درس ۳۸

سرگروه: دعا کنید و گروه خود و این دوره مربوط به بنای کلیسای مسیح را به حضور خداوند بیاورید.

به نوبت و به طور خلاصه برکات یکی از رازگاهان خود را از قسمت مشخص شده (یعقوب ۴- ۵ و اول پطرس ۱- ۲) با دیگران در میان بگذارید (یا از روی یادداشت‌های رازگاهان آن روز بخوانید). 

به کسی که برکاتش را بازگو می‌کند گوش دهید. به حرفهایش اهمیت دهید و او را بپذیرید، در مورد آنچه  در میان میگذارد، بحث نکنید.

مرور: دو نفری مرور کنید. تربیت کردن در همه موارد - امثال ۲۲: ۶

مقدمه: یوحنا فصل‌های ۱۴- ۱۷ شامل سخنان و دعای عیسی در طول شام آخر می‌باشد. در یوحنا فصل ۱۷، عیسی دعا می‌فرماید. دعای او را می‌توان به سه بخش تقسیم کرد. او نخست برای خویش دعا می‌کند (یوحنا ۱۷: ۱- ۵)، سپس برای شاگردان خود (یوحنا ۱۷: ۶- ۱۹) و بعد برای تمام کلیسا در سراسر جهان (یوحنا ۱۷: ۲۰- ۲۶).

کشف ۱)  یک حقیقت مهم برای من در انجیل یوحنا فصل ۱۷ مفهوم و محتوای دعای عیسی مسیح می‌باشد. عیسی مسیح در دعای خود، خدای پدر را جلال می‌دهد و از خدای پدر می‌خواهد که او نیز او را جلال دهد. در دعای خود برای یازده شاگردش ، او می‌داند که آنان متعلق به خدای پدر هستند و خدا آنها را به او بخشیده است. او خدای نادیده و کلمات او را به آنها آشکار نموده است. آنها این کلام را پذیرفته، ایمان آوردند و اطاعت کردند و اکنون عیسی مسیح آنها را با فرمان بزرگ خود به جهان می‌فرستد تا حقیقت را اعلام کنند. عیسی مسیح برای اتحاد، دریافت خوشی کامل، محافظت آنها از شریر و تقدیس آنها بوسیله کار او و کلام، دعا می‌کند. او در دعای خود، برای تمام ایمانداران دنیا که با یکدیگر کلیسا را تشکیل می‌دهند، و مخصوصأ برای اتحاد آنها دعا می‌کند تا جهان ایمان بیاورد که خدا عیسی مسیح را فرستاد. او همچنین دعا می‌کند که آنها با وی باشند تا جلال او را مشاهده کنند. او دعا می‌کند که محبت خدا و خودش در آنها باشد. چه دعای فوق العاده‌ای.

کشف ۲)  یک حقیقت مهم برای من در انجیل یوحنا فصل ۱۷، یگانگی محبت بین خدای پدر، عیسی مسیح و مسیحیان می‌باشد. در یوحنا ۱۷: ۴ ، ۶ در باره محبت عیسی مسیح نسبت به خدای پدر و مسیحیان می‌خوانیم. عیسی مسیح خدای پدر را از طریق به انجام رساندن کاری که او به وی بر روی زمین سپرده است، محبت می‌نماید. این امر باعث جلال خدا بر روی زمین می‌گردد. عیسی مسیح ایمانداران را از طریق آشکار کردن نام خدای پدر به آنها ، محبت می‌نماید. یعنی عیسی مسیح خصوصیات خدا را در ارتباط با نجات آنها آشکار می‌کند.

در یوحنا ۱۷: ۲۶ درباره "محبت خدای پدر نسبت به عیسی مسیح و مسیحیان" می‌خوانیم. عیسی مسیح دعا می‌کند تا محبتی که خدا نسبت به او دارد، در  میان مسیحیان نیز حاکم باشد. در یوحنا ۱۷: ۶، ۸ در باره محبت مسیحیان نسبت به عیسی مسیح و خدای پدر می‌خوانیم. مسیحیان با درک و شناخت این حقیقت که عیسی مسیح از جانب خدای پدر آمده است او را محبت می‌نمایند. آنها به این حقیقت یقین داشته، آن  را به دیگران اعتراف می‌کنند. مسیحیان خدای پدر را از طریق اطاعت از کلام او محبت می‌نمایند.

بنابراین، اتحاد حقیقی بین خدای واحد و قوم او بر زمین بوسیله اتحاد ملی یا سیاسی شبیه دولت ملی اسرائیل در دوران عهد عتیق عملی نمی‌گردد.  اتحاد حقیقی بین خدا  در آسمان و قوم او بر روی زمین  بوسیله هیچ سازمان بیرونیِ  کلیسایی، از قبیل فرقه کلیسایی یا جنبش اتحاد کلیسا بدست نمی‌آید. اتحاد حقیقی بین خدای یگانه و قوم او بر روی زمین فقط بوسیله عیسی مسیح و محبت او به انجام می‌رسد. خدا در عیسی مسیح قوم خود را از ابتدا تا انتها نجات می‌دهد. پیوند خدا و قومش محبت می‌باشد.

این محبت مسیحیان نسبت به خدا صرفأ یک محبت احساسی نمی‌باشد، بلکه به وسیله سه آیه از کتاب مقدس شرح داده می‌شود. اول، مرقس۱۲: ۳۰- ۳۱ تعلیم می‌دهد که مشخصه اتحاد و پیوند محبت بین خدا و قومش، تعهد و سرسپردگی کامل شخص و تمامی خصائل و رفتارش به خدای کتاب‌مقدس می‌باشد. دوم، یوحنا ۱۴: ۲۱ و ۲۳ تعلیم می‌دهد که مشخصه اتحاد و پیوند محبت بین خدا و قومش، اطاعت از کلام خدا در کتاب‌مقدس می‌باشد. سوم یوحنا ۱۳: ۳۴- ۳۵ ، تعلیم می‌دهد که مشخصه اتحاد و پیوند محبت بین خدا و قومش، محبتی است که مسیحیان نسبت به یکدیگر دارند.

سؤال ۱)  (یوحنا ۱۷: ۱) منظور عیسی زمانی که می‌گوید «ساعت رسیده است « چیست؟

ملاحظات: با این بیان، عیسی نشان می‌دهد از این حقیقت آگاه است که برای هر اتفاقی که در تاریخ بشری روی می‌دهد، در نقشه ابدی خدا، زمان تعیین‌شده‌ای وجود دارد. او از این حقیقت آگاه است که  در نقشه خدا برای هر اتفاق در رویداد عظیم نجات، یک لحظه دقیق و مشخص وجود دارد. در انجیل یوحنا عیسی اغلب می‌فرماید: «ساعت من هنوز نرسیده است» (یوحنا ۲: ۴ ؛ ۷: ۶ ، ۸ ، ۳۰ ؛ ۸: ۲۰). اما زمانی که صحبت از مرگ خود بر صلیب کرد، فرمود: «ساعتی رسیده است که پسر انسان جلال یابد.« (یوحنا ۱۲: ۲۳) . و در ابتدای بعد از ظهر پنجشنبه، به‌هنگام  شام آخر با شاگردانش، او می‌دانست که زمان آن رسیده است که جهان را ترک کرده، به سوی پدر برود (یوحنا ۱۳: ۱). متن نشان می‌دهد که عیسی نه تنها درباره مرگ خود بر روی صلیب، بلکه به پایان و خاتمه خدمت زمینی خود فکر می‌کرد. عیسی می‌دانست که زمان مرگ، قیام، صعود و به جلال رسیدن ( بر تخت نشستن) او در آسمان رسیده است. در تفکر عیسی ، رنج او بر روی زمین و جلال متعاقب آن در آسمان در هم تنیده می‌باشد.

در یوحنا ۱۲: ۳۲ او می‌فرماید که می‌باید از زمین بلند کرده شود. او اشاره می‌نماید به بلند کرده شدن خود بر صلیب، بلند کرده شدنش بر آسمان و بلند کرده شدنش بر تخت کائنات. او فرمود: «و من اگر از زمین بلند کرده شوم، همه را به سوی خود خواهم کشید». عیسی مسیح تجلی قابل رؤیتِ خدای نادیده است (کولسیان ۱: ۱۵) و عیسی مسیح « خدا با ما» است (متی ۱: ۲۳). از قرن اول به بعد، خدا از طریق عیسی مسیح انسانها را به سوی خود می‌کشد. در یوحنا ۱۴: ۳- ۴ عیسی مسیح فرمود که به آسمان می‌رود تا آنجا را آماده سازد تا مکانی باشد که مسیحیان بتوانند تا ابد با او باشند. در یوحنا ۱۶ عیسی مسیح گفت که بوسیله روح القدس از آسمان عمل خواهد کرد. عبرانیان ۷: ۲۵ می‌گوید که عیسی مسیح همچنین از طریق دعا و شفاعت مداومِ خود برای مسیحیان از آسمان عمل می‌نماید. عمل عیسی مسیح در آسمان باعث توبه و شادی انسانهای بسیاری می‌گردد. آن زمان اکنون فرا رسیده است. بنابراین «ساعت رسیده است»  اشاره به زمان مصلوب شدن، قیام، صعود و جلال یافتن مسیح در آسمان می‌نماید.

سؤال ۲)  (یوحنا ۱۷: ۱) منظور عیسی زمانی که می‌گوید:«پسر خود را جلال بده » چیست؟    

 ملاحظات: خدای پدر، خدای پسر را جلال می‌دهد. عیسی دعا می‌کند که «ببخش که بوسیله مرگ، قیام، صعود و جلال یافتن (بر تخت نشستن) جلال بیابم." عیسی مسیح زمانی که جلال او همچون رنگین کمانی در تمامی ‌رنگهایش آشکار می‌گردد، جلال می‌یابد. او زمانی که درخشش صفات عجیب و خارق العاده‌اش در سرتاسر دنیا آشکار می‌گردد، جلال می‌یابد. نه تنها صلیب، بلکه تاج پادشاهی نیز منعکس کننده جلال عیسی مسیح است.

الف)  جلال عیسی مسیح در مصلوب شدنش آشکار گردید.

مرگ او بر روی صلیب اطاعت کامل او از خدای پدر ، محبت بی نهایت او را نسبت به انسانهای گمشده در این دنیا، و قدرت مطلق او را بر شیطان آشکار کرد.

ب)  جلال عیسی مسیح در قیام و رستاخیز او آشکار گردید.

قیام او از مرگ، پیروزی کامل او را بر گناه و پیامدهای آن آشکار نمود. قیام او آشکار کرد که خشم مقدس و عادل خدا نسبت به گناهان ما فروکش کرده و خدا قربانی او را برای کفاره گناهان ما بطور کامل پذیرفته است. همچنین قیام او از مرگ، قدرت مطلق او را بر مرگ، فساد، یأس و پوچی آشکار کرد.

قیام او از مرگ، قیام آینده ما را از مرگ تضمین می‌کند و ثابت می‌کند که زندگی بعد از مرگ با معناست. قیام و رستاخیز او از فساد و همچنین احیای جهان، با برداشته شدن کامل یأس و ناامیدی بر روی زمین و واقعی بودن یک زندگی با معنا برای ابد بر روی زمینی جدید را تضمین می‌کند.

پ)  جلال عیسی مسیح در صعود او آشکار گردید.

صعود او از زمین به آسمان پذیرش کامل او را بوسیله خدا آشکار کرد.

در یوحنا ۱۷: ۵ ، عیسی مسیح دعا کرد و فرمود: «تو ای پدر مرا نزد خود جلال ده ، به همان جلالی که قبل از آفرینش جهان نزد تو داشتم.» بر اساس فیلیپیان ۲: ۶- ۸ قبل از آفرینش کائنات، عیسی مسیح کاملأ با خدای پدر برابر بود، جایی که او هنوز گناهان نسل بشر و رنج حاصل از آن را تجربه نکرده بود، از حضور عالی خدای پدر بهره مند شده بود. اما به دلیل تمایل برای نجات انسانهای روی زمین، داوطلبانه این جلال را ترک نموده، طبیعت انسانی به خود گرفت، میان گناهکاران بر روی زمین زندگی کرد، گناهان جهان را بر خود گرفت، و بر روی صلیب مرد. در یوحنا ۱۷: ۵ ساعت رسیده بود که عیسی مسیح  دوباره به جلالی که از قبل در آسمان داشت بازگردد.

صعود او از زمین به آسمان نه تنها بازگشت او را به جلالی که از قبل در آسمان داشت آشکار می‌کند، بلکه آشکارکننده پیروزی کامل او بر تمامی‌انسانهای نامطیع و همه روحهای شریر در تاریخ جهان می‌باشد. اول پطرس ۳: ۱۸- ۱۹ می‌گوید که عیسی مسیح بعد از اینکه بوسیله روح القدس زنده گشت « رفتن» او به آسمان یک « موعظه یا اعلام » پیروزی کامل وی بر روحهای نا مطیعی بود که در جهنم در زندان بودند. و اول پطرس ۳: ۲۳ می‌گوید که رفتن او به آسمان تمام فرشتگان، قدرتها و قوات را در کائنات تسلیم و مطیع او گردانید. افسسیان ۴: ۸- ۱۰ می‌گوید که عیسی مسیح از آسمان به پایین یعنی اسفل زمین، نزول کرد یعنی به زمین در شرایط سقوط کرده آن، که دوباره به بالا یعنی آسمان و ملکوت پر ستاره یعنی به بالاترین نقطه ملکوت که محل سکونت خدای پدر است، صعود نمود. و در صعود خود اسیران را به دنبال خود راهنمایی نمود. تصویر ارائه شده عبارت است از یک سردار رومی‌ فاتح در یک رژه پیروزی بزرگ در روم، که تمامی ‌اشخاصی که آنها را مغلوب ساخته و اسیر نموده، او را همراهی می‌کنند. دوم قرنتیان ۲: ۱۴ بیان می‌کند که عیسی مسیح همه اسیران را در مراسم رژه پیروزی رهبری می‌نماید. و کولسیان ۲: ۱۵ می‌گوید زمانی که او بر روی صلیب مرد، بر تمامی‌ نیروهای انسانی شریر و تمام قدرتهای روحانی شریر غلبه یافت، و بعد از آن، زمانی که از مردگان قیام کرد و به آسمان صعود فرمود، آنها را مضحکه عام نمود.

ت)  جلال عیسی مسیح به‌هنگام بر تخت نشستن او آشکار گردید.

نشستن او بر دست راست خدای پدر در آسمان نه تنها نشان‌دهنده پاداش کامل برای کار رهایی بخش او بر روی زمین می‌باشد، بلکه نشان دهنده قدرت مطلق او بر همه چیز و هر کس در کائنات نیز هست. قبلأ سه هزار سال پیش در دوران عهد عتیق، خدا وعده داد که او را جلال خواهد داد و تمامی‌ قومهای روی زمین را به او خواهد بخشید و او را داور و حاکم بر تمامی قوم‌ها و بر تمامی مخالفانش خواهد ساخت (مزمور ۲: ۷- ۱۲). خدا همچنین وعده داد که او را با دادن مکانی در دست راستش بر تخت در آسمان و کاهن اعظم قوم خدا ساختن جلال خواهد داد (مزمور ۱۱۰: ۱- ۴). و خدا پیشگویی کرد که با قرار دادن او به عنوان « سنگ زاویه» ، معبد جدید خود را در روی زمین که در آن عیسی مسیح را مهم‌ترین قسمت قوم روحانی خود بر روی زمین می‌نماید، او را جلال خواهد داد (مزمور ۱۱۸: ۲۲- ۲۳).

دو هزار سال پیش، در آغاز دوران عهد جدید و بعد از قیام او، عیسی مسیح گفت که خدا تمامی‌ قدرت را در آسمان و زمین به او داده است (متی ۲۸: ۱۸). همچنین بعد از قیام و صعود، عیسی مسیح بالاتر از هر ریاست، قوت و سلطنت و هر نامی ‌که خوانده می‌شود، نه د راین عالم فقط ، بلکه در عالم آینده نیز بر تخت جلوس نمود (افسسیان ۱: ۲۰- ۲۱).

سؤال ۳)  (یوحنا ۱۷: ۱) منظور عیسی زمانی که می‌گوید « پسر خود را جلال بده تا پسرت نیز تو را جلال دهد» چیست؟

ملاحظات: نه تنها خدای پدر ، خدای پسر را جلال می‌دهد، بلکه همچنین خدای پسر، خدای پدر را جلال می‌دهد.

عیسی دعا کرده، فرمود: «عطا کن که با کامل کردن کار نجات بر روی زمین یعنی، مرگ، قیام، صعود و بر تخت نشستنم، جلال یابم تا من نیز تو را جلال دهم.» دعای مسیح دعایی خودخواهانه نبود، چراکه او می‌خواست هر آنچه برای او روی می‌دهد، خدای پدر را جلال دهد. صلیب، تاج و سلطنت نه تنها برتری عیسی مسیح را آشکار می‌کند ، بلکه برتری خدای پدر را نیز. تمام صفات خدا به بهترین وجهی در کار کامل نجات که بوسیله عیسی مسیح انجام گردید، بیان می‌گردد. در یوحنا ۱۷: ۴ عیسی مسیح می‌فرماید که با کامل کردن و به انجام رساندن آن کاری که خدای پدر در روی زمین به او محول کرده است، خدای پدر را جلال می‌دهد. تمامی‌صفات خدا به بهترین وجهی در مرگ، قیام، صعود و بر تخت نشستن عیسی مسیح، بیان می‌گردد. برای مثال:

الف)  مرگ و قیام مسیح، قدوسیت و عدالت کامل خدا را آشکار کرد.

از آنجا که خدا کاملأ مقدس و عادل است، می‌باید اشخاص شریر و گناهکار را مجازات و تنبیه نماید. اگر خدا کاملأ مقدس و کامل نبود و به سادگی اشخاص شریر و گناهکار را تحمل می‌کرد و از گناه آنان چشم پوشی می‌نمود، مسلمأ پسر عزیز و محبوب خود را از مرگ روی صلیب رهایی می‌داد. و از آنجا که خدا کاملأ مقدس و عادل است، به عیسی مسیح برای کار رهایی بخشش بر روی زمین، پاداش داد. اگر خدا کاملأ مقدس و عادل نبود، عیسی مسیح را از مردگان قیام نمی‌داد و تاج سلطنت بر کل کائنات را به او نمی‌بخشید.

ب)  مرگ و قیام عیسی مسیح همچنین محبت ، رحمت و فیض کامل خدا را نسبت به انسانهای گمشده روی زمین آشکار کرد.

اگرچه لازمه قدوسیت و عدالت خدا مجازات کامل گناه و انسانهای گناهکار می‌باشد، محبت، رحمت و فیض باعث می‌گردد که آن مجازات را بر خود گیرد. خدا در عیسی مسیح طبیعت انسانی را بر خود گرفت و عیسی مسیح همچون قربانی کامل « بره خدا که گناه تمام جهان را بر می‌دارد» مرگ را تجربه کرد. (یوحنا ۱: ۲۹).

عیسی مسیح نه تنها از طریق آشکار کردن عدالت کامل خدا که لازمه آن مجازات گناه است ، بلکه از طریق آشکار کردن محبت کامل خدا که مجازات را بر خود می‌گیرد ، خدا را جلال می‌دهد. در تمام تاریخ جهان فقط صلیب عیسی مسیح است که عدالت و محبت خدا را با هم مصالحه می‌دهد. اگر خدا فقط عادل بود و نه محبت، حتی یک نفر هم در کل تاریخ بشریت نجات نمی‌یافت، چراکه هیچ شخصی بوسیله اعمال مذهبی و کارهای نیک خود عادل شمرده نخواهد شد (اعمال ۱۳: ۳۹ ؛ رومیان ۳: ۲۰ ؛ غلاطیان ۲: ۱۶ ؛ ۳: ۱۰- ۱۱ ؛ یعقوب ۲: ۱۰- ۱۱). و اگر خدا فقط محبت بود و نه عادل، در آن صورت خدایی شریر می‌بود و قادر نمی‌نبود کسی را عادل شمارد و یا نجات دهد (یوحنا ۱۵: ۱۳ ؛ رومیان ۵: ۶- ۱۱ ؛ اول پطرس ۴: ۹- ۱۰).

سؤال ۴)  (یوحنا ۱۷: ۲) چرا کتاب مقدس به دفعات صحبت از « همه اشخاصی که خدای پدر به عیسی مسیح بخشیده است » می‌نماید؟

ملاحظات: در یوحنا ۱۷: ۲ عیسی می‌فرماید که خدای پدر به عیسی مسیح بر هر انسانی روی زمین قدرت داده است تا باعث نجات تمامی ‌اشخاصی گردد که خدای پدر به او داده است.

الف)  عیسی مسیح بر تمام انسانها در سراسر جهان و در تمام تاریخ بشر اقتدار و قدرت دارد.

لغات «هر بشری» از نظر عددی به معنی «تمامی‌مردمان» و از نظر کیفی « تمامی‌انسانها در ضعف فعلی و طبیعت گناه آلودشان» می‌باشد. بنابراین عیسی مسیح بر تمام انسانها از هر قبیله، زبان، گروه و ملیت، اقتدار و قدرت دارد ( یوحنا ۳: ۳۵ ؛ متی ۲۸: ۱۸). او بر تمامی‌رهبران سیاسی، نظامی، اجتماعی و مذهبی از هر ملیت در جهان اقتدار و قدرت دارد. حتی یک استثناء هم وجود ندارد.

ب)  عیسی مسیح فقط آنهایی را نجات می‌بخشد که خدای پدر به او داده است.

مردم روی زمین بر خدا حاکمیت ندارند، بلکه خدا بر مردم. انسانها ی روی زمین خدا یا عیسی مسیح را انتخاب نکردند، بلکه خدا یا عیسی مسیح اشخاصی را که او نجات خواهد داد، انتخاب می‌کنند. گستره و طرح نقشه نجات خدا محدود می‌باشد. چه معتقد به آزادی مطلق اراده انسان باشید و چه معتقد به آزادی محدود اراده انسان.  در کتاب مقدس آشکار است که تمام انسانهای تاریخ این جهان عادل شمرده نمی‌شوند و یا نجات نمی‌یابند.

زمانی که عیسی مسیح صحبت از « تمام کسانی که خدای پدر به او داده است» می‌کند، او درباره تمام کسانی فکر می‌کند که خدای پدر مقتدرانه در نقشه نجات ابدی خود به او داده است. »  این حقیقت بوسیله عیسی مسیح در انجیل متی و یوحنا تعلیم داده شده است. در متی ۱۱: ۲۷ ، عیسی می‌فرماید: « پدر همه چیز را به من سپرده است و کسی پسر را نمی‌شناسد بجز پدر و نه پدر را هیچکس می‌شناسد غیر از پسر و کسی که پسر بخواهد بدو مکشوف سازد.» و در یوحنا ۶: ۴۴ ، ۳۷ و ۳۹  می‌فرماید: «کسی نمی‌تواند نزد من آید، مگر آنکه پدری که مرا فرستاد او را جذب کند. هر آنچه پدر به من عطا کند، به جانب من می‌آید و هرکه به جانب من آید، او را بیرون نخواهم نمود. اراده پدری که مرا فرستاد این است که از آنچه به من عطا کرد چیزی تلف نکنم». و در یوحنا ۱۰: ۲۸- ۳۰ عیسی تعلیم می‌دهد که « هیچکس آنها را از دست من نخواهد گرفت، پدری که به من داد از همه بزرگتر است و کسی نمی‌تواند از دست پدر من بگیرد. من و پدر یک هستیم.»

عیسی مسیح بر تمام انسانهای این جهان اقتدار و قدرت دارد به گونه‌ای که هیچ کس نمی‌تواند مانع او از نجات دادن اشخاصی گردد که خدای پدر به او داده است. عیسی مسیح همه انسانها را نجات نخواهد داد، اما انسانهای بسیاری را از هر قبیله ، زبان و ملیت روی زمین نجات خواهد داد (مکاشفه ۷: ۹).

سؤال ۵)  (یوحنا ۱۷: ۳) حیات جاودانی چیست؟

ملاحظات: عیسی مسیح می‌فرماید: «حیات جاودانی این است که تو را خدای واحد حقیقی و عیسی مسیح را که فرستادی بشناسد». عیسی هیچ تعریفی برای حیات جاودانی بیان نمی‌کند ، اما نشان می‌دهد که حیات جاودانی چگونه خود را آشکار می‌سازد و اینکه چقدر شگفت انگیز می‌باشد.

الف)  حیات جاودانی چیست؟

حیات جاودانی « حیات» جدیدی است که خدا به اشخاصی که از دوباره متولد شده اند، یعنی اشخاصی که به عیسی مسیح ایمان آورده اند عطا می‌کند. این حیات جدید شامل شراکت در خصوصیات الهی ( دوم پطرس ۱: ۳- ۴) و زندگی ابدی در حضور خدا می‌گردد (متی ۲۵: ۴۶).

ب)  حیات جاودانی چگونه خود را آشکار می‌سازد؟

حیات جاودانی در روی زمین بوسیله اعتراف شادمانه مسیحیان (یوحنا ۱: ۱۰) که عیسی مسیح نجات دهنده و خداوند مطلق و حاکم آنها است، آشکار می‌شود. آن بوسیله پذیرش شادمانه مسیحیان (یوحنا ۱: ۱۲؛ اول یوحنا ۵: ۱۱- ۱۳) که عیسی مسیح، محبت و رهبری او را پذیرفته اند، آشکار می‌شود. همچنین بوسیله مشارکت شخصی و صمیمی‌ مسیحیان با خدای پدر از طریق عیسی مسیح (اول یوحنا ۱: ۱- ۳) بوسیله دعا و خواندن کلام خدا، آشکار می‌شود.

پ)  چه کسی حیات جاودانی دارد؟

اشخاصی که حیات جاودانی دارند، «خدای واحد حقیقی» را می‌شناسند. خدای واحد حقیقی همان خدای کتاب مقدس است که خود را از طریق عیسی مسیح آشکار نمود (یوحنا ۱: ۱، ۱۴، ۱۸؛ کولسیان ۱: ۹ ، ۲: ۹). خدای واحد حقیقی، معبود و خدای سایر مذاهب نمی‌باشد، چرا که این مذاهب ادعا می‌کنند که معبود آنها خود را در و از طریق عیسی مسیح آشکار نکرده است. معبود و خدای آنها یک بت است که بوسیله دستهای انسانی ابداع شده یا توسط اذهان بشری تصور شده است. معبود و خدای آنها، خدایی است مبتنی بر آنچه درک انسانی فکر میکند که خدا بایستی آنچنان باشد. فقط اشخاصی که خدای کتاب مقدس را می‌شناسند، حیات جاودانی دارند و نشان می‌دهند که حیات جاودانی دارند.

سؤال ۶)  (یوحنا ۱۷: ۶) آشکار کردن  اسم خدای پدر به انسانها به چه معنا می‌باشد؟

ملاحظات: در یوحنا ۱۷: ۶ عیسی می‌فرماید: «اسم تو را به آن مردمانی که از جهان به من عطا کردی ظاهر ساختم». « اسم» خدای پدر یعنی «خود خدای پدر» آنگونه که صفات پر جلال خود را در قلمرو نجات آشکار نموده است. جدا از عیسی مسیح، هیچکس نمی‌تواند خدای زنده را بشناسد ( یوحنا ۱۴: ۶ ؛ متی ۱۱: ۲۷). جدا از عیسی مسیح هیچکس نمی‌تواند اصل، ماهیتِ درونی و ارزش حقایق روحانی را بشناسد. هر شخصی که عیسی مسیح را رد نماید، هرگز نمی‌تواند خدای پدر را بشناسد (لوقا ۱۰: ۱۶). هدف عیسی مسیح از آمدن به جهان این بود که صفات و نقشه نجات خدا را برای انسانها آشکار سازد و باعث  نجات کسانی گردد که خدای پدر آنها را به او  داده است ( یوحنا ۱: ۱۶- ۱۸). شناخت حقیقی از خدای پدر به معنی حیات جاودانی می‌باشد (۱۷: ۳).

سؤال ۷)  (یوحنا ۱۷: ۲۱) چگونه باید دعای عیسی مسیح را درباره اتحاد بین همه مسیحیان درک کنم؟

ملاحظات: در یوحنا ۲۱: ۱۷ عیسی مسیح دعا می‌کند « تا همه یک گردند. چنانکه تو ای پدر، در من هستی و من در تو... نیز در ما یک باشند تا جهان ایمان آورد که تو مرا فرستادی».

الف)  دو نوع « اتحاد» یکسان نمی‌باشد.

اتحاد بین خدای پدر و خدای پسر «اتحادی هستی‌شناختی» یا «اتحاد جوهر و ذات» می‌باشد.

اما اتحاد و یک بودنِ خدا یا عیسی مسیح با ایمانداران، یک « اتحاد روحانی» یا «اتحاد عرفانی»  می‌باشد که در آن مسیحیان در همان جایگاه (مقام) و حیات خدا سهیم می‌گردند و در آن در همان رابطه شخصی و صمیمی‌ با خدا  سهیم می‌گردند.

اتحاد مسیحیان در جهان یک اتحاد سازمانی نیست، بلکه « اتحادی که در محبت متقابل و مشارکت یا همکاری تجلی می‌یابد ». عیسی به فکر یک فرقه بزرگ با یک ساختار کلیسایی مشخص در تمام جهان نبود، چرا که در زمان عیسی مسیح فرقه‌ای وجود نداشت. دقیقأ به همان صورتی که اتحاد ذاتی بین خدای پدر و خدای پسر در همکاری آنها در کار نجات تجلی می‌یابد، به همان صورت اتحاد روحانی بین مسیحیان در جهان می‌باید خود را از طریق همکاری آنها متجلی سازد. آنها باید در جهان با یکدیگر متحد بوده تا با یکدیگر از حقیقت دفاع کنند، انجیل را اعلام نمایند، خدای آسمانی را پرستش کنند و انسانها را با همان سرسپردگی و محبت خدمت نمایند. آنها باید به جهان نشان دهند که یکدیگر را محبت و بنا می‌نمایند. (یوحنا ۱۳: ۳۴- ۳۵).

ب)  اتحاد و یک بودن در طبیعت خدا پایه و اساسی برای اتحاد مسیحیان با یکدیگر در جهان می‌باشد.

اتحاد در طبیعت و ماهیت خدا، اتحاد مسیحیان را در روی زمین ممکن می‌سازد. فقط اشخاصی که از بالا متولد شده اند در خدای پدر و خدای پسر می‌باشند. تنها آنها از نظر روحانی با یکدیگر یک هستند. فقط آنها در قبال شرارت موجود در جهان، ضدیت و مخالفت متحدی از خود نشان می‌دهند. دلیل اینکه چرا مسیحیان می‌باید در این جهان این اتحاد را آشکار سازند این است که مردم این جهان حقیقت را تشخیص دهند و همچنین به سوی عیسی مسیح آمده تا نجات یابند. زمانی که مسیحیان این جهان در ایمانشان با یکدیگر متحد هستند و در حضور سایر مردم دنیا یک ایمان مشترک را نشان می‌دهند،  قدرت و تأثیر شگرفی را اِعمال می‌کنند. بنابراین مسیحیان باید همیشه سعی کنند با سایر مسیحیان (یعنی آنهایی که صادقانه به عیسی مسیح خداوند اعتراف می‌کنند) در صلح زندگی کنند. آنها می‌باید سایر مسیحیان را دوست داشته و با ایشان در اعلام عیسی مسیح همکاری کنند. البته این امر نباید به قیمت زیر پا گذاشتن حقایق کتاب مقدس انجام گیرد. در حالی که حقایق کتاب مقدس هرگز تغییر نمی‌کند، امکان دارد کاربردهای متفاوتی وجود داشته باشد. برای مثال ، مسیحیان می باید بصورت مرتب با یکدیگر جمع شوند و همدیگر را در انجام اعمال نیکو تشویق و ترغیب نمایند (عبرانیان ۱۰: ۲۴- ۲۵). اما کتاب مقدس توضیح نمی دهد که چه وقت و در چه مکانی می باید با یکدیگر جمع شوند. همچنین توضیح نمی دهد که فقط پنج کار نیکوی به خصوصی را انجام دهند ، بلکه اعمال نیکوی بسیاری را (افسسیان ۲: ۱۰).

نمونه‌هایی از کاربرد‌های امکان پذیر (یوحنا فصل ۱۷)

·        ۱۷: ۳ *  مطمئن شوید که حیات جاودانی را دارید، یعنی مطمئن شوید که عیسی مسیح را می شناسید.

·        ۱۷: ۴ *  از طریق کامل نمودن کاری که خدا به شما محول کرده است باعث جلال او گردید.

·        ۱۷: ۶ *  عیسی مسیح را به سایر انسانهای این جهان بشناسانید.

·        ۱۷: ۶- ۸ *  اشخاصی که سخنان عیسی مسیح را می پذیرند و اطاعت می کنند، مسیحیان واقعی هستند.

·        ۹:۱۷ *  برای اشخاصی که خدا توجه به آنها را به شما محول کرده بطور خاص دعا کنید.

·        ۱۷: ۱۱- ۱۲ *  برای محافظت مسیحیان از شرارتی که در دنیا وجود دارد، دعا کنید.

·        ۱۷: ۱۴- ۱۵ *  در این جهان برای مسیح زندگی کنید ولی شریک گناهان این دنیای شریر نگردید.

·        ۱۷: ۱۵ *  برای محافظت مسیحیان از شریر که در این جهان عمل میکند، دعا کنید.

·        ۱۷: ۱۷ *  همانطور که حقایق کتاب مقدس را می پذیرید و اطاعت می‌کنید، اجازه دهید  خدا شما را هرچه بیشتر مقدس گرداند.

·        ۱۷: ۱۸*  اطمینان داشته باشید که عیسای مسیح شما را با وظیفه و مسؤلیتی بس خطیر به این جهان فرستاده است.

·        ۱۷: ۱۹ *  در این دنیا آنچنان مقدس زندگی کنید که سایر مردم این جهان نیز تشویق به مقدس زندگی کردن، شوند.

·        ۱۷: ۲۰ *  برای فرزندان و نوه‌های روحانی خود دعا کنید.

·        ۱۷: ۲۱- ۲۳ *  برای اتحاد روحانی، محبت و همکاری مسیحیان این جهان دعا کنید تا سایر انسانها نیز به عیسای مسیح ایمان بیاورند.

·    ۱۷: ۲۶ *  به این حقیقت پی ببرید  که انسانها فقط زمانی که  خدای کتاب مقدس را بشناسند، قادر خواهند بود که همان محبتی را داشته باشند که خدای کتاب مقدس دارد.

نمونه‌های از کاربردهای شخصی

الف)  «محبت» را مهم‌ترین هدف زندگی قرار داده‌ام . تصمیم گرفته‌ام آن را در این سه حوزه توسعه دهم: تعهد و سرسپردگی بیشتری به خدا داشته باشم، در اطاعت از کتاب مقدس کوشاتر باشم و نسبت به سایر مسیحیان هرچه بیشتر محبت نمایم.

ب) می خواهم در دعاهای خود مواظب باشم تا نه تنها  برای خودم دعا کنم، بلکه برای سایر مردم این جهان، مخصوصاً آنهایی که خدا توجه و رسیدگی به آنها را به من محول کرده است.

به دعا کردن در گروههای دو نفری یا سه نفری ادامه دهید. برای یکدیگر و برای مردم جهان دعا کنید.

(سر گروه: رونوشت این تکلیف را بین اعضای گروه پخش کنید و یا آن را بخوانید تا همه آن را در دفتر یادداشت خود بنویسند.)

۱ -   تعهد -  نسبت به شاگردسازی و بنای کلیسا متعهد باشید.

۲ -   برای یک فرد یا گروه، موضوع " یوحنا فصل ۱۷ " را موعظه کنید، تعلیم دهید یا بررسی کنید.

۳ -   رازگاهان -  هر روز نیمی از یک فصل از اول پطرس ۳- ۵ را بخوانید. از روش حقیقت محبوب یا روش طرح پرسش استفاده کنید و یادداشت بردارید.

۴ -   حفظ کردن -  آیه حفظی جدید (تعلیم دادن کلام خدا - تثنیه ۶: ۶- ۷) را حفظ کنید. هر روز آخرین ۵ آیه حفظی قبلی را مرور کنید.

۵ -   دعا -  در این هفته برای شخص یا موضوعی مشخص دعا کنید و شاهد کار خدا در آن مورد باشید (مزمور ۵: ۳).

۶ -   آموخته های جدید مربوط به بنای کلیسای مسیح را  وارد دفتر(یا پوشه) خود کنید. تمام یادداشت‌های خود در مورد رازگاهان، آیات حفظی، بررسی کتاب مقدس و این تکلیف منزل را در دفتر خود بنویسید.