درس ۴۰

سرگروه: دعا کنید و گروه خود و این دوره مربوط به بنای کلیسای مسیح را به حضور خداوند بیاورید.

به نوبت  و به طور خلاصه برکات یکی از رازگاهان خود را از قسمت مشخص شده (دوم پطرس ۱- ۳ و یهودا) با دیگران در میان بگذارید (یا از روی یادداشت‌های رازگاهان آن روز بخوانید). 

به کسی که برکاتش را بازگو می‌کند گوش دهید. به حرفهایش اهمیت دهید و او را بپذیرید، در مورد آنچه  در میان میگذارد، بحث نکنید.

مرور: دو نفری مرور کنید. تربیت کردن در خداوند - افسسیان ۶: ۴

مقدمه: فصل‌های ۱۸ و ۱۹ انجیل یوحنا به مصائب و رنجهای عیسی مسیح می‌پردازد. در یوحنا فصل ۱۸، عیسی بازداشت می‌شود و در حضور حنا محاکمه می‌گردد؛ پطرس یک بار او را انکار می‌کند؛ سپس عیسی را در حضور قیافا محاکمه می‌کنند؛ پطرس نیز دو بار او را انکار می‌کند. سرانجام عیسی در حضور پیلاطس محاکمه می‌شود.

کشف ۱)  یک حقیقت مهم برای من در یوحنا ۱۸ این است که عیسای مسیح زمانی که دستگیر و محاکمه می شد، در تمام مدت بر موقعیت خود حاکم و مسلط بود. آیه ۴ می‌فرماید : «عیسی با اینکه آگاه بود از آنچه می‌بایست بر او واقع شود، بیرون آمده، به ایشان گفت: که را می‌طلبید؟»

الف)  نخستین علامت در مورد اینکه عیسی بر شرایط کاملاً حاکم بود این است که او از پیش می دانست چه روی خواهد داد. در حالی که مردم هرگز از آنچه در آینده اتفاق می‌افتد آگاهی ندارند، اما عیسای مسیح دقیقاً می‌دانست که چه اتفاقی برای او روی خواهد داد.

ب)  دومین علامت در مورد اینکه عیسی بر شرایط کاملاً حاکم بود این است که آگاهانه به نزد دشمنانش بیرون آمد. عیسی از خطر فرار نکرد. او درضمن خود را پنهان نکرده بود. در عوض پیشقدم شد و به نزد آنها بیرون آمد.  او در تاریکی درختان باغ جتسیمانی به روبروی دشمنانش آمد. زمانی که دقیقاً در جلوِ آنها ایستاد،  یهودا او را بوسید و گفت: «سلام یا سیدی» (متی ۲۶: ۴۹). این عمل یهودا نشانه و علامتی بود برای سربازان، سرداران سپاه معبد و مأموران سنهدرین برای اینکه عیسی را دستگیر کنند. این عملی بسیار پست و شریرانه بود، چرا که یهودا یک شب بسیار مقدس یعنی فصح را، و یک مکان بسیار مقدس یعنی مکانی را که عیسی در آنجا دعا می‌کرد، و یک علامت بسیار مقدس یعنی بوسه را انتخاب کرد تا به آقای خود خیانت کند.  این حتی عملی مسخره‌آمیز نیز بود چرا که عیسی خودش پیشقدم شد و به سوی دشمنانش آمد و خود را تسلیم آنها کرد.

پ)  سومین علامت در مورد اینکه عیسی بر شرایط کاملاً حاکم بود این است که آنهایی که به گمان خود اسیرکنندگان وی بودند، هیچ قدرتی بر وی نداشتند. آنهایی که به گمان خود، اسیرکنندگان او بودند، آمده بودند که عیسی را به زور دستگیر نمایند. اما زمانی که عیسی داوطلبانه خود را با آنها شناسانید و گفت: «من هستم، عیسی، از ناصره»، آنها برگشته بر زمین افتادند. آنها انتظار نداشتند که عیسی راساً اقدام کند و به سوی آنها بیاید. اقتدار او به عنوان شاه شاهان که از نگاه و از طنین صدایش احساس می‌شد، آنها را بر زمین انداخت.

ت)  چهارمین علامت در مورد اینکه عیسی بر شرایط کاملاً حاکم بود این است که اجازه نداد حتی یکی از شاگردانش با وی دستگیر شود. زمانی که اسیرکنندگان وی گفتند که آمده اند عیسی را دستگیر کنند، او فرمود: «پس اگر مرا می‌خواهید، اینها را بگذارید بروند». عیسی حتی در رنج‌آورترین ساعت زندگی‌اش، هنوز شبان نیکو بود، شبانی که گوسفندان خود را دوست می‌داشت. او نمی‌خواست شاگردانش در این زمان دستگیر و شکنجه شوند، چرا که برای ایمان آنها آزمایش بسیار سختی بود. با انجام این کار عیسی نبوت دیگری را که خود قبلاً کرده بود، عملی ساخت: «از آنچه خدای پدر بدو عطا کرد، چیزی را تلف نکرد» (یوحنا ۶: ۳۹ ؛ ۱۰: ۲۸ ؛ ۱۷: ۱۲).

ث)  پنجمین علامت در مورد اینکه عیسی بر شرایط کاملاً حاکم بود، این است که او تصمیم قطعی داشت که جان خود را در راه گوسفندانش فدا سازد. پطرس که یکی از شاگردان عیسی بود، همواره دست به کارهای ناگهانی می‌زد؛ او شمشیر خود را کشید و ضربه‌ای به غلام رئیس کاهنان زد و گوش راست او را برید. عیسی فوراً مانع پطرس شد و به او دستور داد که شمشیرش را کنار بگذارد. او گفت: «آیا جامی‌ را که پدر به من داده است ننوشم»؟ «نوشیدن جام» بیانی بود برای «تقبل بدترین نوع رنج و مرگ ابدی بر صلیب». عیسی تصمیم گرفته بود که جام رنج و مرگ را بر صلیب بنوشد. او تصمیم گرفته بود که جان خود را در راه گوسفندانش فدا کند. او تصمیم گرفته بود که خویشتن را داوطلبانه تقدیم کند. دفاع پطرس با شمشیر، مخالف و متضاد با تصمیم و اراده عیسی بود. بعداً عیسی به پیلاطس گفت: «پادشاهی من از این جهان نیست. اگر پادشاهی من از این جهان بود، خدام من جنگ می‌کردند تا به یهود تسلیم نشوم. لیکن اکنون پادشاهی من از این جهان نیست» (یوحنا ۱۸: ۳۶). عیسی برای حکومت‌های این جهان کاملاً آشکار نمود که پادشاهی او از طریق شگردهای سیاسی یا قدرت نظامی‌ به‌دست نمی‌آید. عیسی فرمود که اگر می‌خواست می‌توانست دوازده فوج (هر فوج ۶۰۰۰ نفر) از فرشتگان را برای دفاع خود گسیل نماید (متی ۲۶: ۵۳) و هشدار داد که  «هر که شمشیر گیرد، به شمشیر هلاک گردد» (متی ۲۶: ۵۲).

عیسی مسیح فقط قربانی مردم شریر نبود، بلکه او پادشاهی بود که هر آنچه را که بر زمین اتفاق می‌افتاد کاملاً در کنترل داشت.  او فقط مقتول نبود، بلکه آگاهانه و داوطلبانه جان خود را به عنوان فدیه زندگی بسیاری فدا کرد.

من عمیقاً از اینکه عیسی مسیح داوطلبانه برای گناهان من مرد و از اینکه او بر هرآنچه در زندگی من اتفاق می‌افتد کاملاً مسلط و حاکم است، تحت تأثیر قرار گرفته ام.

کشف ۲)  یک حقیقت مهم برای من در یوحنا ۱۸، انکار پطرس است. پطرس واقعاً خودش را نمی‌شناخت. روز قبل از مصلوب شدن عیسی، او ادعای بزرگی کرد.  او به عیسی گفت: «ای خداوند، حاضرم که با تو بروم حتی در زندان و در موت» و «جان خود را در راه تو خواهم نهاد» (لوقا ۲۲: ۳۳ ؛ یوحنا ۱۳: ۳۷). اما در آن شبی که عیسی دستگیر شد، پطرس عیسی را رها کرد و با سایر شاگردان گریخت (مرقس ۱۴: ۵۰).

در همان زمان که جمعیت عیسی را گرفته بودند که بوسیله سنهدرین و کاهن اعظم محاکمه گردد، پطرس از دور آنها را همراهی کرد و وارد حیاط خانه کاهن اعظم شد. سه بار مردم او را به عنوان یکی از شاگردان عیسی شناسایی کردند، و سه بار پطرس انکار کرد که عیسی را نمی‌شناسد. بعد از آخرین انکار، برای سومین بار خروس بانگ زد و عیسی برگشت و مستقیم به پطرس نگاه کرد. پطرس بیرون رفت و بشدت گریست (لوقا ۲۲: ۶۱- ۶۲).  

پطرس نمی‌خواست عیسی را انکار کند، اما نفهمیده بود که درخودش نیز حس ترس را دارد. او درک نکرده بود که با قدرت خود نمی‌تواند قول بزرگی را که داده بود حفظ کند. تنها تشخیص و درک عدم توانایی  شخصی و خالی بودن، او را آماده ساخت تا بعداً قدرت و حضور روح القدس را دریافت کند. من نیز درباره خود فکر می‌کردم. چه قول بزرگی به خداوند داده‌ام؟ چه اهداف بزرگی در ارتباط با ملکوت خدا دارم؟ آیا واقعاً خودم را می‌شناسم؟ آیا فهمیده‌ام که چقدر ضعیف هستم؟ آیا می‌خواهم این را به عیسی بگویم؟ می‌دانم که احتمال دارد عیسی را انکار نمایم.  بنابراین برای فیض  و قدرت روح‌القدسش دعا می‌کنم تا هرگز او را انکار نکرده ، بلکه همیشه و در هر شرایطی او را اعتراف نمایم.

سؤال ۱)  (یوحنا ۱۸: ۱۲- ۲۴) عیسی در حضور حکام یهود چند محاکمه داشت؟

ملاحظات: به خاطر داشته باشید که چهار گزارش ِچهار انجیل، گزارشهای شاهدان عینی می‌باشند. با مقایسه چهار گزارش اناجیل، می‌توانیم تصویر واضحی از وقایع محاکمه، مرگ و قیام او داشته باشیم. بعد از دستگیری او بوسیله سربازان، سرداران سپاه معبد و مأموران سنهدرین، او همچون یک جنایتکار او را بستند. شخصی که به این جهان آمد تا آزادی را به ارمغان بیاورد، بسته شد، تا اینکه هر کس به او ایمان آورد، از گناهانش آزاد گردد.

او سه محاکمه در حضور حکام یهود و سه محاکمه در حضور حکام رومی‌ داشت. سه محاکمه او در حضور حکام یهود، عبارت بود از محاکمه در حضور حنا، محاکمه در حضور قیافا و محاکمه در حضور اعضای سنهدرین.

الف)  محاکمه مقدماتی عیسی در حضور حنا (یوحنا ۱۸: ۱۲- ۱۴ ؛ ۱۹- ۲۴)

این محاکمه در مدتی انجام شد که پطرس در حیاط خانه کاهن اعظم ، آقای خود را انکار کرد (یوحنا ۱۸:  ۱۵-۱۸)، حنا «رئیس کاهنان» معرفی شده است (۱۸: ۱۹)، اگرچه داماد او قیافا، رئیس کاهنان واقعی بود (۱۸: ۱۳ ، ۲۴). حنا و قیافا احتمالاً در دو سمت متفاوت خانه بزرگ رئیس کاهنان زندگی می‌کردند که شامل ساختمانی با اتاقهای بسیار می‌شد که حیاطی را در وسط احاطه می‌کرد. حنا شخصی بسیار با نفوذ و بین سالهای ۶ الی ۱۵ میلادی رئیس کاهنان بود. اگرچه عزل شده بود، اما به عنوان عضو متنفذ و مقتدر سنهدرین باقی مانده بود که به همه امور یهود رسیدگی می‌کرد. او ترتیبی داد که دامادش قیافا، و نیز پنج پسر و یک نوه‌اش به عنوان رئیس کاهنان انتخاب و منصوب گردند.  اگرچه او رسماً خودش رئیس کاهنان نبود، همه هنوز هم او را «رئیس کاهنان» خطاب می‌کردند (لوقا ۳: ۲ ؛ اعمال ۳: ۶). اگرچه او ریاست سنهدرین را برعهده نداشت، اما مطمئناً کسی بود که می‌بایست مورد مشورت قرار می‌گرفت. او مسؤول بخش بزرگی از اقدامات سنهدرین بود. منابع تاریخی دیگر او را به عنوان فردی مغرور، فوق‌العاده جاه‌طلب و بسیار ثروتمند توصیف کرده‌اند. خانواده‌اش به حرص و طمع معروف بودند.  بخش اصلی ثروت او، از دریافت سهم خوبی از درآمد حاصل از فروش حیوانات قربانی در صحن معبد داشت تأمین می‌گردید. او مسؤول تبدیل خانه دعای خدا به «مغاره دزدان» بود (یوحنا ۲: ۱۴) و احتمال دارد که محرک پنهانی توطئه قتل عیسی بوده باشد. به هر حال داماد او، قیافا، رواج داد که کشته شدن عیسی به نفع اسرائیل خواهد بود.

حنا ابتدا از عیسی در مورد شاگردانش سؤال کرد و سپس در مورد تعلیمش. او بیشتر به «موفقیت» عیسی علاقه مند بود تا به «حقیقت». عیسی نپذیرفت که برضد خود شهادت دهد  و خواست که حنا شاهدان امین به همان صورتی که شریعت عهد عتیق مطالبه می‌کند، فراهم آورد. عیسی گفت که همیشه آشکارا صحبت کرده و همه می‌توانستند تعالیم او را بشنوند. اینگونه صریح عمل کردن با توطئه مخفی سنهدرین در تضاد بود.  زمانی که عیسی مورد ضرب قرار گرفت، از آنها خواست که اگر آنچه انجام داده بد است شهادت دهند، آنها نتوانستند. در این محاکمه مقدماتی، هیچ شهادتی دال بر متهم بودن عیسی ارائه نشد. عیسی کاملاً بی گناه بود. اگرچه حنا عیسی را به نزد قیافا فرستاد.

ب)  محاکمه در مقابل قیافا و رؤسای کاهنان و مشایخ و کاتبان

این محاکمه در متی ۲۶: ۵۷- ۶۸ و مرقس ۱۴: ۵۳- ۶۵ توصیف شده و این نیز در کاخ رئیس کاهنان صورت گرفت (لوقا ۲۲: ۵۴). همه رهبران مذهبی یهود به‌دنبال شهادت‌های دروغ بر علیه عیسی بودند تا بتوانند او را محکوم به اعدام کنند. عیسی در مقابل تمامی شهادت‌های دروغ خاموش ماند. اما انکار نکرد که همان مسیحای موعود و پسر خدا می‌باشد. عیسی فرمود که به‌هنگام بازگشتش به این جهان، مردمان خواهند دید که او بر دست راست خدای قادر مطلق نشسته است (متی ۲۶: ۶۳- ۶۴). در آن زمان، عیسی داور تمامی مردم خواهد بود، تمام مردمی که در طول تاریخ زیسته‌اند. قیافا رئیس کاهنان و تمام رؤسای کاهنان و مشایخ و کاتبان نیز نتوانستند مدرکی جهت متهم ساختن عیسی بیابند. عیسی "کاملا بی‌گناه" بود. بااینحال، ایشان او را محکوم به کفر کردند و به صورت او، آب دهان انداختند و به او مشت می‌زدند.

این محاکمه قاعدتاً حدود ساعت ۳ صبح خاتمه یافت، چرا که بانگ خروس شنیده شد. در این فاصله، کسانی که عیسی را نگهبانی می‌کردند، او را تمسخر کردند و ناسزا گفتند و مضروب ساختند (لوقا ۲۲: ۶۳- ۶۵). عیسی را تا صبح زود در خانه کاهن اعظم زندانی کردند.

پ)  محاکمه در حضور اعضای شورا سنهدرین به ریاست رئیس کاهنان

این محاکمه در لوقا ۲۲: ۶۶- ۷۱ ؛ متی ۲۷: ۱ و مرقس ۱۵: ۱ ذکر شده و دقیقاً بعد از روشن شدن هوا صورت گرفت (لوقا ۲۲: ۶۶). سنهدرین بالاترین مرجع حکومتی و دادگاه یهود بود. شورای سنهدرین برای یک جلسه فوق العاده جمع شد تا بر تصمیم رسمی‌آنها مبنی بر حکم مرگ عیسی صحه بگذارد. آنها می‌خواستند قبل از اینکه مردم اورشلیم از آنچه اتفاق افتاده آگاه شوند و همچنین قبل از شروع سبت در عصر همان روز،  همه چیز تمام شود. آنها می‌خواستند به محاکمه غیر قانونی خود که در یک جلسه شبانه صورت گرفته بود، وجهه قانونی بدهند. دوباره عیسی اعتراف کرد که او همان مسیحای موعود است که آنها منتظرش بودند؛ او فرمود که بزودی در دست راست خدای قادر مطلق خواهد نشست و اینکه پسر خداست. «پسر خدا» به این معناست که خدا در عیسای مسیح طبیعت انسانی به خود گرفت و آمد تا در میان انسانها زندگی نماید (یوحنا ۱: ۱، ۱۴)؛ و بدین معناست که عیسای مسیح صورت قابل رؤیت خدای نادیده (کولسیان ۱: ۱۵)،  تجلی  قابل رؤیتِ خصوصیات نادیده اما پرجلال خدا می‌باشد (عبرانیان ۱: ۳). اما شورای رسمی‌سنهدرین یهود نتوانست هیچ اتهامی ‌بر علیه عیسی بیابد. عیسی کاملاً بی‌گناه بود. اگرچه سنهدرین این اختیار را داشت که مجازات مرگ را تعیین کند، اما حق اجرای آن را نداشتند. به همین دلیل عیسی را نزد فرماندار رومی، پیلاطس بردند.

سؤال ۲)  (یوحنا ۱۸: ۱۲- ۲۴) آیا محاکمه های عیسی در حضور حکام مذهبی یهود قانونی بود؟

ملاحظات: نه، این محاکمه‌ها در حضور حکام مذهبی یهود به هیچ وجه  قانونی نبود. بر اساس یوحنا ۱۱: ۴۹- ۵۰ آنها خیلی پیشتر تصمیم گرفته بودند که عیسی را از میان بردارند. رهبران مذهبی یهود از این حقیقت که نفوذ و تسلط خود را برقوم یهود از دست داده بودند، احساس حسادت می‌کردند. از اینکه عیسی آنها را رسوا کرده بود و در جمع محکوم کرده بود، خشمگین بودند. بنابراین محاکمه ها در حضور رهبران مذهبی یهود، محاکمه‌هایی واقعی نبود ، بلکه یک توطئه بود. "رهبران مذهبی یهود" توطئه‌ای چیده بودند و دیدند که به مرحله عمل رسیده است. "آنها" مأموران خود را فرستادند تا عیسی را دستگیر کنند. "آنها" شاهدانی آوردند که همگی آنها  شاهدان دروغین بودند. آنها عیسی را محکوم کردند، اگرچه او کاملاً بی گناه بود. "آنها" او را به فرماندار رومی‌تحویل دادند. "آنها" جماعت را واداشتند که باراباس را انتخاب کرده و عیسی را مصلوب سازند. "آنها" او را مسخره کردند. "آنها" درباره قیام او دروغ گفتند، و بر اساس کتاب اعمال رسولان آنها به جفا رساندن به مسیحیان ادامه دادند. این حسادت و خشم "حکام مذهبی یهود" در زمان عیسی، باعث نمی‌شود که یهودیان گناهکارتر از سایر مردم گردند. به خاطر داشته باشید که  رومی‌های بی‌دین نیز او را به همان صورت غیرمنصفانه داوری کردند و مصلوب ساختند. بنابراین کتاب مقدس می‌فرماید: «همه گناه کرده اند» هم یهود و هم غیر یهود احتیاج دارند که از گناهانشان نجات یابند.

سؤال ۳)  (یوحنا ۱۸: ۲۸- ۴۰) عیسی در حضور حکام رومی چند محاکمه داشت؟

ملاحظات: بعد از اینکه عیسی سه محاکمه را در حضور حکام یهودی پشت سر گذاشت، سه محاکمه دیگر در حضور حکام رومی‌ داشت. سه محاکمه در حضور حکام رومی‌ عبارتند از: نخستین محاکمه در حضور پیلاطس، محاکمه در حضور هیرودیس و محاکمه دوم در حضور پیلاطس.

الف)  اولین محاکمه در حضور پیلاطس

امپراطور روم بر فلسطین حکمرانی می‌کرد و پیلاطس فرماندار رومی‌در یهودیه بود. او شخصی مغرور (یوحنا ۱۹: ۱۰)، سنگدل و بی رحم (لوقا ۱۳: ۱)، خرافاتی (یوحنا ۱۹: ۸) و خودخواه بود که می‌ترسید موقعیت خود را در ارتباط با امپراطور روم از دست بدهد. او می‌ترسید که یهودیان از نفوذ خود برای برکناری او استفاده کنند. در طول محاکمه، همه چیز حاکی از این است که او می‌خواست از این مخمصه رهایی یابد.

وقتی پیلاطس پرسید اتهام عیسی چیست، رهبران یهود گفتند که تنها دلیلی که باعث شده آنها عیسی را به حضور او بیاورند این است که او یک «بدکار» (۱۸: ۳۰) است. این یک تهدید مبهم و پوشیده به پیلاطس بود تا به نتیجه دیگری نرسد. زمانی که پیلاطس گفت که یهودیان اجازه دارند که عیسی را بر اساس شریعت و قانون خود داوری کنند، رهبران یهودی نشان دادند که آنها از قبل تعیین کرده اند که عیسی باید کشته شود (۱۸: ۳۱) از لوقا ۲۳: ۲ معلوم است زمانی که پیلاطس از صدور حکم برای عیسی بدون طی روند قانونی امتناع می‌کند، رهبران یهودی عیسی را به سه مورد متهم می‌سازند: قوم یهود را گمراه می‌کند، یهودیان را از دادن مالیات به حکومت روم منع می‌کند و ادعا می‌کند که پادشاه است. بدین صورت آنها عیسی را متهم کردند که یک «شخص سیاسی خطرناک» می‌باشد. وقتی پیلاطس بطور خصوصی از عیسی تحقیق نمود، عیسی برای او توضیح داد که او پادشاه است، اما نه شبیه پادشاهان این دنیا. او از آسمان آمد نه برای اینکه برای کسب قدرت سیاسی و نظامی‌ با ملت‌ها بجنگد. او آمد تا به حقیقت شهادت دهد و قلمرو دروغ و ناراستی را نابود سازد. حتی عیسی به ملایمت از فرماندار رومی، پیلاطس دعوت کرد که به سوی راستی بیاید. او گفت: «هر که از راستی است سخن مرا می‌شنود».

وقتی پیلاطس به مکانی که مردم ایستاده بودند بیرون رفت، اعلام نمود که عیسی کاملاً بی گناه است. او گفت: «من در این شخص هیچ عیبی نیافتم». اگر پیلاطس شخص درستکاری بود، در همین لحظه عیسی را آزاد می‌نمود. بر اساس لوقا ۲۳: ۵، رهبران یهود فوراً عیسی را متهم کردند که مردم جلیل و تمام یهودیه را به شورش وا می‌دارد. اگرچه پیلاطس اختیار کامل بر یهودیه داشت، عیسی را نزد هیرودیس پادشاه که بر جلیل حکمرانی می‌کرد، فرستاد.

ب)  محاکمه در حضور هیرودیس پادشاه

این محاکمه فقط در لوقا ۲۳: ۶- ۱۲ ثبت شده است. اگرچه رهبران یهود به شدت عیسی را متهم می‌کردند و هیرودیس پادشاه سؤالات زیادی از او پرسید، اما عیسی به او هیچ پاسخی نداد. حتی هیرودیس هم نتوانست اتهامی علیه او ‌بیاید. با وجود این عیسی را استهزا نمود و سپس نزد پیلاطس فرستاد.

پ)  دومین محاکمه نزد پیلاطس

بر اساس لوقا ۲۳: ۱۳- ۲۵،  پیلاطس رهبران یهود را فرا خواند و به آنها گفت که او عیسی را در حضور آنها امتحان کرده، اما نه خودش و نه هیرودیس پادشاه هیچ دلیلی برای اتهامات آنها بر علیه عیسی نیافتند. از یک طرف پیلاطس واهمه داشت که عیسی را مصلوب کند و از طرف دیگر از شورش یهودیان می‌ترسید. بر اساس متی ۲۷: ۱۵- ۲۶ ، جمعیت درخواست کردند که پیلاطس طبق لطف هر ساله خود به‌هنگام عید فصح، یک زندانی را آزاد سازد. پیلاطس از آنها خواست که بین عیسی، پادشاه یهود و باراباس، یک شورشی و آدم‌کش یکی را انتخاب کنند. او انتظار داشت که جمعیت عیسی را انتخاب کنند. در این لحظات حساس و بحرانی، پیام‌آوری رسید که به پیلاطس خبر داد که شب گذشته همسرش در رؤیا رنج زیادی در باره عیسی برده بوده است. بعد از این بود که رهبران یهود، جماعت را تحریک کردند که آزادی باراباس و مصلوب شدن عیسی را بخواهند. پیلاطس هنوز معتقد بود که عیسی کاملاً بی‌گناه است،  اگرچه ترس از اینکه امکان داشت موقعیت خود را به عنوان فرماندار از دست بدهد باعث شد که عیسی را شلاق زده، برای مصلوب شدن تسلیم کند.

نمونه‌هایی از کاربردهای امکان پذیر (انجیل یوحنا فصل ۱۸)

·        ۱۸: ۱  *  همانند عیسی، شما نیز می‌توانید مکانی خلوت را برای دعا انتخاب کنید.

·        ۱۸: ۵  *  عیسی هرگز دروغ نگفت. او هرگز هویت اصلی و واقعی خود را انکار نکرد.

·        ۱۸: ۸- ۹  *  عیسی هرگز حتی یکی از آنانی را که خدای پدر به او بخشیده بود، از دست نداد.

·        ۱۸: ۱۰ *  مسیحیان هرگز نباید متوسل به استفاده از سلاح یا جنگ مقدس گردند.

·        ۱۸: ۱۱ *  مسیحیان می‌باید رنجی را که خدا اجازه داده برای آنها روی دهد، بپذیرند.

·        ۱۸: ۱۲  *  مسیحیان نباید در برابر دستگیری مقاومت نشان دهند، چراکه باید به مأموران بالا مرتبه شهادت دهند.

·        ۱۸: ۲۰  *  عیسی همیشه آشکارا با جهان سخن می‌گفت و چیزی را در پنهانی نمی‌گفت. او به مردم حتی در مکانهای مذهبی تعلیم می‌داد.

·        ۱۸: ۲۱  *  او از متهم‌کنندگان خود خواست از مردمی‌که سخنان او را شنیده بودند، سؤال کنند، چرا که آنها می‌دانستند او چه گفته است.

·    ۱۸: ۲۳  *  عیسی از کسانی که او را زدند خواست اگر ناحق می‌گوید، شهادت دهند. او آنها را با این موضوع روبرو کرد که وقتی او حقیقت را بیان می‌کند، آنها ناعادلانه او را می‌زنند.

·        ۱۸: ۳۴  *  عیسی فرماندار را مجبور ساخت که اعتقاد و نظر خود را درباره او بگوید، نه اینکه فقط چیزی را بگوید که سایر مردم گفته‌اند.

·        ۱۸: ۳۶  *  عیسی به صراحت گفت چون پادشاهی او از این جهان نیست، برای دفاع از خود نمی‌جنگد.

·        ۱۸: ۳۷  *  عیسی به صراحت گفت که او پادشاه این پادشاهی است و اینکه پادشاهی او بوسیله اعلام حقیقت گسترش می‌یابد.

·    ۱۸: ۳۸  *  مسیحیان نیز باید آماده باشند که مورد محاکمه قرار گرفته و به مرگ محکوم گردند. اگرچه هیچ دلیلی برای متهم کردن آنها وجود نداشته باشد.

·        ۱۸: ۳۹- ۴۰  *  مسیحیان باید آماده باشند این حقیقت را بپذیرند که مردم خواهان قتل مسیحیان باشند و طالب زنده ماندن جنایت‌کاران.

نمونه هایی از کاربردهای شخصی

الف)  در مورد خودم فکر می‌کنم و از خودم این سؤالات را می‌پرسم: «مانند پطرس، چه قول‌هایی به خداوند داده ام»؟ «در ارتباط با ملکوت خدا چه اهداف بزرگی دارم»؟ «آیا واقعاً خودم را می‌شناسم»؟ یا آیا این احتمال وجود دارد که عیسی را انکار کنم»؟ می‌خواهم از خدا فیض فروتن بودن را درخواست نمایم، و اینکه در مورد خود همانگونه بیندیشم که خدا می‌خواهد.

ب)  عیسی مسیح فقط مقتول نبود، بلکه زندگی خود را آگاهانه و داوطلبانه به عنوان فدیه‌ای  برای انسانهای بسیاری فدا نمود.  او پادشاه است. او همیشه بر آنچه بر روی زمین رخ می دهد حاکمیت کامل دارد. آیا واقعاً به این موضوع ایمان دارم؟ می‌خواهم همیشه نسبت به این حقیقت آگاه باشم که زندگی من کنترل می‌شود و سرنوشتم تعیین شده است، نه بوسیله قضا و قدر کور یا شرایط فاقد نیروی تعقل، بلکه بوسیله خداوند زنده، یعنی عیسی مسیح.

به دعا کردن در گروه های دو یا سه نفری ادامه دهید. برای یکدیگر و مردم دنیا دعا کنید.

(سر گروه: رونوشت این تکلیف را بین اعضای گروه پخش کنید و یا آن را بخوانید تا همه آن را در دفتر یادداشت خود بنویسند.)

۱ -   تعهد -  نسبت به شاگردسازی و بنای کلیسا متعهد باشید.

۲ -   برای یک فرد یا گروه، موضوع " یوحنا فصل ۱۸" را موعظه کنید، تعلیم دهید یا بررسی کنید.

۳ -   رازگاهان -  هر روز نیمی از یک فصل از نامه اول یوحنا ۱- ۳ را بخوانید. از روش حقیقت محبوب یا روش طرح پرسش استفاده کنید و یادداشت بردارید.

۴ -   حفظ کردن -  آیه حفظی جدید (محبت توسط تأدیب - امثال ۱۳: ۲۴) را حفظ کنید. هر روز آخرین ۵ آیه حفظی قبلی را مرور کنید.

۵ -   دعا -  در این هفته برای شخص یا موضوعی مشخص دعا کنید و شاهد کار خدا در آن مورد باشید (مزمور ۵: ۳).

۶ -   آموخته های جدید مربوط به بنای کلیسای مسیح را  وارد دفتر(یا پوشه) خود کنید. تمام یادداشت‌های خود در مورد رازگاهان، آیات حفظی، بررسی کتاب مقدس و این تکلیف منزل را در دفتر خود بنویسید.