درس ۱۹

سرگروه: دعا کنید و گروه خود و این دوره مربوط به بنای کلیسای مسیح را به حضور خداوند بیاورید.

به نوبت  و به طور خلاصه برکات یکی از رازگاهان خود را از قسمت مشخص شده (کولسیان ۳- ۴ و اول تسالونیکیان فصل ۱) با دیگران در میان بگذارید (یا از روی یادداشت‌های رازگاهان آن روز بخوانید). 

به کسی که برکاتش را بازگو می‌کند گوش دهید. به حرفهایش اهمیت دهید و او را بپذیرید، در مورد آنچه  در میان میگذارد، بحث نکنید.

دو نفری تعمق، حفظ و مرور کنید: یوحنا ۵: ۲۴

مقدمه: این تعلیم در رابطه با ازدواج مسیحی است. در این درس یاد خواهیم گرفت که کتاب‌مقدس درمورد ازدواج و مراسم آن چه تعلیمی می‌دهد.

الف -  مشخصات ازدواج

۱-  ازدواج، ایده و حکم خداست و خود خدا بانی و مؤسس آن می‌باشد.

کشف و گفتگو کنید: منشأ و سرآغاز رسم ازدواج چیست؟

الف)  ازدواج بیانگر رابطه موجود میان دو فرد از دو جنس مخالف است.

بخوانید: پیدایش ۱: ۲۶- ۲۸؛ ۲: ۱۸- ۲۴؛ امثال ۵: ۱۵- ۱۹٫

ملاحظات: وقتی خدا تصمیم گرفت جهان را خلق کند، راهی مقرر داشت تا موجودات مختلف بتوانند از طریق آن رشد کنند و ادامه بقا یابند. خدا موجودات را با جنسیتهای مختلف خلق کرد و برای این کار هدفی داشت. مرد و زن، هر دو انعکاسی از تصویر خدا هستند. آنان در چارچوب ازدواج کوچکترین واحد خانواده را که پایه و اساس جامعه بشری است، تشکیل می‌دهند. خدا انسان را بصورت مرد و زن آفرید تا زن و شوهر به هم پیوسته، واحد خانوادگی قدرتمندی را بوجود آورند و از ازدواج خود لذت ببرند، و بدین ترتیب بشر بتواند به حیات خود ادامه دهد.

ب)  ازدواج حکم خداست و او بانی و مؤسس آن است.

بخوانید: پیدایش ۲: ۲۴؛ متی ۱۹: ۴- ۶؛ افسسیان ۵: ۳۱٫

ملاحظات: ازدواج یکی از ابداعات فرهنگ یا جامعه بشری محسوب نمی‌شود. خدا خود در نهاد  مرد و زن نیاز به ازدواج را قرار داد و آن را بنیان نهاد. بر طبق پیدایش ۲: ۲۴، قبل از آنکه مرد و زن گناه کرده، سقوط نمایند، خدا نقشه خود مبنی بر ازدواج بین آندو را آشکار کرده بود. او ازدواج را بعنوان رابطه‌ای مقدر کرد که در آن شخص باید خانواده خود را ترک کرده، با زن یا شوهر خود متحد شود و در این چارچوب زن و شوهر می‌توانند با هم رابطه جنسی داشته باشند. بر طبق متی فصل ۱۹ و افسسیان فصل ۵، حتی پس از سقوط مرد و زن، خدا حکم و بنیاد ازدواج را  برقرار نگاه داشت. عیسی ‌مسیح خداوند و پولس رسول، هر دو بر این موضوع تأکید می‌کنند که ازدواج به عنوان رسمی که خدا خود بانی و مؤسس آن بوده است، باید در میان تمام ملل و فرهنگهای روی زمین تداوم داشته باشد.

پ)  ازدواج تصویری است از رابطه بین خدا و قومش.

بخوانید: ارمیا ۳: ۱؛ افسسیان ۵: ۲۲- ۲۵٫

ملاحظات: در عهد عتیق، ازدواج تصویر و تداعی‌کننده رابطه بین خدا و قومش بر روی زمین است. شخصی که از خدا رویگردان می‌شود، در نظر خدا مثل یک فاحشه است. در عهد جدید، ازدواج مسیحی تصویری است از رابطه بین مسیح و کلیسای او، و بر این رابطه گواهی می‌دهد. اگرچه در طول سالهای متمادی فرهنگهای موجود در جهان رسم ازدواج را که خدا آن را مقرر داشته است تغییر داده‌اند، خدا کماکان خواهان آن است که تمام مردم و فرهنگهای روی زمین ازدواج را رسمی بدانند که خود خدا بانی آن است.

۲-  ازدواج باید بر تک همسری مبتنی باشد.

کشف و گفتگو کنید: خدا درمورد تعدد زوجین و صیغه چه می‌فرماید؟

الف)  خدا در زمان آفرینش انسان، تک همسری را مقرر داشت.

بخوانید: اول پادشاهان ۱۱: ۱- ۱۱٫

ملاحظات: اگرچه در عهد عتیق درمورد پادشاهان مهمی چون داود و سلیمان می‌خوانیم که بیش از یک زن داشتند، کتاب‌مقدس به وضوح تعلیم می‌‌دهد که تعدد زوجین از همان ابتدای خلقت بشر با نقشه و برنامه خدا در تعارض بوده است.

تعدد زوجین در عهد عتیق به مشکلاتی چون حسادت، تبعیض و بت‌پرستی منجر می‌شد.

ب)  حتی پس از سقوط انسان، تک همسری به عنوان رسمی که خود خدا بانی آن است، حفظ گردید.

بخوانید: پیدایش ۲: ۲۴؛ متی ۱۹: ۵٫

ملاحظات: خدا هیچوقت نقشه اولیه خود را که در پیدایش ۲: ۲۴ عنوان شده، تغییر نداده است. خدا هرگز نفرمود: "مرد باید با زنهای خود بپیوندد"، بلکه فرمود: "او باید با زن خود بپیوندد." خدا کلمه زن را بصورت مفرد بکار برده است. عیسی این حکم را تکرار می‌کند و در متی ۱۹: ۵ می‌فرماید: "آن دو یک تن خواهند شد". او رابطه موجود در ازدواج، مخصوصأ رابطه جنسی را، تنها به دو نفر محدود کرده است. خدا با چند همسری و صیغه مخالف است. او همچنین مخالف زنا و داشتن رابطه جنسی قبل از ازدواج است. خدا از لاس زدن نفرت دارد، زیرا این عمل تظاهر به عشق و معاشقه است در فضایی که در آن خلوص نیت و پرهیزگاری وجود ندارد و هدف صرفاً ارضای لذایذ شخصی است (پیدایش ۳: ۱- ۵؛ دوم قرنتیان ۱۱: ۱- ۲؛ دوم تیموتاؤس ۳: ۱- ۶).

۳-  ازدواج تا زمانی تداوم می‌یابد که طرفین ازدواج هر دو در قید حیات هستند.

کشف و گفتگو کنید: خدا در رابطه با تداوم ازدواج چه می‌فرماید؟

الف)  خدا زن و مرد را تا پایان عمر با هم متحد می‌سازد.

بخوانید: دوم قرنتیان ۶: ۱۴؛ متی ۱۹: ۳- ۶؛ ملاکی ۲: ۱۶٫

ملاحظات: بر طبق دوم قرنتیان ۶: ۱۴، یک فرد مسیحی موظف است تنها با شخصی ایماندار ازدواج کند. ولی بر طبق متی ۱۹: ۶، این خداست که دو نفر را مادام که در قید حیات هستند در پیمان ازدواج با هم متحد می‌سازد. عیسی به وضوح تعلیم می‌دهد که خدا بهنگام آفریدن انسان به او اجازه طلاق نداد. تعلیم عیسی چنین است: "آنچه را که خدا پیوست، انسان آن را جدا نسازد". ازدواج به این معنا است که خدا زن و مرد را تا زمانی که بر این زمین زندگی می‌کنند به یکدیگر پیوسته است. خدا می‌فرماید: "من از طلاق و از اینکه انسانها به هم ظلم کنند، نفرت دارم". خدا طلاق را نوعی ظلم در حق طرفین ازدواج محسوب می‌کند، و به همین جهت از آن نفرت دارد.

ب)  طلاق در کتاب‌مقدس.

بخوانید: متی ۱۹: ۹؛ اول قرنتیان ۷: ۱۵٫

ملاحظات: بااینحال کتاب‌مقدس بواسطه وجود گناه در جهان،  طلاق را تنها در صورت عدم وفاداری زوجین نسبت به هم، یا در صورت زنای روحانی یا ناسازگاری از لحاظ روحانی، جایز می‌شمارد ( به دستورعمل بنای کلیسا کتاب ۴ درس ۴۱ مراجعه کنید). بر طبق کلام خدا، طلاق تنها در صورتی جایز است که یکی از طرفین ازدواج دچار فساد جنسی باشد، رفتاری ظالمانه و خشن داشته باشد و یا نخواهد با شریک مسیحی خود زندگی کند.

۴-  ازدواج امری موقتی است و تنها به زندگی کنونی زوجین بر روی این زمین محدود می‌باشد.

کشف و گفتگو کنید: آیا ازدواج پس از مرگ نیز ادامه می‌یابد؟ مرگ چه تأثیری بر روابط یک زوج دارد؟

الف)  ازدواج مادام که یک زوج در قید حیات هستند تداوم می‌یابد.

بخوانید: رومیان ۷: ۲؛ اول قرنتیان ۷: ۳۹٫

ملاحظات: پولس تعلیم می‌دهد که روابط در چارچوب ازدواج تنها محدود به مدتی است که طرفین ازدواج در قید حیات هستند. اگر یکی از طرفین بمیرد، همسر او دیگر تعهدی نسبت به او ندارد و می‌تواند با یک فرد مسیحی دیگر ازدواج کند.

ب)  خدا ازدواج را برای انسان بر روی زمین مقرر کرد، نه برای آسمان.

بخوانید: متی ۲۲: ۲۳- ۳۲٫

ملاحظات: عیسی تعلیم می‌‌دهد که پس از قیامت مردگان مردم دیگر ازدواج نخواهند کرد و چنین عهدی با یکدیگر نخواهند بست. در آن زمان مسیحیان مانند فرشتگان آسمان خواهند بود. بااینحال تمامی روابط موجود بین مردم بر این زمین، از جمله رابطه آنان با همسران قبلی‌شان، در آسمان جنبه‌ای بسیار غنی و پرمعناتر خواهد داشت، زیرا همگان در حضور خدا زندگی کاملی خواهد داشت. بنابراین خدا ازدواج را برای مدت زمانیکه انسان بر روی این زمین زیست می‌کند مقرر داشت، نه برای زمانی که او در آسمان است. ارزش ابدی ازدواج بین زن و مرد در این دنیا، بخاطر تاثیری است که ازدواج در ساختن شخصیت فرد، منعکس کردن مسیح و اعلام پیام او، و تولید فرزندان دارد.

۵-  ازدواج برای بسیاری از مردم رابطه‌ای معمولی بر این زمین است، ولی این لزوماً به این معنا نیست که همه باید ازدواج کنند یا ازدواج به نفع همه است، بلکه خدا ممکن است برای زندگی برخی از مردم هدف دیگری داشته باشد.

کشف وگفتگو کنید: چرا ازدواج لزوماً برای همه بهترین راه نیست؟

الف)  مزایای ازدواج نکردن.

بخوانید: متی ۱۹: ۹- ۱۲؛ اول قرنتیان ۷: ۸- ۹، ۲۵- ۳۵؛ اول قرنتیان ۹: ۵؛ اول تیموتاؤس ۳: ۲؛ ۴: ۳٫

ملاحظات: اگرچه برخی از زاهدین ازدواج را منع می‌کنند و برخی از کلیساها با ازدواج رهبرانشان مخالفت می‌کنند، عیسی و پولس هر دو تعلیم می‌دهند که ازدواج باید رابطه‌ای معمول میان مسیحیان و حتی رهبران محسوب شود. تعلیم آنها این است که تجرد نه لعنت است و نه مجازات. افراد مجرد به اندازه افراد متأهل در نظر خدا ارزش دارند. ممکن است نقشه خدا برای برخی از انسانها این باشد که برای مدتی و یا برای همیشه در طول زندگی‌شان مجرد باقی بمانند تا بدین ترتیب بتوانند به کار یا خدمت خاصی در ملکوت خدا مشغول باشند. ممکن است خدا بخواهد چنین افرادی به طور کامل خود را وقف خدمت به او نمایند.

ب)  وعده خدا به افرادی که ازدواج نکرده‌اند.

بخوانید: اشعیا ۵۴: ۱- ۵٫

ملاحظات: خدا به افرادی که ازدواج نکرده‌اند وعده می‌دهد که در نتیجه خدمتشان در ملکوت خدا ثمر خواهند آورد.

پ)  هشدار خدا در رابطه با ازدواج با افراد بی‌ایمان.

بخوانید: اول قرنتیان ۷: ۱۶، ۳۹٫

ملاحظات: به خاطر وجود گناه در این جهان، خیلی از زنان مسیحی هستند که نمی‌توانند مردان مسیحی مناسبی جهت ازدواج بیابند. کلیساها باید به جای اینکه به چنین زنانی اجازه دهند با مردان بی‌ایمان ازدواج کنند، بکوشند مردان بیشتری را در کشور خود به سوی مسیح جذب کنند. پولس رسول نه تنها در مورد ازدواج فرد مسیحی با یک بی‌ایمان هشدار می‌دهد، بلکه ما را از داشتن تصورات اشتباه در این رابطه نیز  برحذر می‌دارد. برخی از مسیحیان فکر می‌کنند که اگر با یک بی‌ایمان ازدواج کنند، می‌توانند روی او تأثیر بگذارند و باعث نجات او شوند، و فکر می‌کنند که همسرشان سرانجام به مسیح ایمان خواهد آورد. و حال آنکه این تصورشان اشتباه است، زیرا هیچ انسانی نمی‌تواند انسان دیگری را متقاعد سازد که به مسیح ایمان آورد. اینکار تنها مخصوص خود خدا است (یوحنا ۶: ۴۴). بنابراین یک مسیحی نباید مغرور شود و از خدا نااطاعتی کند. چنین ازدواجی ممکن است برای زوج ایماندار و فرزندان او مشکلات فراوانی بوجود آورد.

ب -  وظایف زن و شوهر مسیحی

مقدمه: خدا مرد و زن را خلق کرد و رابطه ازدواج را میان‌شان بنیان نهاد. بنابراین او این حق را دارد که وظایف زن و شوهر را نسبت به یکدیگر تعیین کند. خدا می‌داند چگونه مخلوقات او می‌توانند به بهترین نحو عمل کنند. یک زن و شوهر مسیحی تنها در صورتی می‌توانند ازدواج مبارکی داشته باشند که وظایفی را که خدا به آنها سپرده است انجام دهند.

برخی از مردم چنین استدلال می‌کنند که کتاب‌مقدس وظایف زن و شوهر نسبت به یکدیگر را در چارچوب فرهنگ آن زمان بیان کرده است و این وظایف در مورد مسیحیان کنونی مصداق ندارد. چنین استدلالی بسیار خطرناک است زیرا اصولی که خدا در کتاب‌مقدس تعلیم داده است، برای هر زمانی کاربرد دارد و هدف از آنها، عوض کردن فرهنگ گناه‌آلود انسان است. (مراجعه کنید به دستورعمل بنای کلیسا - کتاب دوم، درس ۲۳، که ارتباط بین فرهنگ انسان و فرهنگ ملکوت خدا در آن توضیح داده شده است).

۱-     وظیفه زن و شوهر مسیحی این است که شهادتی زنده از رابطه موجود میان مسیح و کلیسا باشند.

بخوانید: افسسیان ۵: ۲۲- ۲۵٫

کشف و گفتگو کنید: اولین وظیفه یک زن و شوهر مسیحی چیست؟

ملاحظات:

ازدواج باید شهادتی زنده از رابطه موجود میان مسیح و کلیسا باشد. کتاب‌مقدس به شوهران حکم می‌کند که سر زنان خود باشند، چنانکه مسیح نیز سر کلیساست. شوهران باید زنان خود را محبت نمایند، چنانکه مسیح نیز کلیسا را محبت می‌کند. حکم کتاب‌مقدس به زنان این است که تسلیم شوهران خود باشند، همانگونه که کلیسا تسلیم مسیح است. بنابراین ازدواج باید آشکارا نمایانگر ارتباط موجود میان مسیح و کلیسا باشد. بدین ترتیب ازدواج وسیله‌ای خواهد بود جهت اعلام پیام مسیح به جهانیان. مردم جهان با مشاهده یک ازدواج خوب مسیحی بیشتر در مورد مسیح و قوم او خواهند آموخت و نه تنها راجع به محبتی که خدا نسبت به آنها دارد می‌شنوند، بلکه این محبت را عملاً در چارچوب روابط زن و مرد در یک ازدواج مسیحی، می‌بینند. نه تنها در مورد شادی ناشی از ارتباط با خدای زنده می‌شنوند، بلکه نمونه‌ چنین شادی را در چارچوب روابط زن و مرد در ازدواج مسیحی شاهد خواهند بود، و غیره. ارتباط بین زن و شوهر مسیحی در چارچوب ازدواج شهادت پرقدرتی است از واقعیت و جذابیت رابطه با مسیح. ازدواج مسیحی می‌تواند خود عاملی برای بشارت پیام مسیح به مردم بی‌ایمان باشد، مخصوصاً هنگامی که در خانه مسیحی به روی دیگران باز است و مردم می‌توانند عملکرد و رفتار یک خانواده مسیحی را از نزدیک شاهد باشند.

۲-     وظیفه شوهران مسیحی محبت و هدایت زنانشان است.

بخوانید: امثال ۳۱: ۱۰-۱۲، ۲۸؛ افسسیان ۵: ۲۵- ۲۹، ۳۳؛ اول پطرس ۳: ۷٫

کشف و گفتگو کنید: خدا چه وظایفی به شوهران سپرده است؟

ملاحظات:

الف)  اولین وظیفه‌ای که خدا بر عهده یک شوهر مسیحی نهاده است این است که به زنش محبت کند.

زن خود را محبت کردن یعنی به همسرمان همانگونه محبت کنیم که مسیح کلیسا را محبت کرد. محبت کردن یعنی اینکه بجای اندیشیدن به منافع خود، به طرف مقابل بیاندیشیم و به او توجه داشته باشیم. او را با تمام وجود بپذیریم و به او کمک کنیم تا پیشرفت نماید. شوهر باید به زن خود توجه نشان دهد و با او رفتاری احترام‌آمیز داشته باشد. اول قرنتیان فصل ۱۳ محبت را بسیار زیبا توصیف می‌کند. منظور از حلم یا بردباری، محبتی است که می‌تواند صبر کند؛ محبتی است که جنبه تحمیلی ندارد، بلکه کمک می‌کند و از هر موقعیتی برای نیکی کردن به همسر استفاده می‌کند. حسد ندارد، بلکه همواره از طرف مقابل قدردانی می‌کند و او را حرمت مینهد. فخر نمی‌ورزد، بلکه برغم موفقیتهای شخصی و با وجود کارایی و شایستگی، فروتن است و هیچگاه سعی نمی‌کند چنین محسناتی را به رخ طرف مقابل بکشد. کبر و غرور ندارد، بلکه در خصوص نقاط قوت و ضعفی که در رابطه‌ او با همسرش وجود دارند، فروتن و افتاده است. رفتار ناشایست ندارد، بلکه با احترام و ملایمت با طرف مقابل رفتار می‌‌کند. نفع خود را طالب نیست بلکه بدون در نظر گرفتن منافع فردی، خواهان این است که علایق و خواسته‌های همسرش را برآورده سازد. بیدرنگ خشمگین نمی‌شود، بلکه رفتار نادرست و پرخاشگری‌های طرف مقابل را با ملایمت تحمل می‌‌کند، و غیره. در کتاب امثال به شیوه دیگری از محبت شوهر نسبت به همسرش برمی‌خوریم: دل شوهری که زن صالحه دارد، بر همسرش توکل دارد. به عنوان مثال، از آنجا که به کمک همسرش متکی است، از او درخواست کمک می‌کند. محبت واقعی باعث می‌شود که زن احساس کند شوهرش به او نیازمند است و قدر او را می‌داند. چنین زنی مایل است در زندگی در حق همسرش نیکی کند. به همین دلیل است که هم شوهر و هم فرزندانش، او را می‌ستایند.

ب)  دومین وظیفه‌ای که خدا بر عهده یک شوهر مسیحی نهاده است، رهبری و هدایت زنش است.

یک شوهر باید همانگونه که مسیح کلیسا را هدایت می‌کند، زن خود را هدایت کند. شوهر باید او را مانند یک شبان هدایت کند. او باید زنش را تغذیه کند، از او مراقبت و محافظت کند و در زمان مشکلات به او کمک نماید. شوهر مسیحی باید مثل یک ناظر همسرش را هدایت کند. به عبارت دیگر، باید زنش را در طرق خدا هدایت کند و به فکر علائق او باشد (فیلیپیان ۲: ۴). شوهر مسیحی باید زنش را مانند یک خادم هدایت کند. یا به مفهومی دیگر، باید در قسمتهایی که همسرش به او نیاز دارد، او  را خدمت کند.

۳-     زنان مسیحی نیز وظیفه دارند که به شوهرانشان محبت کنند و به آنها احترام بگذارند.

بخوانید: افسسیان ۵: ۲۲- ۲۴، ۳۳؛ تیطس ۲: ۴- ۵؛ اول پطرس ۳: ۱- ۶٫

کشف و گفتگو کنید: خدا مسؤؤلیتهایی به زنان سپرده است؟

ملاحظات:

الف)  اولین وظیفه‌ای که خدا بر عهده یک زن مسیحی نهاده است محبت کردن شوهرش می‌باشد.

تیطس ۲: ۴- ۵ تعلیم می‌دهد که مادران جوانتر باید شوهران و فرزندان خود را محبت کنند، خویشتندار و عفیف و شایسته و مهربان و تسلیم شوهران خویش باشند، تا هیچ کس نتواند درمورد کلام خدا بد بگوید. همچنین زنان مسیحی باید از خصوصیاتی که در اول قرنتیان فصل ۱۳ ذکر  شده است، نظیر بردباری، مهربانی و سایر خصوصیات، بهره‌مند باشند. درخصوص مسئله مادران شاغل، باید هم نیازهای مادی دنیای امروز و میل به فردگرایی در نظر گرفته  شود، و هم منافع و اولیت‌های ملکوت خدا.

ب)  دومین وظیفه‌ای که خدا بر عهده یک زن مسیحی نهاده است این است که از شوهرش اطاعت کند و تسلیم او ‌باشد.

احترام کردن به شوهر، بدین معنا است که زن باید نقطه نظرات خود را با ملایمت به همسرش بازگو کند و اجازه دهد خدا به طریقی که صلاح می‌بیند در این مورد عمل کند. او باید به تعالیم و نصایح شوهرش به دقت توجه نماید، و در تصمیم‌گیری‌ها از نظرات او استفاده کرده،  شوهرش را از پیشرفتها موفقیت‌هایی که در زندگی کسب می‌کند مطلع سازد. یک زن باید همواره برای کمک به شوهرش پیش‌قدم شود، و منتظر نباشد که شوهر چیزی را از او بخواهد (پیدایش ۲: ۱۵). او باید با بردباری به سخنان شوهرش گوش فرا دهد و سعی کند مشکلات و نقطه‌نظرات او را درک کند.

البته تسلیم شوهر بودن به این معنا نیست که مثل یک برده سرسپرده او باشیم، بلکه به این معنا است که او را معاون و یاری‌رسان خود بدانیم. تفاوت بین اطاعت کردن و تسلیم بودن در این است که اطاعت چیزی است که شخصی در مقام یا رتبه‌ای والا انجام آن را از کسی که در رتبه‌ای پایین‌تر از او قرار دارد مطالبه می‌کند، ولی تسلیم بودن حالتی داوطلبانه است، نظیر هنگامی که یک زن با میل قلبی، خود را در اختیار شوهرش می‌گذارد. شوهر نمی‌تواند زن خود را موظف سازد که تسلیم او شود، زیرا تنها خدا این حق و امتیاز را دارد. تسلیم شدن به این مفهوم است که زن به شوهر خود به عنوان رهبر و سر خانواده احترام می‌گذارد و سعی می‌کند برای او معاون و مونس خوبی باشد و بدین ترتیب از او پیروی کند. زن به عنوان کسی که با شوهرش در یک گروه است، می‌تواند رهبر گروه را از پیشنهادات، ایده‌ها، کمکها و حمایتهای خود برخوردار سازد. او می‌تواند در مورد موضوعات مختلف با شوهرش صحبت کند و بعد تصمیم‌گیری نهایی را به عهده او بگذارد. زن و شوهر باید در خانواده و جامعه خود به صورت یک گروه دو نفره زندگی و کار کنند.

خلاصه: خدا وظایف عملی و مشخصی را بر عهده شوهران و زنان مسیحی نهاده است. وقتی شوهر آنگونه که خدا می‌خواهد زن خود را محبت و هدایت کند، برای زن دشوار نخواهد بود که به شوهر خود محبت کند، تسلیم او باشد و به رهبری او در خانواده گردن نهد. فرزندان خانواده نیز  با نگریستن به نحوه رفتار و برخورد والدین نسبت به یکدیگر است که محبت، رهبری، احترام، و تسلیم و سرسپردگی را به بهترین وجه یاد می‌گیرند.

پ -  مراسم ازدواج مسیحی

مقدمه: مراسم ازدواج مسیحی، واقعه‌ای عمومی، اجتماعی و مذهبی است. کتاب‌مقدس زندگی زن و مرد در کنار هم خارج از ازدواج را محکوم می‌کند. مراسم ازدواج مسیحی به طور عمومی و رسمی به دوران  تجرد دو نفر خاتمه داده، نشان می‌دهد که آنها از این پس وارد مرحله‌ جدید از زندگی شده‌اند و رسماً یک زوج مسیحی محسوب می‌شوند. کتاب‌مقدس در رابطه با مراسم ازدواج مسیحی حقایق زیر را بیان می‌دارد:

۱-     مراسم ازدواج دارای سه عنصر ضروری است:

بخوانید: پیدایش ۲: ۲۴؛ متی ۱۹: ۵- ۶؛ افسسیان ۵: ۳۱٫

کشف و گفتگو کنید: از نظر عملی، سه عنصر ضروری در مراسم ازدواج دارای چه مفاهیمی است؟

ملاحظات: در متی ۱۹: ۵-۶، عیسی می‌فرماید: "از این جهت مرد، پدر و مادر خود را رها کرده، به زن خویش بپیوندند و هر دو یک تن خواهند شد. بنابراین بعد از آن دو نیستند بلکه یک تن هستند. پس آنچه را که خدا پیوست انسان جدا نسازد." خدا این جمله را در زمان خلقت انسان گفت و پولس آن را برای کلیسا تکرار کرد. بنابراین این اصل در کتاب‌مقدس دارای اهمیت فراوانی است. ازدواج یک واقعه مهم اجتماعی و مذهبی است، زیرا مرد و زن والدین خود را ترک می‌کنند و با هم خانواده جدیدی را تشکیل می‌دهند. سه عنصر ضروری مراسم ازدواج عبارتند از: ترک کردن والدین، پیوستن به یکدیگر و یک تن شدن.

الف)  ازدواج یعنی ترک والدین.

وقتی یک زن و مرد اعلام می‌کنند که می‌خواهند با هم ازدواج کنند و در این مسیر برنامه‌ریزی می‌کنند، در واقع آماده می‌‌شوند که والدین خود را ترک گویند. این مرحله اعلام قصد ازدواج و آماده شدن برای آن را نامزدی می‌نامند. زوجی که نامزد کرده‌اند پس از برگزاری مراسم ازدواج از والدین خود جدا می‌شوند.

۱)  ترک کردن والدین به این معنا است که یک زوج باید از نظر عاطفی نیز با والدین خود وداع گویند. زن و شوهر باید پس از ازدواج یکدیگر را بیشتر از والدین‌شان محبت کنند، و همدیگر را بر والدین خود مقدم بدانند.

۲)  ترک کردن والدین به این مفهوم است که یک زوج دیگر نباید تحت اقتدار والدین خود باشند: افسسیان ۶: ۱-۳ تعلیم می‌دهدکه تا زمانی که یک زوج در خانواده خود و تحت نظارت والدین زندگی می‌کنند، باید به والدین خود احترام گذاشته از آنها اطاعت کنند. ولی در افسسیان ۵: ۳۱ می‌‌خوانیم که وقتی دو نفر با یکدیگر پیمان زناشویی می‌بندند، باید پدر و مادر خود را ترک گویند: یک زوج پس از ازدواج دیگر موظف به اطاعت از والدین خود نیستند، ولی کماکان باید در هر امری از  خدا اطاعت کنند. البته این زوج باید حتی پس از ازدواج نیز به والدین خود احترام بگذارند، ولی احترام گذاشتن آنها به مفهوم اطاعت کردن از والدین نیست. به عنوان مثال، والدین شوهر و والدین زن دیگر اختیار و قدرتی بر فرزندان خود ندارند. به همین ترتیب، مادر شوهر نیز هیچ اختیاری بر عروس خود ندارد.

۳)  ترک کردن والدین به این مفهوم است که یک زوج دیگرنباید از نظر مالی وابسته به والدین خود باشند: زوجی که ازدواج کرده‌اند باید از لحاظ مالی خودکفا بوده، امور مالی‌شان را خودشان اداره کنند.

۴)  ترک کردن والدین به این مفهوم است که یک زوج باید از لحاظ روحانی نیز از والدین خود مستقل باشند: اگر والدین این زوج مسیحی نیستند، آنها دیگر مجبور نیستند اعتقادات و مراسم مذهبی والدینشان را تحمل کنند، بلکه باید تنها عیسی مسیح خداوند را در خانه‌های خود خدمت نمایند.

۵)  ترک کردن والدین به این مفهوم است که یک زوج دیگر نباید از نظر اجتماعی از والدین خود تبعیت کنند: در صورت امکان بهتر است زن و شوهری که تازه ازدواج کرده‌‌اند در اتاق یا خانه‌ای جدا از والدین خود زندگی کنند. البته در برخی از فرهنگها جوانان از مدتها قبل از ازدواجشان جهت تحصیل یا کار، از والدین خود جدا می‌شوند. این عملی اشتباه نیست.

 تمامی این موارد، هم برای والدین زوج و هم برای هر شخص دیگر علاماتی است روشن و قابل مشاهده از اینکه زن و شوهر متأهل دیگر به والدین خود متکی نیستند، بلکه زندگی خانوادگی جدید و مستقلی را تشکیل داده‌اند.

ب)  ازدواج به مفهوم پیوستن به یکدیگر است.

مراسم ازدواج مراسمی است عمومی، اجتماعی و مذهبی، که طی آن مرد و زن در حضور خدا و مردم با یکدیگر عهد بسته، قول می‌دهند که در طول زندگی مشترک‌شان نسبت به یکدیگر وفادار باشند، تا آنگاه که مرگ آنها را از هم جدا سازد.در ملاکی ۲: ۱۳- ۱۶ خدا می‌فرماید: "خداوند در میان تو و زوجه جوانی‌ات شاهد است" تا تو عهدی را که در زمان ازدواج با همسرت بستی، زیر پا نگذاری. در جریان مراسم ازدواج، خود خداوند مرد و زن را به هم می‌پیوندد و به آنها هشدار می‌دهد که هیچگاه طلاق نگیرند و با اینکار به هم خیانت نورزند. در زمان مراسم ازدواج خانواده‌های عروس وداماد، برادران و خواهران مسیحی و دوستان دیگر شاهد هستند که این دو نفر در حضور خداوند با یکدیگر عهد بشته‌اند که از آن پس به صورت یک زوج زندگی کنند. زن و مرد در مراسم ازدواج به هم قول می‌دهند که یکدیگر را محبت کرده، نسبت به هم وفادار باشند و در تمام شرایط زندگی مشترک،  یکدیگر را کمک کنند.

پ)  ازدواج به مفهوم یک تن شدن است.

مراسم ازدواج نقطه شروعی است که طی آن، زن و شوهر در جوانب مختلف زندگی مشترک خود با یکدیگر متحد می‌شوند. آنها باید از نظر روحانی، عقلانی، عاطفی، اجتماعی و جسمانی با هم متحد شوند. اتحاد جسمانی، نقطه عطف اتحاد زن و شوهر است و از دیدگاه خدا، تنها پس از مراسم ازدواج و در چارچوب روابط زوجین مجاز است. خدا از طریق مراسم ازدواج این موضوع را تأیید می‌کند که زن و شوهر می‌توانند پس از آن از نظر جنسی با هم متحد شوند. اتحاد جنسی یک زوج تنها زمانی باعث خشنودی خدا است که در چارچوب ازدواج صورت گیرد. به همین دلیل است که خدا هر نوع رابطه جنسی قبل از ازدواج و خارج از آن را منع می‌کند (عبرانیان ۱۳: ۴). اتحاد جسمانی زمانی لذت‌بخش است که یک زوج در ابعاد دیگر روابط خود نیز رشد کنند.

۲-     مراسم ازدواج، جشنی عمومی، اجتماعی و مذهبی است.

تعلیم دهید: در کتاب‌مقدس ازدواج هیچگاه امری مخفی و سری نبوده است، بلکه همواره واقعه‌ای عمومی بوده است.

الف)  مراسم ازدواج امری خانوادگی بود.

در زمانهای قدیم "تعهد و پیمان ازدواج" امری کاملاً خانوادگی بود و عبارت می‌شد از انتخاب طرفین ازدواج (پیدایش ۲۱: ۲۱)، دادن هدیه یا پیشکش به خانواده عروس در برخی موارد (پیدایش ۲۹: ۱۸، ۳۴: ۱۲)، و دادن هدایا به عروس و داماد (پیدایش ۲۴: ۵۹، ۶۱، اول پادشاهان ۹: ۱۶).

ب)  مراسم ازدواج واقعه‌ای عمومی بود.

برخی از جنبه‌های این واقعه از این قرار است: عروس و داماد جامه‌های عروسی می‌پوشیدند (مزمور ۴۵: ۱۳- ۱۴). ندیمه‌های عروس و دوستان داماد آنها را همراهی می‌کردند (مزمور ۴۵: ۱۴، یوحنا ۳: ۲۹). داماد و دوستانش به خانه عروس می‌رفتند و ندیمه‌های عروس به استقبال آنها می‌شتافتند. آنگاه همگی به اتفاق در مراسمی باشکوه از خانه عروس به خانه‌ داماد می‌رفتند، زیرا جشن عروسی باید در خانه داماد برگزار می‌شد. مهمانان دعوت شده تنها در صورتی اجازه داشتند به این گروه ملحق شوند که با خود چراغ قوه یا مشعلی به همراه داشته باشند، زیرا جاده‌ها در شب  بسیار تاریک بود (متی ۲۵: ۱- ۱۳). جشن عروسی گاه تا یک هفته به طول می‌انجامید (متی ۲۲: ۱- ۱۴، یوحنا ۲: ۱- ۱۰، داوران ۱۴: ۱۷). باشکوه‌ترین قسمت مراسم ازدواج، هنگامی بود که زوج در حضور خدا به عنوان شاهد اصلی، با هم عهد و پیمان می‌بستند (ملاکی ۲: ۱۴، امثال ۲: ۱۷، حزقیال ۱۶: ۸). از آن زمان به بعد، زوجهای مسیحی در طول قرون متمادی مراسم ازدواج را در حضور خدا، و در میان خانواده‌ و دوستان و برادران و خواهران مسیحی‌شان برگزار کرده‌اند.

پ)  نقطه عطف ازدواج یا داشتن روابط جنسی.

این امر تنها پس از برگزاری مراسم عروسی امکان‌پذیر بود (پیدایش ۲۹: ۲۱- ۲۳، تثنیه ۲۲: ۱۳- ۲۱؛ عبرانیان ۱۳: ۴).

به نوبت در تمام گروه یا درحالیکه به گروه‌های دو یا سه نفری تقسیم شده‌اید با دعا‌های کوتاه، حقایقی را که امروز یاد گرفته‌اید به حضور خدا بیاورید.

(سر گروه: رونوشت این تکلیف را بین اعضای گروه پخش کنید و یا آن را بخوانید تا همه آن را در دفتر یادداشت خود بنویسند.)

۱ -  تعهد -  نسبت به شاگردسازی و بنای کلیسا متعهد باشید.

۲ -  برای یک فرد یا گروه، موضوع " ازدواج مسیحی " را موعظه کنید، تعلیم دهید یا بررسی کنید.

۳ -  رازگاهان -  هر روز نیمی از یک فصل از اول تسالونیکیان ۲- ۵  را بخوانید. از روش حقیقت محبوب استفاده کنید و یادداشت بردارید.

۴ -  حفظ کردن -  آیه حفظی جدید (یوحنا ۶: ۳۷) را حفظ کنید. هر روز آخرین ۵ آیه حفظی قبلی را مرور کنید.

۵ -  بررسی کتاب‌مقدس -  درس بعدی بررسی  کتاب مقدس (یوحنا فصل‌ ۸) را در خانه آماده کنید. از روش ۵ قدم  بررسی کتاب مقدس استفاده کنید.

۶ -   دعا -  در این هفته برای شخص یا موضوعی مشخص دعا کنید و شاهد کار خدا در آن مورد باشید (مزمور ۵: ۳).

۷ -  آموخته های جدید مربوط به بنای کلیسای مسیح را  وارد دفتر(یا پوشه) خود کنید. تمام یادداشت‌های خود در مورد رازگاهان، آیات حفظی، یادداشتهای تعلیمی و این تکلیف منزل را در دفتر خود بنویسید.