درس ۳۲

سرگروه: دعا کنید و گروه خود و این دوره مربوط به بنای کلیسای مسیح را به حضور خداوند بیاورید.

به نوبت  و به طور خلاصه برکات یکی از رازگاهان خود را از قسمت مشخص شده (تیطس ۱- ۳) با دیگران در میان بگذارید (یا از روی یادداشت‌های رازگاهان آن روز بخوانید). 

به کسی که برکاتش را بازگو می‌کند گوش دهید. به حرفهایش اهمیت دهید و او را بپذیرید، در مورد آنچه  در میان میگذارد، بحث نکنید.

مرور: دو نفری مرور کنید. یوحنا ۱۲: ۳۲

مقدمه: یوحنا فصلهای ۱۴ الی ۱۷ درخصوص تعالیم و دعای عیسی در واقعه شام آخر می‌باشند. در یوحنا فصل ۱۴، عیسی شاگردان خود را تسلی می‌دهد و به آنها وعده می‌دهد که حضور دائمی روح‌القدس با آنها خواهد بود و آنها خواهند توانست اعمالی بس بزرگتر انجام دهند.

کشف ۱)  در یوحنا ۱۴: ۱- ۴ در رابطه با دلیل اینکه چرا مسیحیان می‌توانند دائماً به خدا ایمان داشته باشند، حقیقت مهمی برای من وجود دارد. عیسی می‌فرماید: "دل شما مضطرب نشود. به خدا ایمان آورید. به من نیز ایمان آورید. در خانه پدر من منزل بسیار است ... و اگر بروم و از برای شما مکانی حاضر کنم، باز می‌آیم و شما را برداشته با خود خواهم برد تا جایی که من می‌باشم شما نیز باشید." در دل شاگردان عواطف مختلفی وجود داشت. آنها ناراحت بودند زیرا مسیح می‌بایست آنها را ترک می‌کرد. آنها شرمگین بودند زیرا در این باره که چه کسی در ملکوت خدا از همه بزرگتر است با یکدیگر مجادله کرده بودند. آنها گیج و مغشوش بودند زیرا عیسی پیش‌بینی کرده بود که یکی از شاگردان او را انکار خواهد کرد، یکی دیگر از آنها به وی خیانت خواهد ورزید و در نهایت نیز همگی او را ترک خواهند کرد. آنها در ایمان خود دچار شک و تردید شده بودند، زیرا احتمالاً فکر می‌کردند چگونه امکان دارد کسی بتواند به مسیح موعود خیانت کند. در عین حال، عیسی را دوست داشتند و امیدوار بودند که شرایط به نوعی عوض شود. ایمان آنها مورد آزمایش قرار گرفته بود. به همین دلیل عیسی به آنها حکم نمود که به ایمانشان به او ادامه دهند. آنها می‌توانستند دائماً به خدا ایمان داشته باشند زیرا عیسی مسیح با خدای پدر یک بود و بر طبق وعده‌اش به شاگردان، روزی به این جهان باز می‌گشت تا آنها را با خود ببرد و از آن پس در آسمان و زمین جدید در کنار یکدیگر باشند. دلیل رفتن عیسی از نزد شاگردان این بود که می‌خواست برای آنها مکانی در آسمان آماده کند. بنابراین رفتن او به آسمان یک برکت بود، نه یک فاجعه. خانه پدر در آسمان است و مسیحیان نیز در آینده در آنجا زیست خواهند کرد. از آنجا که من برای این سکونت دائمی با مسیح انتظار می‌کشم، می‌توانم همواره به او ایمان داشته باشم.

کشف ۲)  در یوحنا ۱۴: ۵- ۶ در رابطه با دلیل اینکه چرا عیسی راه، راستی و حیات نامیده می‌شود، حقیقت مهمی برای من وجود دارد. در آیه ۶ عیسی می‌فرماید: "من راه و راستی و حیات هستم. هیچ کس نزد پدر جز به وسیله من نمی‌آید".

الف)  عیسی راه است. او صرفاً راه رسیدن به خدا را به ما نشان نمی‌دهد، بلکه خودش تنها راه رسیدن به پدر است. عیسی مسیح، خداست. او در طبیعت الهی خود با تمام صفات الهی‌ پدر برابر است، زیرا تمامی این صفات را به طور نامحدود دارا می‌باشد. به عنوان مثال، او نه تنها دارای محبت است و آن را اعمال می‌کند، بلکه ذات او محبت است. به همین ترتیب، عدالت نیز جزو ذات او است زیرا او عدالت محض است، و غیره ... همچنین، این جزو ذات او است که راه و راستی و حیات باشد. عیسی مسیح در تمامی اعمال، صفات و سخنان خود، راهی است بین خدا و قوم برگزیده او. تمام برکات الهی خدای پدر، از طریق خدای پسر به مردم منتقل می‌شود. عیسی همچنین راهی است بین انسان و خدا. عیسی مسیح تنها طریق دسترسی به خدای پدر است. او تنها کسی است که می‌تواند رابطه از هم گسیخته انسان با خدا را احیا کند. هر که به عیسی مسیح ایمان آورد می‌تواند دائماً و بدون هیچ مانعی با خدا در ارتباط باشد.

ب)  عیسی راستی است. عیسی مسیح تجسم راستی است. او آن حقیقت نهایی است که عهدعتیق صرفاً سایه‌ای مبهم از آن را ارائه می‌داد (کولسیان ۲: ۱۷). او همچنین منشأ مطلق راستی است که می‌توان بر آن توکل کرد. عیسی مسیح کسی است که نقشه ابدی نجات خدا را برای بشر آشکار ساخت. او تجلی مرئی خدایی نامرئی است (کولسیان ۱: ۱۵؛ ۲: ۹) و هر که او را می‌شناسد، خدای پدر را نیز می‌شناسد (یوحنا ۱۴: ۷). مسیح خود راستی و حقیقت است. او از دروغ تنفر دارد و با آن مخالف است. هر که به عیسی مسیح ایمان داشته باشد، خالق و نجات‌دهنده خود را بیش از پیش خواهد شناخت و سرانجام روزی او را به طور کامل خواهد شناخت. حقیقت و راستی به طرزی پرقدرت بر چنین شخصی تأثیر گذاشته، او را هدایت می‌کند و کاملاً تقدیس می‌نماید (یوحنا ۸: ۳۲؛ ۱۶: ۱۳؛ ۱۷: ۱۷).

پ)  عیسی حیات است. منظور این است که تمام صفات پرجلال خدا در عیسی ساکن هستند (یوحنا ۱: ۴). او در خود حیات دارد، به همین دلیل منشأ حیات مسیحیان می‌باشد (یوحنا ۱: ۴؛ ۳: ۱۶). مسیح به عنوان "نور جهان" صفات خدا را آشکار می‌سازد. او به عنوان "کلمه حیات" اراده خدا را برای مسیحیان آشکار می‌کند تا آنها بتوانند با خدای پدر شراکت داشته باشند (یوحنا ۸: ۱۲؛ ۶: ۶۸). او به این جهان آمد تا مسیحیان حیات داشته باشند و به فراوانی از آن بهره‌مند شوند (یوحنا ۱۰: ۱۰). مسیح خود حیات می‌باشد که در تضاد با مرگ است. او بر مرگ روحانی، جسمانی و جاودانی در جهنم، غلبه یافت. هر که به عیسی مسیح ایمان داشته باشد از حیات جاودانی برخوردار می‌گردد، از مرگ جسمانی رستاخیز می‌یابد و هیچوقت عذاب مرگ ابدی در جهنم را تجربه نخواهد کرد. حیات در مسیح زندگی او را احیا خواهد کرد و بدن او را متبدل خواهد ساخت تا در میراث خدا که آسمان و زمین جدید است، نصیبی داشته باشد و با او هم‌ارث شود. همانگونه که "مرگ" به مفهوم جدایی از خداست، "حیات" به مفهوم مشارکت با او می‌باشد. عیسی مسیح مرا از گناهانم آزاد ساخت و برای من امکان داشتن رابطه و مشارکت دائمی با خدا را مهیا کرد.

سؤال ۱)  (یوحنا ۱۴: ۷- ۹) شناخت خدا واقعاً به چه مفهومی است؟

ملاحظات: در یوحنا ۱۴: ۷- ۹، عیسی می‌فرماید: "اگر مرا می‌شناختید پدر مرا نیز می‌شناختید و بعد از این او را می‌شناسید و او را دیده‌اید ... کسی که مرا دید پدر را دیده است". عیسی می‌فرماید که شاگردانش اغلب متوجه نبودند که او تنها راه دسترسی به خدای پدر است. او همچنین تنها راستی و حقیقتی است که باعث می‌شود انسانها در نظر خدا مقدس باشند، و تنها حیاتی است که باعث می‌شود انسان در مشارکتی غنی با خدا بسر ببرد. اگر شاگردان با دقت بیشتری به اعمال و سخنان او توجه می‌کردند، در آن صورت عیسی را بهتر می‌شناختند و در مورد خدای پدر نیز بصیرت و شناخت می‌یافتند. حال که عیسی به شاگردان خود گفته بود که او تنها راه رسیدن به خدای پدر است، آنها می‌توانستند خدای پدر را دیده، او را بشناسند. هیچ کس در عهد عتیق نتوانسته بود خدای پدر را چنین ملموس و دائمی ببیند و بشناسد. افعال در زبان اصلی (زمان حال، گذشته یا آینده کامل) حاکی از این است که وقتی شخص از طریق مسیح در مورد خدای پدر به چنین شناخت روحانی نائل شود، چنین شناختی ماندگار خواهد بود و نتایجی ماندنی به همراه خواهد داشت. چنین ایمانداری همواره خدای پدر را در مسیح خواهد دید. تمام این بخش حاکی از این موضوع است که مکاشفه نجات جدا از عیسی مسیح غیرممکن است. مکاشفه نهایی و دائمی خدا در رابطه با نقشه نجات تنها در عیسی مسیح یافت می‌شود (عبرانیان ۱: ۱- ۲) بنابراین، "شناخت خدا" به مفهوم داشتن دید و شناختی روحانی از خدا، دسترسی به او از طریق مسیح، رهایی و تقدیس شدن توسط مسیح و داشتن مشارکت غنی با خدای پدر از طریق مسیح می‌باشد.

سؤال ۲)  (یوحنا ۱۴: ۱۲) اعمال بزرگتری که مسیحیان آنها را انجام خواهند داد چه می‌باشند؟

ملاحظات: در یوحنا ۱۴: ۱۲ عیسی به شاگردان خود چنین وعده می‌‌دهد: "هر که به من ایمان آورد، کارهایی را که من می‌کنم او نیز خواهد کرد و بزرگتر از اینها نیز خواهد کرد، زیرا که من نزد پدر می‌روم". رفتن عیسی به نزد خدای پدر برای شاگردان امتیاز محسوب می‌شد، زیرا باعث می‌شد آنها بهتر بتوانند مؤثر واقع شوند. شاگردان اکنون می‌توانستند اعمالی را که عیسی انجام می‌داد، یعنی معجزات او را، خود نیز انجام دهند. همچنین می‌توانستند در حیطه روحانی به اعمالی بس بزرگتر نیز دست بزنند. بر طبق یوحنا ۵: ۲۰- ۲۴، عیسی در حیطه جسمانی دست به معجزات حیرت‌انگیزی می‌زد: به عنوان مثال، بیماران را شفا می‌داد و مردگان را زنده می‌‌کرد. اکثر این معجزات در میان یهودیان صورت می‌گرفت. ولی شاگردان قادر خواهند بود دست به اعمالی بس بزرگتر بزنند - اعمالی وسیعتر و با جلوه‌ای والاتر که قطعاً نجات یافتن ملل غیریهود در تمامی جهان را نیز شامل می‌شد. منظور عیسی از این اعمال، کارهایی بود که در نقاط مختلف جهان توسط شاگردانش انجام می‌گرفت. منظور او، قسمتهایی از کلام خدا مانند یوحنا ۱۲: ۲۳- ۳۲ بود که می‌فرماید، او تمام انسانها را به سمت خود خواهد کشید؛ یا یوحنا ۱۷: ۲۰ که می‌فرماید، او برای تمام کسانی که در نتیجه شنیدن پیغام رسولان به او ایمان خواهند آورد، دعا می‌کند. ولی این اعمال بزرگ تنها پس از مرگ و قیام مسیح و ریزش روح مسیح بر شاگردان، به وقوع خواهند پیوست.

سؤال ۳)  (یوحنا ۱۴: ۱۳- ۱۴) آیا ممکن است مسیحیان چیزی را در دعا طلب کنند؟

ملاحظات:

الف)  دعا و اعمال بزرگتر در اعمال رسولان. در یوحنا ۱۴: ۱۳ عیسی به شاگردانش وعده می‌‌دهد: "هر چه به نام من طلب کنید من آن را به جا خواهم آورد". این آیه را نباید خارج از چهارچوب آن تفسیر نمود. زیرا در اینصورت مردم با سوءاستفاده از این وعده، از خدا خواهند خواست که تمام امیال و خواسته‌های خودخواهانه‌شان را برآورده سازد. این آیه به اعمال بزرگی که در آیه ۱۲ ذکر شده، اشاره می‌کند- اعمالی که لازمه آن، دعای شاگردان است. در کتاب اعمال رسولان، تمام اعمال چه در قلمرو جسمانی و چه در قلمرو روحانی به دعا مربوط می‌شوند. به عنوان مثال در اعمال ۴: ۲۴ پس از اینکه پطرس و یوحنا با شجاعت و دلیری در مورد اعمال خدا سخن گفتند، جماعت صدای خود را در دعا به حضور خدا بلند کردند. در اعمال ۶: ۴ نیز می‌خوانیم که پس از دعا، کلام خدا به سرعت گسترش یافت و به سرعت بر تعداد کسانی که مطیع ایمان شدند افزوده ‌شد. دعاهای کرنلیوس و پطرس در اعمال ۱۰: ۲و ۹ باعث شد اولین فرد غیر یهودی توبه کند و ایمان آورد. دعایی که در اعمال ۱۲: ۵ و ۱۲ در مورد آن می‌خوانیم نیز به رهایی پطرس از زندان انجامید.

ب)  دعا در نام عیسی مسیح. عیسی مسیح تنها به دعاهایی که در نام او می‌شود، پاسخ می‌دهد. دعا کردن "در نام عیسی مسیح" یعنی دعا کردن بر اساس کار تمام شده نجات توسط او برای مسیحیان. همچنین به معنی دعا کردن بر طبق اراده مطلق او می‌باشد. و از آنجا که عیسی مسیح همه چیز را در مورد اراده مطلق خود بر مسیحیان آشکار نکرده است، مسیحیان باید با ایمان دعا کنند و یقین داشته باشند که او بهترین پاسخ را به دعاهای آنها خواهد داد. آنها باید همواره اینگونه دعا کنند:‌"نه اراده‌ من، بلکه اراده تو به انجام رسد" (لوقا ۲۲: ۴۲). گاهی پاسخ مسیح به دعاهای ما مثبت است، و گاهی منفی و گاهی نیز باید برای دریافت پاسخ منتظر بمانیم.

سؤال ۴)  (یوحنا ۱۴: ۱۶) چرا روح‌القدس تسلی‌دهنده‌ای "دیگر" نامیده شده است؟

ملاحظات:

کلمه اصلی برای "تسلی‌دهنده"، "پاراکلیت" می‌باشد. این کلمه به هیچ وجه به معنای منفعلِ "مدافع یا مشاور" نیست، بلکه همانطور که در ترجمه لاتین این واژه نیز ذکر شده است، در اصل به معنی: "شخصی است که خوانده شده تا به شما کمک کند". این واژه، دارای مفهوم منفعل "تسلی دهنده" که در ترجمه یونانی ایوب ۱۶: ۲ آمده نیست، بلکه به معنی "کمک کننده" یا "میانجی"‌ است.

۱)  عیسی مسیح نماینده ما در نزد خدای پدر (۱ یوحنا ۲: ۱)، و واسطه و میانجی بین ما و خدا می‌باشد. او دائماً در آسمان برای ما شفاعت می‌کند.

۲)  روح‌القدس برای ما نماینده مسیح است بر زمین (یوحنا ۱۶: ۱۳- ۱۵). او واسط و میانجی بین ما و عیسی مسیح است. روح‌القدس فعالانه سخنان مسیح را برای ما توضیح می‌دهد (یوحنا ۱۴: ۲۶؛ ۱۵: ۲۶؛ ۱۶: ۱۴)، و کار تمام شده نجات توسط مسیح را عملاً در زندگیهای انسانها پیاده می‌کند.

۳)  روح‌القدس نماینده و واسط و میانجی "دیگری" است که از عیسی مسیح متمایز است، ولی در عین حال دارای ذات و طبیعتی واحد با خدای پسر و خدای پدر می‌باشد. روح‌القدس برای ما بر روی زمین، نماینده‌ شخصیت عیسی مسیح است.

سؤال ۵)  (یوحنا ۱۴: ۲۵- ۲۶) فرق بین تعالیم عیسی و تعالیم روح‌القدس چیست؟

ملاحظات: در یوحنا ۱۴: ۲۵- ۲۶، عیسی می‌فرماید: "این سخنان را به شما گفتم وقتی که با شما بودم. ولی... روح‌القدس ... همه چیز را به شما تعلیم خواهد داد و آنچه به شما گفتم به یاد شما خواهد آورد". عیسی در این آیات بین تعالیمی که در زمان حضورش بر زمین بیان فرمود و آنچه که به هنگام رسیدن به جلال آسمان از طریق روح‌القدس تعلیم خواهد داد، تمایز قائل می‌شود. عیسی هنگامی که با شاگردانش بر روی زمین بود، امور بسیاری را به آنها تعلیم داد، که در چهار انجیل آمده است. ولی وقایع مهم دیگری نیز بود که هنوز به وقوع نپیوسته بودند. عیسی باید می‌مرد، قیام می‌کرد، به آسمان صعود می‌کرد و بر تخت پادشاهی در آسمان جلوس می‌نمود تا این وقایع اتفاق می‌افتاد. عیسی فرمود که پس از اینکه به طور جسمانی این جهان را ترک کند، از طریق روح‌‌القدس مفهوم بسیاری از امور را برای شاگردانش روشن خواهد ساخت.

عیسی وعده داد که روح‌القدس به شاگردان تمام اموری را که در رابطه با نجات و کار آنها به عنوان شاهدان مسیح ضروری است، تعلیم خواهد داد. عیسی وعده داد که روح‌القدس آنچه را که او مادام که بر زمین بود به شاگردان خود تعلیم داد، به یاد آنها خواهد آورد. عیسی از طریق تعالیم روح‌القدس کماکان کار نبوتی خود را ادامه خواهد داد.

الف)  روح‌القدس‌ حقایقی را که عیسی در زمان حضور جسمانی ‌اش بر زمین در مورد آنها صحبت کرد، به یاد ایمانداران می‌آورد. چرا او این حقایق کهن را به ایمانداران یاد‌آوری می‌کند؟ زیرا عیسی از طریق روح‌القدس در مورد حقایقی که در مدت حضورش بر زمین به شاگردان تعلیم داد، درک عمیقتری به آنها می‌دهد. دلیلش این است که این حقایق پس از شنیده‌ شدن، نوشته نشدند (یوحنا ۲: ۲۲؛ ۱۲: ۱۶). بنابراین در اول قرنتیان ۲: ۱۳، پولس می‌فرماید: "که آنها را نیز بیان می‌کنیم نه به سخنان آموخته شده از حکمت انسان، بلکه به آنچه روح‌القدس می‌آموزد؛ و بدین سان، حقایق روحانی را با کلماتی روحانی بیان می‌کنیم".

ب)  روح‌القدس به شاگردان حقایق جدیدی می‌آموزد. چرا او حقایق جدیدی به آنان می‌آموزد؟ زیرا بین این وعده عیسی و خود واقعه ریزش روح‌القدس،‌ اتفاقات مهم زیر به وقوع پیوست: مصلوب شدن مسیح، قیام، صعود و جلوس او بر تخت پادشاهی و ریزش روح‌القدس. تمامی این وقایع مهم می‌بایست بخوبی تشریح می‌شد تا مردم جهان به اهمیت آنها، و مخصوصاً به اهمیت مرگ و قیام مسیح پی ببرند.

پ)  هم ما و هم رسولان به روح‌القدس نیاز داریم. رسولان به روح‌القدس نیاز داشتند، زیرا باید شاهدان عینی مسیح می‌بودند. آنها باید در مورد مرگ، قیام و تعالیم او شهادت می‌دادند، و توسط آنها بود که می‌بایست کلیسای مسیحی در میان یهودیان، غیر یهودیان و سامریان بنا می‌گشت. آنها باید کتب عهد جدید را به نگارش در می‌آوردند، تعالیم عیسی را با اقتدار تفسیر می‌کردند و آموزه‌های مسیحی را بنیان می‌نهادند. همان روح‌القدس امروزه به مسیحیان نیز تعلیم می‌دهد که کلام خدا را بفهمند، و به آنها کمک می‌کند تا در شرایط و موقعیتهای روزمره زندگی خود بدانند که عیسی چه انتظاری از آنها دارد.

سؤال ۶)  (یوحنا ۱۴: ۲۷). مفهوم کلمه "سلامتی" چیست؟

ملاحظات: در کتاب‌مقدس کلمه "سلامتی" دو مفهوم متمایز دارد.

الف)  به طور منفی، به معنی "صلح" یا آرامش است و به عدم جنگ، فقدان کشمکش‌های درونی، خشم، ترس، منازعات اخلاقی و غیره دلالت دارد.

ب)  اما "سلامتی" به طور مثبت، به معنای کامل کردن چیزی است که قبلاً شکسته یا از هم گسیخته بود. "سلامتی" در این مفهوم به احیای رابطه‌ای از هم گسسته، تجدید هدفی از بین رفته، التیام احساسات جریحه‌دار شده، و خلاصه به تمام آن چیزهایی که از دید خدا برای زندگی شما ضروری است، دلالت دارد.

سؤال ۷)  (یوحنا ۱۴: ۲۸- ۲۹) خدای پدر از چه لحاظ از عیسی بزرگتر است؟

ملاحظات: در یوحنا ۱۴: ۲۸- ۲۹، عیسی می‌فرماید: "اگر مرا محبت می‌نمودید، خوشحال می‌گشتید که گفتم نزد پدر می‌روم، زیرا که پدر بزرگتر از من است. و الآن قبل از وقوع به شما گفتم تا وقتی که واقع گردد ایمان آورید".

الف)  دو طبیعت عیسی مسیح در انجیل یوحنا

۱)  طبیعت انسانی عیسی مسیح. گاهی اوقات مردم یوحنا ۱۴: ۲۸ را جدا از قسمتهای دیگر کتاب‌مقدس تفسیر می‌‌کنند و چنین نتیجه می‌گیرند که عیسی خدا نیست یا با او یک نمی‌باشد. این نتیجه‌گیری اشتباه است. وقتی این آیه در چهارچوب انجیل یوحنا تفسیر ‌شود، کاملاً مشخص می‌گردد که عیسی در این قسمت به طبیعت الهی خود اشاره نمی‌کند، بلکه منظورش طبیعت انسانی‌ او است. عیسی مسیح به عنوان واسط و میانجی بین خدا و انسان، خود یک انسان کامل است و بنابراین بعنوان یک انسان در مرتبه‌ای نازل‌تر از خدا قرار دارد که روح است و از تمام دیگر انسانها بزرگتر است. همچنین یوحنا ۱۰: ۲۹ می‌فرماید: "پدری که ... به من داد، از همه بزرگتر است". این قسمت نیز راجع به طبیعت انسانی عیسی مسیح است و بدین مفهوم است که عیسی مسیح قبل از رستاخیز از مردگان، بار گناهان انسانها را بر دوش گرفته، به جای آنها جان خود را فدا کرد. او پس از قیام، صعود و جلوس بر تخت پادشاهی در آسمان، بار دیگر از آن جلالی که قبل از آمدن به این جهان از آن برخوردار بود، بهرمند گردید (یوحنا ۱۷: ۵). بنابراین وقتی عیسی می‌فرماید که خدای پدر بزرگتر از اوست، در واقع شاگردانش را برای مرگ خود آماده می‌کند (مرقس ۸: ۳۱؛ ۹: ۳۱؛ ۱۰: ۳۲- ۳۴).

۲)  طبیعت الهی عیسی مسیح. اصطلاح "فرزندان نور" در لوقا ۱۶: ۸ به انسانهایی اشاره دارد که از تمام خصوصیات نور برخوردار هستند. به همین ترتیب وقتی عیسی می‌فرماید: "من فرزند خدا هستم" (یوحنا ۱۰: ۳۶)، این حقیقت را بیان می‌کند که او از تمام صفات خدا برخوردار است. به همین دلیل است که می‌فرماید: "من و پدر یک هستیم" (یوحنا ۱۰: ۳۰). "پدر در من است و من در او" (یوحنا ۱۰: ۳۸). "کسی که مرا دید پدر را دیده است" (یوحنا ۱۴: ۹). و نیز به همین دلیل است که یوحنا می‌فرماید: "کلمه خدا بود" (یوحنا ۱: ۱) و "پسر یگانه‌ای که در آغوش پدر است همان او را ظاهر کرد" (یوحنا ۱: ۱۸). عیسی کاملاً از نظر ماهیت وجودی با خدای پدر برابر است.

ب)  دو طبیعت عیسی مسیح در رسالات

۱)  طبیعت انسانی عیسی مسیح. وقتی خدا در عیسی مسیح طبیعت انسانی بر خود گرفت، نه تنها به شکل یک انسان مجسم شد، بلکه به خاطر نجات بشر تا به مرگ مطیع گردید (فیلیپیان ۲: ۷- ۸). عیسی مسیح،‌ به عنوان واسط میان خدا و انسان، خود را مطیع خدای پدر ساخت، تا خدا بر تمام کائنات حاکم باشد (اول قرنتیان ۱۵: ۲۸).

۲)  طبیعت الهی عیسی مسیح. عیسی مسیح از تمام خصوصیات طبیعت خدا برخوردار بوده، با او برابر می‌باشد (فیلیپیان ۲: ۶). عیسی مسیح چهره دیدنی خدای نادیدنی است (کولسیان ۱: ۱۵). تمامی پری خدا در عیسی مسیح ساکن است (کولسیان ۱: ۱۹). الوهیت با همه کمالش به صورتی جسمانی در مسیح ساکن است (کولسیان ۲: ۹). عیسی مسیح فروغ جلال خدا و مظهر کامل ذات اوست (عبرانیان ۱: ۳).

عیسی مسیح دارای دو طبیعت می‌باشد: او بعنوان خدا با خدای پدر برابر است، ولی به عنوان انسان در مرتبه‌ای پایینتر از او قرار گرفته است. با اینحال از آنجا که دو طبیعت او هیچوقت از یکدیگر جدا نیستند و عیسی هیچگاه از خدای پدر و خدای روح‌القدس جدا نمی‌باشد، مسیحیان باید عیسی مسیح را "صورت نادیدنی خدای پرجلال" بدانند.

پ)  دو طبیعت عیسی مسیح در عهد عتیق

۱)  طبیعت انسانی عیسی مسیح. اشعیا پیشگویی می‌کند: "زیرا که برای ما ولدی زاییده و پسری به ما بخشیده شد و سلطنت بر دوش او خواهد بود" (اشعیا ۹: ۶).

۲)  طبیعت الهی عیسی مسیح. اشعیا ادامه داده می‌فرماید: "و اسم او عجیب و مشیر و خدای قدیر و پدر سرمدی و سرور سلامتی خوانده خواهد شد" (اشعیا ۹: ۶). در اشعیا ۹: ۶، عیسی مسیح "خدای قدیر" (در عبری: El gibor) و در اشعیا ۱۰: ۲۰- ۲۳، "خداوند" (یهوه)، "قدوس اسرائیل"، "خدای قدیر" (در عبری: El gibor) و "خداوند قادر مطلق" (در عبری:  Adonai  jawe Tsibaoth یعنی خداوند لشگرهای آسمانی) نامیده شده است. بنابراین اشعیای نبی عیسی مسیح را به عنوان خدا آشکار می‌سازد.

ت)  عیسی مسیح از همان حرمتی که خدای پدر دارد، برخوردار است.

عیسی می‌فرماید که تمامی قدرت در آسمان و بر زمین به او داده شده است (متی ۲۸: ۱۸). پولس می‌فرماید، اراده خدا این است که همه چیز را خواه آنچه در آسمان است و خواه آنچه بر زمین، در مسیح که سر است گرد آورد (افسسیان ۱: ۱۰). پطرس می‌فرماید، فرشتگان، ریاسات و قدرتها همه مطیع عیسی مسیح می‌باشند (۱ پطرس ۳: ۲۲). هیچکس نباید با قرار دادن عیسی مسیح در رتبه‌ای پایینتر از خدا به او بی‌حرمتی کند. یوحنا ۵: ۲۳ تعلیم می‌دهد که تمام انسانها باید همانگونه که پدر را حرمت می‌کنند، پسر را نیز حرمت کنند. "کسی که به پسر حرمت نکند، به پدر نیز احترام نکرده است".

نمونه‌هایی از کاربردهای امکان پذیر (انجیل یوحنا فصل ۱۴)

·        ۱۴: ۶، ۹ *  از طریق شناخت بهتر عیسی مسیح خدای پدر را بهتر بشناسید.

·        ۱۴: ۱۲ *  ایمان داشته باشید که مسیح برای شما نیز "اعمال بزرگتری" در این جهان در نظر دارد.

·        ۱۴: ۱۳*  با شجاعت دعا کنید که خدا از طریق شما "اعمالی بزرگتر" انجام دهد.

·    ۱۴: ۲۱، ۲۳ *  تعالیم و احکام عیسی مسیح را به مرحله اجرا درآورید. در آن صورت عیسی مسیح خود را بر شما آشکار ساخته، نزد شما ساکن خواهد شد.

·        ۱۴: ۲۶ *  به روح‌القدس اجازه دهید که اهمیت سخنان عیسی مسیح را به شما تعلیم دهد.

نمونه‌هایی از کاربردهای شخصی

الف)  من می‌خواهم در این حقیقت که خدا را می‌شناسم شادی ‌کنم. عیسی مسیح خدای پدر و نقشه نجات او را برای من آشکار کرده است. "شناخت خدا" یعنی دسترسی داشتن به خدای پدر از طریق مسیح، دریافت آزادی واقعی در او، تقدیس شدن و برخورداری از مشارکتی غنی با خدای پدر بواسطه مسیح. بله، من می‌خواهم در این حقیقت که خدا را می‌شناسم، شادی کنم. من مسیح را با ایمان پذیرفته‌ام و بدینوسیله می‌توانم به خدای پدر دسترسی داشته باشم. من به بررسی خود در مورد مسیح در کتاب‌مقدس ادامه می‌دهم تا هر روز بیش از پیش از اسارت گناهانم رهایی بیابم. من می‌خواهم در مسیح بمانم و بدینوسیله با خدای پدر مشارکتی غنی داشته باشم.

ب)  من می‌خواهم به مسیح اعتماد کنم و در انجام اعمال بزرگتر که همانا ایمان آوردن ملل غیر یهود است، سهیم شوم. من باید برای این اعمال بزرگتر دعا کنم. در کتاب اعمال رسولان (۶: ۴) می‌خوانیم که کلام خدا در نتیجه دعا گسترش یافت و بر تعداد ایمانداران افزوده ‌شد. بنابراین من هم می‌خواهم دعا کنم و اطمینان داشته باشم که دعاهای من هم می‌تواند چنین تأثیری بر ساکنین منطقه و کشور من بر جای بگذارد.

به دعا کردن در گروه های دو یا سه نفری ادامه دهید. برای یکدیگر و مردم دنیا دعا کنید.

(سر گروه: رونوشت این تکلیف را بین اعضای گروه پخش کنید و یا آن را بخوانید تا همه آن را در دفتر یادداشت خود بنویسند.)

۱ -   تعهد -  نسبت به شاگردسازی و بنای کلیسا متعهد باشید.

۲ -   برای یک فرد یا گروه، موضوع " یوحنا فصل ۱۴" را موعظه کنید، تعلیم دهید یا بررسی کنید.

۳ -   رازگاهان -  هر روز نیمی از یک فصل از عبرانیان ۱- ۳ را بخوانید. از روش حقیقت محبوب استفاده کنید و یادداشت بردارید.

۴ -   حفظ کردن -  آیه حفظی جدید (یوحنا ۱۳: ۳۴- ۳۵) را حفظ کنید. هر روز آخرین ۵ آیه حفظی قبلی را مرور کنید.

۵ -   دعا -  در این هفته برای شخص یا موضوعی مشخص دعا کنید و شاهد کار خدا در آن مورد باشید (مزمور ۵: ۳).