درس 22

سرگروه: دعا كنید و گروه خود و این دوره مربوط به بنای كلیسای مسیح را به حضور خداوند بیاورید.

به نوبت  و به طور خلاصه بركات یكی از رازگاهان خود را از قسمت مشخص شده (اول تیموتاوس 1- 4) با دیگران در میان بگذارید (یا از روی یادداشت‌های رازگاهان آن روز بخوانید). 

به كسی كه بركاتش را بازگو می‌كند گوش دهید. به حرفهایش اهمیت دهید و او را بپذیرید، در مورد آنچه  در میان میگذارد، بحث نكنید.

مرور: دو نفری مرور كنید. یوحنا 8: 12

مقدمه: یوحنا 9: 1- 41 بیانگر دعوت عیسی ‌مسیح از مردی است كه به طور مادرزاد، كور به دنیا آمده بود. عیسی به او می‌گوید: "آیا به پسر انسان ایمان داری؟" "تو او را دیده‌ای؛ و آنكه با تو تكلم می‌كند همان است".

كشف 1)  در یوحنا 9: 2 در رابطه با ارتباط بین گناه و رنج، حقیقت مهمی برای من وجود دارد.

بر طبق كتاب‌مقدس رنجهای جسمانی مانند سختیها، جفاها، تصادفات، بیماریها، نقصهای بدنی و مرگ، متأثر از سه دلیل اخلاقی هستند:

الف)  رنجهای جسمانی ممكن است نتیجه گناه آدم كه اولین جد بشر بوده باشد. آدم اولین انسانی بود كه خدا خلق كرد. خدا او را نماینده نسل بشر می‌دانست. از نظر خدا، آدم با گناه خود باعث شد تمام نسلهای بعدی نیز دارای طبیعتی گناهكار باشند. رومیان 5: 12- 21 و 8: 19- 23 و قسمتهای دیگر كتاب‌مقدس به وضوح تعلیم می‌دهند كه سقوط نخستین ابنای بشر در گناه، بر تمامی نسل بشر تأثیر گذاشت. گناه آدم و حوا، دشمنی شیطان، درد و رنج و مرگ و مصائب زندگی را با خود به‌همراه داشته است. تمام بشر به خاطر گناه اولین انسانها، به یك اندازه درد و رنج را تجربه می‌كنند. به عنوان مثال، هم انسانهای بد و هم انسانهای نیك به طور یكسان در اتفاقاتی چون طوفان، قحطی، زلزله و بیماریهای مسری رنج می‌كشند.

ب)  رنجهای جسمانی ممكن است در نتیجه گناه والدین باشد. خدا صرفأ با افراد به طور منفرد سر و كار ندارد، بلكه با جوامع مردم نیز در ارتباط است. احكام خدا هم به جوامع و خانواده‌ها داده شده است و هم به افراد. خدا در خروج 20: 5 می‌فرماید كه او انتقام گناه پدران را از پسران تا نسل سوم و چهارم از آنانی كه با او دشمنی می‌كنند می‌گیرد. به عنوان مثال بر طبق ارمیا 32: 18- 24، اگرچه خدا قوم اسرائیل را از بردگی در مصر خلاصی داد و آنها سرزمین كنعان را تصرف كردند، اما از آنجا كه آنان از خدا اطاعت و پیروی نكردند، خدا نیز نسلهای بعدی اسرائیل را اسیر ساخته، كاری كرد كه به بابل تبعید شوند.

پ)  رنجهای جسمانی ممكن است نتیجه گناهان شخصی خود فرد باشد. خدا گناهان تك تك افراد بشر را داوری خواهد كرد. او در ارمیا 31: 30 می‌فرماید: "هر كس به گناه خود خواهد مرد و هر كه انگور ترش خورد دندان وی كند خواهد شد". و چون تمام انسانها گناه كرده‌اند، تمام مردم رنج می‌كشند و می‌میرند.

درست است كه رنجهای جسمانی كه فرد در نتیجه گناهان خود یا خانواده‌اش متحمل می‌شود، در واقع نتیجه سقوط آدم در گناه است، اما یهودیان همیشه دوست داشتند در مورد اهمیت گناهان شخص و گناهان والدینش مبالغه كنند. آنها معتقدند بودند كه بین گناهان شخص و رنجهایی كه متحمل می‌شود همواره رابطه‌ای مشخص و آشكار وجود دارد. آنها هر رنج و سختی را نتیجه گناه خاصی كه از خود فرد سر زده می‌پنداشتند. به عنوان مثال، دوستان ایوب تصور می‌كردند كه رنجهای ایوب بخاطر ترحم نكردن او به بیوه‌زنان و یتیمان است (ایوب 22: 5- 11). معلمین مذهبی یهود چنین تعلیم می‌دادند كه حتی اطفال نیز ممكن است در رحم مادر مرتكب گناه شوند. به اعتقاد آنها، عیسو سعی كرد برادرش را در زمانیكه كه هر دو در رحم مادرشان بودند، بكشد (پیدایش 22: 22- 26).

ولی عیسی در لوقا 13: 2- 5 تعلیم می‌دهد كه كسانی كه رنج می‌كشند از آنهایی كه رنج نمی‌كشند گناهكارتر نیستند. او می‌فرماید: "آیا گمان می‌برید كه این جلیلیان گناهكارتر بودند از سایر سكنه جلیل از این رو كه چنین زحمات را دیدند؟ نی، بلكه به شما می‌گویم اگر توبه نكنید، همگی شما همچنین هلاك خواهید شد".

در یوحنا 9: 3 عیسی تعلیم می‌‌دهد كه درد و رنج علاوه بر عواملی كه باعث ایجاد آن شده است، ممكن است بنا به اهداف دیگری نیز باشد. آن شخص نابینا به خاطر گناهان خودش نبود كه رنج می‌كشید، بلكه دلیل رنج كشیدنش این بود كه شفای او باعث جلال نام خدا می‌شد. بنابراین در پس رنجهای او هدفی نهفته بود. مردم در نتیجه شفای او عیسی ‌مسیح را می‌شناختند و او را می‌پذیرفتند. اگرچه ممكن است درك این موضوع دشوار باشد، ولی در نهایت هدف تمام مصائب و بلایا جلال یافتن نام خدا در مسیح می‌باشد.

كشف 2)  در یوحنا 9: 3- 5 در رابطه با اعمال خدا كه مسیحیان باید آنها را تا روز است انجام دهند حقیقت مهمی برای من وجود دارد. در یوحنا 9: 4، عیسی می‌فرماید: "مادامی كه روز است مرا باید به كارهای فرستنده خود مشغول باشم. شب می‌آید كه در آن هیچ كس نمی‌تواند كاری كند."

الف)  فرصت كوتاهی جهت انجام اعمال خدا وجود دارد. عیسی می‌فرماید روز او تا زمانی است كه او هنوز بر روی زمین است. در مورد شاگردان نیز روز برای آنها تنها محدود به مدت زمانی است كه بر روی این زمین زیست می‌كنند. خدا امروزه نیز برای هر یك از پیروان عیسی مدت زمان خاصی را جهت انجام اعمال الهی او مقرر فرموده است. خدا هر فرد مسیحی را برای مدت زمانی محدود روی این زمین قرار می‌دهد، و این تنها زمانی است كه او می‌تواند اعمال خدا را بر زمین انجام دهد. بنابراین هر فرد مسیحی باید از فرصتهایی كه خدا در اختیار او قرار داده است به بهترین نحو استفاده كند.

ب)  اعمال خدا عبارت از این است كه رفتار و كرداری محبت آمیز داشته باشیم. خدا همواره افرادی را بر سر راه ما قرار می‌دهد. ما می‌توانیم به سه طریق نسبت به این افراد عكس‌العمل نشان دهیم. برخی از مردم نسبت به افرادی كه خدا سر راه‌شان قرار می‌دهد حسادت می‌ورزند و در صدد نابودی آنها بر می‌آیند. آنها هیچ وقت نمی‌توانند كاری بناكننده و مفید برای این اشخاص انجام دهند، بلكه تنها می‌توانند از این افراد انتقاد كنند، در مورد آنها غیبت نمایند، از آنها سوء استفاده كنند و حتی به آنها جفا برسانند. یهودیان چنین طرز برخوردی نسبت به عیسی داشتند. برخی دیگر از مردم در مورد افرادی كه خدا بر سر راه آنها قرار می‌دهد كنجكاو هستند و صرفاً مایلند در موردشان بیشتر بدانند. شاگردان صرفاً می‌خواستند پاسخ یك سؤال الهیاتی را درباره علت رنج كشیدن آن شخص نابینا بدانند. اما عیسی نمی‌خواهد كه ما صرفاً سؤالاتی از او بپرسیم، بلكه مایل است كه ما اعمالی را به جا بیاوریم. بنابراین منظور از انجام اعمال خدا این است كه دست به اقداماتی مفید بزنیم و به نیازمندان كمك كنیم.

سؤال 1)  (یوحنا 9: 13) شخص فقیری كه پیشتر كور بود نزد فریسیان آورده شد. این فریسیان چه كسانی بودند؟

ملاحظات: این فریسیان تحت احكام و قوانین سنهدرین عمل می‌كردند كه عالی‌ترین قدرت حاكم در بین یهودیان بود. آنها این قدرت را داشتند كه مرد كور را از كنیسه اخراج كنند (9: 22، 34). مطابق یوحنا 1: 24، سنهدرین گاهی گروهی از فریسیان را مأمور می‌كردند تا امور مربوط به مسیح موعود را ارزیابی كنند. آنان احتمالاً در فصل 9 ، معجزه‌ای را كه بنا به گفته‌ بعضی از مردم توسط عیسی انجام شده بود، ارزیابی می‌كردند. والدین مرد كور در این مورد بسیار محتاطانه عمل می‌كردند، زیرا نگران بودند كه مبادا فریسیان آنها را از كنیسه اخراج كنند. تمام این حقایق نشان می‌دهد كه این فریسیان به احتمال زیاد گروهی از نمایندگان سنهدرین بودند كه رسماً از طرف این شورا انتخاب شده بودند و اختیارات ویژه‌ای داشتند.

سؤال 2)  (یوحنا 9: 16- 34). فریسیان در برابر دشمنان خود به چه نوع استدلالاتی متوسل می‌شدند؟

ملاحظات: یوحنا فصل 9 درخصوص روشی كه فریسیان در برابر دشمنان خود اتخاذ كردند، نكات خوبی بیان می‌دارد.

الف)  فریسیان در میان خود بحث و استدلال می‌كردند تا بتوانند به نتیجه خوبی برسند. در آیه 16 می‌خوانیم كه برخی از فریسیان چنین استدلال ‌كردند: "تمام افرادی كه از جانب خدا می‌آیند روز سبت را نگاه می‌دارند. اما این مرد (عیسی) روز سبت را نگاه نمی‌دارد. بنابراین عیسی از جانب خدا نیست." استدلال آنها به نظر منطقی می‌رسید، ولی اشتباه بود زیرا بر آنچه كتاب‌مقدس درمورد روز سبت تعلیم می‌داد مبتنی نبود، بلكه بر اساس قوانین خودساخته خود آنها بود. سایر فریسیان در مورد این موضوع چنین استدلال می‌كردند: "تنها افرادی كه گناهكار نیستند می‌توانند چشمان یك كور مادرزاد را بینا سازند. این مرد (عیسی) چشمان یك كور را بینا ساخته، بنابراین عیسی گناهكار نیست". بدین ترتیب می‌بینیم كه برخی از فریسیان می‌گفتند عیسی از جانب خدا نیامده است، ولی برخی دیگر عقیده داشتند كه او از جانب خدا آمده است. و بدین ترتیب بر سر این موضوع میان آنها اختلاف افتاد.

ب)  فریسیان از حقایق غافل بودند، ولی با ایجاد ترس و وحشت در مردم آنها را وادار كردند موضعی موافق با آنها اتخاذ كنند. فریسیان در یوحنا 9: 17- 23 از والدین شخص نابینا در رابطه با این ماجرا سؤال كردند. والدین گفتند كه این مرد فرزند آنهاست و البته كور بوده است. بنابراین معجزه‌ای بزرگ واقع گشته بود. هیچ كس نمی‌توانست این حقایق را انكار كند. ولی فریسیان حاضر نبودند اعتراف كنند كه عیسی این معجزه را انجام داده است. رهبران یهودی و روحانیون سنهدرین تصمیم گرفته بودند كه هر كس اعتراف كند كه عیسی، مسیح موعود است باید از كنیسه اخراج شود. فریسیان می‌خواستند از این طریق در مردم ترس و وحشت ایجاد كنند تا آنها جرأت مخالفت با آنها را نداشته باشند. البته آنها برای اینكار از جانب خدا هیچ اقتداری نداشتند، زیرا خداست كه تعیین می‌كند مسیح موعود كیست و چه كارهایی باید انجام ‌دهد، نه فریسیان.

پ)  فریسیان حقایق را تحریف کردند تا بدینوسیله عیسی را بی‌اعتبار سازند. در آیه 24 می‌خوانیم كه فریسیان شخص نابینا را واداشتند سخنانی بگوید تا از این طریق عیسی بی‌اعتبار شود. آنها گفتند، "ما می‌دانیم كه این شخص (عیسی) گناهكار است. بنابراین به خاطر وقوع این معجزه، خدا را تجلیل كن نه عیسی را". آنها می‌خواستند مرد كور بگوید كه خدا این معجزه را انجام داد نه عیسی. بنابراین ‌گفتند: "تنها افرادی كه از جانب خدا می‌آیند قادرند چشمان شخصی را كه از مادر كور بدنیا آمده است بینا سازند. این مرد (عیسی) از جانب خدا نیست. بنابراین نمی‌تواند چشمهای یك شخص كور را بینا سازد." بدین ترتیب آنها سعی كردند حقایق را بپیچانند و وارونه جلوه دهند. آنها می‌خواستند همگان بپذیرند كه عیسی گناهكار است و قادر به انجام چنین معجزه‌ای نیست.

ت)  فریسیان سؤالات خود را بارها و بارها تكرار كردند تا بدینوسیله آن كور مادرزاد را وادارند سخنان ضد و نقیض بگوید. آنها همان سؤال را چندین بار از او پرسیدند. ولی مرد كور كه به مقصود اصلی آنها پی برده بود، در پاسخ گفت: چرا می‌خواهید دوباره به پاسخهای من گوش دهید، مگر شما نیز می‌خواهید شاگرد عیسی شوید؟ این پاسخ آنها را سخت عصبانی كرد.

ث)  فریسیان تسلیم نشدند، بلكه در عوض به این مرد كور دشنام دادند و كوشیدند او را بدنام سازند. فریسیان نمی‌توانستند قبول كنند كه شكست خورده‌اند. بنابراین به دشنام‌گویی و تهمت زدن متوسل شدند. آنها عیسی را "آن مرد" و "یك گناهكار" خطاب كردند و گفتند كه نمی‌دانند او از كجا آمده است. این بار مرد كور به شیوه خود آنها به آنها پاسخ داد. او چنین استدلال كرد: "خدا تنها به درخواست كسانی كه از جانب او آمده‌اند گوش می‌دهد. خدا به درخواست این مرد (عیسی) گوش داد. بنابراین عیسی قطعأ از جانب خدا آمده است." با وجود این فریسیان گفتند كه نمی‌دانند عیسی از كجا آمده است. مرد كور با استفاده از روش استدلال خود آنها، بر آنها غالب آمد (9: 31). تنها تفاوت بین استدلال او و فریسیان این بود كه استدلال آن كور مادرزاد درست و مبتنی بر كتاب‌مقدس بود. خدا به دعاهای مردم عادل گوش می‌دهد. او به دعای عیسی گوش داد.

ج)  وقتی فریسیان شكست خوردند، خشمگین شدند و از اقتدار خود به طریقی نادرست استفاده كردند. فریسیان به دلیل شكستی كه در این قضیه خورده بودند، رنج می‌كشیدند. تنها كاری كه می‌توانستند انجام دهند توسل به خشونت و استفاده نادرست از اقتدارشان بود. آنها این شخص را كه پیشتر كور بود از كنیسه اخراج كردند. این عمل مجازاتی جدی محسوب می‌شد. وقتی كسی از كنیسه اخراج می‌شد، بدین معنا  بود كه از حیات مذهبی و اجتماعی اسرائیل طرد شده است. مردم از چنین شخصی دوری می‌كردند و هیچ معامله‌ای با او انجام نمی‌دادند. حتی ممكن بود چنین شخصی را بی هیچ واهمه بكشند.

سؤال 3)  (یوحنا 9: 35). عیسی‌مسیح چگونه با مردم برخورد می‌كند؟

ملاحظات: مدتی بعد عیسی نزد مرد نابینایی رفت كه پیشتر او را شفا داده بود. برخلاف فریسیان كه او را طرد كرده و از او دوری جسته بودند، عیسی او را پیدا كرد و پذیرفت. عیسی صرفأ به شفای جسمانی این مرد علاقه‌مند نبود، بلكه می‌خواست او را از لحاظ اجتماعی و روحانی نیز شفا دهد. عیسی به تمام جنبه‌های شخصیت انسان توجه داشت. او تنها برای نجات جانهای مردم به این جهان نیامده بود، بلكه آمده بود تا بدنهای آنها را نیز شفا دهد، روابط گسسته را التیام بخشد، گناهان را ببخشاید، مردم را با خدای پدر مصالحه دهد، به نیازمندان كمك كند و از كسانی كه تحت فشار و جفا هستند، حمایت نماید. برخلاف فریسیان كه تنها به فكر قدرت و مقام و حرمت خود بودند، عیسی به فكر نیازهای مردم بود و به تمامی جنبه‌های زندگی و وجود آنها توجه داشت.

سؤال 4)  (یوحنا 9: 38). آیا مسیحیان می‌توانند عیسی ‌مسیح را بپرستند؟

ملاحظات: در یوحنا 9: 38 می‌خوانیم: "سپس مرد كور گفت، ای خداوند ایمان آوردم، و عیسی را پرستش كرد". این مرد متوجه شد كه عیسی همان مسیح موعود و پسر خداست و باید او را پرستید، و به همین دلیل در برابر وی روی بر زمین نهاد. او صرفاً عیسی را حرمت نكرد، بلكه براستی او را پرستش كرد. همین كلمه "پرستش" كه در اینجا ذكر شده است، در یوحنا 4: 20- 24 آشكارا به معنای "پرستش خدا" بكار رفته است. در قسمتهای دیگر انجیل نیز می‌بینیم كه شاگردان عیسی و مردم دیگر او را پرستش می‌كنند. عیسی هیچ وقت بخاطر اینكار به مردم اعتراض نكرد و آنها را تأدیب ننمود. او بدینوسیله نشان داد كه پسر خداست و با خدای پدر برابر می‌باشد، و مردم باید همانگونه كه خدا را حرمت كرده، پرستش می‌كنند، عیسی‌مسیح را نیز بپرستند.

سؤال 5)  (یوحنا 9: 39- 41). چه زمانی مردم از نظر روحانی كور هستند؟

ملاحظات: عیسی در یوحنا 9: 39 و 41 چنین تعلیم می‌دهد: "من به جهت داوری به این جهان آمده‌ام، تا كوران بینا و بینایان كور شوند". او خطاب به فریسیان می‌گوید: "اگر كور بودید گناهی نمی‌داشتید و لكن الآن كه ادعا می‌كنید بینا هستید، گناهكار باقی می‌مانید".

آمدن عیسی ‌مسیح به جهان به منظور "نجات" (یوحنا 3: 16- 17) و "داوری" بود. او به كسانی كه به او ایمان آورند، نجات را عطا می‌كند و آنانی را كه او را نمی‌پذیرند، از طریق مرگ روحانی مجازات می‌كند.

الف)  كسانی كه به كور بودن خود اعتراف می‌كنند، دوباره بینا خواهند شد. این افراد كسانی هستند كه نور نجات را ندارند و اعتراف می‌كنند كه عادل و مقدس نیستند. آنها متوجه شده‌اند كه خدا قلب و فكر آنها را لمس كرده است. چنین افرادی از گناهان خود توبه كرده، به ناتوانی خود اعتراف می‌كنند و از عیسی‌ مسیح به عنوان نور جهان كمك می‌خواهند. آنها از طریق ایمان به عیسی ‌مسیح نجات را دریافت می‌كنند، و بدینوسیله چشمان روحانی‌شان باز می‌شود و به امور مختلف از دید خدا می‌نگرند.

ب)  افرادی كه همواره ادعا می‌كنند بینا هستند، كور خواهند شد. این افراد كسانی هستند كه نیازی به دریافت نجات در خود احساس نمی‌كنند، بلكه همواره ادعا می‌كنند كه عادل و مقدس هستند. آنها همواره قلب و فكر خود را نسبت به كلام خدا سخت می‌سازند. چنین افرادی به دور از عیسی ‌مسیح كه نور جهان است زندگی خواهند كرد و هیچگاه عدالت و قدوسیت خدا و شادی نجات را تجربه نخواهند كرد. آنها نسبت به امور روحانی كور باقی می‌مانند.

نمونه‌هایی از كاربردهای امکان پذیر از یوحنا فصل 9

·    9: 3 *  بدانید كه درد و رنج صرفأ بخاطر علت بخصوصی نیستند، بلكه ممكن است هدفی در پس آنها نهفته باشد. درد و رنج آن كور مادرزاد دارای هدفی بخصوصی  بود. شفای او باعث می‌شد مردم عیسی ‌مسیح را بشناسند و او را بپذیرند. اگرچه ممكن است قبول این موضوع سخت باشد، ولی در نهایت هدف از تمام مصائب و بلایا این است كه خدا در مسیح جلال بیابد.

·    9: 4 *  درك كنید كه خدا به شما اجازه داده است مدتی بر روی این زمین زندگی كنید، چه عمرتان بلند باشد و چه كوتاه. او از شما می‌خواهد مادام كه بر این زمین زندگی می‌كنید، اعمال او را به جا آورید. ممكن است دیگر هیچگاه فرصتی دوباره برای انجام آنچه خدا از شما می‌خواهد نداشته باشید. بنابراین زندگی خود را حول محور هدفی كه خدا برای‌تان در نظر دارد برنامه‌ریزی كنید.

·        9: 4 *  درك كنید كه اعمال خدا عبارت است از انجام كارهایی مفید و كمك به نیازمندان.

·    9: 16 *  همواره از خود این سؤال را بپرسید: "طرف مقابل استدلال خود را بر چه پایه و اساسی قرار داده است؟ بر اساس حقایق كتاب‌مقدس یا بر اساس تفاسیر شخصی خودش؟" بسیاری از استدلالات به نظر منطقی می‌رسند، ولی در حقیقت اشتباهند زیرا بر فرضیه‌هایی درست و اثبات شده استوار نیستند.

·    9: 23 *  درك كنید كه برخی از رهبران و معلمین مذهبی خواهند كوشید شما را متقاعد سازند كه نقطه‌نظراتشان را بپذیرید و حتی شما را تهدید خواهند كرد كه در صورت مخالفت، از جامعه مذهبی و حتی از اجتماع طرد خواهید شد. هیچ وقت تسلیم چنین تهدیداتی نشوید.

·    9: 24- 25 *  متوجه باشید كه برخی از معلمین و رهبران مذهبی سعی خواهند كرد حقایق را طوری جلوه دهند كه در نهایت استدلال خودشان به كرسی بنشیند. بنابراین همواره پایبند حقیقت باشید.

·        9: 25 *  موضع خود را مشخص كنید و بدانید كه عیسی ‌مسیح چگونه زندگی‌تان را عوض كرده است.

·        9: 39 *  به كوری روحانی خود اعتراف كنید. زیرا تنها در این صورت است كه نجات خواهید یافت.

نمونه‌هایی از كاربردهای شخصی

الف)  من می‌خواهم تا زمانیكه بر روی این زمین زندگی می‌كنم، اعمال خدا را به جا آورم. خدا برای زیستن روی این زمین تنها یك فرصت به من عطا كرده است. بنابراین می‌خواهم زندگی خود را وقف خدمت به او كنم. من نمی‌خواهم به دیگران حسادت ورزم و عاملی مخرب برای آنها باشم. بلكه می‌خواهم برای آنها مفید باشم و باعث بنای آنها شوم. من می‌خواهم به آنچه كه كتاب‌مقدس تعلیم می‌دهد ایمان داشته باشم و بر اساس آن عمل كنم. و مخصوصأ مایلم به انسانهایی كه در نیاز هستند محبت نشان دهم و آنها را كمك كنم.

ب)  من می‌خواهم به یاد آورم كه درد و رنج بخشی از زندگی انسان است. مواقعی پیش خواهد آمد كه من به خاطر گناهان خود یا والدینم یا گناهان جامعه و فرهنگ خود رنج خواهم كشید. ولی مواقعی نیز خواهد بود كه مانند آن مرد كور، رنج خواهم كشید زیرا خدا برای من هدف پرجلالی دارد. درد و رنج هیچ وقت بدون علت و هدف نیست. خواست من این است كه در نهایت  خدا را جلال دهم، حتی اگر اجازه دهد كه من بدین منظور در رنج و سختی باشم.

به دعا كردن در گروههای دو نفری یا سه نفری ادامه دهید. برای یكدیگر و برای مردم جهان دعا كنید.

(سر گروه: رونوشت این تکلیف را بین اعضای گروه پخش كنید و یا آن را بخوانید تا همه آن را در دفتر یادداشت خود بنویسند.)

1 -   تعهد -  نسبت به شاگردسازی و بنای كلیسا متعهد باشید.

2 -   برای یك فرد یا گروه، موضوع " یوحنا فصل 9 " را موعظه كنید، تعلیم دهید یا بررسی كنید.

3 -   رازگاهان -  هر روز نیمی از یك فصل از اول تیموتاؤس 5- 6 و دوم تیموتاؤس فصل 1 را بخوانید. از روش حقیقت محبوب استفاده كنید و یادداشت بردارید.

4 -   حفظ کردن -  آیه حفظی جدید (یوحنا 10: 28) را حفظ کنید. هر روز آخرین 5 آیه حفظی قبلی را مرور کنید.

5 -   دعا -  در این هفته برای شخص یا موضوعی مشخص دعا كنید و شاهد كار خدا در آن مورد باشید (مزمور 5: 3).

6 -   آموخته های جدید مربوط به بنای كلیسای مسیح را  وارد دفتر(یا پوشه) خود كنید. تمام یادداشت‌های خود در مورد رازگاهان، آیات حفظی، بررسی کتاب مقدس و این تكلیف منزل را در دفتر خود بنویسید.