درس 12

سرگروه: دعا كنید و گروه خود و این دوره مربوط به بنای كلیسای مسیح را به حضور خداوند بیاورید.

به نوبت  و به طور خلاصه بركات یكی از رازگاهان خود را از قسمت مشخص شده (دوم قرنتیان 7- 10) با دیگران در میان بگذارید (یا از روی یادداشت‌های رازگاهان آن روز بخوانید). 

به كسی كه بركاتش را بازگو می‌كند گوش دهید. به حرفهایش اهمیت دهید و او را بپذیرید، در مورد آنچه  در میان میگذارد، بحث نكنید.

مرور: 5 آیه آخر حفظی یوحنا را دو نفری مرور كنید.

مقدمه: یوحنا 4: 1- 42، توضیح می‌دهد كه عیسی چگوه خود را بر سامریان مكشوف می‌سازد و یوحنا 4: 43- 54 توضیح می‌دهد كه چگونه او خود را به جلیلیان می‌شناساند.

كشف 1)  در یوحنا فصل‌ 4 در رابطه با تفاوت موجود میان آب معمولی و آب زنده و حیات‌بخش که عیسی عطا می کند، حقیقت مهمی برای من وجود دارد. در یوحنا 4: 10، عیسی می‌فرماید: "اگر بخشش خدا را می‌دانستی و كیست كه به تو می‌گوید آب به من بده، هر آینه تو از او خواهش می‌كردی و به تو آب زنده عطا می‌كرد". وقتی كه عیسی در رابطه با آب زنده و حیات‌بخش صحبت می‌كرد، زن سامری فكر كرد منظور او آب معمولی چاه است و یا به‌‌طور خاص آبی است كه  در اعماق چاه فوران می‌كند و در زیر آبِ سطحی چاه قرار گرفته است و عیسی دلوی جهت كشیدن آب از قسمتهای عمیق چاه ندارد.

این چاه را یعقوب پاتریارخ حفر كرده بود و برای زن این سؤال پیش آمده بود كه آیا عیسی بزرگتر از یعقوب است. عیسی به او فرمود: "هر كه از این آب بنوشد، باز تشنه گردد، لیكن كسی كه از آبی كه من به او می‌دهم بنوشد ابدأ تشنه نخواهد شد، بلكه آن آبی كه به او می‌دهم در او چشمه آبی گردد كه تا حیات جاودانی می‌جوشد." عیسی در مورد آب زنده و حیات‌بخشی به نام نجات صحبت می‌كرد، كه به قوت روح‌القدس به او عطا می‌شد. او آب معمولی را با آب زنده مقایسه كرد. وقتی كه شما آب معمولی می‌نوشید، باز تشنه می‌شوید، ولی وقتی كه آب زنده و حیات‌بخش (نجات) را كه عیسی مسیح می‌دهد بنوشید، تا به ابد تشنه نخواهید شد. آب معمولی كه شما می‌نوشید، خارج از جان شما قرار می‌گیرد و نمی‌تواند نیاز جان و روحتان را برطرف سازد. ولی وقتی كه آب زنده و حیات‌بخش (نجات و تمام بركات حاصله از آن) وارد جان شما شود، عمیقترین نیازهای آن را ارضا خواهد كرد. تأثیر آب معمولی پس از نوشیدن آن، به زودی از بین می‌رود. ولی آب زنده به منزله چشمه پایان ناپذیری است كه شما را دائمأ سیراب خواهد كرد.

كشف 2)  در یوحنا فصل‌ 4 در رابطه با این كه چگونه عیسی زن را متقاعد ساخت تا به او ایمان بیاورد، حقیقت مهمی برای من وجود دارد. در امثال 11: 30 نوشته شده است: "كسی كه جانها را صید كند، حكیم است". عیسی به ما نمونه‌ای می‌دهد از این كه او چگونه جان زن سامری را صید كرد. عیسی بر سر راهش از یهودیه به جلیل، باید از سامره رد می‌شد. در آنجا روزی به‌هنگام ظهر، او خسته و تشنه بر سر چاهی نشست. در آن حین شاگردانش جهت تهیه خوراك به شهر مجاور رفته بودند. عیسی سر چاه، با زنی صحبت می‌كرد كه شهرت خوبی نداشت؛ او قصد داشت جان او را برای ملكوت خدا صید كند.

الف)  عیسی ابتدا از طریق درخواست یك جرعه آب از زن، از او طلب كمك و همدردی كرد. یكی از مؤثرترین طرق جهت تسخیر قلب یك شخص، این است كه برای او موقعیتی فراهم كنید تا كاری برای شما انجام دهد، یا شما لطفی در حق او بكنید. عیسی از هر دو روش استفاده كرد. او از زن آب معمولی طلب كرد و بعد به او آب حیات را عطا كرد.

ب)  عیسی حس كنجكاوی زن را با گفتن این جمله برانگیخت: "اگر بخشش خدا را می‌دانستی و كیست كه به تو می‌گوید آب به من بده". زن فكر می‌كرد كه عیسی یك یهودی است كه طالب كمك می‌باشد و او به عنوان یك زن سامری توانایی جهت كمك به او را دارد. ولی عیسی به نوعی زن را متوجه ساخت كه خود او نیاز به آب زنده دارد و عیسی خود، چشمه ای است که می‌توانست آن آب را فراهم كند. عیسی با گفتن این حرف، حس كنجكاوی زن را برانگیخت. بهترین روش جهت برانگیختن حس كنجكاوی انسانها این است كه به آنها در مورد خدا و آنچه كه او می‌خواهد به آنها عطا كند، صحبت كنید.

پ)  عیسی اشتیاق زن را جهت برآورده شدن نیازش، با گفتن این جمله بر‌انگیخت: "لیكن كسی كه از آبی كه من به او می‌دهم بنوشد، ابدأ تشنه نخواهد شد، بلكه آن آبی كه به او می‌دهم در او چشمه آبی گردد كه تا حیات جاودانی می‌جوشد". عیسی آب معمولی را با آب زنده مقایسه كرد. وقتی كه شما آب معمولی می‌نوشید، باز تشنه خواهید شد. این آب خارج از جان شما قرار می‌گیرد و نمی‌تواند نیاز جان و روحتان را برطرف سازد. و به زودی تأثیر آن از بین می‌رود. ولی وقتی كه آب زنده و حیات‌بخشی را كه عیسی مسیح به شما می‌دهد بنوشید، تا به ابد سیراب خواهید شد. این آب وارد جان شما شده، عمیقترین نیازهای آن را ارضا خواهد كرد. این آب به منزله چشمه‌ای پایان ناپذیر خواهد بود كه شما را دائمأ سیراب خواهد كرد. یكی از طرقی كه می‌توانید اشتیاق شخصی را جهت بدست آوردن حیات جاودانی برانگیزانید، مقایسه آن با زندگی معمولی می‌باشد.

ت)  عیسی زمانی كه از زن خواست تا شوهر خود را بیاورد، وجدان او را بیدار كرد. عیسی می‌دانست این زن تنها در صورتی نیاز به آب زنده و حیات‌بخش را در خود احساس خواهد كرد كه از گناهان خود آگاه شود. وقتی عیسی به شوهر او اشاره كرد، او احساس تقصیر كرد، زیرا شوهری نداشت. او زندگی فاسدی از نظر اخلاقی داشت. بهترین طریق جهت برانگیختن اشتیاق نجات در مردم، كمك به آنها است تا متوجه گناهانشان بشوند.

ث)  عیسی تدریجأ خود را بر زن مكشوف ساخت. همان گونه كه عیسی تدریجأ حقیقت وجودی خود را بر زن مكشوف می‌سازد، زن نیز تدریجأ به شناخت عیسی نائل می‌شود. او در ابتدا عیسی را به عنوان یك فرد یهودی، بعد به عنوان یك نبی و در نهایت به عنوان مسیح موعود می‌پذیرد.

سؤال 1)  (یوحنا 4: 20- 24) پرستش حقیقی چیست؟

ملاحظات:

الف)  مكانی كه مسیحیان خدا را در آن پرستش می‌كنند. سامریان و یهودیان فكر می‌كردند محل عبادت خدا، بسیار مهم است. ایشان گمان می‌كردند برای این منظور نیاز به یك عمارت دارند، آن هم در كشور خود. ولی عیسی پاسخ داده فرمود: "لیكن ساعتی می‌آید كه نه در این كوه و نه در اورشلیم پدر را پرستش خواهید كرد. لیكن ساعتی می‌آید بلكه الآن است كه در آن پرستندگان حقیقی پدر را به روح و راستی پرستش خواهند كرد. زیرا كه پدر مثل این پرستندگان خود را طالب است." عیسی تعلیم می‌دهد كه در پرستش خدا، مهم مكان پرستش نیست، بلكه حالت پرستش و صداقت ما در پرستش حائز اهمیت می‌باشد. بنابراین پرستش حقیقی محدود به مكانهای فیزیكی نیست. مسیحیان می‌توانند خدا را در هر مكانی عبادت كنند، در خانه‌هایشان، در كلیسا، در زندان و در فضای آزاد.

ب)  راستی و حقیقتی كه به واسطه آن مسیحیان خدا را پرستش می‌كنند. حالتی كه ما بر اساس آن خدا را می‌پرستیم، به وسیله حقیقتِ موضوع پرستش ما، تعیین می‌شود. ما خدا را می‌پرستیم. ولی حقیقت در مورد خدا چیست؟ حقیقت در مورد خدا آن چیزی نیست كه مردم در مورد او می‌گویند یا به آن باور دارند، بلكه آن چیزی است كه خدا در كتاب‌مقدس برای ما آشكار كرده است. خدا به ما آشکار کرده است که کیست و همانند چیست. خدا شخصیت، صفات، سخنان و اعمال خود را در كتاب‌مقدس برای ما مكشوف كرده است.

یكی از حقایقی كه خدا برای ما مكشوف كرده است، این است كه او روح است. خدا ماهیتی كاملأ روحانی دارد. او خدایی در قالب سنگ، درخت یا كوه نیست كه به صورت بتی تراشیده شده از سنگ، در زیر درخت، یا روی كوه مخصوص یا در معبد خاصی یا طبق دیدگاه پیامبری خاص مورد پرستش قرار گیرد. خدا باید بر اساس آن طریقی كه خود را در كتاب‌مقدس آشكار كرده است، عبادت شود. خدا ذاتی كاملأ روحانی دارد. این به این مفهوم است كه او بدن فیزیكی (جسمانی) ندارد و توسط انسانها قابل رؤیت نمی‌باشد. او وابسته به انسانها نیست و نیازمند كمك آنها نمی‌باشد. او یك وجود شخصی است و انسانها باید به طریقی شخصی با او در ارتباط باشند. انسان نمی‌تواند به طریق همه‌خدایی یا وحدت وجود با خدا یكی شود. در یوحنا 4: 24، عیسی می‌فرماید: "خدا روح است و هر كه او را پرستش كند می‌باید به روح و راستی بپرستد." بنابراین پرستش حقیقی معطوف به خدای حقیقی است، به آن طریقی كه او خود را در كتاب‌مقدس و در نقشه نجات بشر، آشكار كرده است.

پ)  روحی كه به واسطه آن مسیحیان خدا را می‌پرستند. حالتی كه ما بر اساس آن خدا را می‌پرستیم به وسیله اطاعت ما از حقیقتی كه خدا در رابطه با روش پرستش مقرر كرده است، تعیین می‌شود. بسیاری از مردم مذهبی معتقدند كه روش پرستش متشكل از دعاهایی مشخص و نوشته شده یا تکراری، مكانهای مشخص جهت عبادت و اعیاد مخصوص می‌باشد. البته باید در نظر داشت كه هر نوع پرستشی خدا را خشنود نمی‌سازد.  و هر نوع روش پرستشی را نمی‌توان در كلیسا به كار برد. به عنوان مثال، در اشعیا 1: 13- 15، خدا می‌فرماید: "هدایای باطل دیگر میاورید. بخور نزد من مكروه است ... گناه را با محفل مقدس نمی‌توانم تحمل نمایم ... عیدهای شما را جان من نفرت دارد ... چون دعاهای بسیار می‌كنید، اجابت نخواهم نمود." بنابراین مسیحیان نباید تظاهر به پرستش بكنند، بلكه پرستش آنان باید از درونی باشد. مسیحیان باید با روح بخشش، با اعتراف به گناهانشان، با سرسپردگی و وقف زندگی‌شان، و با حمد و شكرگزاری، خدا را به خاطر آنچه كه هست و آنچه كه انجام داده است، بپرستند. بنابراین پرستش حقیقی باید از تمامیت درون انسان باشد.

ت)  حالت تواضعی كه به واسطه آن مسیحیان خدا را می‌پرستند.  یوحنا 4: 23 می‌فرماید: پدر طالب پرستندگانی است كه او را در روح و راستی پرستش می‌كنند. این بدین منظور نیست كه پدر به دنبال افرادی است كه خود را تبدیل به چنین پرستندگانی كنند. بلكه منظور این است كه پدر طالب این است كه افرادی كه او نجات داده است، چنین پرستندگانی باشند. خدای پدر قدم اول را در نجات انسانها برداشته است. او همچنین مایل است كه از طریق تبدیل انسانهای نجات یافته به پرستندگانی در روح و راستی، نجات آنها را به كمال برساند.

سؤال 2)  (یوحنا 4: 27) چرا شاگردان از صحبت عیسی با یك زن متعجب شدند؟

ملاحظات: در یوحنا 4: 27، شاگردان از این موضوع كه عیسی با یك زن صحبت می‌كرد بسیار متحیر شدند. آنها به این دلیل متعجب شدند كه زیرا علمای یهود چنین تعلیم می‌دادند كه "هیچ كس اجازه ندارد در خیابان با یك زن، حتی اگر زن خودش باشد صحبت كند". امروزه بسیاری از معلمین مذهبی بار سنگینی را بر دوش زنان خود می‌گذارند. آنها معتقدند كه زنان صرفأ جهت خشنودی و رضایت مرد خلق شده‌اند؛ آنها باید به روش خاصی لباس بپوشند؛ همواره باید در خانه بمانند؛ مردان نباید با زنان دیگر صحبت كنند؛ یك مرد می‌تواند با زنان مختلف ازدواج كند؛ او می‌تواند زن خود را به هر دلیلی طلاق دهد؛ و می‌تواند زن خود را بزند و حتی او را بكشد.

عیسی فرهنگ و طرز تفكر یهودی را در رابطه با مقام زن در جامعه تغییر داد. او آزادی واقعی زنان را به شاگردان خود نشان داد. آزادی واقعی زن به این مفهوم نیست كه مسیحیان باید در مورد تفاوتهای موجود بین مرد و زن و یا  مسؤولیتهایی كه خدا به آنها در چهارچوب ازدواج و در كلیسا داده است، بی‌تفاوت باشند. در نظر خدا زن به اندازه‌ مرد ارزش دارد. و كارهایی  كه زن در خانه و در كلیسا انجام می‌دهد به اندازه فعالیتهای مرد، حائز اهمیت می‌باشد. زن همچنین به اندازه مرد در جامعه باید مورد احترام واقع شود. عیسی در رابطه با زنان انگیزه و طرز برخورد پاك و نجیبی داشت. اگرچه شاگردان از صحبت عیسی با آن زن متعجب شدند، ولی هیچ كدام از آنها از عیسی نپرسید، "از آن زن چه می‌خواهی؟" البته اگر این سؤال را از او كرده بودند، او در جواب می‌گفت: "از او می‌خواهم به من جرعه‌ای آب بدهد". و هیچ كس از او نپرسید: "چرا با این زن صحبت می‌كنی". در آن صورت عیسی پاسخ می‌داد: "می‌خواهم به او آبی زنده و حیات‌بخش بدهم." عیسی همواره با زنان با احترام و محبت برخورد می‌كرد.

سؤال 3)  (یوحنا 4: 35- 38) عیسی در مورد ارتباط موجود میانِ كارندگان و دروندگان چه تعلیمی می‌دهد؟

ملاحظات:

الف)  كارندگان، عیسی و زن سامری هستند. عیسی برای زن سامری نجات را مهیا ساخت. و او نیز به شهر خود بازگشت تا پیغام نجات را به گوش مردم شهر خود برساند. وقتی كه زن سامری به شهر خود رسید (كاری كه مستلزم ده دقیقه پیاده‌روی از سرچاه بود)، به مردم نگفت كه عیسی همان مسیح موعود است، بلكه مردم را ترغیب كرد كه خود متوجه این موضوع شوند. او به ایشان گفت: "بیایید و ببینید..."، درست همان گونه كه عیسی با دو شاگرد اولش برخورد كرد. او به آنها گفت: "این مرد هر آنچه كرده بودم، به من گفت. آیا این مسیح نیست؟" سامریها نیز مانند یهودیان انتظار داشتند كه مسیح موعود، نبی قید شده در تثنیه 18: 18- 19 باشد. بسیاری از مردم از شهر بیرون شده، نزد عیسی رفتند.

ب)  حصاد روحانی، محدود به فصل خاصی نمی‌باشد. در همان هنگام عیسی به شاگردانش فرمود: "آیا شما نمی‌گویید كه چهار ماه دیگر موسم درو است؟" زمان برداشت محصول (درو) در آن منطقه در اواسط ماه فروردین (ماه آوریل) بود. و زمانی كه عیسی زن سامری را ملاقات كرد، ماه دسامبر و احتمالأ دسامبر سال 27 میلادی بود. این ماه، زمان مناسبی برای دروِ محصول نبود. ولی حصاد روحانی مردم، محدود به فصل خاصی نیست. چون این محصول همواره رسیده و آماده است. بنابراین در رابطه با زن سامری، زمان خاصی میان كاشتن تخم انجیل و برداشت محصول حیات جاودانی وجود نداشت. عیسی شاهد آمدن انبوه مردم از شهر و مزارع به سمت چاه بود و در این اثنا به شاگردان گفت: "به شما می‌گویم، چشمان خود را بالا افكنید و مزرعه‌ها را ببینید زیرا كه الآن به جهت درو سفید شده است." عیسی می‌خواست شاگردان را بسوی مردم بفرستد تا آنها را بسوی ملكوت خدا دعوت كنند. در این زمان نبوت موجود در عاموس 9: 13 در حال تحقق بود. این نبی نبوت كرد كه "ایامی می‌آید كه شیار كننده به درو كننده خواهد رسید و پایمال كننده انگور به كارنده تخم."

پ)  دروكنندگان، شاگردان هستند. در یوحنا 4: 38، عیسی می‌فرماید: "من شما را فرستادم تا چیزی را كه در آن رنج نبردید، درو كنید. دیگران محنت كشیدند و شما در محنت آنها داخل شده‌اید." عیسی و زن سامری هر دو میان سامریان كار كرده بودند- عیسی به طور غیرمستقیم از طریق زن سامری، و زن سامری پس از دریافت پیغام انجیل، به طور مستقیم بین مردم شهر خود فعالیت كرده بود. پس از آن عیسی شاگردان خود را فرستاد تا محصول روحانی مردم را برداشت كنند.

ت)  در قلمروِ روحانی، الگوی معمول این است كه در جایی كه شخصی تخمی را كاشته است، شخص دیگری آن را درو كند. در در یوحنا 4: 37، عیسی می‌فرماید: "این كلام راست است كه یكی می‌كارد و دیگری درو می‌كند". هر كس كه در ملكوت خدا كار می‌كند در عین حال كه یك كارنده است، یك دروكننده نیز می‌باشد. او آنچه را كه توسط دیگران كاشته شده است، درو می‌كند. او همچنین تخمی را می‌كارد كه در زمان مناسب توسط دیگران درو خواهد شد. بنابراین در نقشه متعال خدا، همواره محصولی جهت برداشت وجود دارد. یا شما موقعیت جهت دروِ آن را خواهید داشت یا شخص دیگری تخمی را كه شما كاشته‌اید درو خواهد كرد. به این ترتیب، هم كارنده و هم درونده هر دو خوشحال خواهند بود. خادمین مسیحی باید همواره از كار كاشتن و درویدن محصول روحانی خشنود باشند. پولس رسول در اول قرنتیان 15: 58 می‌فرماید: "بنابراین ای برادران حبیب من، پایدار و بی‌تشویش شده، پیوسته در عمل خداوند بیفزایید، چون می‌دانید كه زحمت شما در خداوند باطل نیست."

سؤال 4)  (یوحنا 4: 44- 45) چرا عیسی به ولایت خود جلیل می‌رود، در حالی كه می‌داند كه یك نبی در شهر خود حرمت ندارد؟

ملاحظات: در متی 13: 53- 58، عیسی به شهر خود ناصره كه در جلیل واقع شده است، رفت. مردم او را نپذیرفتند و عیسی فرمود: "نبی بی‌حرمت نباشد مگر در وطن و خانه خویش". جلیل ولایتی بود كه او در آن بزرگ شده بود. هنگامی كه در اورشلیم بود، بسیاری از مردم به خاطر معجزاتی كه از او دیده بودند، به او ایمان آوردند. پس از پاكسازی معبد، او اولین برخورد جدی را با فریسیان داشت. او با هدف خاصی به جلیل رفته بود، زیرا در جلیل نیاز نبود از این موضوع نگران باشد كه مردم او را طوری حرمت خواهند كرد كه باعث ایجاد تنش بین او و فریسیان شده، بحرانی زودرس ایجاد ‌شود. جلیلیان او را پذیرفتند، زیرا او معجزه انجام می‌داد (45). ولی با وجود این، او را حرمت نكردند (48). و اگر معجزات او را نمی‌دیدند، به او ایمان نمی‌آوردند. هنگامی كه عیسی تعلیم داد كه اگر آنها او را با ایمان در قلب و زندگی‌ خود نپذیرند، صاحب حیات جاودانی نخواهند شد، بسیاری از جلیلیان نیز او را ترك كردند (6: 66).

نمونه‌هایی از كاربردهای امکان پذیر (یوحنا فصل 4)

·        4: 1 *  مانند عیسی، بروید و شاگرد بسازید (متی 28: 19).

·        4: 7 *  سعی كنید با مردم ارتباط داشته باشید و از آنها بخواهید كاری برای شما انجام دهند، یا شما كاری نیك برای آنها انجام دهید.

·        4: 10 *  حس كنجكاوی مردم را از طریق صحبت در مورد خدا و اعمال او، برانگیزانید.

·        4: 13- 14 *  از طریق مقایسه حقایق روحانی با حقایق فیزیكی، علائق مردم را در مورد امور روحانی برانگیزانید.

·        4: 16- 18 *  به مردم كمك كنید تا متوجه گناهانشان بشوند و بدین ترتیب در آنها علاقه‌ای واقعی در رابطه با موضوع نجات ایجاد كنید.

·        4: 19 *  خود را تدریجأ به مردم بشناسانید، تا زمانی كه در مورد حقیقت با آنها صحبت می‌كنید، ترسان نشوند.

·        4: 21- 24 *  خدا را با طرز فكری درست پرستش كنید. خدایی را بپرستید كه خود را در كتاب‌مقدس مكشوف كرده است.

·        4: 21- 24 *  خدا را در روح بپرستید. خدا را نه از طریق مراسم مذهبی، بلكه با خلوص و صداقت بپرستید.

·        4: 27 *  با زنان همان طرز برخوردی را داشته باشید كه با مردان دارید. به آنان بدون داشتن حس تبعیض، احترام بگذارید.

·    4: 32، 34 *  غذای مورد نیاز جسمتان را بخورید، ولی هیچ وقت از خوردن غذای روحانی كه شامل انجام اراده خدا و اتمام کاری است كه او به شما سپرده است، غافل نمانید.

·    4: 37- 38 *  در هر جایی كه می‌توانید، تخم انجیل را بكارید و در هر زمان كه می‌توانید، محصول روحانی را برداشت كرده،  مردم را بسوی ملكوت خدا دعوت كنید.

·    4: 42 *  از این موضوع  مطمئن شوید كه ایمان شما به عیسی مسیح تنها بر روی سخنان مردم بنا نشده است، بلكه بر پایه ایمان و تجربه شخصی شما از عیسی مسیح می‌باشد.

·        4: 44 *  زمانی كه به عنوان یك واعظ در شهر خود حرمت ندارید، به شهر دیگری بروید (متی 10: 11- 15).

·    4: 48- 53 *  این حقیقت را بپذیرید كه اگر علیرغم دیدن عیسی مسیح و معجزات او، به او ایمان آورده‌اید، بركات بیشتری را به‌دست خواهید آورد (یوحنا 20: 29).

نمونه‌های از كاربردهای شخصی

الف)  من می‌خواهم مانند عیسی، كار خود را به كمال برسانم. من به عیسی مسیح ایمان آورده‌ام و می‌خواهم علیرغم مشكلاتی كه با آنها مواجه می‌شوم، در ایمان و اعتماد خود بر او، رشد كنم.  عیسی فرمود: "خوراك من آن است كه خواهش فرستنده خود را به عمل آورم و كار او را به انجام رسانم". من هم می‌خواهم خود را وقف اراده خدا كنم و كاری را كه او به من سپرده است، به كمال برسانم.

ب)  من می‌خواهم در این حقیقت شادی كنم كه می‌توانم در زندگی برخی از مردم تخم انجیل را بكارم، حتی اگر نتوانم محصول روحانی را برداشت كنم. و حتی اگر بتوانم آنچه را كه دیگران كاشته‌اند برداشت كنم، باز شادی خواهم كرد. من می‌خواهم از آن کاری كه خدا به من سپرده است، راضی و قانع باشم. بعضی وقتها من  می‌كارم و بعضی وقتها هم درو می‌كنم. من می‌دانم در نقشه‌ الهی خدا همواره محصولی روحانی جهت برداشت وجود دارد. یا من افتخار برداشت آن محصول را خواهم داشت، یا در این حقیقت شادی خواهم كرد كه شخص دیگری تخم محصولی را كه من كاشته‌ام، درو خواهد كرد. به این ترتیب كارنده و درونده هر دو خوشحال خواهند بود.

به دعا كردن در گروههای دو نفری یا سه نفری ادامه دهید. برای یكدیگر و برای مردم جهان دعا كنید.

(سر گروه: رونوشت این تکلیف را بین اعضای گروه پخش كنید و یا آن را بخوانید تا همه آن را در دفتر یادداشت خود بنویسند.)

1 -  تعهد -  نسبت به شاگردسازی و بنای كلیسا متعهد باشید.

2 -  برای یك فرد یا گروه، موضوع " یوحنا فصل‌ 4 " را موعظه كنید، تعلیم دهید یا بررسی كنید.

3 -  رازگاهان -  هر روز نیمی از یك فصل از دوم قرنتیان 11- 13 را بخوانید. از روش حقیقت محبوب استفاده كنید و یادداشت بردارید.

4 -  حفظ کردن -  آیه حفظی جدید (هر دو ایماندار: دوم قرنتیان 6: 14) را مورد تعمق قرار داده و حفظ كنید.

هر روز آخرین 5 آیه حفظی قبلی را مرور کنید.

5 -  دعا -  در این هفته برای شخص یا موضوعی مشخص دعا كنید و شاهد كار خدا در آن مورد باشید (مزمور 5: 3).

6 -  آموخته های جدید مربوط به بنای كلیسای مسیح را  وارد دفتر(یا پوشه) خود كنید. تمام یادداشت‌های خود در مورد رازگاهان، آیات حفظی، بررسی کتاب مقدس و این تكلیف منزل را در دفتر خود بنویسید.