درس 14

سرگروه: دعا كنید و گروه خود و این دوره مربوط به بنای كلیسای مسیح را به حضور خداوند بیاورید.

به نوبت  و به طور خلاصه بركات یكی از رازگاهان خود را از قسمت مشخص شده (غلاطیان 1- 4) با دیگران در میان بگذارید (یا از روی یادداشت‌های رازگاهان آن روز بخوانید). 

به كسی كه بركاتش را بازگو می‌كند گوش دهید. به حرفهایش اهمیت دهید و او را بپذیرید، در مورد آنچه  در میان میگذارد، بحث نكنید.

مرور: دو نفری مرور كنید. اهداف مشترک زندگی: عاموس 3: 3.

مقدمه: یوحنا 5: 1- 47 ، عیسی مسیح را به عنوان كلمه توصیف می‌كند كه پس از انجام معجزه‌ای در بیت‌صیدا، در یهودیه از سوی مردم طرد شد.

كشف 1)  در یوحنا 5: 17- 23، در مورد ادعاهای عیسی حقیقت مهمی برای من وجود دارد. عیسی ادعاهایی در مورد خود داشت كه یهودیان متوجه آنها شده بودند.

الف)  در یوحنا 5: 17- 18، عیسی ادعا می‌كند كه در ذات با خدای پدر برابر است. عیسی خدا را "پدر خود" خطاب می‌كرد. یهودیان بلافاصله متوجه این حقیقت شدند كه عیسی مدعی است وجودی الهی به والاترین معنی كلمه می‌باشد. آنها متوجه شدند كه عیسی ادعای برابری با خدای پدر را دارد. ادعای عیسی یا بدترین كفر ممكن بود و مجازات آن مرگ بود، و یا پرجلالترین حقیقتی بود كه باید با ایمان پذیرفته می‌شد. خدای پدر و خدای پسر دارای یك طبیعت هستند. به همین دلیل عیسی ادعا كرد كه از نظر ماهیت وجودی با خدا برابر است. به خاطر این ادعای عیسی بود كه یهودیان در صدد كشتن او بودند.

نیز یهودیان عیسی را محكوم به شكستن روز سبت می‌كردند. یهودیان معتقد بودند كه در روز سبت هیچ كس نباید كاری انجام دهد. عیسی به آنها گفت كه اگر آنچه در مورد روز سبت می‌گویند حقیقت دارد، در آن صورت خدا نیز متهم به شكستن روز سبت است، زیرا خدا همواره در حال مراقبت از آفریده‌های خود و مشغول نجات جان مردم است. خدا هیچوقت كارش را متوقف نمی‌سازد. او پیوسته از آفریده‌های خود مراقبت می‌كند و مردم را نجات می‌دهد. به همین ترتیب، پسر نیز كه نزدیكترین رابطه را با پدر دارد مانند او مشغول كار است. در آیه 17، عیسی می‌فرماید: "پدر من تاكنون كار می‌كند و من نیز كار می‌كنم". مفهوم سخنان عیسی این است كه یهودیان با متهم كردن عیسی به شكستن روز سبت، در واقع به خدا نیز چنین اتهامی می‌‌بندند، زیرا خدای پسر از نظر ماهیت وجودی با خدای پدر برابر است.

ب)  در یوحنا 5: 19- 22 عیسی ادعا می‌كند كه او دست به همان كارهایی می‌زند كه خدای پدر انجام می‌دهد، و از این جهت نیز با او برابر می‌باشد. عیسی می‌فرماید، "پسر از خود هیچ نمی‌تواند كرد مگر آنچه بیند كه پدر به عمل آرد، زیرا كه آنچه او می‌كند، پسر نیز می‌كند". عملی كه با پدر آغاز می‌شود و پدر خاستگاه آن است، در پسر متجلی می‌گردد. پسر آنچه را كه پدر به او نشان می‌دهد می‌بیند و با اعمال و گفتار خود، افكار خدا را بر مردم آشكار می‌سازد. پسر اراده پدر را می‌داند و آن را به اجرا درمی‌آورد. عیسی یهودیان را از این حقیقت مطمئن می‌سازد كه او قدرت دارد اعمالی بس بزرگتر از صرفاً شفای یك شخص مفلوج  انجام دهد. اگر آنها به خاطر آن كارهایی كه عیسی تا به آن لحظه انجام داده بود متعجب بودند، چقدر بیشتر به خاطر اعمال بزرگتری كه او انجام می‌داد در حیرت می‌افتادند. در اینجا دو عمل بزرگ مد نظر است: برخیزاندن مردگان و انجام داوری.

عیسی ادعا می‌كند: "همچنان كه پدر مردگان را برمی‌خیزاند و زنده می‌كند، همچنین پسر نیز هر كه را می‌خواهد زنده می‌كند." عیسی نمی‌گوید صرفاً عاملی است در دستان خدا كه خدا به‌توسط او مردگان را زنده می‌كند، نظیر  وضعیت انبیایی چون ایلیا و الیشع كه خدا از آنها برای زنده كردن مردگان استفاده ‌كرد. بلكه او ادعا دارد كه نه تنها می‌تواند زندگی اخلاقی انسانها را بر روی زمین احیا كند، بلكه حتی قدرت دارد مردگان را از مرگ برخیزاند. عیسی ادعا می‌كند كه همانند پدر این قدرت را دارد كه به انسانهایی كه از لحاظ روحانی مرده‌اند حیاتی روحانی عطا كند و بهنگام قیامت مردگان در آینده، قادر است به بدنهای مرده بشر، حیاتی غیرفانی عطا كند.

عیسی ادعا می‌كند: "پدر هیچ كس را داوری نمی‌كند بلكه تمام داوری را به پسر سپرده است". در طول دوران عهد عتیق، خدا به عنوان "داور جهان" شناخته شده است (پیدایش 18: 25). داوری او به طور مداوم در زندگی مردم و ملل مختلف اِعمال می‌شد. هنگامی كه آخر زمان فرا رسد، یك داوری نهایی وجود خواهد داشت. عیسی همچنین ادعا می‌كند كه قدرت اِعمال داوری نهایی نیز در اختیار اوست. در واقع او می‌گوید كه خدای پدر كار داوری را یكسره به دست او سپرده است. خدا به این دلیل كار داوری را به دست پسر سپرده است تا همگان همانطور كه پدر را حرمت می‌دارند، پسر را نیز حرمت نهند.

پ)  در آیه 23 عیسی ادعا می‌كند كه از نظر حرمتی كه خدای پدر دارد نیز با او برابر است. او می‌فرماید: "تا آنكه همه پسر را حرمت بدارند، همچنانكه پدر را حرمت می‌دارند. و كسی كه به پسر حرمت نكند، به پدری كه او را فرستاد احترام نكرده است". در فیلیپیان 2: 9- 11 می‌خوانیم كه پدر به پسر كه تا به مرگ مطیع بود، به‌عنوان پاداش نامی بالاتر از جمیع نامها عطا كرده است؛ تا به نام عیسی هر زانویی خم شود و هر زبانی اعتراف كند كه عیسی ‌مسیح خداوند است. این حرمت و احترام در اشعیا 45: 22 فقط و فقط از آن خداوند است. بنابراین وقتی عیسی ‌مسیح حرمت گذاشته می‌شود، چیزی از جلال خدا كاسته نمی‌شود یا این جلال به كس دیگری واگذار نمی‌‌گردد. بلكه جلال او فزونی می‌‌یابد، زیرا عیسی ‌مسیح تمام حرمت و احترام را برای "تمجید و جلال خدای پدر" دریافت می‌كند (فیلیپیان 2: 11). هر وقت پسر بلند كرده می‌شود، پدر جلال می‌یابد. و هر وقت زانوان مردم در حضور عیسی ‌مسیح خم می‌شود و آنان به زبانهای خود اعتراف می‌كنند كه عیسی‌مسیح منجی و خداوندشان است، خدای پدر است كه جلال می‌یابد.

كشف 2)  در یوحنا 5: 30- 47 در رابطه با شهادت در باره عیسی ‌مسیح حقیقت مهمی برای من وجود دارد. در آیه 31، عیسی می‌فرماید كه شهادت او درمورد خود حتی اگر راست باشد، از دید یهودیان معتبر نیست. البته شهادت یك شخص درمورد خودش شهادت محسوب نمی‌شود. هیچ كس نمی‌تواند بر خودش شهادت دهد. اگر در پس ادعاهای عیسی اقتدار پدر وجود نمی‌داشت، هیچ كس موظف نبود ادعاهای او را بپذیرد. شهادت عیسی راست است، زیرا توسط شهادت خدای پدر تأیید شده است (یوحنا 8: 13- 18). اگرچه شهادت عیسی راست است، یهودیان حقانیت و اعتبار آن را انكار می‌كنند. به همین دلیل است كه عیسی توجه آنها را به پنج شهادت دیگر درمورد خود جلب می‌كند. یهودیان نمی‌توانند این شهادتها را در مورد عیسی نادیده بگیرند و فاقد اعتبار بپندارند.

الف)  شهادت خودِ خدای پدر. در یوحنا 5: 19 ، 30، عیسی می‌فرماید كه پسر از خود هیچ نمی‌تواند بكند، بلكه از الگوی پدر پیروی می‌كند. وجه مشخصه رابطه ابدی كه بین پدر و پسر وجود دارد این است كه پسر اراده پدر را انجام می‌دهد، از طرف پدر سخن می‌گوید، مانند پدر داوری می‌كند و باعث خشنودی او می‌شود. و به همین خاطر نیز قادر است  راحت و مطمئن، كار اثبات حقانیت خود را به خود خدا واگذار كند. بدین ترتیب پدر از پسر حمایت می‌كند و حقانیت او را آشكار می‌سازد.

در آیه 32، عیسی از "شاهدی دیگر" سخن می‌‌گوید. بر اساس آیات 36- 37 می‌دانیم كه این شاهد دیگر همانا خدای پدر است. خدای پدر پیوسته درمورد عیسی ‌مسیح كه پسر خداست، شهادت می‌دهد. خدای پدر به سه طریق بر خدای پسر شهادت می‌دهد: توسط نوشته‌های عهد عتیق، از طریق سخن گفتن مستقیم از آسمان در واقعه جسم پوشیدن خدای پسر، و بلاخره توسط اعمالی كه خدای پدر به خدای پسر سپرده است تا توسط او تحقق یابند. تمام شهادتهایی كه در زیر می‌آید، جزئی از شهادت خدای پدر می‌باشند:

ب)  شهادت یحیی تعمید دهنده. عیسی در یوحنا 5: 33- 35، یحیی تعمید دهنده را به عنوان شاهد خود معرفی می‌كند. دعوت و وظیفه یحیی تعمید دهنده نشان می‌داد كه او بر نور شهادت می‌دهد (یوحنا 1: 7). او به یهودیانی كه از اورشلیم آمده بودند، شهادت داد كه عیسی "آن نور حقیقی است كه هر انسانی را منور می‌سازد". و او "خداوند موعود می‌باشد كه یحیی تعمید دهنده راه او را مهیا می‌سازد" (مرقس 1: 3)، نیز او "بره خداست كه گناه جهان را برمی‌دارد"، "او به روح‌القدس تعمید می‌دهد" و "پسر خداست" (یوحنا 1: 7، 9، 23، 29، 33، 34). یحیی آن نور نبود، بلكه همچون چراغی بود كه مردم را به سمت عیسی‌مسیح جذب و هدایت می‌كرد. یحیی وظیفه خود را به خوبی انجام داد. اینك "آن نور" خود در آنجا بود و  شهادتی بس بزرگتر از شهادت یحیی به حقانیت او گواهی می‌داد.

پ)  شهادت اعمال عیسی. عیسی در یوحنا 5: 36 در مورد كارهایی صحبت می‌كند كه خدای پدر به او محول فرموده؛ كارهایی كه بر او شهادت می‌دهند. كاری كه خدای پدر به عیسی ‌مسیح سپرده بود، این بود كه خدای نادیدنی را آشكار سازد و به عنوان كفاره گناهان مردم، جان خود را فدا نماید تا بدین وسیله مردم را نجات داده، آنها را با خدا مصالحه دهد. تمام كارهای دیگر عیسی مانند موعظه، تعلیم و شفا، بخشی از همین كار بزرگ و اصلی او بود. معجزات او علاماتی بودند كه به واقعی بودن وجود خدا و كار نجات‌بخش او گواهی می‌دادند. تمام این معجزات آشكارا ثابت می‌كرد كه عیسی ‌مسیح را خدای پدر فرستاده است، و هم او است كه بر حقانیت عیسی مسیح مهر تأیید می‌زند.

ت)  شهادت كتب مقدس. عیسی در یوحنا 5: 39- 40، كتب عهد عتیق را به عنوان كتبی كه بر او شهادت می‌دهند، معرفی می‌كند. او می‌فرماید كه اگرچه یهودیان كلام خدا را در اختیار داشتند، اما آن را در قلب خود نگاه نداشتند. آنها با اینكه عهد عتیق را در اختیار داشتند، به آن ایمان نیاوردند و از احكام آن اطاعت نكردند. و با اینكه عهد عتیق به كرات در مورد مسیح موعود صحبت ‌كرده بود، یهودیان در آن كتب متوجه عیسی‌مسیح نشدند و جهت دریافت حیات جاودانی نزد او نرفتند. عیسی در لوقا 24: 27 و 44، به شاگردان خود در مورد آنچه در كتب عهد عتیق در مورد او پیشگویی شده بود، توضیح داد. و دوم تیموتاؤس 3: 15 نیز تعلیم می‌دهد كه كتاب مقدس می‌تواند درمورد نجات به انسان آگاهی و حكمت دهد و این نجات تنها از طریق ایمان داشتن به عیسی ‌مسیح حاصل می‌شود. معلمین یهودی به‌‌دفعات در كتب خود نوشته‌اند كه مطالعه شریعت تنها راه نیل به حیات در عصر حاضر است. عهد جدید در رومیان 10: 4 بوضوح بر این حقیقت صحه می‌ ‌گذارد كه این حیات تنها در عیسی ‌مسیح یافت می‌شود كه خود كامل‌كننده شریعت است.  بنابراین هر كه ایمان داشته باشد، عادل محسوب می‌‌گردد.

ث)  شهادت موسی. عیسی در یوحنا 5: 45- 47، موسی را به عنوان شاهد خود معرفی می‌كند. اگرچه یهودیان موسی را والاترین  نبی خود می‌پنداشتند، اما عیسی می‌گوید كه آنان به آنچه موسی نوشته بود، ایمان نیاوردند. موسی در تثنیه 18: 15 چنین نبوت كرده بود: "یهوه خدایت نبی‌ای را از میان تو از برادرانت، مثل من برای تو مبعوث خواهد گردانید، او را بشنوید". موسی خود نبوت كرده بود كه حكم و دستور خدا این است كه تمام مردم باید از مسیح موعود اطاعت كنند. اما یهودیان سخت‌دل درنیافتند كه عیسی همان مسیح موعود است (آنها ندای خدا و جلوه الهی او را در عیسی ندیدند)، به همین جهت قلب خود را سخت ساخته، مسیح موعود را كه پسر خدا بود نپذیرفتند و او را طرد كردند.

سؤال 1)  (یوحنا 5: 8). چرا مرد مفلوج بلافاصله شفا یافت؟

ملاحظات: یك شخص مفلوج قادر به حركت و قدم زدن نیست. همچنین قادر نیست بایستد و چیزی بردارد. این مرد مفلوج از اینكه كسی نبود به او كمك كند، شاكی بود. عیسی به او گفت: "برخیز و بستر خود را برداشته، روانه شو." این جمله چالش بزرگی برای شخصی بود كه كمی پیش به ناتوانی خود اعتراف كرده بود.

عیسی هیچوقت فرمانی را صادر نمی‌كند كه قابل اجرا نباشد. بنابراین وقتی او سخن می‌گوید یا فرمانی می‌دهد، می‌خواهد مطابق گفته‌اش عمل شود. كلام او قدرتمند و مؤثر است. در این داستان، عیسی مایل است كه مرد مفلوج بار دیگر راه برود. این شخص به كلام عیسی ایمان آورد. و برای اثبات ایمانش، از فرمان عیسی اطاعت كرد. او بلافاصله برخاست، بستر خود را برداشت و روانه شد. شخص مفلوج در نتیجه سخن قدرتمند و مؤثر عیسی و ایمان آوردن به آن، شفا یافت. شفای او تدریجی نبود و اینطور نبود كه تنها قسمتی از بدن او شفا پیدا كند، بلكه شفایی آنی و كامل بود. در این ماجرا نیز بار دیگر جلال عیسی آشكار می‌شود.

سؤال 2)  (یوحنا 5: 24- 25). چگونه پسر خدا به مردگان حیات می‌بخشد؟

ملاحظات:

الف)  كلام عیسی قدرتمند و حیات‌بخش است. در یوحنا 5: 24، عیسی ‌مسیح، پسر خدا می‌فرماید: "آمین آمین به شما می‌گویم هر كه كلام مرا بشنود و به فرستنده من ایمان آورد، حیات جاودانی دارد و در داوری نمی‌آید بلكه از موت تا به حیات منتقل گشته است". عیسی ‌مسیح توسط كلامش به انسانها حیات می‌بخشد. "كلام او" عبارت است از پیغام او خطاب به جهانیان. او كلام خود را با اقتدار پدرش بیان می‌كند. معجزه شفای مرد مفلوج، "علامتی" است از این حقیقت كه خدا از طریق كلامش به مردم حیات روحانی عطا می‌كند. مرد مفلوج بواسطه كلام قدرتمند عیسی ‌مسیح شفای جسمانی یافت. به همین ترتیب، مردم نیز تنها بوسیله كلام حیات‌بخش عیسی ‌مسیح شفای روحانی را دریافت خواهند كرد.

ب)  كلام عیسی باعث می‌شود روح‌القدس عمل كند. در یوحنا 5: 25، عیسی می‌فرماید: "آمین آمین به شما می‌گویم كه ساعتی می‌آید بلكه اكنون است كه مردگان آواز پسر خدا را می‌شنوند و هر كه بشنود، زنده گردد". چگونه "مردگان" قادر به شنیدن خواهند بود؟ در حزقیال 37: 4، نبی خدا می‌فرماید: "ای استخوانهای خشك كلام خداوند را بشنوید." و روح  خداوند بر آنها قرار گرفت و آنها زنده شدند. امروزه نیز همان روح خدا "افرادی را كه از نظر روحانی مرده هستند"، قادر می‌سازد صدای خدا را بشنوند و از حیاتی تازه برخوردار گردند.

پ)  كلام خدا تنها بر افرادی قرار می‌گیرد كه او بر حسب اراده مطلق خود آنها را برگزیده است. كدامیك از انسانهایی كه از نظر روحانی مرده‌اند، این صدا را می‌شنوند و زنده می‌شوند؟ در یوحنا 5: 21، مسیح می‌فرماید، او هر كه را بخواهد زنده می‌كند. عیسی  ‌مسیح حیات جاودانی را به افرادی عطا می‌كند كه آنها را از قبل بر حسب اراده مطلق خود انتخاب كرده است. روح‌القدس باعث می‌شود آنها صدای خدا را بشنوند و زندگی روحانی تازه و نوینی را از او دریافت كنند.

سؤال 3)  (یوحنا 5: 26). منظور از این عبارت كه "پسر در خود حیات دارد" چیست ؟

ملاحظات: تنها خدای پدر به طور ذاتی از این حیات برخوردار است، زیرا تنها اوست كه مولود و خلق نشده است. او بنا به ذات خود خدایی زنده است و به هیچ چیز و هیچ كس وابسته نیست. عیسی می‌فرماید: "زیرا همچنان كه پدر در خود حیات دارد، همچنین پسر را نیز عطا كرده است كه در خود حیات داشته باشد". خدای پدر از ازل این حق و امتیاز مخصوص را به خدای پسر عطا كرده است كه او در خود حیات داشته باشد. به همین دلیل است كه او پسر یگانه نامیده می‌شود. عیسی ‌مسیح یگانه مولود است، ولی موجودی مخلوق نیست. خدای پدر در زمان تجسم یا تعمید عیسی حیات ذاتی خود را به خدای پسر اعطا نكرد. بلكه این حیات عملی الهی و بخشی از رابطه ویژه‌ای است كه از ازل بین پدر و پسر وجود داشته است. خدای پدر در چارچوب نظم و ترتیب ابدی چنین مقرر  فرمود كه پسر در خود حیات داشته باشد، و پسر نیز این حیات را بر مردم آشكار می‌سازد. در یوحنا 1: 2، خدای پسر به عنوان مجسم كننده حیات ابدی مكشوف گشته است كه "با خدای پدر بود و بر ما آشكار گشت". مخلوقات بشری در خود این حیات را ندارند، زیرا مخلوق هستند. خالق آنها خدا، به آنها حیات می‌بخشد.

نمونه‌هایی از كاربردهای امکان پذیر از یوحنا فصل 5

·    5: 1- 7 *  بیت حسدا یعنی "خانه رحمت". ولی بیمارانی كه آنجا بودند هر یك برای پریدن به داخل حوض و دریافت شفا چنان یكدیگر را هل می‌دادند كه آن مكان بیشتر به جنگلی بی‌رحم می‌مانست. بنابراین اجازه ندهید خانه شما یا کلیسای شما تبدیل به مكانی بی‌رحم شود و در آن از رحمت خبری نباشد.

·    5: 8- 10 *  نحمیا در مقام فرماندار اجازه نمی‌داد تاجران در روز سبت برای خرید و فروش وارد اورشلیم شوند (نحمیا 13: 15- 22). اما معلمین مذهبی یهود حكم چهارم از ده احكام را كه در مورد حرمت نهادن به روز سبت بود، به قوانینی سخت و دست و پاگیر تبدیل كرده بودند نظیر اینكه نباید در چنین روزی هیچ گونه باری حمل كرد. عیسی در این مورد هشدار داده گفت: "پس به تقلید خود (به خاطر رسوم و قوانین خود)، حكم خدا را باطل نموده‌اید"، زیرا چنین "عبادتی بیهوده می‌باشد" و چنین "تعالیمی، احكامی انسانی هستند" (متی 15: 1- 9).

·    5: 23 *  همانگونه كه خدای پدر را حرمت می‌نهید، خدای پسر را نیز حرمت نهید. هر كه مسیح را حرمت نهد، خدا را حرمت نهاده است (یوحنا 5: 23). هر كه مسیح را می‌شناسد، خدا را می‌‌شناسد (یوحنا 8: 19). هر كه به مسیح ایمان دارد، به خدا ایمان دارد (یوحنا 12: 44). هر كه مسیح را قبول كند، خدا را قبول كرده است (یوحنا 13: 20). هر مسیح را دریافت کند، خدا را دریافت کرده است (متی 10: 40). هر كه مسیح را حقیر شمارد، خدا را حقیر شمرده است (لوقا 10: 16). هر كه مسیح را قبول نكند، نمی‌تواند به نزد خدای پدر برود (یوحنا 14: 6). هر كه مسیح را دیده است، خدای پدر را دیده است (یوحنا 14: 9- 10). هر كه از احكام مسیح اطاعت كند، خدا را محبت می‌كند (یوحنا 14: 21، 23). هر كه را پدر به عیسی‌مسیح عطا كند، به جانب او خواهد رفت و هرگز بیرون افكنده نخواهد شد (یوحنا 6: 37، 44؛ 17: 2، 6، 9). هر كه مسیح را اقرار كند، خدا را اقرار می‌كند (اول یوحنا 2: 23).

·    5: 24 *  پیغام انجیل را اعلام كنید. هر كه كلام را بشنود و ایمان بیاورد، بلافاصله از حیات جاودان برخوردار می‌گردد و در داوری نهایی محكوم نخواهد شد، بلكه از مرگ به حیات منتقل خواهد گردید.

·    5: 28- 29 *  خود را برای بازگشت مسیح آماده سازید. در آن زمان تمام زندگان و مردگان صدای او را خواهند شنید و مردگان از قبرهای خود برخواهند خاست تا نجات یابند یا به مجازات ابدی برسند.

·        5: 31- 47 *  خود را تفتیش كنید و ببینید آیا براستی به عیسی ‌مسیح ایمان دارید و شهادت خدای پدر را در مورد عیسی ‌مسیح پذیرفته‌اید یا خیر.

·        5: 39 *  كتاب‌مقدس را مطالعه كنید، زیرا بر عیسی ‌مسیح شهادت می‌دهد. و درمورد دریافت نجات به شما حكمت می‌بخشد (2 تیموتاؤس 3: 15).

·        5: 44 *  چه چیزی برای‌تان بیشتر مهم است: اینكه خانواده‌، دوستان، و هم‌شهریان‌تان شما را تحسین كنند، یا اینكه از جانب خدا تحسین شوید؟

نمونه‌هایی از كاربردهای شخصی

الف)  من می‌خواهم به سخنان عیسی ایمان بیاورم. وقتی عیسی به آن مرد مفلوج گفت: "برخیز، بسترت را بردار و روانه شو."، شاید چنین كاری از دید مردم غیرممكن به نظر می‌رسید، ولی در نظر خدا هیچ امری محال نیست. هنگامی كه عیسی از طریق كلامش به من تعلیم می‌دهد، این بدان معنا است كه او می‌خواهد من تعالیم او را در زندگی خود به كار ببندم. سخن او قدرتمند و مؤثر است. عیسی قادر است به آنچه می‌گوید عمل كند، و می‌خواهد كه چنین نماید. بنابراین من می‌خواهم به سخنان او ایمان داشته باشم. من نیز مثل مرد مفلوج به ناتوانی خود اعتراف می‌كنم. و مانند او از سخنان عیسی اطاعت خواهم كرد.

ب)  من می‌خواهم در اعتراف ایمان خود تاكید كنم كه عیسی مسیح با خدا برابر است. هیچ كس نمی‌تواند طبیعت خدا را توصیف كند، چون هیچ كس از خدا بزرگتر نیست. فكر و سخنان خدا همچون اقیانوسی بزرگ است، اما فكر انسان تنها به به اندازه یك لیوان آب گنجایش دارد. بنابراین من گرچه قادر به درك طبیعت الهی خدا نیستم، ولی به آنچه او در كتاب‌مقدس در مورد خود آشكار كرده است، اعتراف خواهم كرد. اولأ: عیسی در متی 28: 19 می‌فرماید كه مسیحیان "به نام "خدای پدر، خدای پسر و خدای روح‌القدس تعمید می‌گیرند. خدا یك نام دارد، نه سه نام. خدا یك ذات دارد ولی خود را در تاریخ در قالب سه شخصیت آشكار كرده است. عیسی ‌مسیح دومین "شخصیت" طبیعت الهی است كه در عین اتحاد با دیگر شخصیتهای ذات الهی، از آنها متمایز است.

ثانیأ: در یوحنا 5: 26، خدای پدر چنین مقرر داشته است كه خدای پسر در خود حیات داشته باشد. به عبارت دیگر، خدای پدر و خدای پسر از ازل دارای طبیعتی یكسان و مشترك بوده‌اند.

به دعا كردن در گروههای دو نفری یا سه نفری ادامه دهید. برای یكدیگر و برای مردم جهان دعا كنید.

(سر گروه: رونوشت این تکلیف را بین اعضای گروه پخش كنید و یا آن را بخوانید تا همه آن را در دفتر یادداشت خود بنویسند.)

1 -   تعهد -  نسبت به شاگردسازی و بنای كلیسا متعهد باشید.

2 -   برای یك فرد یا گروه، موضوع " یوحنا فصل 5 " را موعظه كنید، تعلیم دهید یا بررسی كنید.

3 -   رازگاهان -  هر روز نیمی از یك فصل از غلاطیان 5- 6 و افسسیان فصل 1 را بخوانید. از روش حقیقت محبوب استفاده كنید و یادداشت بردارید.

4 -   حفظ کردن -  آیه حفظی جدید (پرهیزگاری: اول تسالونیكیان 4: 3- 5) را حفظ کنید. هر روز آخرین 5 آیه حفظی قبلی را مرور کنید.

5 -   دعا -  در این هفته برای شخص یا موضوعی مشخص دعا كنید و شاهد كار خدا در آن مورد باشید (مزمور 5: 3).

6 -   آموخته های جدید مربوط به بنای كلیسای مسیح را  وارد دفتر(یا پوشه) خود كنید. تمام یادداشت‌های خود در مورد رازگاهان، آیات حفظی، بررسی کتاب مقدس و این تكلیف منزل را در دفتر خود بنویسید.