درس 13

سرگروه: دعا كنید و گروه خود و این دوره مربوط به بنای كلیسای مسیح را به حضور خداوند بیاورید.

به نوبت  و به طور خلاصه بركات یكی از رازگاهان خود را از قسمت مشخص شده (دوم قرنتیان 11- 13)، با دیگران در میان بگذارید (یا از روی یادداشت‌های رازگاهان آن روز بخوانید). 

به كسی كه بركاتش را بازگو می‌كند گوش دهید. به حرفهایش اهمیت دهید و او را بپذیرید، در مورد آنچه  در میان میگذارد، بحث نكنید.

دو نفری تعمق، حفظ و مرور كنید: هر دو ایماندار: دوم قرنتیان 6: 14

مقدمه: آموزه تعمید مسیحی، در بین كلیساها موضوع بحث‌برانگیزی است. این درس كمك می‌كند تا جوامع مختلف مسیحی دیدگاههای یكدیگر را بهتر درك كنند. هر یك از جوامع مسیحی و رهبران آن باید در نهایت تصمیم بگیرند كه می‌خواهند تأكیدشان بر كدام جنبه از تعمید باشد. ما در این درس خواهیم آموخت كه كتاب‌مقدس درمورد مبانی، مفهوم و نحوه انجام تعمید مسیحی چه تعلیم می‌دهد.

یك تعمید كه در افسسیان 4: 5 از آن صحبت شده است، به خود واقعه تعمید و مفهوم آن اشاره دارد، نه به روش تعمید. اگرچه مفهوم تعمید مسیحی به وضوح در عهدجدید تعلیم داده شده است، اما در هیچ جای كتاب‌مقدس در مورد زمان یا شیوه‌ای بخصوص برای انجام تعمید تعلیمی داده نشده و مطلبی تجویز یا منع نشده است.

الف -  بنیان تعمید مسیحی

بخوانید: متی 28: 18- 20.

كشف و گفتگو کنید: عیسی آیین تعمید را در چه چارچوبی بنیان نهاد؟

ملاحظات: عیسی ‌مسیح تعمید مسیحی را در چارچوب حكم اعظم مبنی بر اعلام پیام انجیل (مرقس 16: 15- 16) و شاگردسازی (ایمانداران بالغ) (متی 28: 18- 20)، بنیان نهاد.

ب -  مفهوم تعمید مسیحی

تعمید مسیحی، نشانه و مهر اتحاد با عیسی ‌مسیح و شراكت در جنبه‌های مختلف عمل نجات‌بخش او در زمان گذشته، حال و آینده است.

1-  تعمید مسیحی، نشانه و مهر اتحاد با عیسی ‌مسیح و شراكت در عدالت او است. تعمید، مهر  و نشانه‌ای است از اینكه گناهان‌مان شسته و پاك شده است (بخشش گناهان، عادل شمردگی).

بخوانید: اعمال 2: 37- 41؛ 22: 16.

كشف و گفتگو کنید: تعمید مسیحی در آیات كتاب‌مقدسی فوق به چه معنا است؟

ملاحظات:

الف)  چارچوب تعمید.

ریزش روح‌‌القدس بر حدود 120 نفر از شاگردان اولیه عیسی ‌مسیح و موعظه انجیل به یهودیان در عید برداشت محصول كه پنطیكاست نامیده می‌شد، باعث گردید بسیاری از یهودیان توبه كنند و نجات یابند. این یهودیان نجات یافته، روح‌القدس را نیز كه به آنها وعده داده شده بود، دریافت كردند. آنها روح‌القدس را نه بخاطر تعمید، بلكه بواسطه ایمان‌شان به عیسی مسیح دریافت كردند (اعمال 11: 16- 18؛ 15: 7- 9؛ 26: 19؛ افسسیان 1: 13- 14). در آن روز حدود 3000  نفر به پیغام انجیل ایمان آوردند و "در نامِ" (در یونانی: ,epi to onomati به معنای به زبان آوردن اسم) عیسی ‌مسیح تعمید گرفتند، "به جهت آمرزش گناهان". این افراد به جمع اولین اجتماع مسیحیان آن زمان پیوستند (كلیسا)(اعمال 2: 17- 41).

مدتی پس از این واقعه، عیسی ‌مسیح بر پولس ظاهر شد، او را دعوت به توبه كرد و رسالتی را كه باید بر دوش می‌گرفت بر او آشكار نمود (اعمال 26: 15- 19). شاگردی به نام حنانیا، پولس را تشویق كرد تعمید بگیرد. تعمید او نشاندهنده شسته شدن گناهانش بود كه بواسطه اقرار به نامِ عیسی‌ مسیح عملی شد (اعمال 22: 3- 16).

ب)  مفهوم تعمید.

تعمید مسیحی علامت و مهر تطهیر روحانی یا شسته شدن گناهان است. به عبارت دیگر، تعمید علامت و مهر بخشش گناهان یا عادل‌ شمرده شدن انسان توسط خدا است. طهارت روحانی یا شسته شدن گناهان (بخشش گناهان یا عادل شمردگی) زمانی صورت می‌گیرد كه شخص به عیسی ‌مسیح (یعنی به كار تمام شده نجات توسط او آنگونه كه در انجیل آمده است) ایمان می‌آورد، نه در زمان تعمید گرفتن شخص. تعمید مسیحی، علامت و مهر مرئی واقعه نجات است كه به طور سمبلیك در قالب واقعه تعمید بیان می‌شود.

انسان بواسطه فیض خدا و با ایمان است كه بخشیده می‌شود (یعنی عادل شمرده می‌شود، یا نجات می‌یابد)، نه بواسطه تعمید (افسسیان 2: 8). تعمید مسیحی علامت و مهر طهارت روحانی یا شسته شدن گناهان است. این عمل، نشانه و علامتی است مرئی از عادل شمردگی یا نجاتی كه مبتنی بر فیض خدا است و شخص آن را با ایمان دریافت می‌كند. طهارت روحانی یا شسته شدن گناهان، اساسی‌ترین مفهوم تعمید مسیحی می‌باشد.

پ)  تعمید مسیحی، یك نشانه و مهر است.

1)  بخوانید: رومیان 4: 3، 11- 12. در پیمان عهد عتیق، ابراهیم علامت ختنه را زمانی كه هنوز ختنه نشده بود، به عنوان نشانه یا مهری از عادل شمرده شدنش محض ایمان، دریافت كرد (رومیان 4: 11- 12). در پیمان عهدجدید، مسیحیان علامت تعمید را به عنوان مهر عادل‌شمردگی یا نجات‌شان دریافت می‌كنند؛ عادل‌شمردگی و نجاتی كه نتیجه ایمان آوردن به عیسی ‌مسیح است (مرقس 16: 16). آنها علامت تعمید را به عنوان مهر توبه جهت بخشش گناهان (مرقس 1: 4؛ لوقا 24: 47) یا بازگشت به سوی خدا جهت زدوده شدن گناهان‌ (اعمال 3: 19) یا شسته شدن تقصیرات‌شان (اعمال 22: 16) دریافت می‌كنند.

2)  یك نشانه، حقیقتی روحانی است كه نه تنها بصورت كلمات، بلكه در قالب یك عمل بیرونی مرئی و قابل مشاهده نیز بیان می‌گردد. تعمید مسیحی عمل بیرونی قابل مشاهده‌ای است كه بیانگر این حقیقت است كه خدا عدالت كامل عیسی ‌مسیح را به حساب فرد ایماندار گذاشته است. به عبارت دیگر، خدا فرد ایماندار را بخشیده، عادل شمرده یا نجات داده است. تعمید مسیحی، علامت بیرونی و قابل رؤیتی است از عمل درونی و غیرقابل رؤیت نجات فرد ایماندار توسط خدا.

3)  یك مهر، سمبل بیرونی و قابل رؤیتی است كه ثابت می‌كند حقیقتی خاص، قطعی و واقعی است. تعمید مسیحی مهر بیرونی و قابل مشاهده خدا است و ضامن این حقیقت است كه شسته شدن گناهان انسان (بخشش گناهان، عادل شمردگی و نجات) عملی است واقعی و قطعی. تعمید مسیحی مهر قابل رؤیت خدا است كه به فرد ایماندار اطمینانی درونی می‌بخشد و ضامن این حقیقت است كه خدا او را كاملاً عادل اعلام كرده و او از این پس در نظر خدا عادل محسوب می‌شود.

ت)  مبنای تعمید مسیحی.

شالوده و مبنای تعمید مسیحی نه در خود انسان، بلكه فقط و فقط بر فیض خدا استوار است - فیضی كه انسان به هیچ وجه استحقاق آن را ندارد. تعمید مسیحی به این معنا است (یعنی نشانه یا سمبول این است) كه خدا برای نجات انسان ابتكار عمل را بدست گرفته و او را بواسطه فیض خود نجات داده است.

2-  تعمید مسیحی نشانه و مهر اتحاد با مسیح و شراكت در تولدی تازه است. تعمید، نشانه و مهر ختنه روحانی (یعنی تولد تازه) است.

بخوانید: كولسیان 2: 8- 12.

كشف و گفتگو کنید: تعمید در آیات كتاب‌مقدسی فوق به چه معنا است؟

ملاحظات:

الف)  چارچوب

1)  "اصول ساده و اولیه دنیوی" (كولسیان 2: 8) یا "اصول اولیه توسعه نیافته دنیوی" (در یونانی: ta stoicheia tou kosmou) به شریعت و جسم اشاره دارند. این اصول، تعالیم اولیه‌ای هستند كه بر اساس شریعت و احكام و قوانینی خاص تدوین شده‌اند. یهودیان و غیریهودیان تا پیش از ظهور عیسی ‌مسیح كوشیده‌اند با تكیه بر این اصول، نجات را كسب كنند و اسباب رضایت خدا یا خدایان‌شان را فراهم آورند. تلاشهای آنها ریشه در طبیعت تولد تازه نیافته آنها (جسم‌شان) داشت.

2)  احكام و قوانین یهودیان و غیریهودیان بهنگام ظهور مسیح. هدف از شریعت خدا در عهد عتیق این بود كه قوم خدا را برای حقایق روحانی كه در زمان عهد جدید تحقق می‌یافت آماده سازد. در فلسطین و آسیای صغیر، معلمین مذهبی و پیروان آنها (یهودیان و غیریهودیانی كه بتازگی به این مذهب پیوسته بودند) شریعت را نوعی وسیله كسب نجات تصور می‌كردند. آنها سعی می‌كردند شریعت عهد عتیق را بصورت 613 قانون خلاصه كنند و این قوانین را در قالب هزاران حكم و تفسیر توضیح دهند. آنان مخصوصاً بر انجام ختنه و رعایت 39 حكم مربوط به سبت تاكید داشتند و اجرای این قوانین را برای كسب نجات كاملاً ضروری می‌دانستند. بدین ترتیب، شریعت عهد عتیق آنگونه كه نزد معلمین و رهبران مذهبی یهود تفسیر می‌شد، تبدیل به باری شده بود كه هیچ كس قادر به حمل آن نبود (متی 23: 4) و همه را برده و اسیر خود كرده بود (غلاطیان 5: 1). این امر در مورد احكام و قوانین مذاهب غیریهود نیز صدق می‌كرد. آنها سعی می‌كردند به پیروانشان بقبولانند كه انسان می‌تواند با تلاش و كوشش بشری خود نجات یابد.

3)  احكام و قوانین معلمین كذبه در كلیساهای آسیای صغیر. این معلمین در گذشته اسیر بتهای سابق خود بودند، و اكنون نیز هم در اسارت آداب و قوانین مذاهب بت‌پرستی سابق خود بسر می‌بردند و هم اسیر احكام و قوانینی بودند كه از  سوی برخی معلمین كذبه یهود ارائه می‌شد. آنها احكام خاصی را درمورد " روزه‌، ختنه، و روز‌ها و ماه‌هایی بخصوص" رعایت می‌كردند (غلاطیان 4: 10؛ 5: 1- 4)؛ در این مورد كه باید چه "بخورند یا بیاشامند" احكام و قوانین داشتند. همچنین در مورد  "اعیاد یهود و روز سبت" و اینكه "چه چیزهایی را باید لمس كرد و چه چیزهایی را نباید" انواع و اقسام قوانین داشتند. افتخار آنان این بود كه خواب و رؤیا می‌بینند (كه البته زاییده ذهن خودشان بود) و بدنهای خود را ریاضت می‌دهند (كولسیان 2: 14- 23).

4)  ختنه و تعمید (كولسیان 2: 11- 12). ختنه جسمانی كه عملی است انسانی (بریدن پوست ختنه‌گاه) هیچ فایده خاصی ندارد و كاملاً غیرضروری است. ولی ختنه روحانی كه در آن عیسی مسیح (روح‌القدس) طبیعت كهنه و تولدتازه نیافته ما را برمی‌دارد، ختنه‌ای است كاملاً حیاتی و ضروری. شخص زمانی تولد تازه می‌یابد كه به عیسی‌مسیح ایمان می‌آورد. ختنه یا تجدید حیات روحانی، در قالب عمل تعمید مسیحی به‌گونه‌ای قابل رؤیت نمایان می‌شود.

ب)  مفهوم

تعمید مسیحی علامت و مهری است از اینكه طبیعت تولدتازه نیافته فرد ایماندار، مرده و دفن شده است. درست همانگونه كه مرگ مسیح را نمی‌توان از قیام او جدا دانست، برداشته شدن طبیعت تولدتازه نیافته انسان را نیز نمی‌توان از دریافت طبیعتی تازه كه از نو مولود شده است، امری مجزا تصور كرد. تعمید مسیحی علامت و مهر قابل رؤیت ختنه روحانی یا تولد تازه است. تعمید با آب كه امری است قابل رؤیت، به واقعه تعمید با روح‌القدس (تجدید حیات توسط روح‌القدس) كه امری است غیرقابل رؤیت، اشاره دارد.

3-  تعمید مسیحی، نشانه و مهر  اتحاد با مسیح و شراكت در كار تمام شده نجات است كه  او در گذشته، حال و آینده انجام داده و می‌‌دهد. تعمید مخصوصاً عبارت است از نشانه و مهر شراكت در عادل شمردگی از ‌لحاظ شریعت، و تقدس  از ‌لحاظ اخلاقی، كه كاملاً به تقدیس شدن در زمان حال و جلال یافتن در زمان آینده مرتبط می‌‌باشد.

بخوانید: رومیان 6: 1- 8.

كشف و گفتگو کنید: تعمید مسیحی در این قسمت از كتاب‌مقدس به چه معنا است؟

ملاحظات:

الف)  چارچوب

بر اساس استدلال پولس، غیرممكن است كه یك فرد مسیحی كماكان در گناه زندگی كند. در شهر رم، جناح شریعت‌گرا به دروغ چنین تعلیم می‌دادند كه انسان با عمل به احكام شریعت است كه عادل شمرده می‌شود. برعكس، جناح مخالف  (كه به آنتینومیانها شهرت داشتند) به اشتباه چنین تعلیم می‌دادند كه كسی كه عادل شمرده شده دیگر لازم نیست مطابق شریعت خدا زندگی كند، و حتی می‌تواند به گناه ادامه دهد. پولس رسول در اینجا هر دوی این تعالیم غلط را مردود می‌شمرد. او در رد ادعای شریعت‌گرایان، چنین تعلیم می‌دهد كه انسان بر اساس فیض خدا و به‌توسط ایمان به عیسی ‌مسیح است كه عادل شمرده می‌شود، نه بواسطه اعمال شریعت. و در رد تعالیم آنتینومیانزها اعلام می‌دارد كه كسی كه بر اساس فیض خدا و با ایمان به عیسی ‌مسیح عادل شمرده شده است، كماكان مطابق احكام اخلاقی شریعت (یعنی ده فرمان) زندگی خواهد كرد. چنین شخصی كه تولد تازه یافته است باید زندگی پاك و مقدسی داشته باشد. پولس می‌فرماید كه شریعت وسیله‌ كسب نجات نیست، بلكه معیاری است كه بر اساس آن مردم، نجات را دریافت می‌كنند و زندگی جدیدی را آغاز می‌نمایند.

1)  رومیان 6: 1-2 تعلیم می‌دهد كه آموزه آنتینومیانها دارای تناقض است. پولس می‌‌گوید این اعتقاد كه انسان باید نزد مسیح بیاید تا از گناه آزاد شود و بعد بتواند كماكان در گناه زندگی كند، اعتقادی است تناقض‌آمیز.

2)  رومیان 6: 3- 4 تعلیم می‌دهد كه فرد مسیحی در مرگ مسیح شریك شده‌ و بر گناه غلبه یافته است. پولس در تایید استدلال خود، به تعمید مسیحی اشاره می‌كند. تعمید "در" (به یونانی: eis) عیسی ‌مسیح به معنای (یا نمایانگر) داشتن رابطه‌ای شخصی با مسیح، و مخصوصاً شراكت در مرگ او است. پولس می‌گوید كسانی كه در مسیح تعمید یافته‌اند، در موت او شریك گشته‌اند. بنابراین چون مسیح "به خاطر کفاره گناه" مرد، مسیحیان نیز "نسبت به انجام گناه" مرده‌اند. مسیحیان یكبار برای همیشه نسبت به گناه مرده‌اند. برای یك فرد مسیحی نجات از گناه (رهایی) صرفاً برای این نیست كه از تاوان گناهانش خلاصی یابد (یعنی صرفاً نجات یافته و عادل شمرده شده باشد)، بلكه بدین معنا است كه او از قید قدرت گناه آزاد شده است (یعنی تقدیس شده و مقدس گشته است)(اول قرنتیان 1: 30). هر كس كه با مسیح متحد شده است، نسبت به قدرت گناه مرده است. و دیگر بنده گناه نیست. بنابراین یك فرد مسیحی نمی‌تواند به زندگی در گناه ادامه دهد. او دیگر به داشتن چنین زندگی راغب نیست. و دیگر در گناه زندگی نخواهد کرد. و اگر فرد مسیحی  كماكان به زندگی در گناه ادامه می‌دهد، یك مسیحی واقعی نیست. مسیحی واقعی مایل و قادر است كه زندگی تازه و مقدسی داشته باشد و اینچنین زندگی خواهد کرد.

3)  رومیان 6: 5- 8 تعلیم می‌دهد كه یك فرد مسیحی در قیام مسیح با او شریك شده و بنابراین قادر است و میخواهد زندگی تازه‌ای داشته باشد و چنین زندگی ای خواهد داشت. پولس در تایید استدلال خود به قیام عیسی اشاره می‌كند. او می‌‌گوید كسی كه در مرگ مسیح با او شریك شده، قطعاً در قیام مسیح نیز با او متحد گشته است. بین مرگ و قیام رابطه‌ای نزدیك وجود دارد. همانگونه كه نتیجه مرگ مسیح قیام او بود، نتیجه مردن فرد ایماندار نسبت به گناه و قدرت آن نیز داشتن یك زندگی تازه و مقدس است (آیه 5). "انسانیت كهنه" یك ایماندار (طبیعت تولدتازه نیافته)، بواسطه اتحاد با عیسی ‌مسیح یكبار برای همیشه مصلوب شده است. "جسد گناه" (انسانی كه تحت كنترل گناه است، یعنی طبیعت انسانی تولدتازه نیافته) یكبار برای همیشه معدوم گشته و قدرت طبیعت گناهكار او (یعنی گناهی كه در او ساكن است) یكبار برای همیشه در هم شكسته  شده است، بطوریكه چنین شخصی دیگر بنده طبیعت گنهكار خود نیست.

چنین فردی اگرچه هنوز كامل نیست و ممكن است هر آن مرتكب گناه شود، اما دیگر هیچگاه بنده گناه نیست و در گناه زندگی نمی‌كند. او بواسطه اتحاد با عیسی‌مسیح، مایل و قادر است كه با گناه و طبیعت گناهكار خود مقابله كند. و مطمئناً بر علیه گناه میجنگد و بر طبیعت گناهکار خود غلبه خواهد یافت. او مایل و قادر است كه زندگی پاك و مقدسی داشته باشد. و چنین زندگی را خواهد داشت. مرگ و قیام عیسی ‌مسیح بیانگر عادل شمردگی فرد ایماندار به لحاظ شریعت، و مقدس بودن او به‌لحاظ اخلاقی است. فرد مسیحی در مرگ مسیح شریك می‌شود تا از این طریق بتواند در حیات او نیز سهیم باشد. مسیحیان تنها زمانی قادر خواهند بود از بركات مرگ مسیح بهره‌مند شوند كه در قدرت قیام او نیز شریك شده باشند. اگر كسی مایل است زندگی مقدسی داشته باشد، باید ابتدا توسط خدا عادل شمرده شود. هیچ كس نمی‌تواند بدون عادل شمرده شدن زندگی مقدسی داشته باشد. در كتاب‌مقدس عادل شمردگی و قدوسیت جدا از هم نیستند (آیه 6). بنابراین فرد ایماندار یقین دارد كه نسبت به گناه مرده و عادل شمرده شده است و یا به مفهومی دیگر، او عادل اعلان شده و از اسارت طبیعت گناهكار خویش رهایی یافته است (آیه 7). افعالی كه در آیات 5 و 8 در زمان آینده بكار رفته‌اند، بیانگر عملی در آینده نیستند، بلكه به قطعیت این عمل اشاره دارند.

ب)  مفهوم

تعمید مسیحی علامت و مهر شراكت در مرگ عیسی ‌مسیح است كه باعث می‌شود فرد مسیحی یكبار برای همیشه نسبت به گناه بمیرد. تعمید مسیحی علامت و مهر شراكت در عادل شمردگی است از ‌لحاظ شریعت، و تقدس  از ‌لحاظ اخلاقی، كه كاملاً به تقدیس شدن در زمان حال و جلال یافتن در زمان آینده مرتبط می‌باشد. تعمید مسیحی گواه این حقیقت است كه فرد ایماندار در تمام جنبه‌های كار عیسی ‌مسیح در زمان گذشته، حال و آینده نسبت به او متعهد است. این حقیقت به فرد ایماندار این قطعیت و تضمین را می‌دهد كه او عادل شمرده شده و مقدس گشته است (1 قرنتیان 1: 30)، یا به مفهومی دیگر، در حال تقدیس شدن است و در آینده نیز قطعاً به جلال خواهد رسید (رومیان 8: 29- 30 ؛ فیلیپیان 1: 6).

4-  تعمید مسیحی علامت و مهر اتحاد با خدای تثلیث و شراكت در امر شاگردسازی است. تعمید علامت و مهر  تعهد به خدای تثلیث است كه خود بخشی از رسالت شاگردسازی است.

بخوانید: متی 28: 19

كشف و گفتگو کنید: تعمید مسیحی در این قسمت از كتاب‌مقدس به چه معنا است؟

ملاحظات:

الف)  چارچوب

عیسی ‌مسیح پس از مرگ و قیام خود به شاگردانش مأموریت بزرگی محول كرد. او به آنان فرمود نزد مردم ملل مختلف بروند و آنها را شاگرد مسیح سازند. بر شاگردان بود كه نزد مردم مختلف دنیا بروند، پیغام انجیل را برای آنها موعظه ‌كنند، كسانی را كه ایمان می‌آورند به نام خدای تثلیث تعمید دهند، و به آنها یاد بدهند كه از سخنان عیسی ‌مسیح اطاعت كنند.

ب)  مفهوم

تعمید به نام سه شخصیت خدای تثلیث، نشانه و مهر تعهد نسبت به خدایی است كه خود را بصورت خدایی واحد در سه شخصیت مجزا كه در عین حال در ذات الهی با هم یك هستند، آشكار كرده است. به‌علاوه، تعمید علامت و مهر شراكت در آن كاری است كه خدا در جهان انجام می‌دهد. بنابراین تعمید مسیحی علامت و مهر تعهد نسبت به خدای تثلیث و نیز نسبت به آن كاری است كه خدا در جهان انجام می‌دهد - كاری كه همانا عبارت است از شاگردسازی مردم جهان از هر قوم و ملتی.

5-  تعمید مسیحی علامت و مهر اتحاد با مسیح و شراكت در بدن او است. تعمید علامت و مهر  تعمید به روح‌القدس است كه در نتیجه آن فرد ایماندار عضوی از بدن مسیح (جامعه مسیح، كلیسای مسیحی) می‌شود.

بخوانید: اول قرنتیان 12: 12- 13.

كشف و گفتگو کنید: تعمید مسیحی در این قسمت از كتاب‌مقدس به چه معنا است؟

ملاحظات:

الف)  چارچوب

تمام كسانی كه پیغام انجیل را می‌شنوند و به عیسی‌مسیح ایمان می‌آورند، بوسیله روح‌القدس تعمید می‌گیرند. به عبارت دیگر، تولد تازه می‌یابند و عضوی از بدن مسیح می‌شوند. منظور از بدن مسیح، كلیسای مسیحی در سراسر دنیا است. تمام ایمانداران از یك روح "نوشانده شده‌اند" كه روح‌القدس است، یعنی روح‌القدس را در قلب و زندگی خود پذیرفته‌اند. روح‌القدس مانند نهرهای آب زنده از بطن هر ایماندار جاری می‌شود (یوحنا 7: 37- 39).

هنگامی كه ایمانداران اولیه یهودی روح‌القدس را دریافت كردند، به نام (در یونانی: epi to onomat، یعنی بر زبان آوردن یا خواندن نام) عیسی ‌مسیح تعمید یافتند و به جامعه مسیحی آن زمان پیوستند (اعمال 2: 37- 41). وقتی كه روح‌القدس بر ایمانداران غیریهودی نازل شد، خدا محض فیض خود آنان را نجات داد، آنان را به توبه واداشت،  و كاری كرد كه قلبهای‌شان بواسطه ایمانشان به عیسی ‌مسیح پاك و تطهیر شود (اعمال 11: 14- 18؛ 15: 7- 11). بدین ترتیب آنها در نام (در یونانی: en to onomati، در ارتباط با) عیسی ‌مسیح تعمید یافتند (اعمال 10: 44- 48).

ب)  مفهوم

تعمید مسیحی علامت و مهر تعمید با روح‌القدس است كه در نتیجه آن فرد ایماندار عضوی از بدن مسیح می‌شود. تعمید مسیحی علامت و مهر تعهد است نسبت به مسیح (بعنوان سر بدن)، نسبت به كلیسای مسیحی در سراسر جهان (یعنی تمامی اعضای بدن مسیح در سراسر جهان) و نسبت به كلیسای محلی (یعنی اعضای بدن مسیح در محل زندگی‌ فرد ایماندار).

6-  تعمید مسیحی علامت و مهر اتحاد با مسیح و شراكت با قومٍ عهد خدا می‌‌باشد. تعمید، نشانه و مهر تعلق داشتن به عهد خداست كه در نتیجه آن فرد ایماندار جزوی از قوم خدا می‌شود و خدای زنده، خدای او می‌‌گردد.

بخوانید: غلاطیان 3: 26- 29.

كشف و گفتگو کنید: تعمید مسیحی در این قسمت از كتاب‌مقدس به چه معنا است؟

ملاحظات:

الف)  چارچوب

وعده بزرگ عهد خدا به ابراهیم این بود كه تمام قبایل یا ملل جهان، از "ذریت" او (یعنی از عیسی، مسیح موعود) بركت خواهند یافت (پیدایش 12: 1- 3؛ 22: 17- 18). تمامی این بركت‌یافتگان جزو قوم خدا می‌شوند و خدای زنده، خدای آنان خواهد بود (لاویان 26: 12). ایمان ایمانداران دوران عهد عتیق معطوف آمدن عیسی ‌مسیح و نیز معطوف آن كاری بود كه او با آمدنش بر زمین، به انجام می‌رساند. و اما ایمان ایمانداران دوران عهد جدید معطوف آن كاری است كه عیسی‌مسیح پس از آمدن به این دنیا، توسط مرگ و قیامش به انجام رساند. تمام ایمانداران دوران عهد جدید در نام (یعنی در ارتباط و مشاركت با) عیسی ‌مسیح تعمید یافته و او را پوشیده‌اند (یعنی عدالت و قدوسیت او را در بر كرده‌اند). با توجه به اینكه عیسی ‌مسیح از نسل ابراهیم است كه خدا این وعده را به او داده بود (غلاطیان 3: 16)، تمام ایمانداران دوران عهد جدید همراه با ابراهیم در عهد خدا شریك هستند، به قوم خدا تعلق دارند و خدای زنده، خدای ایشان است.

ب)  مفهوم

تعمید مسیحی علامت و مهر تعلق به مسیح و شراكت در عدالت و قدوسیت او است در چارچوب عهدی كه او خود ضامن آن است (اشعیا 42: 6؛ عبرانیان 7: 22؛ 8: 6- 13). تمام ایمانداران، چه یهود و چه غیریهود، چه غلام و چه آزاد، چه مرد و چه زن، همگی جزو قوم عهد خدا محسوب می‌شوند. به عبارت دیگر، متعلق به قوم خدا هستند، خدای زنده، خدای ایشان است (دوم قرنتیان 6: 16؛ اول پطرس 2: 9- 10) و همگی وارثان خدا هستند.

پ -  آیین تعمید مسیحی

1-     ارتباط بین عمل خدا و مسؤولیت انسان در تعمید مسیحی.

الف)  خدا همیشه اولین است.

بخوانید: مرقس 1: 15؛ اعمال 2: 37- 42.

كشف و گفتگو کنید: چه كسی اولین قدم را برداشت؟ آیا شما بودید كه اولین قدم را به‌سوی خدا برداشتید؟ یا اینكه خدا بود كه در مسیح قدم اول را برداشت و نزد شما آمد؟

ملاحظات: شما به عنوان فردی ایماندار بر این حقیقت واقف‌اید كه خدا قبل از اینكه شما به سوی او بروید، خود ابتكار عمل را بدست گرفت و قدم اول را به سوی شما برداشت. خدا این كار را بدین طریق انجام داد كه كسی را نزد شما فرستاد تا پیغام انجیل را به شما اعلام نماید. تنها پس از شنیدن پیغام انجیل است كه می‌توانید تصمیم بگیرید آیا حاضرید با ایمان نزد عیسی ‌مسیح بروید و زندگی خود را به او بسپارید یا خیر. به همین خاطر است كه شما خود نمی‌توانید خودتان را تعمید ‌دهید، بلكه باید شخص دیگری شما را تعمید ‌دهد. تعمید مسیحی تصویری است مشهود و مرئی از این حقیقت كه خود خدا قدم اول را به سوی شما برداشته و بواسطه فیضش روح‌ قدوس خود را به شما عطا كرده است.

ب)  اعتراف علنی ایمان.

بخوانید: اعمال 22: 16.

كشف و گفتگو کنید: بهنگام تعمید، به چه چیز اعتراف می‌كنید؟

ملاحظات: شما با به زبان آوردن یا خواندن نام عیسی ‌مسیح تعمید می‌گیرید. به عبارت دیگر، به طور علنی و در حضور مردم اعتراف می‌كنید كه به عیسی مسیح ایمان دارید.

در این مورد، جوامع مختلف مسیحی به طرق مختلفی عمل می‌كنند. كسانی كه هنوز تعمید نگرفته‌اند بهنگام تعمید به ایمانشان اعتراف می‌كنند، ولی كسانی كه در كودكی تعمید گرفته‌اند تا نشانی باشد از تعمید كل اهل یك خانه (اعمال 16: 15، 16: 33، اول قرنتیان 1: 16، 2: 38؛ 11: 14)، زمانی به طور علنی به ایمان خود اعتراف می‌كنند كه مسؤولیت ایمان شخصی‌شان را به عیسی ‌مسیح پذیرفته‌ باشند. (مراجعه كنید به ضمیمه شماره 1).

پ)  تعهد.

بخوانید: متی 28: 19- 20؛ افسسیان 2: 8- 10.

كشف و گفتگو کنید: هنگامی كه به طور علنی به ایمان خود اعتراف می‌كنید و تعمید می‌گیرید، در واقع خود را به چه چیزهایی متعهد می‌‌سازید؟

ملاحظات: هنگامی كه در زمان تعمید به ایمان‌تان اعتراف می‌كنید، در واقع متعهد می‌شوید كه از تعالیم عیسی‌ اطاعت كرده، در زندگی خود ثمر خواهید آورد. تعمید مسیحی، علامت و مهر تعهد شما است در قبال خدای تثلیث، و این امر بخشی از شاگردسازی محسوب می‌شود. زیرا شاگردسازی یعنی اینكه یاد بگیریم از آن اموری كه خدا در كلامش حكم كرده است اطاعت كنیم.

همچنین تعمید مسیحی علامت و مهر نجاتی است كه بر اساس فیض خدا و محض ایمان‌تان متعلق به شما است. شما تنها زمانی می‌توانید به ایمان خود اعتراف كنید كه فیض خدا را كه مستحق آن نبودید با دستان خالی دریافت ‌كرده باشید. نجات بواسطه اعمال نیك شخص حاصل نمی‌شود بلكه نتیجه فیض خدا است. خدا بواسطه فیض خود، شما را فردی كاملاً عادل اعلام می‌كند و بدین ترتیب در نظر او عادل محسوب می‌شوید. این عمل نتیجه كار تمام شده نجات است كه مسیح به خاطر شما بر صلیب انجام داد. شما عدالت خدا را با ایمان به‌عنوان عدالت شخصی خود دریافت می‌كنید. و اعمال نیك‌تان ثمره روح‌القدس خواهد بود كه در زندگی شما عمل می‌كنند. ارتباط بین فیض، ایمان و اعمال نیك را می‌توان در قالب یك درخت به تصویر كشید. ریشه‌های این درخت نمایانگر فیض خدا هستند، تنه آن ایمان شما است و میوه‌های آن نیز اعمال نیك‌تان است. در كتاب‌مقدس، فیض، ایمان و اعمال نیك جدا از هم نیستند.

به نوبت در تمام گروه یا درحالیكه به گروه‌های دو یا سه نفری تقسیم شده‌اید با دعا‌های كوتاه، حقایقی را كه امروز یاد گرفته‌اید به حضور خدا بیاورید.

(سر گروه: رونوشت این تکلیف را بین اعضای گروه پخش كنید و یا آن را بخوانید تا همه آن را در دفتر یادداشت خود بنویسند.)

1 -   تعهد -  نسبت به شاگردسازی و بنای كلیسا متعهد باشید.

2 -  برای یك فرد یا گروه، موضوع " تعمید مسیحی " را موعظه كنید، تعلیم دهید یا بررسی كنید.

3 -  رازگاهان -  هر روز نیمی از یك فصل از غلاطیان 1- 4 را بخوانید. از روش حقیقت محبوب استفاده كنید و یادداشت بردارید.

4 -  حفظ کردن -  آیه حفظی جدید (اهداف مشترک زندگی: عاموس 3: 3) را حفظ كنید. هر روز آخرین 5 آیه حفظی قبلی را مرور کنید.

5 -  بررسی كتاب‌مقدس -  انجیل یوحنا فصل 5 را مطالعه كنید. از روش 5 قدم برای بررسی كتاب‌مقدس استفاده كنید.

6 -   دعا -  در این هفته برای شخص یا موضوعی مشخص دعا كنید و شاهد كار خدا در آن مورد باشید (مزمور 5: 3).

7 -  آموخته های جدید مربوط به بنای كلیسای مسیح را  وارد دفتر(یا پوشه) خود كنید. تمام یادداشت‌های خود در مورد رازگاهان، آیات حفظی، یادداشتهای تعلیمی و این تكلیف منزل را در دفتر خود بنویسید.