درس ۱۶

سرگروه: دعا کنید و گروه خود و این دوره مربوط به بنای کلیسای مسیح را به حضور خداوند بیاورید.

به نوبت  و به طور خلاصه برکات یکی از رازگاهان خود را از قسمت مشخص شده (افسسیان ۲- ۵) با دیگران در میان بگذارید (یا از روی یادداشت‌های رازگاهان آن روز بخوانید). 

به کسی که برکاتش را بازگو می‌کند گوش دهید. به حرفهایش اهمیت دهید و او را بپذیرید، در مورد آنچه  در میان میگذارد، بحث نکنید.

مرور: دو نفری مرور کنید. زمان مناسب: جامعه ۸: ۵- ۶٫

مقدمه: یوحنا فصل ۶، عیسی ‌مسیح را به تصویر می‌کشد که پس از خوراک دادن به پنج هزار نفر، در جلیل از سوی مردم طرد شد.

کشف ۱)  در یوحنا ۶: ۵- ۱۳ در مورد ضرورت بکار بردن ایمان، حقیقت مهمی برای من وجود دارد. عیسی و شاگردانش در مکانی خلوت کرده بودند که ناگاه جمع کثیری از مردم به سوی آنها رفتند. در بین آنها پنج هزار نفر مرد و نیز زنان و کودکان بسیاری وجود داشتند. عیسی از روی امتحان به یکی از شاگردان خود به نام فیلیپس گفت: "از کجا نان بخریم تا اینها بخورند؟" فیلیپس در پاسخ گفت: "دویست دینار نان نیز اینها را کفایت نکند تا هر یک اندکی بخورند." فیلیپس به جای آنکه ایمان خود را بکار برد، مشغول محاسبه شد. او به جای آنکه به آن کاری که عیسی ‌مسیح قادر به انجامش ‌بود ایمان داشته باشد، مثل مردم دنیا مشغول محاسبه شد. عیسی فیلیپس را امتحان کرد. او به فیلیپُُس فرصتی داد تا ببیند آیا دلش به حال مردم گرسنه می‌سوزد و به مفهوم معجزات عیسی به عنوان "آیت" یا نشانه، پی برده است یا نه. معجزات عیسی به عنوان آیت، به عظمت، قدرت و جلال او و اشتیاق و توانایی‌اش جهت برآورده ساختن تمام نیازهای مردم اشاره دارد. وقتی پولس مشغول محاسبه شد، کاملاً فراموش کرده بود که قدرت عیسی ورای تمام محاسبات و معیارهای انسانی است. فیلیپس متوجه نبود که عیسی قادر است همانطور که در عروسی قانای جلیل آب را به شراب تبدیل کرد، برای آن جماعت بزرگ نیز نان فراهم کند.

اندریاس که یکی دیگر از شاگردان عیسی بود گفت: "در اینجا پسری است که پنج نان جو و دو ماهی دارد و لیکن این از برای این گروه چه می‌شود؟" اندریاس هم با نگاه کردن به جماعت بزرگ، شروع کرد به محاسبه کردن آنها. او نیز به جای آنکه ایمان خود را بکار گیرد، مانند مردم دنیا شروع کرد به محاسبه. تنها پنج نان و دو ماهی. تمام شاگردان عیسی در آن وضعیت تنها به عقل و منطق خودشان تکیه می‌کردند.

آنها که تکیه‌شان صرفاً بر محاسبات بشری خودشان بود، مردد بودند که آیا برای این مشکل راه حلی وجود دارد یا نه. آنها معجزات قبلی عیسی را از یاد برده بودند، و ایمان خود را درخصوص قدرت و توانایی عیسی بکار نگرفتند.

بزرگترین حقیقت برای من این است که عیسی متکی به این دنیای جسمانی که آن را خود خلق کرده است، نمی‌باشد. اگر او تمام جهان را خلق کرده، قادر است شراب و نان (یوحنا فصل ۲)، نان و ماهی (یوحنا فصل ۶) و هر چیز دیگری را نیز که اراده کند، بوجود آورد. من باید یاد بگیرم که تنها به زندگی و مشکلات خودم نگاه نکنم، بلکه به عیسی مسیح نگاه کنم که هیچ چیز نزد او غیرممکن نیست. من باید یاد بگیرم به عیسی ‌مسیح نگاه کنم که قادر است تمام مشکلات را حل کند. باید یاد بگیرم ایمان خود را به عیسی ‌مسیح و سخنان او، در عمل بکار ببندم.

کشف ۲)  در یوحنا ۶: ۳۵- ۴۶ در مورد رابطه بین برگزیدگی الهی و مسؤولیت انسان حقیقت مهمی برای من وجود دارد.

الف)  خدای پدر بر اساس حاکمیت و قدرت مطلقش، مردم را به عیسی عطا می‌کند. در یوحنا ۶: ۳۷، عیسی می‌فرماید: "هر که را پدر به من عطا کند به جانب من می‌آید و هر که به جانب من آید، او را بیرون نخواهم نمود." بین خدای پدر و خدای پسر هماهنگی و همکاری کامل وجود دارد. تمام افرادی را که خدای پدر عطا می‌کند، خدای پسر می‌پذیرد. عیسی در این آیه بر انتخاب مقتدرانه خدا مبنی بر عطا کردن برخی افراد خاص به عیسی، تأکید می‌‌ورزد. این آیه در مورد برگزیدگی الهی صحبت می‌کند.

در یوحنا ۶: ۳۶، عیسی می‌فرماید: "شما مرا هم دیدید و ایمان نیاوردید." در این آیه عیسی بر مسؤولیت انسان در واکنش نشان دادن به پیغام انجیل تأکید می‌‌ورزد. بسیاری از افرادی که در آن روز به سخنان عیسی گوش دادند، پیغام انجیل را شنیدند و حتی شاهد معجزات عیسی نیز بودند، ولی به او ایمان نیاوردند. عیسی آشکارا خود این افراد بی‌ایمان را مقصر می‌شمرد، زیرا آنان بابت اعمال و رفتاری که انجام می‌دهند مسئولند و باید حساب پس دهند.

ب)  خدای پدر به طرزی مقاومت‌ناپذیر مردم را به سوی عیسی جذب می‌کند. در یوحنا ۶: ۴۴ عیسی می‌فرماید: "کسی نمی‌تواند نزد من آید مگر آنکه پدری که مرا فرستاد او را جذب کند". در این قسمت عیسی در مورد برگزیدگی مطلق خدا صحبت می‌کند که در طول تاریخ آشکار شده است. جذب کردن، مفهومی بیش از صرفاً "دادن آگاهی و القای تأثیری اخلاقی بر شخص" دارد. خدا انسانها را تنها پند و اندرز نمی‌‌دهد، بلکه آنها را به طرزی مقاومت‌ناپذیر به سمت عیسی مسیح جذب می‌کند. واژه جذب کردن در یوحنا ۱۲: ۳۲ بکار رفته است که می‌فرماید، عیسی پس از مصلوب شدن، همه مردم را از تمام دنیا به سوی خود خواهد کشید (یا: جذب خواهد کرد).  همین واژه در یوحنا ۱۸: ۱۰ نیز بکار رفته است؛ در این قسمت می‌خوانیم که شمعون پطرس شمشیری را که داشت کشید. یوحنا ۲۱: ۶، ۱۱ در مورد کشیدن دامی پر از ماهی صحبت می‌کند؛ اعمال ۱۶: ۱۹ از کشیده شدن پولس و سیلاس نزد حکام سخن می‌راند، و در اعمال ۲۱: ۳۰ نیز می‌خوانیم که پولس را از هیکل بیرون کشیدند.  این کلمه همچنین در یعقوب ۲: ۶ بکار رفته است، آنجا که می‌فرماید، دولتمندان فقرا را به محکمه‌ می‌کشند. بنابراین روشن است که عیسی در اینجا در مورد نیرویی مقاومت‌ناپذیر سخن می‌گوید که خدای پدر به توسط آن انسانها را به سمت عیسی ‌مسیح جذب می‌کند (می‌کشد). البته وقتی خدا انسانها را جذب می‌کند، با آنها به عنوان افرادی مسئولیت‌پذیر برخورد می‌کند. او به طرزی قدرتمند افکار، اراده، قلب و تمامی شخصیت آنها را تحت تأثیر قرار می‌دهد تا به‌گونه‌ای درست عمل کنند. خدای پدر مردم را با قدرت به سمت خود جذب می‌کند، و این امر در نهایت منجر به ایمان آوردن آنها می‌شود. برگزیدگی الهی خدا، مسؤولیت انسان را نادیده نمی‌گیرد. با وجود این، هم در آغاز و هم در طی روند دریافت نجات، خدا است که ابتکار عمل را در دست دارد و قدم نخست را برمی‌دارد. خدا به طرزی نیرومند و واقعی، مردم را جذب می‌کند. او است که ابتکار عمل را در دست دارد.

در یوحنا ۶: ۴۵، عیسی می‌فرماید: "همه از خدا تعلیم خواهند یافت. پس هر که از پدر شنید و تعلیم یافت نزد من می‌آید". در روند نجات یافتن انسان، اینطور نیست که تعلیم خدا و گوش فرا دادن به این تعلیم توسط انسان از لحاظ اهمیت در یک سطح باشند. تعلیم کتاب‌مقدس این است که همیشه خدا است که قدم اول را برمی‌دارد و ابتکار عمل را در دست دارد و بر همه چیز از ابتدا تا انتها مسلط است. قبل از اینکه مردم به سوی عیسی بروند، خدای پدر باید آنها را جذب کند. قبل از اینکه مردم بتوانند بشنوند و یاد بگیرند، خدای پدر باید تعلیم دهد. برگزیدگی خدا در جذب برخی افراد، مستلزم این است که آنها مسؤولیت خود را در شنیدن و یادگیری از او جدی بگیرند. اما تا خدای پدر مردم را جذب نکند، کسی قادر نخواهند بود به سوی عیسی رود. و اگر خدای پدر تعلیم ندهد، هیچ کس نمی‌تواند بشنود و در نتیجه شنیدن یاد بگیرد. و اما خبر خوش این است که کسانی را که خدا جذب کند، قطعاً به سمت عیسی رفته، خواهند شنید و یاد خواهند گرفت و قطعاً نجات خواهند یافت. فیض خدا همواره غالب می‌شود و خدا همواره کاری را که منظور نظرش بوده است، انجام می‌دهد. هیچ کس نمی‌تواند در برابر فیض خدا مقاومت کند.

سؤال ۱)  (یوحنا ۶: ۲۶- ۲۹). منظور عیسی از این گفته که "ما نباید برای خوراک فانی کار کنیم" چیست؟

ملاحظات: در این گفته، معنایی عظیم نهفته است. درست همانطور که زن سامری سخن عیسی را در مورد آب حیات‌ درک نکرد، یهودیان نیز نتوانستند سخن عیسی را در مورد خوراکی که تا حیات جاودان باقی است درک کنند. هم زن سامری و هم یهودیان سخنان عیسی را در مورد آب حیات و خوراک جاودان در معنای تحت‌اللفظی تفسیر کردند. خوراک فانی، همان خوراکی معمولی است که هیچگاه نمی‌تواند عطش قلب انسان را سیراب کند، بلکه فانی است و از بین می‌رود. ولی خوراک جاودان، خود عیسی ‌مسیح است که خود را به عنوان کفاره در راه آمرزش گناهان ما می‌دهد. این خوراک، حیات جاودانی را برای ما فراهم می‌‌آورد. خدای پدر مهر تأیید خود را بر عیسی ‌مسیح  زده است (۶: ۲۷). خدای پدر از طریق تمام آن شهادت‌هایی که در یوحنا فصل ۵ ذکر شده ‌است، بر این موضوع گواهی می‌دهد که عیسی‌، مسیح موعود و پسر خدا است.

خدا از ما می‌خواهد به عیسی ‌مسیح ایمان بیاوریم. ایمان بدین معنا است که مردم نمی‌توانند از طریق انجام برخی "کارهای انسانی"  نجات بیابند و حیات جاودانی را دریافت کنند، بلکه از طریق ایمان است که فرد ایماندار عطای رایگان نجات را دریافت ‌می‌کند. نجات همواره عبارت است از عمل مقتدرانه فیض خدا در قلوب و افکار مردم. نجات هدیه‌ای است که بر اساس فیض خدا عطا می‌گردد و با ایمان دریافت می‌شود. بنابراین عیسی از یهودیان می‌خواهد که برای خوراک فانی کار نکنند، بلکه حیات جاودانی را از او دریافت کنند.

سؤال ۲)  (یوحنا ۶: ۳۹- ۴۰). کتاب‌مقدس در مورد پایداری و استقامت مسیحیان چه تعلیمی می‌دهد؟

ملاحظات:

الف)  ایمانداران واقعی تا به آخر پایدار و وفادار می‌‌مانند. در یوحنا ۶: ۳۹- ۴۰، عیسی می‌فرماید: اراده خدای پدر این است که عیسی هیچ کدام از افرادی را که خدای پدر به او عطا کرده است از دست ندهد، بلکه آنها را در روز بازپسین برخیزاند. عیسی همچنین می‌فرماید، اراده خدای پدر این است که مردمی که به خدای پسر نگاه می‌کنند و به او ایمان می‌آورند، حیات جاودان داشته باشند و بدنهای آنها در زمان بازگشت عیسی ‌مسیح از میان مردگان برخیزانده شوند. این دو آیه این حقیقت را تعلیم می‌دهند که ایمانداران واقعی تا به آخر پایدار و وفادار خواهند ماند و استقامت خواهند کرد. منظور از "روز بازپسین"، روز بازگشت عیسی ‌مسیح و زمان قیامت مردگان و داوری نهایی است.

ب)  اطمینان از پایداری و استقامت، به معنای نفی مسؤولیت انسان نیست. موضوع پایداری و استقامت مسیحیان در آیه ۳۹ از نقطه‌نظر برگزیدگی الهی بررسی می‌شود و در آیه ۴۰، از نقطه‌نظر مسؤولیتی که متوجه خود انسان است. از دیدگاه خدا، تمام مسیحیان جمعاً به عیسی ‌مسیح عطا شده‌اند و او قادر است آنها را تا به آخر حفظ ‌کند. عیسی مسیح این کار را بخوبی انجام خواهد داد و در حفظ ایمانداران عاجز نخواهد ماند. و اما از نقطه‌نظر انسانی، هر فرد شخصاً مسؤول است که تا به آخر فقط و فقط به عیسی ‌مسیح ایمان داشته باشد.

پ)  در سراسر کتاب‌مقدس راجع به پایداری و استقامت ایمانداران تعلیم داده شده است. مطابق یوحنا ۱۰: ۲۸، عیسی به مسیحیان حیات جاودانی عطا می‌کند و آنها تا به ابد هلاک نخواهند شد و هیچ کس آنها را از دست وی نخواهد ربود. در رومیان ۸: ۲۸- ۳۳ نیز می‌خوانیم که خدا تمام کسانی را که از ازل برگزیده است دعوت می‌کند، عادل می‌گرداند و سرانجام به جلال می‌‌رساند. رومیان ۱۱: ۲۹ نیز می‌گوید که خدا هیچگاه دعوت الهی و برکات خود را بازپس نمی‌گیرد. در فیلیپیان ۱: ۶ آمده که خدایی که عمل نیکو را در مسیحیان شروع کرد، آن را تا روز بازگشت عیسی ‌مسیح به کمال خواهد رسانید.

در دوم تیموتاؤس ۲: ۱۹ نیز می‌خوانیم که بنیاد مستحکمی که خدا پی افکنده است تا به ابد پا بر جا است و با این عبارت مهر شده است که "خداوند کسان خود را می‌شناسد". در اول پطرس ۱: ۴- ۵ آمده که خدا به ما میراثی عطا کرده است که هیچگاه فاسد نمی‌شود، از بین نمی‌رود و پژمرده نمی‌‌گردد. این میراث در آسمان برای ما نگاه داشته شده است. در این قسمت همچنین آمده که ما به قوت خدا محفوظ هستیم به ایمان، به جهت نجاتی که برای‌مان مهیا شده است تا در ایام آخر ظاهر شود. بنابراین وعده کتاب‌مقدس این است که نقشه خدا قابل تغییر نیست. در دعوت او بازگشتی نیست. میراث ما که از طرف خداست، فاسد نمی‌شود. بنیاد خدا متزلزل نمی‌گردد، مهر خدا شکسته نمی‌شود، و حیات ما در خدا از بین نمی‌رود. اصطلاح حیات جاودان آشکارا به پایداری و استقامت مسیحیان اشاره دارد.

سؤال ۳)  (یوحنا ۶: ۵۰- ۵۸). منظور از "خوردن جسد عیسی" و "نوشیدن خون عیسی" چیست؟

ملاحظات: در یوحنا ۶: ۵۱، ۵۴ عیسی بار دیگر از عبارتی استفاده می‌کند که مفهومی نهانی در آن نهفته است. او می‌فرماید: "من هستم آن نان زنده که از آسمان نازل شد. اگر کسی از این نان بخورد تا به ابد زنده خواهد ماند. و نانی که من عطا می‌کنم جسم من است که آن را به جهت حیات جهان می‌بخشم ... هر که جسد مرا بخورد و خون مرا بنوشد، حیات جاودانی دارد و من او را در روز آخر خواهم برخیزانید."

الف)  این عبارات را نمی‌توان به طور تحت‌اللفظی تفسیر کرد. بسیاری از مردم این عبارات را کمابیش به طور تحت‌اللفظی تعبیر کرده‌اند و در نتیجه مفهوم سخنان عیسی را درک نکرده‌اند. یهودیان قطعاً سخنان عیسی را به طور تحت‌اللفظی تفسیر کرده بودند، و فکر می‌کردند منظور عیسی این است که مردم باید براستی بدن جسمانی او را بخورند. از نظر یهودیان، نوشیدن خون امری کریه و زننده بود. در شریعت یهود آمده بود که خدا روی خود را از کسی که خون خورده باشد، برمی‌گرداند (لاویان ۱۷: ۱۰). بنابراین منظور عیسی ‌مسیح قطعاً آدمخواری نبود.

ب)  بدن و خون، سمبل بدن و جان عیسی هستند. اگر یهودیان کتاب‌‌مقدس را مطالعه کرده بودند، می‌توانستند سمبلهایی را که عیسی بکار می‌برد درک کنند. کلام خدا در لاویان ۱۷: ۱۰ می‌فرماید: "زیرا که جان جسد در خون است، و من آنرا بر مذبح به شما داده‌ام تا برای جانهای شما کفاره شود، زیرا که خون است که جان را کفاره می‌‌دهد." خون منشاء حیات و مظهر جان دانسته می‌شد. خون جدای از جان، به خودی خود هیچ ارزشی ندارد. در عبرانیان ۹: ۲۲ نوشته شده است، "بدون ریختن خون آمرزش نیست". درست همانطور که در عهد عتیق باید برای کفاره گناهان شخص خون یک بره ریخته می‌شد، عیسی مسیح نیز باید خون خود را می‌ریخت تا از این طریق گناه تمام مردم جهان را کفاره دهد. با ریخته شدن خون عیسی که در واقع ریخته شدن جان یا حیات او است، تاوان گناهان ما را پرداخته شد و خشم خدا که بخاطر گناهان ما بود، فرونشست. این کار عیسی، مهمترین واقعه در تاریخ بشر است.

پ)  خوردن و نوشیدن سمبل دریافت نمودن و جذب کردن می‌باشند. درست همانطور که خوراک و نوشیدنی داده و پذیرفته می‌شوند، به همین ترتیب قربانی مسیح نیز به ایمانداران داده می‌شود و از سوی آنان پذیرفته و دریافت می‌‌گردد. درست همانطور که بدن انسان خوراک و نوشیدنی را جذب می‌کند، جان او نیز قربانی مسیح را در خود جذب می‌کند. بدن و خون عیسی به طور سمبلیک نمایانگر کار کفاره‌ای است که عیسی بر صلیب انجام داد. خوردن و نوشیدن بدن و خون او به طور سمبلیک نمایانگر آن است که فرد ایماندار عیسی را به عنوان تنها کفاره گناهان خود می‌پذیرد. منظور عیسی هیچگاه این نبود که سخنانش بطور تحت‌اللفظی تعبیر شود، بلکه آنچه او می‌گفت مفهوم سمبلیک داشت. منظور عیسی این بود که "هر کس مرا به عنوان تنها کفاره گناهان در زندگی خود بپذیرد، حیات جاودانی دارد یا به عبارت دیگر، نجات را دریافت کرده است". مطابق یوحنا ۶: ۶۶- ۶۹، پیروی کردن از عیسی در مقام شاگرد بدین معنا است که به او به عنوان منجی و خداوند خود ایمان بیاوریم و به طور کامل با او یک شویم. بنابراین، خوردن بدن و نوشیدن خون عیسی یعنی ایمان آوردن به عیسی‌ مسیح و یکی شدن با او. زندگی روحانی فرد ایماندار توسط قربانی عیسی ‌مسیح بر روی صلیب، تغذیه و احیا می‌شود.

ت)  این تعلیم با توجه به خود متن دارای مفهومی روحانی است، نه تحت‌اللفظی. با توجه به آنچه در خود یوحنا ۶: ۳۵ آمده است، روشن است که مقصود عیسی از نزد او رفتن، ایمان آوردن به او است. با مقایسه آیه ۵۴ با آیه ۴۰ می‌بینیم که هدف عیسی این بود که سخنانش در مفهوم سمبلیک تعبیر شود. آیه ۵۴ در این رابطه از زبان سمبلیک استفاده می‌کند و آیه ۴۰ از زبان عامیانه، اما معنا در هر دو آیه یکی است. خوردن بدن و نوشیدن خون عیسی در آیه ۵۴  و نگریستن به عیسی و ایمان آوردن به او در آیه ۴۰، هر دو به معنای برخورداری از حیات جاودان و قیامت از مردگان در روز آخر می‌باشند. نتیجه دریافت و پذیرفتن قربانی عیسی به عنوان تنها طریق نجات، بر طبق آیه ۵۴ حیات جاودانی، و بر طبق آیه ۵۶، ماندن در او و ماندن او در ما است. تمام این موارد مفاهیمی روحانی هستند و این حقیقت را ثابت می‌کنند که این قسمت از کتاب‌مقدس را نباید بطور تحت‌اللفظی تعبیر کرد، بلکه بیانگر مفاهیمی روحانی است.

و سرانجام در آیه ۶۳، عیسی به وضوح تعلیم می‌دهد که سخنان او راجع به اموری روحانی است، نه مسائل روزمره دنیوی (یا مفاهیم تحت‌اللفظی). او در این آیه می‌فرماید: "روح است که زنده می‌کند و اما از جسد فایده‌ای نیست. کلامی که من به شما می‌گویم روح و حیات است". عیسی می‌فرماید که جسد او که در مفهوم لغوی همان بدن جسمانی او است، فایده‌ای به آنها نمی‌رساند. منظور عیسی این نبود که شاگردان واقعاً باید بدن او را بخورند و از خون او بنوشند. این روح اوست که در نتیجه پاره شدن بدن و ریخته شدن خونش بر صلیب، به فرد ایماندار حیات جاودانی عطا می‌کند. کلمات و عبارات عیسی مفهوم تحت‌اللفظی ندارد، بلکه حاوی مفاهیم روحانی است و به کسانی که او را بپذیرند، حیات روحانی عطا می‌کنند.

نمونه‌هایی از کاربردهای امکان پذیر از یوحنا فصل ۶

·    ۶: ۵- ۹ *  وقتی عیسی چیزی به شما می‌گوید، دلیل و منطق نیاورید و محاسبات ریاضی انجام ندهید. عیسی می‌خواهد ما سخنان او را با ایمان بپذیریم.

·        ۶: ۱۵ *  بهتر است از کسانی که می‌خواهند ما را به زور به انجام کاری وادار کنند یا اراده خودشان را بر ما تحمیل کنند، دوری کنیم.

·    ۶: ۲۷ *  وقت، توان و پول خود را صرف امور موقتی و فانی نسازید، بلکه خودتان و تمام اموال‌تان را وقف امور جاودانی کنید. تنها عیسی قادر است به شما برکات جاودانی عطا کند

·    ۶: ۲۸- ۲۹ *  آنچه خدا را خشنود می‌کند، انجام "اعمال انسانی" نیست، بلکه خدا از ما می‌خواهد به کلام او، به اعمال او، و به پسر او عیسی‌ مسیح ایمان داشته باشیم.

·    ۶: ۳۵ *  اگر به عیسی ‌مسیح ایمان بیاورید، هیچگاه از لحاظ روحانی گرسنه و تشنه نخواهید شد. همواره به عیسی ‌مسیح ایمان داشته باشید تا بتوانید دائمأ از حیات ابدی برخوردار باشید و از نظر روحانی اغنا شوید.

·        ۶: ۳۷ *  به عیسی ‌مسیح ایمان بیاورید، زیرا او هرگز شما را از خود نخواهد راند.

·        ۶: ۳۸ *  خدا شما را بر روی این زمین قرار داده است تا اراده او را بجا آورید، نه خواست و اراده خودتان را.

·        ۶: ۳۹ *  ایمان داشته باشید که عیسی ‌مسیح هیچوقت شما را رها نخواهد کرد. (یوحنا ۱۷: ۱۲)

·        ۶: ۴۰ *  ایمان داشته باشید که عیسی ‌مسیح بهنگام بازگشت خود در روز قیامت، بدنهای شما را برخواهد خیزاند.

·    ۶: ۴۴، ۶۵ *  سعی نکنید این حقیقت را که خدای پدر مردم را به سمت عیسی ‌مسیح جذب می‌کند زیر سؤال ببرید، بلکه این حقیقت را به خوبی درک نموده، با ایمان و شکرگزاری آن را پذیرا شوید.

·        ۶: ۴۵ *  به خدای پدر گوش کنید و از او تعلیم بگیرید، زیرا خدا بدینوسیله شما را به سمت عیسی ‌مسیح خواهد کشید.

·    ۶: ۵۴ ، ۴۰ *  مطالب کتاب‌مقدس را به طور تحت‌اللفظی تفسیر نکنید، بلکه سعی کنید کلام خدا را آنگونه که خدا از شما می‌خواهد درک کنید. حتی اصطلاحات سمبلیک و مجازی کتاب‌مقدس نیز به حقایقی واقعی و لغوی اشاره دارند که دارای مفهومی بس عظیم‌تر از مفهوم لغوی آنها است. به عنوان مثال اصطلاح سمبلیک یا مجازی "بره خدا" (یوحنا ۱: ۲۹)  به مفهومی بس عظیم‌تر از یک بره معمولی (در مفهوم لغوی) اشاره دارد و منظور در واقع خود عیسی ‌مسیح است.

نمونه‌هایی از کاربردهای شخصی

الف)  من نمی‌خواهم ظواهر و آنچه پیرامون من است باعث شود نگاه من به عیسی مسیح نباشد، بلکه می‌خواهم یاد بگیرم که ایمان خود را بکار ببندم. می‌خواهم در مواجه با مشکلات به جای آنکه به محاسبات و عقل و منطق خودم تکیه کنم، ایمان خود را به عظمت، قدرت و جلال عیسی‌ مسیح بکار ببندم. همانطور که عیسی ‌مسیح آب را به شراب تبدیل کرد و نان را برکت داد، امروز نیز قادر است نیازهای مرا برآورده سازد.

ب)  من می‌خواهم ایمان داشته باشم که خدا کاملاً بر تمامی جنبه‌های زندگی من حاکم است. او بر حسب حاکمیت و قدرت مطلق خود، مرا به سمت عیسی ‌مسیح جذب کرده و مرا به او بخشیده است. او به طرزی قدرتمند مرا تعلیم و نجات داده است، و زندگی مرا در کنترل خود دارد. همیشه قدم اول را او بر‌می‌دارد، و از من نیز می‌خواهد که به او پاسخ مثبت دهم. من می‌خواهم حس مسؤولیت داشته باشم و همواره نسبت به او و کاری که برای من انجام داده است، واکنش نشان دهم. من در این حقیقت شادی می‌کنم که فیض خدا مقاومت‌ناپذیر است و همواره غالب می‌شود.

به دعا کردن در گروههای دو نفری یا سه نفری ادامه دهید. برای یکدیگر و برای مردم جهان دعا کنید.

(سر گروه: رونوشت این تکلیف را بین اعضای گروه پخش کنید و یا آن را بخوانید تا همه آن را در دفتر یادداشت خود بنویسند.)

۱ -   تعهد -  نسبت به شاگردسازی و بنای کلیسا متعهد باشید.

۲ -   برای یک فرد یا گروه، موضوع " انجیل یوحنا  فصل ۶ " را موعظه کنید، تعلیم دهید یا بررسی کنید.

۳ -   رازگاهان -  هر روز نیمی از یک فصل از افسسیان فصل ۶ و فیلیپیان ۱- ۲ را بخوانید. از روش حقیقت محبوب استفاده کنید و یادداشت بردارید.

۴ -   حفظ کردن -  آیه حفظی جدید (اولویتهای درست: متی ۶: ۳۳) را حفظ کنید. هر روز آخرین ۵ آیه حفظی قبلی را مرور کنید.

۵ -   دعا -  در این هفته برای شخص یا موضوعی مشخص دعا کنید و شاهد کار خدا در آن مورد باشید (مزمور ۵: ۳).

۶ -   آموخته های جدید مربوط به بنای کلیسای مسیح را  وارد دفتر(یا پوشه) خود کنید. تمام یادداشت‌های خود در مورد رازگاهان، آیات حفظی، بررسی کتاب مقدس و این تکلیف منزل را در دفتر خود بنویسید.