درس ۲۸

سرگروه: دعا کنید و گروه خود و این دوره مربوط به بنای کلیسای مسیح را به حضور خداوند بیاورید.

به نوبت  و به طور خلاصه برکات یکی از رازگاهان خود را از قسمت مشخص شده (لوقا ۱۱: ۲۹- ۱۴: ۳۵) با دیگران در میان بگذارید (یا از روی یادداشت‌های رازگاهان آن روز بخوانید). 

به کسی که برکاتش را بازگو می‌کند گوش دهید. به حرفهایش اهمیت دهید و او را بپذیرید، در مورد آنچه  در میان میگذارد، بحث نکنید.

مرور: دو نفری مرور کنید. حل اختلافات: متی ۵: ۲۳- ۲۴

مقدمه: یوحنا ۱۲: ۱-۵۰ تدهین شدن عیسی در بیت عنیا و ورود مظفرانه‌ او را به اورشلیم توصیف می‌کند.

کشف ۱)  در یوحنا ۱۲: ۱- ۱۱، در رابطه با تدهین شدن عیسی توسط مریم حقیقت مهمی برای من وجود دارد. این واقعه با واقعه‌ای که در لوقا فصل ۷ توصیف شده فرق دارد، ولی شبیه وقایعی است که در متی ۲۶ و مرقس ۱۴ آمده است. در منزل شمعون جذامی، ضیافتی به خاطر عیسی برپا بود. بر طبق رسم موجود در اسرائیل، مهمانان در کنار میز نشسته و تکیه داده بودند. مریم، خواهر مرتا و ایلعازر، یک شیشه‌ مملو از عطری گرانبها را شکست و تمام آن را روی پایهای عیسی ریخت. سپس با موهای خود پایهای عیسی را خشک کرد. خانه از بوی عطر پر شده بود.

این واقعه، مقایسه‌ای است بین سخاوت و بخشندگی مریم از یک سو و خودخواهی یهودا از سوی دیگر. یهودا به عمل مریم اعتراض کرد. در نظر او، این کار در واقع هدر دادن پول فراوانی بود. بر طبق محاسبه یهودا، قیمت این عطر معادل مزد یک سال یک کارگر بود (۳۰۰ دینار، یک دینار مزد یک روز کارگر بود). برخی از شاگردان دیگر نیز به خاطر این عمل خشمگین بودند. مریم قیافه‌های خشمگین و ناراضی افرادی را که در آنجا حضور داشتند می‌دید. عیسی تنها کسی بود که از عمل او دفاع کرد. تنها عیسی انگیزه مریم را درک کرد. به همین جهت نیز گفت: "این عطر به جهت روز دفن من نگاه داشته شده بود".

مریم بسیار بهتر از شاگردان عیسی می‌دانست که دشمنان عیسی به زودی او را خواهند کشت. اگرچه عیسی بارها در مورد مرگ خود پیشگویی کرده بود، احتمالاً مریم بهترین شنونده سخنان عیسی بود. بر طبق رسوم یهود، پس از مرگ یک شخص بدن او را با حنوط و عطریات مختلف عطرآگین می‌کردند و پارچه‌ای از کتان دور بدنش می‌پیچیدند. مریم می‌خواست تا عیسی هنوز زنده بود، او را حرمت کند. به همین دلیل عطر را روی پاهای او ریخت تا پیشاپیش او را برای تدفین آماده سازد. عیسی هدیه باارزش او را پذیرفت و پیشگویی کرد که عمل نیکوی او را روزی تمام مردم جهان خواهند دانست.

البته، عیسی به فکر فقرا نیز بود و اسراف بی‌مورد را تأیید نمی‌کرد. ولی کار مریم هدر دادن پول نبود، بلکه عملی بود ناشی از محبتی که نسبت به عیسی داشت. مریم با اینکار مهمترین شخصیت تاریخ جهان را برای گرانبهاترین مرگ تاریخ آماده می‌کرد. مریم با این کار خود نشان داد که به آنچه مسیح راجع به مرگش پیشگویی می‌کند ایمان کامل دارد. من بسیار تحت تأثیر این موضوع قرار گرفته‌ام که نحوه نگرش عیسی در مورد چگونگی خرج کردن پول با نگرشی که مردم دنیا در این مورد دارند کاملاً فرق می‌کند.

کشف ۲)  در یوحنا ۱۲: ۱۲- ۲۹، در رابطه با ورود مظفرانه عیسی به اورشلیم حقیقت مهمی برای من وجود دارد. دو حقیقتی که در زیر بیان شده‌اند، برای من حائز اهمیت فراوان هستند.

الف)  عیسی ثابت می‌کند که بر تمام شرایط کنترل دارد. نقشه شورای سنهندرین این نبود که عیسی را در زمان عید فصح بکشند، بلکه ورود مظفرانه او به اورشلیم بود که آنها را به انجام این کار واداشت. عیسی با ورود خود به اورشلیم، ثابت کرد که آمده است تا داوطلبانه جان خود را فدا کند.

ب)  عیسی ثابت می‌کند که مسیح موعود، یا سرور سلامتی است. ورود او به اورشلیم بر روی کره الاغ، تحقق عینی نبوتی بود که در زکریا ۹: ۹ آمده است. مردم اورشلیم پادشاه خود را می‌دیدند که سوار بر کره الاغی به نزد آنها می‌رود. در حالیکه آمدن سوار بر اسب نشانه ای از جنگ بود، سوار بر الاغی آمدن معمولاً نمایانگر صلح بود. عیسی از این طریق ثابت ‌کرد که همان مسیح موعودی است که در کتاب‌مقدس در مورد او وعده داده شده است، و نه یک مسیحای سیاسی و نظامی که یهودیان منتظرش بودند. او ثابت ‌کرد که نیامده تا بر دشمنان سیاسی مردم غلبه یابد، بلکه آمده است تا صلح را برقرار کند. و از طریق مرگش می‌خواهد بین خدا و انسان گناهکار مصالحه ایجاد کند.

سؤال ۱)  (یوحنا ۱۲: ۲۰). چرا در میان افرادی که به منظور برگزاری عید فصح به اورشلیم رفته بودند، یونانیانی نیز بودند؟

ملاحظات: یهودیان در طول قرون متمادی به کشورهای اطراف مهاجرت کردند یا به مناطق دوردست به اسارت برده شدند. آنها در آن اماکن به منظور عبادت خدا و بررسی عهد عتیق کنیسه‌هایی بنا نمودند. برخی از غیر یهودیان نیز تحت تأثیر قداستی که در یکتاپرستی آیین یهود وجود داشت، به مذهب یهود گرویدند. برخی از این غیریهودیان ختنه شدند و قول دادند که به طور کامل از شریعت اطاعت کنند. این افراد، یهودی شدند و در تمام مزایا و وظایف مربوط به آیین یهود سهیم بودند. ولی برخی دیگر از غیر یهودیان ختنه نشدند و تشریفات مربوط به شریعت را نگاه نمی‌داشتند. این عده افرادی "خداترس" نامیده می‌شدند. آنها اجازه ورود به معبد را نداشتند، و تنها می‌توانستند به صحن مخصوص غیر یهودیان وارد شوند. بنابراین، شریعت تشریفاتی یهود تا زمان ظهور مسیح کماکان دیواری بود که بین یهودیان و غیر یهودیان جدایی می‌افکند (افسسیان ۲: ۱۴- ۱۵).

یونانیانی که در مراسم برگزاری عید فصح شرکت کرده بودند، جزو غیر یهودیان "خداترس" بودند. بدرستی نمی‌دانیم که چرا آنها می‌خواستند عیسی را ببینند. شاید از یک سو دیگر به حکمت و درایت یونانیان اعتقادی نداشتند و از سوی دیگر نمی‌توانستند آرامش واقعی را در مذهب یهود بیابند. پاسخ عیسی نشان می‌دهد که آنها می‌خواستند با عیسی در مورد موضوع  نجات صحبت کنند. این یونانیان درخواست خود را از طریق فیلیپس و اندریاس که تنها شاگردان عیسی بودند که اسامی یونانی داشتند، به اطلاع عیسی رساندند. عیسی پاسخ سؤال آنها را به شاگردان خود گفت و آنها نیز سخن عیسی را به این افراد یونانی منتقل کردند.

سؤال ۲)  (یوحنا ۱۲: ۲۳- ۲۴). منظور عیسی چیست که می‌فرماید: اگر دانه گندم نمیرد تنها می‌ماند؟

ملاحظات: هنگامی که عیسی به سؤال یونانیان پاسخ می‌داد، گروهی از یهودیان او را احاطه کردند. عیسی گفت: "ساعتی رسیده که پسر انسان جلال یابد. آمین، آمین به شما می‌گویم، اگر دانه گندم در خاک نیفتد و نمیرد، تنها می‌ماند. اما اگر بمیرد، بار بسیار می‌آورد."

عیسی گفت که ساعت جلال یافتن او فرا رسیده است. او در این قسمت به مرگ خود بر صلیب، برخاستنش از میان مردگان، صعودش به آسمان و سرانجام نشستن‌اش بر تخت شاهی بدست راست خدای پدر اشاره می‌کند. عیسی در مورد نزدیک بودن واقعه مرگش صحبت می‌کرد. یونانیان مشتاق بودند که این مسیح موعود معروف را که به طرزی پیروزمندانه وارد اورشلیم شده بود، ملاقات کنند. ولی عیسی این موضوع را برای آنها روشن کرد که ملاقات با مسیح موعود هیچ نفعی برای آنها نخواهد داشت. این مسیح موعود ابتدا باید بمیرد، و تنها در آن صورت است که در مقام مسیح موعود آسمانی قادر خواهد بود آنها را نجات دهد. ولی اکنون زمان رنج کشیدن و مصلوب شدن او بود. عیسی واقعه مرگ خود را به "دانه‌ای که به زمین فرو می‌رود و می‌میرد"، تشبیه می‌کند.

هر کشاورزی می‌داند که تا دانه در زمین فرو نرود و نمیرد، به گیاهی پرثمر تبدیل نخواهد شد. از طرفی عیسی می‌فرماید که مرگ او امری ضروری است. و اگر او نمیرد هیچ کس نمی‌تواند نجات یابد. او همچنین می‌فرماید که مرگش بزرگترین حصاد را در جهان تولید خواهد کرد. اگر او بمیرد، مردم بسیاری نجات خواهند یافت. بنابراین وقتی عیسی از مرگ خود بعنوان دانه‌ای که به زمین فرو می‌رود و می‌میرد یاد می‌کند، منظورش این است که مرگ کفاره‌ای او بر صلیب برای نجات مردم ضروری است و بزرگترین تأثیر را در تاریخ بشر خواهد داشت.

سؤال ۳)  (یوحنا ۱۲: ۲۵- ۲۶). چرا یک مسیحی باید از جان خود در این جهان نفرت داشته باشد؟

ملاحظات: در یوحنا ۱۲: ۲۵- ۲۶ عیسی می‌فرماید: "کسی که جان خود را دوست دارد، آن را هلاک کند؛ اما هر که در این جهان جان خود را دشمن دارد، تا حیات جاودانی آن را نگاه خواهد داشت". هرکه مرا خدمت میکند باید از من پیروی کند و هر جا من هستم، خادم من نیز آنجا با من است. پدرم کسی را که مرا خدمت میکند، سرافراز خواهد کرد.

یک مسیحی باید در این جهان از جان خود نفرت داشته باشد، زیرا این تنها طریق نجات او است. کسی که جان خود را دوست ‌دارد، در واقع در زندگی، خودش و خانواده و دوستان و اموال مادی‌اش را در اولویت قرار داده و آنها را مقدم بر عیسی می‌پندارد. چنین شخصی جان خود را از دست خواهد داد. به عبارت دیگر، عیسی ‌مسیح او را انکار خواهد کرد و او برای همیشه هلاک خواهد شد.

در رابطه با دوست نداشتن جان خود در این جهان، توجه به سه نکته حائز اهمیت است:

الف)  اصل انکار نفس. وقتی یوحنا ۱۲: ۲۳- ۲۶ را با هم بررسی می‌‌کنیم، متوجه می‌شویم که اصل انکار نفس هم در مورد عیسی صادق است و هم در مورد مسیحیان. بر طبق یوحنا ۱۲: ۲۳- ۲۴، عیسی باید بمیرد تا بدینوسیله بتواند مردم زیادی را نجات دهد. و اما بر طبق یوحنا ۱۲: ۲۵- ۲۶، مسیحیان نیز باید حاضر باشند به خاطر مسیح بمیرند. البته یک فرد مسیحی نمی‌تواند با تکیه بر قدرت خود این کار را انجام دهد، ولی با این حال اصل انکار نفس، موضوع مهمی برای عیسی ‌مسیح می‌باشد.

ب)  تعلیمی در رابطه با "در اولویت قرار دادن عیسی". آنچه در یوحنا در مورد " مقدم شمردن عیسی بر هر چیز دیگر" تعلیم داده شده است، در اناجیل دیگر نیز آمده است. عیسی در متی ۱۰: ۳۷- ۳۹، مرقس ۸: ۳۴- ۳۸، و لوقا ۱۴: ۲۶- ۳۳ تعلیمی واحد می‌دهد. او در متی ۱۰: ۳۷- ۳۹، می‌فرماید: "هر که پدر یا مادر را بیش از من دوست دارد، لایق من نباشد و هر که پسر یا دختر را از من زیاده دوست دارد، لایق من نباشد. و هر که صلیب خود را بر نداشته، از عقب من نیاید، لایق من نباشد. هر که جان خود را دریابد، آن را هلاک سازد و هر که جان خود را به خاطر من هلاک کرد، آن را خواهد یافت." در اعمال رسولان ۵: ۲۹، پطرس به رئیس کهنه و افرادی که صاحب قدرت بودند گفت: "خدا را می‌باید بیشتر از انسان اطاعت نمود". یک مسیحی باید در زندگی شخصی و اجتماعی خود عیسی را در اولویت قرار دهد. او باید بیشتر نسبت به عیسی مسیح احساس تعهد کند تا نسبت به والدین، معلمین و یا مقامات حاکم مملکتی. اگر بین آنچه که عیسی حکم می‌کند و آنچه که والدین، معلمین و مقامات دولتی فرمان می‌دهند تناقض وجود داشته باشد، مسیحیان باید از مسیح اطاعت کنند و با مهربانی و نرمی در برابر دیگران ایستادگی و مقاومت کنند.

پ)  رنج کشیدن در حین خدمت. عیسی در یوحنا ۱۲: ۲۶ می‌فرماید: "اگر کسی می‌خواهد مرا خدمت کند، باید از من پیروی کند؛ و جایی که من می‌باشم او نیز آنجا خادم من خواهد بود؛ و هر که مرا خدمت کند پدر او را حرمت خواهد داشت". منظور عیسی این است که اگر یک فرد مسیحی می‌خواهد عیسی‌ مسیح را خدمت ‌کند، باید او را پیروی نماید، ولو آنکه لازمه این پیروی این باشد که صلیب خود را برداشته، نفس خود را انکار نماید. "صلیب خود را برداشتن و از عیسی پیروی کردن" در متی ۱۰: ۳۹، به مفهوم "تمایل و آمادگی جهت مقابله با سختیها،‌ طردشدنها، جفاها و حتی مرگ به خاطر عیسی‌ مسیح و ملکوت او در جهان" است. ولی هر فرد مسیحی باید این موضوع را نیز به خاطر داشته باشد که هر چند طریق صلیب، طریق دشواری است، اما در نهایت به سرافرازی و پادشاهی ختم می‌شود. عیسی می‌فرماید: "هر که جان خود را به خاطر من و انجیل از دست بدهد، آن را بدست خواهد آورد". او همچنین می‌فرماید: "هر که مرا خدمت کند، پدر او را حرمت خواهد داشت".

سؤال ۴)  (یوحنا ۱۲: ۳۱- ۳۲). رئیس این جهان چه کسی است؟ منظور از بیرون افکنده شدن او چیست؟

ملاحظات: عیسی در یوحنا ۱۲: ۳۱- ۳۲ می‌فرماید: "الحال داوری این جهان است و الآن رئیس این جهان بیرون افکنده می‌شود. و من اگر از زمین بلند کرده شوم، همه را به سوی خود خواهم کشید". بلند کرده شدن عیسی از زمین به مرگ او بر صلیب، قیام او از مردگان، و صعود و جلوسش بر تخت پادشاهی در آسمان اشاره دارد. مرگ عیسی بر صلیب، در عین حال زمان داوری این جهان و بیرون افکنده شدن شریر از مقام ریاستش در جهان نیز می‌باشد.

الف)  داوری این جهان. "دنیایی" که عیسی در مورد آن صحبت می‌کند، کل جهان هستی نیست، بلکه عبارت است از دنیای کسانی که او را طرد کرده‌اند و نیز دنیای رهبران این افراد که عیسی را محکوم نمودند. دنیای یهودا است که عیسی را انکار کرد، دنیای سربازانی است که او را به تمسخر گرفتند و دنیای پیلاطس است که او را محکوم به مرگ کرد. به طور خلاصه، "این جهان"، به تمامی مردمان شریری که از خدا رویگردان شده و شیطان را به عنوان پادشاه و خداوند زندگی خود پذیرفته‌اند، اشاره دارد. این جهان با اینکه عیسی را تجربه کرده، اما او را طرد کرده و بیرون افکنده است بدون اینکه متوجه باشد با انجام این کار در واقع خود را محکوم نموده است. این جهان اکنون مورد داوری است. به عبارت دیگر، به هلاکت ابدی در جهنم محکوم شده است (مکاشفه ۲۱: ۸).

ب)  بیرون افکنده شدن شیطان. رئیس این جهان، شیطان است. شیطان تا قبل از آمدن عیسی به این جهان، بر آن ریاست می‌کرد و سخت می‌کوشید تا انبیای خدا را از قلمرو خود دور نگاه دارد (دانیال ۱۰: ۱۳، ۲۰، ۲۲). ولی هنگامی که عیسی به این جهان آمد، اعمال شیطان را نابود کرد (اول یوحنا ۳: ۸) و از طریق اخراج روحهای شریر (متی ۱۲: ۲۸- ۳۰)، مرگ خود بر صلیب (کولسیان ۲: ۱۵؛ عبرانیان ۲: ۱۴)، قیام، صعود، و نشستن‌اش بر تخت پادشاهی در آسمان (مکاشفه ۱۲: ۵- ۹)، شیطان را بست. در واقع او شیطان را داوری و محکوم کرد (یوحنا ۱۲: ۳۱؛ ۱۶: ۱۱). شیطان هیچگاه قدرتی بر عیسی نداشته است (یوحنا ۱۴: ۳۰). او گرچه بر ایمانداران این جهان هیچ قدرتی ندارد (اول یوحنا ۵: ۱۹؛ اول پطرس ۵: ۸- ۹)، ولی هنوز بر دنیای بی‌ایمانان قدرت دارد و آنان را در سلطه خود گرفته است (اول یوحنا ۵: ۲۰). اگرچه مسیحیان هنوز با شیطان و نیروهای شریر در نبردی روحانی بسر می‌برند (افسسیان ۶: ۱۰- ۱۲)، ولی شیطان دیگر قادر نیست از گسترش پیغام انجیل در بین مردم جهان جلوگیری کند.

عیسی می‌فرماید که از طریق مرگش بر صلیب، "رئیس این جهان بیرون افکنده خواهد شد". نتیجه بیرون افکنده شدن شیطان از مقام خود به عنوان رئیس این جهان، این است که میلیونها نفر از اقصا نقاط جهان به سمت عیسی مسیح کشیده خواهند شد. شیطان بواسطه مرگ عیسی بر صلیب و قیام و صعود و جلوس او بر تخت آسمان، قدرت خود را بر ملل جهان از دست داده است و دیگر نمی‌تواند از موعظه پیغام انجیل به مردم و نجات آنها جلوگیری کند. از این پس، عیسی ‌مسیح مردم مختلف روی زمین را از حاکمیت شیطان بیرون کشیده، آنها را به سمت ملکوت خود جذب خواهد کرد (کولسیان ۱: ۱۳). یونانیانی که به ملاقات عیسی آمده بودند، نماینده گروه زیادی از غیریهودیانی هستند که به عیسی ‌مسیح ایمان خواهند آورد. از هنگام آمدن عیسی به این جهان تا به امروز، میلیونها نفر از مردم به سمت ملکوت او جذب شده‌اند.

سؤال ۵)  (یوحنا ۱۲: ۳۷- ۴۶). دیدگاه کتاب‌مقدس در رابطه با ایمان و بی‌ایمانی چیست؟

ملاحظات:

الف)  دیدگاه کتاب‌مقدس در رابطه با ایمان چیست؟. فیلیپیان ۱: ۲۹ تعلیم می‌دهد: "زیرا که به شما عطا شد... ایمان آوردن به مسیح". و اعمال ۱۳: ۴۸ می‌فرماید: "آنانی که برای حیات جاودانی مقرر بودند ایمان آوردند". تعلیم مشخصی که در کتاب‌مقدس در رابطه با ایمان وجود دارد این است که ایمان هدیه خداست و نه نتیجه عمل انسان. خدا ایمان را عطا می‌کند و انسان وظیفه دارد ایمانی را که خدا به او بخشیده است، بکار ببندد. یوحنا ۱۲: ۴۲- ۴۳ تعلیم می‌دهد که ایمان اصیل و واقعی صرفاً یک واقعیت عقلانی نیست، بلکه تعهدی است که شخص بر اساس آن نه تنها در قلب خود به حقیقتی ایمان می‌آورد، بلکه آن را با زبان خود نیز اعتراف می‌کند.

ب)  دیدگاه کتاب‌مقدس در رابطه با بی‌ایمانی چیست؟ در یوحنا ۱۲: ۳۷- ۴۰، نوشته شده است: "و با اینکه عیسی پیش روی ایشان چنین معجزات بسیار نموده بود، بدو ایمان نیاوردند... از آن جهت نتوانستند ایمان آورند زیرا اشعیا نیز گفت: خدا چشمان ایشان را کور کرد و دلهای ایشان را سخت ساخت تا به چشمان خود نبینند و به دلهای خود نفهمند و برنگردند تا ایشان را شفا دهم."

خدای کتاب‌مقدس انسانها را به خاطر بی‌ایمانی‌شان مسؤول می‌داند. در اشعیا ۱: ۲- ۴ می‌خوانیم که بنی‌اسرائیل در برابر خدا سرکشی کردند و به فساد کشیده شدند. به همین دلیل، در اشعیا ۶: ۹- ۱۰، خدا آنها را مورد داوری قرار می‌دهد و می‌فرماید: "دل این قوم را فربه ساز و گوشهای ایشان را سنگین نما و چشمان ایشان را ببند، مبادا با چشمان خود ببینند و با گوشهای خود بشنوند و با دل خود بفهمند و بازگشت نموده، شفا یابند." قوم اسرائیل شاهد معجزات بسیاری بودند و سخنان زیبای فراوانی از انبیا شنیده بودند، ولی تصمیم گرفته بودند قلب خود را نسبت به خدا سخت سازند. آنها به خدا ایمان نیاوردند. به همین دلیل خدا نیز اجازه داد تبدیل به همان افرادی شوند که خود می‌خواستند. خدا اجازه داد چشمان و گوشهای آنها کاملاً بسته بماند. آنها آنچه کاشته بودند، همان را درو کردند.

 فریسیان و بسیاری از یهودیان دیگر نیز شاهد معجزات عیسی بوده، تعالیم زیادی از او دریافت کرده بودند، ولی با وجود این به او ایمان نیاوردند. آنها نیز به همان ترتیب داوری خواهند شد (متی ۱۳: ۱۱- ۱۷).

به همین ترتیب امروزه نیز هر انسانی وظیفه دارد که به سخنان خدا که در کتاب‌مقدس نوشته شده است، ایمان بیاورد و نسبت به تعالیم و اعمال عیسی‌ مسیح واکنش نشان دهد. اگر کسی بخواهد مانند فریسیان دائماً از عیسی انتقاد کند و به او ایمان نیاورد، در آن صورت دل او نیز سخت خواهد شد و نخواهد توانست وارد ملکوت خدا شود. ولی هر کس که به سادگی به سخنان عیسی ایمان بیاورد، نباید ترسان باشد. هر قلب خوب و پاکی که نسبت به کلام خدا واکنش مثبت نشان ‌

دهد، در کلام رشد خواهد کرد و ثمر خواهد آورد.

نمونه‌هایی از کاربردهای امکان پذیر (انجیل یوحنا فصل ۱۲)

·        ۱۲: ۳  *  گاهی هدیه باارزشی را به خدا تقدیم کنید و او را بدین ترتیب احترام بگذارید.

·        ۱۲: ۶  *  مراقب باشد زمانی که مسئولیت امور مالی را برعهده دارید، مانند یهودا خسیس یا ریاکار نباشید.

·        ۱۲: ۱۰ *  اگر دشمنان عیسی ‌مسیح در صدد قتل او برآمدند، در صدد کشتن مسیحیان نیز بر خواهند آمد. بنابراین خود را آماده کنید.

·    ۱۲: ۱۶ * مواظب باشید نگرش‌تان راجع به عیسی ‌مسیح مانند نگرش رهبران مذهبی یهود نباشد. آنها نه تنها از کتب مذهبی خود آگاه نبودند (متی ۲۲: ۲۹؛ یوحنا ۵: ۳۹)، بلکه تصورات باطل خود را در مورد مسیح موعود جایگزین کتب آسمانی کرده بودند.

·    ۱۲: ۱۷، ۱۹ *  روی هم رفته، بیشتر این مردم عادی هستند که خبر خوش عیسی ‌مسیح را در بین دیگران منتشر خواهند کرد، نه رهبران مذهبی. بنابراین بهتر است اجازه دهید مردم عادی پیغام انجیل را به گوش دیگران برسانند.

·    ۱۲: ۲۰- ۲۱ *  اگر رهبران مذهبی عیسی‌ مسیح را نپذیرند، مردمان عادی او را خواهند پذیرفت. بنابراین پیغام انجیل را به مردم عادی اعلام نمایید.

·        ۱۲: ۲۴- ۲۵ *  انکار نفس و رنج کشیدن به خاطر مسیح دو صفت بسیار مهم یک فرد مسیحی است.

·        ۱۲: ۳۱- ۳۲ * پیغام انجیل را به تمام مردم جهان اعلام کنید، زیرا عیسی ‌مسیح آنها را به سمت خود می‌کشد.

·        ۱۲: ۴۲- ۴۳ * مردمی که ایمانی خالص نسبت به عیسی ‌مسیح دارند، حتی زمانی که در جفا هستند نام او را با زبان خود اعتراف خواهند کرد.

·        ۱۲: ۴۸ * پیغام انجیل یا هم‌اکنون شما را عادل می‌گرداند، و یا در روز آخر شما را داوری خواهد کرد.

نمونه‌هایی از کاربردهای شخصی

الف)  من می‌خواهم عیسی ‌مسیح را در زندگی خود در اولویت قرار دهم. من تصمیم گرفته‌ام که در وهله نخست نسبت به او احساس تعهد کنم، نه نسبت به والدین، معلمین یا مقامات دولتی. اگر بین آنچه که خدا حکم می‌کند و آنچه که والدین، معلمین یا سایر قدرتهای حاکم به من دستور می‌دهند تناقضی وجود داشته باشد، در آن صورت من از احکام مسیح اطاعت خواهم کرد.

ب)  من می‌خواهم عیسی ‌مسیح را در زندگی خود خدمت کنم، هرچند می‌دانم که راه صلیب، طریق رنج و انکار نفس است. من متعهد شده‌ام که صلیب خود را برداشته، از عیسی پیروی کنم. من حاضرم که به خاطر عیسی و ملکوت او در این جهان، متحمل سختیها، طردشدنها، جفاها و حتی مرگ بشوم. ولی همواره بیاد خواهم داشت که طریق صلیب به پادشاهی خدا ختم می‌شود. تنها در مسیر خدمت است که زندگی من نجات خواهد یافت. تنها در مسیر خدمت و رنج کشیدن است که خدای پدر مرا حرمت خواهد کرد.

به دعا کردن در گروه های دو یا سه نفری ادامه دهید. برای یکدیگر و مردم دنیا دعا کنید.

(سر گروه: رونوشت این تکلیف را بین اعضای گروه پخش کنید و یا آن را بخوانید تا همه آن را در دفتر یادداشت خود بنویسند.)

۱ -   تعهد -  نسبت به شاگردسازی و بنای کلیسا متعهد باشید.

۲ -   برای یک فرد یا گروه، موضوع " یوحنا فصل ۱۲ " را موعظه کنید، تعلیم دهید یا بررسی کنید.

۳ -   رازگاهان -  هر روز نیمی از یک فصل از لوقا ۱۵: ۱- ۱۸: ۱۷ را بخوانید. از روش حقیقت محبوب استفاده کنید و یادداشت بردارید.

۴ -   حفظ کردن -  آیه حفظی جدید (وفادارماندن: امثال ۳: ۳- ۴) را حفظ کنید. هر روز آخرین ۵ آیه حفظی قبلی را مرور کنید.

۵ -   دعا -  در این هفته برای شخص یا موضوعی مشخص دعا کنید و شاهد کار خدا در آن مورد باشید (مزمور ۵: ۳).

۶ -   آموخته های جدید مربوط به بنای کلیسای مسیح را  وارد دفتر(یا پوشه) خود کنید. تمام یادداشت‌های خود در مورد رازگاهان، آیات حفظی، بررسی کتاب مقدس و این تکلیف منزل را در دفتر خود بنویسید.