درس ۲۰

سرگروه: دعا کنید و گروه خود و این دوره مربوط به بنای کلیسای مسیح را به حضور خداوند بیاورید.

به نوبت  و به طور خلاصه برکات یکی از رازگاهان خود را از قسمت مشخص شده (اول تسالونیکیان ۲- ۵) با دیگران در میان بگذارید (یا از روی یادداشت‌های رازگاهان آن روز بخوانید). 

به کسی که برکاتش را بازگو می‌کند گوش دهید. به حرفهایش اهمیت دهید و او را بپذیرید، در مورد آنچه  در میان میگذارد، بحث نکنید.

مرور: دو نفری مرور کنید. یوحنا ۶: ۳۷

مقدمه: یوحنا ۸: ۱- ۵۹ توضیح می‌دهد که چگونه عیسی با زنی که در حین زنا گرفتار شده بود ملاقات کرد و از او خواست زندگی گناه‌آلود خود را ترک کند (آیه ۱۱). نیز در این قسمت می‌خوانیم که عیسی خطاب به مردم می‌گوید: "من نور عالم هستم. کسی که مرا متابعت کند، در ظلمت سالک نشود بلکه نور حیات را یابد."

کشف ۱)  در یوحنا ۸: ۳۰- ۴۸، در این مورد که ایمانداران به عیسی مسیح می‌توانند به دشمنان او تبدیل شوند، حقیقت مهمی برای من وجود دارد.

ملاحظات:

الف)  ایمانداران به مسیح که دشمن او شده‌اند. در یوحنا ۸: ۳۰- ۳۲ می‌خوانیم که بسیاری از یهودیان به عیسی ایمان آوردند. عیسی به آنها گفت که اگر در کلام او بمانند و از احکام او اطاعت کنند، آنوقت است که به راستی شاگرد او خواهند بود و حقیقت آنها را آزاد خواهد ساخت. در این قسمت به وضوح می‌بینیم که آنهایی که به عیسی ایمان آوردند همان کسانی بودند که در آیات بعدی شدیداً با او به مخالفت برخاستند. آنها به زبان با عیسی مخالفت کردند و به او گفتند که تا به حال غلام کسی نبوده‌اند و حرامزاده نیز نیستند (۸: ۳۳، ۴۱). بعلاوه، سخنان زشتی نیز به عیسی نسبت دادند و گفتند که عیسی یک حرامزاده، یک سامری و شخصی دیوزده است (۸: ۴۸). در این قسمت نگرش مردم نسبت به عیسی تغییر می‌کند. در ابتدا مردم نظری مثبت نسبت به او داشتند ولی بعد طرز فکرشان نسبت به او عوض شد و با خشونت با او رفتار کردند.

ب)  تفاوت موجود میان ایمان سطحی و ایمان نجات‌بخش. این قسمت نشان می‌دهد که مردم ممکن است در بدو کار به عیسی ایمان بیاورند، ولی پس از مدتی از ایمان افتاده، لغزش بخورند و حتی دشمن عیسی ‌مسیح شوند. باید در نظر داشت که بین ایمان سطحی و ایمان نجات‌بخش تفاوت عمده‌ای وجود دارد. ایمان سطحی صرفاً یک باور عقلانی است، یعنی شخص باور دارد که برخی حقایق تا مدت زمانی  محدود معتبر هستند. ایمان سطحی با هیچ احساس تعهد و وقفی همراه نیست. ولی ایمان نجات‌بخش یا ایمانی که منجر به نجات شخص می‌شود، عبارت است از تسلیم  بودن کامل شخص به عیسی ‌مسیح. این ایمان احساسات، اراده و تمام اعمال شخص را در بر می‌گیرد، و متضمن تعهد و سپردگی کامل شخص به عیسی ‌مسیح است. فعل "ایمان آوردن" هر گاه در کتابمقدس بصورت حال استمراری بکار رود، به ایمانی نجات‌بخش و واقعی اشاره دارد. به عنوان مثال، یوحنا ۳: ۱۶ می‌فرماید: "هر که به او ایمان آورد، هلاک نگردد بلکه حیات جاودانی یابد". این فعل در یوحنا ۳: ۱۸ نیز در زمان حال بکار رفته است: "هر که به او ایمان آورد محکوم نمی‌شود، ولی هر که ایمان نیاورد، هم اینک محکوم شده است، زیرا به نام پسر یگانه خدا ایمان نیاورده است". (همچنین در یوحنا ۶: ۳۵، ۴۰، ۴۷؛ ۷: ۳۸؛ ۱۱: ۲۵- ۲۶؛ ۱۲: ۴۴، ۴۶؛ ۱۴: ۱۲؛ ۱۷: ۲۰ نیز مراجعه کنید).

بنابراین، برای ما مسیحیان بسیار مهم است که بدانیم کسانی که ایمانی سطحی دارند، نمی‌توانند نجات بیابند و به احتمال زیاد ایمان خود را پس از مدتی از دست خواهند داد. اما کسانی که ایمانی نجات‌بخش دارند، نجات خواهند یافت و هیچگاه لغزش نخواهند خورند، زیرا خود خدا آن عملی را که در زندگی آنها شروع کرده است به کمال خواهد رسانید (فیلیپیان ۱: ۶).

کشف ۲)  در یوحنا ۸: ۳۱- ۳۶ در رابطه با مفهوم آزادی حقیقی نکته مهمی برای من وجود دارد.

ملاحظات: عیسی در یوحنا ۸: ۳۱- ۳۶ می‌فرماید: "اگر شما در کلام من بمانید ... حقیقت را خواهید شناخت و حقیقت شما را آزاد خواهد کرد." عیسی در اینجا در مورد مشخصات آزادی واقعی و راههای رسیدن به آن تعلیم می‌دهد.

الف)  آزادی از دیدگاه جهان به این معنا است که شخص آزاد است هر کاری که می‌خواهد انجام دهد. در دنیایی که ما در آن زندگی می‌کنیم، بسیاری از مردم می‌گویند: آزادی این است که شخص هر کاری دلش می‌خواهد انجام دهد. بر طبق نظر آنها شخص می‌تواند بر زندگی و سرنوشت خود نیز آنگونه که می‌خواهد حاکم باشد. آنها می‌گویند، وقتی شما آزاد هستند، هیچ کس نمی‌تواند به شما حکم کند که به چه چیز ایمان بیاورید یا چه کاری انجام دهید. آنها معتقدند که هیچ محدودیت و مانعی نباید سر راه شخص وجود داشته باشد. هر کس باید برای زندگی خود تصمیم بگیرد. ولی از نظر عیسی، آزادی بر طبق معیارهای این جهان، آزادی واقعی نیست. بلکه چنین آزادی، در حقیقت شخص را اسیر می‌سازد.

ب)  آزادی از دیدگاه یهودیان به این معنا بود که شخص از بت‌پرستی آزاد شود. یهودیان ادعا داشتند که هیچگاه از لحاظ روحانی اسیر و برده کسی نبوده‌اند. منظور آنها این بود که هیچ وقت مانند غیریهودیان اسیر بت‌پرستی نبوده‌اند، بلکه همیشه خدای زنده را خدمت کرده‌اند. به نظر می‌رسد که یهودیان گناهان و سرکشی‌های قوم خود را در زمانهای گذشته به طور کامل به فراموشی سپرده بودند. حتی در زمانی که ادعای روحانی بودن می‌کردند نیز هنوز در گناه زندگی می‌کردند. عیسی می‌فرماید، آزادی آنگونه که یهودیان می‌پندارند، آزادی واقعی نیست. بلکه چنین آزادی در حقیقت اسارت در گناه است. عیسی در رابطه با آزادی از بت‌پرستی صحبت نمی‌کرد، بلکه در مورد آزادی از گناه.

پ)  آزادی از دیدگاه عیسی ‌مسیح، آزادی از گناه است. در یوحنا ۸: ۳۴، عیسی تعلیم می‌دهد که هر که گناه می‌‌کند، غلام گناه است. عیسی با اعلام این حقیقت بلافاصله تمایز موجود میان یهود و غیریهود را از میان بر می‌دارد. تمام مردم گناه کرده‌اند. بنابراین همه مردم زندگی خود برده گناه هستند. یهودیان با اینکه خدای زنده را می‌شناختند، کماکان به گناهان خود ادامه می‌دادند و این باعث می‌شد گناهان‌شان بیشتر آشکار شود. یک فرد چه یهودی و چه غیریهودی، تا زمانیکه به گناهان خود ادامه دهد و از ارتکاب گناه بازنایستد، اسیر گناه است و فردی آزاد محسوب نمی‌شود.

اسارت گناه دو نتیجه دارد.

الف)  یک برده، اسیر ارباب خود یعنی گناه است، و قادر نیست خود را از این اسارت برهاند.

ب)  یک برده هیچ جایگاه دائمی و ثابتی در خانواده ندارد، زیرا همواره به اربابان دیگر فروخته می‌شود.

اسارت گناه تجربه مأیوس‌کننده‌ای است، زیرا شخص قادر نیست خود را از گناه برهاند. اسارت گناه منجر به اسارتهای بزرگتری می‌شود. اسارت در یک گناه خاص، باعث می‌شود در دام گناهان مختلف دیگری نیز اسیر شویم. به عنوان مثال شخصی که اسیر فساد اخلاقی است، اغلب اسیر تعالیم کاذب روحانی نیز هست.

عیسی تعلیم می‌دهد که شخص تنها زمانی آزادی واقعی پیدا می‌کند که تحت حاکمیت عیسی ‌مسیح باشد. او می‌فرماید: "اگر پسر شما را آزاد سازد، در حقیقت آزاد خواهید بود." بنابراین، هر که تحت حاکمیت عیسی ‌مسیح باشد، از گناه آزاد خواهد بود. ولی هر که می‌خواهد از عیسی ‌مسیح جدا باشد، کماکان اسیر گناه باقی خواهد ماند. هر که مایل است بر طبق معیارهای این جهان بدون وجود موانع و محدودیتهایی، آزادی داشته باشد، اسیر موانع و محدودیتهای گناهان خود خواهد بود.

بنابراین آزادی به این مفهوم نیست که شخص می‌تواند هر کاری دلش می‌خواهد انجام دهد، بلکه به این معنا است که باید کاری را که واجب است انجام دهد. به عبارت دیگر، باید حاضر باشیم کاری را که باید، انجام دهیم. آزادی حقیقی خارج از عیسی ‌مسیح معنا ندارد، بلکه تنها در او یافت می‌شود. تنها زمانی که شما به عیسی ‌مسیح متصل هستید، مایل و قادر خواهید بود کارهایی را که از شما انتظار می‌رود انجام دهید. اگر پسر شما را آزاد سازد، در حقیقت آزاد خواهید بود.

سؤال ۱)  (یوحنا ۸: ۲۱- ۲۴). منظور عیسی چیست که می‌فرماید، مردم اگر به عیسی ایمان نیاورند در گناهان خود خواهند مرد ؟

ملاحظات: در یوحنا ۸: ۲۴، عیسی می‌فرماید: "اگر ایمان نیاورید که من هستم، در گناهان خود خواهید مرد". جمله: من هستم، به این مفهوم است که "من آن کسی هستم که ادعا می‌کنم باشم". نمونه‌هایی که در زیر از عهد عتیق آمده است، برخی از اصطلاحات بنیادین در رابطه با خداوند را بیان می‌کند: در خروج ۳: ۱۴، خداوند می‌فرماید: "هستم آنکه هستم"، که به این مفهوم است: "من بودم، هستم و خواهم بود آن کسی که خود را آنگونه که هست آشکار ساخته است". در تثنیه ۳۲: ۳۹، خداوند می‌فرماید: "من خود، او هستم. خدایی غیر از من نیست." و در اشعیا ۴۳: ۱۰ می‌فرماید: "شما شاهدان من هستید...تا دانسته، به من ایمان بیاورید و بفهمید که من او هستم و پیش از من خدایی مصور نشده و بعد از من هم نخواهد شد". اصطلاحاتی مشابه به‌کرات در انجیل یوحنا نیز بکار رفته ‌است. عیسی در یوحنا ۴: ۲۶ می‌فرماید: "من همان مسیح موعود هستم". در یوحنا ۹: ۹، مردی که قبلأ نابینا بود می‌گوید، "من همان کسی هستم که زمانی نابینا بود و از روی عادت می‌نشست و گدایی می‌کرد". در یوحنا ۱۸: ۵- ۸، عیسی می‌فرماید: "من عیسی ناصری هستم". و در یوحنا ۸: ۲۴ می‌فرماید: "من همان کسی هستم که ادعا می‌کنم هستم: کسی که توسط خدای پدر فرستاده شده است، کسی که از بالاست، پسر انسان است، پسر یگانه خدا است و با خدای پدر برابر است؛ کسی که در خود حیات دارد، ماهیت واقعی یا جوهر کتب مقدسه است، نان حیات و نور جهان است، و غیره."

هیچ کس نمی‌تواند در قبال عیسی عکس العملی خنثی داشته باشد. شما یا به او ایمان دارید یا او را نمی‌پذیرید. هر که به ادعاهای عیسی ایمان نداشته باشد، در گناهان خود خواهد مرد. در اینجا کلمه "مرگ" به مفهوم مرگ جسمانی نیست، بلکه به مفهوم مرگ ابدی است. کسانی که عیسی ‌مسیح را نمی‌پذیرند، در زمان مرگ جسمانی خود از صلح و آرامش بهره‌مند نخواهند شد بلکه ظلمت و ناامیدی را تجربه خواهند کرد. کسی که آنها رد کردند و نپذیرفتند، در زمان نیاز و ناامیدیهایشان در کنار آنها نخواهد بود تا به آنها کمک کند. چنین افرادی تنها غضب خدا را تجربه خواهند کرد و به مکان تباهی و نیستی و عذاب جاودانی خواهند رفت که جهنم یا دریاچه آتش نامیده می‌شود. آنها هیچوقت نمی‌توانند به مکانی بروند که عیسی می‌‌رود و خدای پدر در آنجاست.این مکان بهشت نامیده می‌شود. در آیه ۲۱، گناه یهودیانی که عیسی را رد کردند بطور جمعی بررسی می‌شود و در آیه ۲۴، به طور فردی و جداگانه.

سؤال ۲)  (یوحنا ۸: ۳۷- ۴۵). چه کسانی فرزندان واقعی ابراهیم هستند؟

ملاحظات:

الف)  یهودیان به عنوان یک قوم، فرزندان واقعی ابراهیم نیستند. در آیه ۳۷، عیسی این موضوع را تصدیق می‌کند که یهودیان از لحاظ جسمانی از نسل ابراهیم هستند. ولی در آیه ۳۹ می‌فرماید که اگر یهودیان به راستی از نسل روحانی ابراهیم بودند، اعمال ابراهیم را به جا می‌آوردند. ابراهیم پیام‌آورانی را که از جانب خدا آمده بودند به گرمی پذیرفت، از احکام خدا اطاعت می‌کرد و کاملاً یقین داشت که آنچه که خدا وعده داده است به انجام خواهد رسید. و سرانجام بر طبق آیه ۵۶، ابراهیم شادی می‌کرد از اینکه یک روز مسیح موعود را ببیند (پیدایش ۱۲: ۳؛ ۲۲: ۱۸). اما یهودیان اعمال ابراهیم را به جا نیاوردند، بلکه با پیام‌آور خدا مخالفت کرده، کلام او را نپذیرفتند و در نهایت توطئه چیدند تا او را بکشند.

بنابراین عیسی چنین نتیجه‌ می‌گیرد که معلمین و رهبران مذهبی یهود نه فرزندان ابراهیم، بلکه فرزندان شیطان هستند. شیطان از ابتدای خلقت دروغگو و قاتل بوده است، و حال رهبران و معلمین مذهبی یهود نیز قاتل و دروغگو بودند. بنابراین پدر واقعی آنها شیطان است، زیرا طرز برخورد، سخنان و اعمال آنها گواه این است که پدر واقعی آنها چه کسی است.

ب)  تمام مسیحیان از ملل مختلف دنیا، از جمله از بین یهودیان، فرزندان واقعی ابراهیم هستند. پولس رسول تعلیم می‌دهد که ابراهیم پدر ایمانداران است (رومیان ۴: ۱۱- ۱۶). او تعلیم می‌دهد که برکات و وعده‌های خدا نه به کسانی که از لحاظ جسمانی از نسل ابراهیم بودند، بلکه تنها به یک نفر از نسل او داده شد که همانا عیسی ‌مسیح است (غلاطیان ۳: ۱۴- ۲۹). بنابراین هر که به عیسی ‌مسیح تعلق دارد، فرزند ابراهیم نیز محسوب می‌شود. هیچ کس نمی‌تواند ادعا کند که چون از لحاظ جسمانی از نسل ابراهیم است، برتر از دیگران می‌باشد. بلکه هر که به عیسی ‌مسیح ایمان داشته باشد، از نسل واقعی ابراهیم است.

سؤال ۳)  (یوحنا ۸: ۵۱). منظور عیسی چیست که می‌گوید: "اگر کسی کلام مرا نگاه دارد، مرگ را تا به ابد نخواهد دید".

ملاحظات: نگاه داشتن کلام خدا بدین معنا است که آن را با ایمان بپذیریم، از آن اطاعت کنیم و آن را طوری حفظ کنیم که هیچ کس نتواند آن را از ما بگیرد. بنابراین منظور از این آیه این نیست که تنها یک بار از کلام خدا اطاعت کنیم، بلکه منظور تداوم در اطاعت از کلام خدا است. کسانی که تنها یک بار خود را وقف عیسی می‌سازند او را خشنود نمی‌کنند، بلکه او ایماندارانی را جدی می‌گیرد که همواره خود را وقف و تسلیم انجام اراده خدا می‌کنند.

عیسی وعده می‌‌دهد که افرادی که کلام او را نگاه دارند، مرگ را تا به ابد نخواهند دید. اما یهودیان باز متوجه نشدند که عیسی در مورد مرگ روحانی صحبت می‌کند. آنها تمام سخنان عیسی را به طور تحت‌اللفظی برداشت می‌کردند و به همین جهت تعالیم او را درک نمی‌کردند. افکار آنها تنها معطوف مرگ جسمانی بود. و حال آنکه عیسی در مورد مرگی بس هولناک‌تر از آنچه یهودیان فکر می‌کردند، صحبت می‌کرد. او در مورد مرگ روحانی و عدم ارتباط با خدا صحبت می‌کرد. او در مورد جدایی از حضور پرمحبت خدا و تجربه غضب و محکومیت ابدی صحبت می‌کرد (دوم تسالونیکیان ۱: ۸- ۹). عیسی وعده داد که اگر کسی کلام او را نگاه دارد، هیچ وقت از حضور پر مهر و محبت خدا دور نخواهد شد و هیچ وقت غضب و محکومیت او را تجربه نخواهد کرد.

سؤال ۴)  (یوحنا ۸: ۵۶). چگونه ابراهیم روز عیسی ‌مسیح را دید؟

ملاحظات: در یوحنا ۸: ۵۶، عیسی می‌فرماید، "ابراهیم شادی می‌کرد که روز مرا ببیند؛ و آن را دید و شادمان گردید". این آیه به این مفهوم نیست که ابراهیم براستی عیسی ‌مسیح را دید، بلکه می‌فرماید: او روز عیسی ‌مسیح را دید. وقتی خدا به ابراهیم وعده داد که به او پسری خواهد بخشید، ابراهیم شادی بسیار نمود. او به مدت ۲۵ سال به وعده خدا ایمان داشت و در نهایت پسر او بدنیا آمد. او پسرش را اسحق نامید که به مفهوم خنده است. وعده تولد یک پسر و تحقق این وعده برای ابراهیم فوق‌العاده حائز اهمیت بود و معنا و مفهوم بخصوصی داشت. خدا در پیدایش ۱۲:‌ ۳، ۷ و ۲۲: ۱۸ به ابراهیم وعده داد: "از نسل تو تمام قبایل جهان برکت خواهند یافت". بنابراین نه تنها شادی گذرای داشتن پسر، بلکه برکات روحانی ناشی از آن که تمام مردم جهان را شامل می‌شد، همگی به حضور این پسر بستگی داشت. تمام خانواده‌های جهان توسط کسی که از نسل پسر او بود، برکت می‌یافتند. ابراهیم متوجه شد که این شخص، همان مسیح موعود است که امید بشر و تنها نجات دهنده جهان است. عبرانیان ۱۱: ۴- ۱۳ می‌فرماید که ابراهیم، و حتی قبل از او، هابیل، خنوخ  و نوح ، هیچ یک آن برکاتی را که به آنها وعده داده شده بود دریافت نکردند. آنها آن برکات را تنها با چشم ایمان دیدند و در آن شادی و وجد نمودند. اینگونه بود که ابراهیم روز مسیح موعود را دید. او عیسی ‌مسیح را با ایمان دید و پیشاپیش در این حقیقت شادی کرد.

نمونه‌هایی از کاربردهای امکان پذیر از یوحنا فصل ۸

·    ۸: ۳- ۵ *  زنا بدون شک گناه بزرگی است. بر طبق شریعت عهد عتیق، مجازات مردان و زنانی که در حین زنا گرفتار می‌شدند مرگ بود. از طرف دیگر عیسی ‌مسیح به عنوان قربانی گناهان بشر کفاره شد. اگر کسی به راستی در حضور عیسی ‌مسیح به گناه خود اعتراف کند و از آن توبه نماید، عیسی او را می‌بخشد و از هر ناراستی پاک می‌سازد (اول یوحنا ۱: ۹). با این وجود، حتی امروزه نیز برخی از معلمین و رهبران مذهبی تنها به فکر این هستند که کسانی را که بر طبق احکام و قوانین مذهبی خود ساخته آنها عمل نمی‌کنند، دستگیر کنند و بکشند. آنها اینکار را به دلیل عدم شناخت‌شان از عیسی‌ مسیح و عدم آگاهی از تعلیم عهد جدید در مورد فیض، انجام می‌دهند. اینگونه افراد کماکان تحت شریعت عهد عتیق زندگی می‌کنند. بنابراین همواره شریعت عهد عتیق را در پرتو تعالیم عهد جدید و ظهور مسیح موعود تعبیر کنید.

·    ۸: ۶ *  برخی از مردم از شما سؤالاتی می‌کنند تا بدین وسیله شما را غافلگیر سازند و بهانه‌ای پیدا کنند تا در برابر قدرتهای مذهبی و مدنی به شما اتهام بزنند. شما مجبور نیستید به تمام سؤالات آنها پاسخ دهید. گاهی سکوت بهترین پاسخ است.

·    ۸: ۷ *  ولی در برخی مواقع لازم است پاسخی داد که فرد مقابل را به فکر فرو ببرد. و عیسی چنین پاسخی داد:"از میان شما هر آن کس که بی‌گناه است، نخستین سنگ را به او بزند." این حقیقت که هیچ کس به سوی آن زن سنگ پرتاب نکرد، ثابت می‌کرد که همه کسانی که آنجا بودند در مرحله‌ای از زندگی‌شان مرتکب گناه زنا شده بودند. متی ۵: ۲۷- ۳۰ را مطالعه کنید. "سعی کن قبل از اینکه پرکاهی را که در چشم دیگری هست بیرون آوری، چوبی را که در چشم خود داری، در آوری" (لوقا ۶: ۴۱- ۴۲).

·        ۸: ۱۱ *  پس از دریافت بخشش گناهان از عیسی مسیح، دیگر به زندگی گناه آلود خود ادامه ندهید. امثال ۲۸: ۱۳ را بخوانید.

·        ۸: ۱۲ *  از عیسی ‌مسیح پیروی کنید، در آن صورت همواره از نور نجات، خوشی، تازگی و برکات روحانی بهره‌مند خواهید شد.

·    ۸: ۱۵ *  داوری نکنید. داوری کردن وظیفه عیسی ‌مسیح است (یوحنا ۵: ۲۲). عیسی نیامد تا جهان را به خاطر گناهان داوری کند، زیرا جهان هم اینک تحت محکومیت می‌باشد. عیسی آمده است تا مردمی را که در جهان گمشده و تحت محکومیت هستند نجات دهد (یوحنا ۳: ۱۷- ۱۸). او نیامد تا مردم را با معیارهای انسانی داوری کند (یوحنا ۸: ۱۵؛ متی ۷: ۱- ۲)، اگر چه در رابطه با داوری رهبران و معلمین مذهبی یهود سخنان بسیار می‌توان گفت (یوحنا ۸: ۲۶). عیسی آمده است تا مردمی را داوری کند که فکر می‌کنند گناهکار نیستند و خود را افرادی عادل می‌پندارند (یوحنا ۹: ۳۹).

·        ۸: ۳۱ *  از تعالیم عیسی اطاعت کنید، زیرا اینکار نشان می‌دهد که براستی شاگرد عیسی ‌مسیح هستید.

·        ۸: ۳۲ *  از تعالیم عیسی اطاعت کنید، و آنگاه حقیقت شما را آزاد خواهد کرد.

·        ۸: ۴۲ *  عیسی ‌مسیح را محبت کنید، زیرا با اینکار نشان می‌دهید که خدا پدر شماست.

·    ۸: ۴۴ *  کسانیکه به دروغگویی ادامه داده و دیگران را در دنیا به قتل میرسانند، شیطان را به عنوان پدر خود انتخاب کرده اند و قطعاً خدا پدر ایشان نیست.

نمونه‌هایی از کاربردهای شخصی

الف)  من می‌خواهم از این موضوع مطمئن شوم که ایمان من به عیسی ایمانی واقعی و ماندگار است، نه ایمانی سطحی و گذرا. من هر وقت کتاب‌مقدس را مطالعه یا بررسی می‌کنم، نمی‌خواهم حقایق آن را صرفأ به طور عقلانی باور کنم، بلکه می‌خواهم تمام زندگی خود را وقف این حقایق سازم. می‌خواهم دعا کنم که روح‌القدس مرا کمک کند تا با تمام وجود خود را وقف حقایق کلام خدا نمایم.

ب)  من می‌خواهم در آزادی واقعی زندگی کنم، نه در آزادی بر طبق معیارهای این دنیا. آن نوع آزادی که مردم این دنیا مدعی آن هستند، آزادی بی‌قید و بند است. آنها  می‌خواهند هر کاری که دلشان می‌خواهد انجام دهند و حاضر نیستند کارهایی را که از آنها انتظار می‌رود انجام دهند. من می‌خواهم تصمیم بگیرم هر روز آن اعمالی را به جا آورم که خدا از من انتظار دارد. این آزادی حقیقی است. من می‌خواهم کتاب‌مقدس را بررسی کنم و بر اساس تعالیم آن زندگی نمایم.

به دعا کردن در گروههای دو نفری یا سه نفری ادامه دهید. برای یکدیگر و برای مردم جهان دعا کنید.

(سر گروه: رونوشت این تکلیف را بین اعضای گروه پخش کنید و یا آن را بخوانید تا همه آن را در دفتر یادداشت خود بنویسند.)

۱ -   تعهد -  نسبت به شاگردسازی و بنای کلیسا متعهد باشید.

۲ -   برای یک فرد یا گروه، موضوع " انجیل یوحنا فصل ۸ " را موعظه کنید، تعلیم دهید یا بررسی کنید.

۳ -   رازگاهان -  هر روز نیمی از یک فصل از دوم تسالونیکیان ۱- ۳ را بخوانید. از روش حقیقت محبوب استفاده کنید و یادداشت بردارید.

۴ -   حفظ کردن -  آیه حفظی جدید (یوحنا ۷: ۳۸) را حفظ کنید. هر روز آخرین ۵ آیه حفظی قبلی را مرور کنید.

۵ -   دعا -  در این هفته برای شخص یا موضوعی مشخص دعا کنید و شاهد کار خدا در آن مورد باشید (مزمور ۵: ۳).

۶ -   آموخته های جدید مربوط به بنای کلیسای مسیح را  وارد دفتر(یا پوشه) خود کنید. تمام یادداشت‌های خود در مورد رازگاهان، آیات حفظی، بررسی کتاب مقدس و این تکلیف منزل را در دفتر خود بنویسید.