بوسیله فرشتگان منتقل شده بود، حتی با تأئیدات پرصلابت‌تری محافظت می‌گردد (عبرانیان ۲: ۲). و دوم نشان می‌دهد عالم جدیدی که پسر به عنوان میانجی بر آن حکومت می‌کند، بسیار برتر از عالم قدیمی ‌است که در آن اراده امتهای مختلف به فرشتگان داده شده بود (عبرانیان ۲: ۵). این تأکید بر برتری مسیح بر فرشتگان، احتمالاً به این دلیل بیان شده است که یهودیان را از تأثیر انواع تعالیم عجیب و غریب باز دارد (عبرانیان ۱۳: ۹). به خاطر داشته باشید که تعلیم غلط عبادت فرشتگان در ابتدا در میان مسیحیان کولسی آغاز گردید (کولسیان ۲: ۱۸).

ب)  فرشتگان عیسی مسیح را پرستش می‌کنند.

در عبرانیان ۱: ۶ می‌خوانیم که فرشتگان که خوانده شده‌اند تا خداوند (JaHWeH) را در عهد عتیق پرستش نمایند، در عهد جدید خوانده شده‌اند تا عیسی مسیح را پرستش نمایند. آنها خوانده شده‌اند که از زمان ورود او به جهان به عنوان پسر خدا تا جلال یافتن و بر تخت نشستن او در مقام حاکم مطلق کائنات، این پرستش را ادامه دهند (عبرانیان ۲: ۵ ؛ افسسیان ۱: ۲۰-۲۱ ؛ اول پطرس ۳: ۲۲ ؛ مکاشفه ۵: ۶-۱۴).

پ)  فرشتگان عیسی مسیح را خدمت می‌کنند.

در عبرانیان ۱: ۷-۸ می‌خوانیم که فرشتگان، اگرچه در اداره الهی کائنات مقام و جایگاه بالایی دارند، بااینحال، بسیار پائین‌تر و پست‌تر از مقام و جایگاه عالی ای هستند که به عیسی مسیح داده شده است. اگر چه در عهد عتیق (مزمور ۱۰۴: ۴) عوامل طبیعی، باد، آتش، احکام و فرمانهای خدا را انجام می‌دادند، در عهد جدید فرشتگان  احکام و فرمانهای خدا را به سرعت باد و قدرت آتش انجام می‌دهند. بر خلاف وظیفه فرشتگان به عنوان خدمتگزار، عیسی مسیح با عنوان «خدا» مخاطب قرار گرفته است و بر خلاف موقتی بودن فرشتگان، حکومت الهی عیسی مسیح جاودانه توصیف شده است.

در عبرانیان ۱: ۱۳-۱۴ می‌خوانیم در حالی که اکثر فرشتگان متعالی در حضور خدا می‌ایستند (دانیال ۷: ۱۰ ؛ لوقا ۱: ۱۹ ؛ مکاشفه ۸: ۲)، اما از هیچکدام از آنها خواسته نشده که در مکانی بی همتا یعنی بر دست راست خدا بنشینند، آنطور که از عیسی مسیح خواسته شده است. حالت ایستادن آنها نشانه‌ای از سرعت و آمادگی آنها برای انجام دادن فرمانهای شخصی است که بر تخت نشسته است. خدمت آنها بطور خاص به نفع یک گروه مورد لطف از مردم، یعنی مسیحیان می‌باشد.

ت)  فرشتگان واسطه شریعت بودند، در حالی که عیسی مسیح واسطه انجیل (خبر خوش) است.

در عبرانیان ۲: ۱-۴ می‌خوانیم برتری عیسی مسیح بر فرشتگان مبتنی بر این حقیقت است که اگر چه مقررات و تشریفات بوسیله واسطه‌های روحانی (فرشته‌ها) انتقال داده شده بود (تثنیه ۳۳: ۲ ؛ اعمال ۷: ۵۳ ؛ غلاطیان ۳: ۱۹)، اما انجیل عهد جدید از طریق عیسی مسیح.

ث)  فرشتگان نظام عالم قدیم را اداره می‌کردند، درحالی که عیسی مسیح نظام عالم آینده را.

در عبرانیان ۲: ۵ می‌خوانیم در حالی که فرشتگان اداره کائنات را قبل از جسم یافتن عیسی مسیح بر عهده داشتند، عیسی مسیح حاکمیت خود را بر نظام عالم آینده از زمان جلال یافتن و بر تخت نشستن خود آغاز کرد و در آمدن دوم خود آن را کامل خواهد کرد (اعمال ۳: ۲۱). این نظام عالم آینده واقعیت‌ها، بسیار برتر از نظام عالم قدیم مبتنی بر سایه‌هاست (عبرانیان ۸: ۵-۸،  ۱۳ ؛ ۱۰: ۱).

ج)  عیسی مسیح فرشتگان سقوط کرده را به عجز و ناتوانی تنزل داد و آمد تا مردم را نجات دهد. فرشتگان نمی‌توانند هیچ کس را نجات دهند.

در عبرانیان ۲: ۷ می‌خوانیم که عیسی مسیح از طریق جسم یافتن خود، کمی‌ پائین‌تر از فرشتگان گردید. عیسی مسیح کلمات مزمور ۸ را عملی ساخت به این ترتیب که نماینده واقعی نسل بشر شد. او خود را به رتبه‌ای پائین‌تر از رتبه فرشتگان فروتن ساخت و موقعیت انسان گمشده و گناهکار را بر خود گرفت. در عبرانیان ۲: ۱۴-۱۶ می‌خوانیم عیسی مسیح از طریق مرگ و قیام خود، شیطان را که یک فرشته سقوط کرده است به عجز و ناتوانی تنزل داد. برای انسانهایی که مرگ را به عنوان مجازات گناه شناخته‌اند، مرگ بزرگترین ترس و وحشت است. و شریر از این ترس به عنوان وسیله‌ای برای تهدید مردم برای انجام اراده‌اش استفاده می‌کند. با وجود این برای مردمی‌که به عیسی مسیح ایمان دارند، معنی مرگ از مجازاتی برای گناه و اسارتی وحشتناک به یک برکت و آزادی نهایی از رنج این جهان، تغییر می‌نماید. زمانی که مرگ آنها فرا می‌رسد، مرگ آنها ویژگی و ماهیت مرگ و قیام عیسی مسیح را خواهد گرفت. مرگ هرگز نمی‌تواند آنها را از محبت خدا جدا سازد (رومیان ۸: ۳۸-۳۹). عیسی مسیح جسم پوشید نه برای اینکه به فرشتگان کمک کند و آنها را رهایی دهد، بلکه کمک و رهایی انسانهایی که به او ایمان می‌آورند.

۳-  فرشتگان در زندگی عیسی مسیح

الف)  فرشتگان آمدن عیسی مسیح را اعلان کردند.

در ۵۳۹ قبل ازمیلاد، جبرائیل فرشته، آمدن عیسی مسیح را به دانیال اعلان کرد (دانیال ۹: ۲۴-۲۷). بعداً او به زکریا تولد طلایه‌دار عیسی مسیح، یعنی یحیای تعمید دهنده را اعلان نمود (لوقا ۱: ۵-۲۵). او همچنین به مریم تولد عیسی مسیح و طبیعت الهی او را اعلان کرد (لوقا ۱: ۲۶-۳۸). بعداً یک فرشته در خواب یه یوسف ظاهر شد و اعلان کرد که مریم باکره عیسی مسیح را بدنیا خواهد آورد (متی ۱: ۱۸-۲۵).

ب)  فرشتگان در دوران جسم یافتن عیسی مسیح

زمانی که عیسی ولادت یافته بود، یک فرشته خبر تولد او را به شبانان اعلان کرد و گروه بزرگی از فرشتگان ظاهر شدند و خدا را پرستش نمودند (لوقا ۲)؛ مدت کوتاهی بعد، فرشته‌ای در خواب به یوسف ظاهر شد و به او فرمان داد که به همراه مریم و عیسی به مصر فرار کند، چرا که هیرودیس پادشاه در صدد قتل او بود (متی ۲: ۱۳-۱۸). بعداً یک فرشته در خواب به یوسف ظاهر شد و به او حکم کرد که به سرزمین اسرائیل بازگردد (متی ۲: ۱۹-۲۳). زمانی که عیسی خدمت عمومی‌خود را آغاز نمود، بعد از وسوسه شدن بوسیله شیطان، فرشتگان آمدند و او را خدمت کردند (متی ۴: ۱۱). سه سال بعد، زمانی که عیسی در شب قبل از مصلوب شدنش در باغ جتسیمانی دعا می‌کرد، فرشته‌ای ظاهر شد و او را تقویت نمود (لوقا ۲۲: ۴۳-۴۴). هنگامی‌که جمعیت زیاد و مسلح به شمشیرها و چوبها عیسی را دستگیر کردند، عیسی به پطرس گفت که می‌توانست از پدر خود درخواست کند تا بیش از دوازده فوج از فرشتگان فوراً در اختیار او باشند. با وجود این عیسی انتخاب کرد که کمک آنها را درخواست نکند تا کتاب مقدس را به انجام رسانده و برای نجات گناهکاران بمیرد (متی ۲۶: ۵۲-۵۶).

پ)  فرشتگان در دوران تعالی عیسی مسیح

فرشتگان در قیام عیسی مسیح حضور داشتند (متی ۲۸: ۱-۷ ؛ مرقس ۱۶: ۱-۸ ؛ لوقا ۲۴: ۱-۸ ؛ یوحنا ۲۰: ۱۰-۱۳). یک فرشته سنگ در قبر را غلطانید،  نه برای اینکه به عیسی اجازه خارج شدن بدهد، بلکه به مردم اجازه بدهد که داخل قبر شده و ببینند که او قیام کرده است. ظاهر فرشته پر ابهت و هراس انگیز بود و نگهبانان از او ترسیدند. زمانی که زنان آمدند ببینند چه اتفاق افتاده است، چندین فرشته اطراف قبر حرکت می‌کردند، فرشتگان گفتند: «چرا زنده را از میان مردگان می‌طلبید؟ در اینجا نیست بلکه برخاسته است». چهل روز بعد زمانی که عیسی به آسمان صعود کرد، دو فرشته کنار شاگردانش ایستادند و آمدن دوم عیسی را اعلان نمودند (اعمال ۱: ۱۰-۱۱). در اول پطرس ۳: ۲۲ و افسسیان ۱: ۲۱ می‌خوانیم که مسیح اکنون بر دست راست خدا با فرشتگان، ریاست‌ها و قدرتهایی که خودشان را تسلیم و مطیع او ساخته‌اند،  نشسته است. در افسسیان ۱: ۲۲ و عبرانیان ۲: ۵ می‌خوانیم که از اکنون جهان مطیع فرشتگان نخواهد بود، خدا تمام چیزها را  زیر پای عیسی مسیح قرار داده و او را سر همه چیز ساخته است. در مکاشفه ۵: ۱۱-۱۲ می‌خوانیم که تعداد بی شماری از فرشتگان در آسمان عیسی مسیح را پرستش می‌کنند و به آواز بلند او را می‌ستایند و می‌گویند: « مستحق است بره ذبح شده و دولت و حکمت و توانایی و اکرام و جلال و برکت را بیابد».

ت)  فرشتگان در آمدن دوم عیسی مسیح

در متی ۲۴: ۳۰-۳۱ و ۲۵: ۳۱-۳۲ می‌خوانیم که همه امتها خواهند دید که عیسی مسیح با قدرت و جلال عظیم باز خواهد گشت. عیسی مسیح در داوری نهایی، فرشتگان خود را با صدای بلند شیپور (صور) خواهد فرستاد و آنهایی را که مسیح انتخاب کرده است از هر نقطه‌ای جمع خواهند کرد و مردم را از یکدیگر جدا می‌کنند. در متی ۱۳: ۲۴-۴۳ و دوم تسالونیکیان ۱: ۷-۱۰ می‌خوانیم که عیسی مسیح فرشتگان خود را خواهد فرستاد تا هر چیزی را که باعث گناه می‌شود و همه بدکاران را از ملکوتش بیرون بریزند. زمانی که عیسی مسیح آنها را مجازات می‌کند و به هلاکت ابدی می‌فرستد و حضور خود بیرون می‌افکند، فرشتگان حضور خواهند داشت. همچنین زمانی که عیسی مسیح آنانی را که متعلق به خود او هستند اقرار می‌کند، چرا که آنها عیسی مسیح را در میان مردم بر روی زمین اقرار کردند، فرشتگان حضور خواهند داشت (لوقا ۱۲: ۸-۹). و فرشتگان زمانی که عیسی مسیح به هر شخص بر اساس آنچه انجام داده است، پاداش می‌دهد، حضور خواهند داشت (متی ۱۶: ۲۷).

پ -  فرشتگان و ایمانداران

۱-  فرشتگان به مسیحیان نگاه می‌کنند.

فرشتگان به کار خدا از طریق کلیسا بسیار علاقمند هستند. کلیسا برای خود زیست نمی‌کند،  بلکه برای خدا و جلال خدا. خدا حکمت گوناگون خود را از طریق عیسی مسیح و شاگردانش به مردم شناسانیده است (عبرانیان ۱: ۱-۲ ؛ اول پطرس ۱: ۱۰-۱۲)، اما به فرشتگان از طریق کلیسا (افسسیان ۳: ۱۰ ؛ اول پطرس ۱: ۱۲). کلیسا آینه‌ای است که در آن فضایل بی‌شمار خدا منعکس می‌گردد و فرشتگان بسیار علاقمند به پیشرفت کلیسا می‌باشند. حکمت خدا چیزهایی که به‌ظاهر سازش‌ناپذیرند، مصالحه و آشتی می‌دهد. خدا در عیسی مسیح از مرگ، حیات ایجاد می‌کند و یهودیان را با غیریهودیانی که به عیسی مسیح ایمان می‌آورند مصالحه و آشتی می‌دهد.

زمانی که گناهکارانی از هر زمینه مذهبی یا غیر مذهبی توبه می‌کند، فرشتگان شاهد هستند و شادی می‌نماید (لوقا ۱۵: ۱۰). فرشتگان دائماً مواظبند ببینند آیا مسیحیان بر اساس تعالیم و دستورات کتاب مقدس زندگی می‌کنند و آیا خدا را بدون  تبعیض و جانبداری خدمت می‌نمایند (اول تیموتاؤس ۵: ۲۱). فرشتگان نگاه می‌کنند و می‌بینند که چگونه مسیحیان  بخاطر ایمانشان برای عیسی مسیح جفا می‌بینند (اول قرنتیان ۴: ۹). با وجود این، خدا فرشتگان خود را از اینکه همچون یک لشکر آزاد عمل کنند، منع کرده است (متی ۲۶: ۵۲-۵۳) چرا که هنوز لحظه پیروزی حتمی ‌بر نیروهای شریر فرا نرسیده است. خدا همچنین مسیحیان را از جنگیدن در به‌اصطلاح جنگهای مقدس منع نموده است. فرشتگان در زمان خلقت حوا از آدم حضور داشتند و تا به امروز نگاه می‌کنند تا ببینند آیا زنها حکم یا فرمان خلقت خدا را تشخیص می‌دهند یا نه (اول قرنتیان ۱۱: ۱۰). حکم یا فرمان خدا این است که زنان مسیحی باید بپذیرند که برای «مرد» و برای «جلال مرد» خلق شده‌اند و بنابراین باید بپذیرند که خدا «مرد را سر زن ساخته» (پیدایش ۲: ۱۸ ؛ اول قرنتیان ۱۱: ۲،  ۷،  ۹) است. این بدین معناست که زن می‌باید در ازدواج مسیحی (افسسیان ۵: ۲۲-۲۵ ؛ کولسیان ۳: ۱۸-۱۹) و در عملکردشان در کلیسا مطیع و فرمانبردار مرد باشد (اول قرنتیان ۱۴: ۳۳-۳۸ ؛ اول تیموتاؤس ۲: ۱۱-۱۴ ؛ ۳: ۲). دانستن اینکه فرشتگان خدا دائماً آنها را نگاه می‌کنند، شاید برای یک زن این امر را که در ازدواج مطیع شوهر خود و در کلیسا مطیع پیران کلیسا باشد، آسانتر نماید.

۲-  فرشتگان با ایمانداران سخن می‌گویند.

جبرائیل فرشته رؤیاها را برای دانیال توضیح داد (دانیال ۸: ۱۵-۱۹ ؛ ۹: ۲۰-۲۳). همین فرشته تولد و طبیعت عیسی مسیح را به مریم اعلان نمود (لوقا ۱: ۲۶-۳۸) و فرشته‌ای به یوسف درباره خطر قریب‌الوقوع هشدار داد و او را به مکان امنی هدایت کرد (متی ۲: ۱۳-۱۹). فرشته‌ای به رسولان دستور داد که انجیل را آشکارا موعظه کنند (اعمال ۵: ۱۷-۲۰). فرشته‌ای به فیلیپس دستور داد که چه انجام دهد تا اطمینان حاصل کند که یک مقام عالی رتبه اتیوپی پیام انجیل را می شنود (اعمال ۸: ۲۶). بعضی مواقع فرشتگان با گفتن «بزودی برخیز» مسیحیان را وادار به عمل می نمایند چرا که زمان از دست رفته هرگز باز نمی‌گردد (اعمال ۱۲: ۷).

۳-  فرشتگان اعلان پیام انجیل را گسترش می‌دهند.

فرشتگان پیام انجیل را اعلان نمی‌کنند، اما خدا از فرشتگان استفاده می‌کند تا اعلان پیام انجیل بوسیله مسیحیان ممکن گردد. فرشته‌ای به رسولان دستور داد که پیام انجیل را بطور علنی در معبد اعلان نمایند (اعمال ۵: ۱۷-۲۰). فرشته‌ای به فیلیپس دستور داد کجا برود تا پیام انجیل را به یک مقام عالی‌رتبه دولتی اعلان نماید (اعمال ۸: ۲۶). فرشته‌ای کرنلیوس،  افسر رومی را به سوی پطرس راهنمایی کرد تا او و خویشاوندانش پیام انجیل را بشنوند (اعمال ۱۰: ۱-۸، ۲۲، ۳۰-۳۳). فرشته‌ای پطرس را از زندان رهایی داد تا اطمینان حاصل کند که این رسول بزرگ، انجیل را به مکانهای دور و گسترده‌تر  اعلان می‌کند (اعمال ۱۲: ۵-۱۱). فرشته‌ای به پولس ظاهر شد تا اطمینان حاصل کند که پولس رسول در اثر سانحه کشتی نخواهد مرد و اینکه قدرتمندترین حاکم روی زمین یعنی خود قیصر پیام انجیل را خواهد شنید (اعمال ۲۷: ۲۲-۲۵).

۴-  فرشتگان به نفع مسیحیان عمل می‌کنند.

الف)  فرشتگان قوم خدا را محافظت می‌کنند.

فرشتگان گرداگرد آنانی که از خدا می‌ترسند و راههای او را حفظ می‌کنند اردو زده و آنها را می‌رهانند (مزمور ۳۴: ۷ ؛ ۹: ۱، ۱۱-۱۲). فرشتگان خدا به صورت اسبها و ارابه‌های آتشین گرداگرد الیشع و خادم او ظاهر شدند تا از آنها در مقابل تمام لشکر سربازان دشمن که برای دستگیری نبی آمده بودند دفاع کنند (دوم پادشاهان ۶: ۱۴-۱۷). زمانی که سه دوست دانیال به دلیل ایمانشان به خدای زنده مورد جفا و اذیت قرار گرفتند، آنها را بسته و درون تون آتش مشتعل انداختند. با وجود این، فرشته‌ای به داخل تون آتش آمد، با آنها همراه و متحد شد و آنها را از شعله‌های آتش حفظ نمود. هیچ چیز نه سوختگی و نه حتی بوی آتش بر آنها نبود (دانیال ۳: ۲۵-۲۹). بعداً خود دانیال هم به دلیل وفاداریش به خدای زنده مورد جفا و اذیت قرار گرفت و به درون چاه شیران گرسنه انداخته شد. با وجود این فرشته‌ای به داخل چاه شیران آمد و دهان شیران را بست. آنها به دانیال صدمه‌ای نزدند و هیچ جراحتی بر دانیال دیده نشد (دانیال ۶: ۲۲-۳۲).

وقتی کودکان را نزد عیسی آوردند، او فرمود: «زنهار یکی از این صِغار را حقیر مشمارید، زیرا شما را می‌گویم که ملائکه ایشان دائماً در آسمان روی پدر مرا که در آسمان است می‌بینند» (متی ۱۸: ۱۰). عیسی به شاگردانش هشدار داد که بچه‌ها یا اشخاصی مثل بچه‌ها را  بی اهمیت نشمارند. خدا آنها را آنقدر بالا و مهم می‌داند که حتی نورانی‌ترین فرشتگان خود را  برای مراقبت کردن از آنها می‌گمارد. اصطلاح «فرشتگانی که روی پدر مرا می‌بینند» محدود به یک دسته یا گروه خاص فرشتگان نمی‌شود، بلکه همه فرشتگان را شامل می‌گردد، حتی بلندپایه‌ترین فرشتگان را. و اصطلاح «ملائکه ایشان» فقط محدود به فرشتگان بچه‌های کوچک نمی‌گردد، بلکه فرشتگان همه اشخاصی که شبیه بچه‌های کوچک شده‌اند، یعنی مسیحیان واقعی. این آیه تعلیم نمی‌دهد که هر شخص مسیحی فرشته محافظ خودش را دارا می‌باشد، بلکه تعلیم می‌دهد که فرشتگان آسمان مواظب تمام مسیحیان جهان می‌باشند. این فرشتگان همچنین واسطه بین مردم و خدا نمی‌باشند و به نفع آنها با خدا سخن نمی‌گویند، فرشتگان فقط از قوم خدا مراقبت می‌کنند و عمیقاً علاقمند نجات و پیشرفت مسیحیان می‌باشند (اول پطرس ۱: ۱۲). در دوران رنج و عذاب مسیحیان  بین آمدن اول و دوم عیسی مسیح، فرشتگان مهر خدای زنده را بر پیشانی خادمین خدا می‌زنند یعنی بر همه مسیحیان (مکاشفه ۷: ۱-۴ ؛  مکاشفه ۲۲: ۳). این یک علامت مجازی است که خدا آنها را از گزند و آسیب محافظت می‌کند، شاید به این علت که آنها بتوانند برای خدا زنده بمانند و خدا را خدمت کنند و اینکه داوری خدا بر زمین بر آنها قرار نگیرد (حزقیال ۹: ۳-۶ ؛  مکاشفه ۹: ۴).

ب)  فرشتگان قوم خدا را می‌رهانند.

فرشته ای رسولان را از زندان رهانید تا از ادامه یافتن اعلان پیام انجیل اطمینان حاصل کند (اعمال ۵: ۱۷-۲۰) و فرشته‌ای پطرس را از زندان رهایی داد، زنجیرها از دستش فرو ریخت، درها باز و چشمان نگهبانان زندان بسته شد تا پطرس بتواند به اعلان پیام انجیل ادامه دهد (اعمال ۱۲: ۵-۱۱).

پ)  فرشتگان نیازهای اولیه قوم خدا را برآورده می‌سازند.

فرشته خداوند, خستگی، گرسنگی و نومیدی ایلیا را با آب و غذا برطرف نمود. او ایلیا را لمس و تقویت نمود تا بتواند مسافرت بسیار طولانی و سختی را پشت سر گذارد (اول پادشاهان ۱۹: ۱-۱۹).

ت)  فرشتگان قوم خدا را هدایت می‌کنند.

فرشته‌ای مسافرت خادم ابراهیم را هدایت کرد و به او کمک کرد که زنی مناسب برای اسحاق بیابد (پیدایش ۲۴: ۷، ۴۰).

ث)  فرشتگان قوم خدا را در حین تجربیاتشان تقویت می‌کنند.

فرشته‌ای عیسی مسیح را در دعایش در شب قبل از مصلوب شدنش تقویت نمود (لوقا ۲۲: ۴۰-۴۴). فرشته‌ای پولس رسول را زمانی که درگیر طوفانی سهمگین در دریا و سانحه دریایی بود تشویق و تقویت نمود (اعمال ۲۷: ۲۱-۲۶). فرشتگان زمانی که یک ایماندار می‌میرد حضور دارند. آنها ایماندار مرده را مستقیماً به حضور خدا می‌برند (لوقا ۱۶: ۲۲).

ج)  فرشتگان به نفع قوم خدا می‌جنگند.

فرشتگان خدا برعلیه فرشتگان شیطان می‌جنگند (دانیال ۱۰: ۱۲-۱۴، ۲۰-۲۱). اگرچه امپراطورهای زمینی فارس و یونان برقوم خدا در تبعید قدرت زیادی داشتند، اما فرشتگان شریر حکمران بر آنان، به‌دست فرشتگان مقدس و بلندمرتبه قوم خدا مغلوب گردیدند. خدا تمام مردم و وقایع زمین را در کنترل کامل خود دارد و از قبل اعلان نمود که قوم خدا بطور کامل پیروز می‌گردند (دانیال ۱۰: ۱۲-۱۴،  ۲۰-۲۱ ؛ رومیان ۸: ۳۷-۳۹ ؛ مکاشفه ۱۷: ۱۴).

ت -  فرشتگان و بی ایمانان

فرشتگان در سراسر تاریخ مشغول اِعمال مدیریت و سرپرستی الهی بر کائنات می‌باشند. آنها محافظت الهی خدا را از ایمانداران و غیر ایمانداران اجرا می‌کنند. زمانی که خدا ایمانداران روی زمین را نجات می‌دهد، آنها وسایل و ابزار خدا می‌باشند. آنها همچنین زمانی که خدا داوری و مجازات خود را بر امتها و انسانهای نامطیع به انجام می‌رساند، وسایل و ابزار خدا می‌باشند. در آخر زمان، هنگامی‌که عیسی مسیح به این جهان باز می‌گردد، فرشتگان داوری نهایی خدا را بر آنانی که محبت و نجات او را در عیسی مسیح رد کرده‌اند، به انجام می‌رسانند.

۱-  فرشته ای شیطان را می‌بنند و بدینسان او را داوری کرد.

در یک تصویر مکاشفه‌ای، یک فرشته به تنهایی اژدها را می‌بندد. او شیطان را تا درجه‌ای به ضعف و ناتوانی تنزل می‌دهد که دیگر نتواند مانع اعلان انجیل به امتهای روی زمین گردد (مکاشفه ۲: ۱-۳، متی ۱۲: ۲۹-۳۰ ؛ ۲۴: ۱۴ ؛ یوحنا ۱۲: ۳۱-۳۲).

۲-  فرشته خداوند تمام لشکر سربازان دشمن را داوری کرد.

فرشته خداوند، ۱۸۵۰۰۰ سرباز لشکر قدرتمند آشور را در یک شب کشت، چرا که فرمانده آنها به خدای زنده اهانت کرده بود (دوم پادشاهان ۱۹: ۹-۱۹).

۳-  فرشته خداوند داود پادشاه را داوری نمود.

فرشته خداوند، داود پادشاه را به دلیل نااطاعتی از خدا مجازات نمود (اول تواریخ ۲۱: ۱۴-۳۰).

۴-  یک فرشته خداوند رهبر سیاسی متکبر را داروی و مجازات نمود.

هیرودیس پادشاه نه تنها با کشتن (اعمال ۱۲: ۱-۲) و به زندان انداختن خادمان عیسی مسیح (اعمال ۱۲: ۳-۱۸) با او مخالفت و ضدیت می‌کرد، بلکه همچنین متکبرانه اجازه داد گروه‌های مردم مقام او را تا حد یک خدا بالا برند. یک فرشته خداوند او را بر زمین افکند و کرمها او را خوردند تا مرد (اعمال ۱۲: ۱۹-۲۴). این هشداری جدی است برای تمام رهبران سیاسی و مذهبی وقتی که مسیحیان را جفا می‌رسانند و خودشان را در مقام رهبر بزرگ سیاسی یا مذهبی در کشورشان نمودار می‌سازند.

۵-  فرشته ای شرارت این جهان را داوری می‌کند.

یک فرشته بطور نمادین دعاهای ناقص قوم خدا را با دعاهای کامل عیسی مسیح،  به هم می‌آمیزد. زمانی که دعاهای محدود و ناقص مسیحیان به حضور تخت خدا بالا می‌رود، آنها بوسیله عیسی مسیح و دعاهای او برای مسیحیان بطور کامل پذیرفته و کامل می‌گردند. در پاسخ به دعاهای مسیحیان که در برگیرنده جنگ روحانی و رنج کشیدن روی زمین می‌گردد، خدا از طریق فرشته خود بطور نمادین آتش را از آسمان به سوی زمین همراه با رعدها، برق‌ها و زلزله‌ها  فرو می‌فرستد. دعاهای ناقص مسیحیان که با بخور شفاعت‌های مسیح کامل شده است، منجر به داوری‌های خدا بر زمین شریر و خبیث می‌شود (مکاشفه ۸: ۳-۵).

۶-  فرشتگان داوری‌های هشدار دهنده خدا را در سرتاسر تاریخ اجرا می‌کنند.

فرشتگان داوری‌های هشداردهنده خدا را در سرتاسر تاریخ این جهان اجرا می‌کنند. داوریهای آنها قسمت زیادی از زمین، دریا، رودخانه‌ها و کائنات را از طریق بلایای طبیعی تحت تأثیر قرار می‌دهد (مکاشفه ۷: ۱ ؛ ۸: ۶-۱۳ ؛ حزقیال ۱۴: ۲۱). جان و روح انسانها را از طریق فعالیت‌های روح‌های شریر تحت تأثیر قرار می‌دهد (مکاشفه ۹: ۱-۱۲)، و رفاه و آسایش جسمی، اجتماعی و اقتصادی انسانها را از طریق جنگهای وحشتناک که بین ملتها بیداد می‌کند، تحت تأثیر قرار می‌دهند (مکاشفه ۹: ۱۳-۱۹). عیسی مسیح آشکار می‌کند که تمام این بلایا هشدارهایی هستند از رسیدن داوری نهایی و در همان زمان توسط داوری‌های معاصر، همه مردم روی زمین را دعوت میکند تا از گناهان خود نسبت به عیسی مسیح و ده فرمان توبه کنند (مکاشفه ۹: ۲۰-۲۱،  خروج ۲۰: ۱-۱۷).

۷-  فرشتگان داوری نهایی خدا را در پایان تاریخ اجرا می‌کنند.

فرشتگان داوری نهایی خدا را بر روی تمام زمین در پایان تاریخ اجرا می‌کنند (مکاشفه ۹: ۱۵،  ۱۸ ؛ ۱۵: ۱ ؛ ۱۶: ۱-۲۱ ؛ ۱۹: ۱۷-۱۸). در آمدن دوم عیسی مسیح، فرشتگان ابتدا قوم برگزیده خدا را که همان تمام مسیحیان می باشند جمع می‌کند تا در هوا به استقبال عیسی مسیح رفته و در او حیرت نمایند (متی ۳: ۱۲ ؛ ۲۴: ۴۰ ؛ ۴۱ ؛ اول تسالونیکیان ۴: ۱۳-۱۷ ؛ دوم  تسالونیکیان ۱: ۱۰). بعداً در همان روز آخر  (متی ۲۵: ۳۱-۳۳ ؛ یوحنا ۵: ۲۸-۲۹ ؛ اعمال ۲۴: ۱۵). فرشتگان، بی ایمانان و مردم شریر را به حضور تخت داوری مسیح می‌برند (متی ۳: ۱۲ ؛ ۲۴: ۴۰ ؛ ۴۱). مسیحیان گرچه محکوم نخواهند گردید (یوحنا ۵: ۲۴ ؛ ۱۰: ۲۸ ؛ رومیان ۸: ۱)، اما اعمال آنها مورد داوری قرار خواهد گرفت (متی ۲۵: ۳۴-۴۰ ؛ اول قرنتیان ۱۵: ۱۲-۱۵) و غیر مسیحیان محکوم و داوری خواهند شد و آنها و تمام اعمال شریرانه آنها به آتش جهنم، که مکانی است که برای شیطان و فرشتگان او آماده شده است، انداخته خواهند شد. در آنجا آنها برای ابد اشک خواهند ریخت و دندانهای خود را به هم خواهند سایید (دوم تسالونیکیان ۱: ۶-۹ ؛ متی ۱۳: ۱۲ ؛ ۱۳: ۳۶-۴۳ ؛ ۲۵: ۴۱-۴۶ ؛ مکاشفه ۲۰: ۱۱-۱۵).