درس ۱۲

سرگروه: دعا کنید و گروه خود و این دوره مربوط به بنای کلیسای مسیح را به حضور خداوند بیاورید.

به نوبت  و به طور خلاصه برکات یکی از رازگاهان خود را از قسمت مشخص شده (دوم قرنتیان ۷- ۱۰) با دیگران در میان بگذارید (یا از روی یادداشت‌های رازگاهان آن روز بخوانید). 

به کسی که برکاتش را بازگو می‌کند گوش دهید. به حرفهایش اهمیت دهید و او را بپذیرید، در مورد آنچه  در میان میگذارد، بحث نکنید.

مرور: ۵ آیه آخر حفظی یوحنا را دو نفری مرور کنید.

مقدمه: یوحنا ۴: ۱- ۴۲، توضیح می‌دهد که عیسی چگوه خود را بر سامریان مکشوف می‌سازد و یوحنا ۴: ۴۳- ۵۴ توضیح می‌دهد که چگونه او خود را به جلیلیان می‌شناساند.

کشف ۱)  در یوحنا فصل‌ ۴ در رابطه با تفاوت موجود میان آب معمولی و آب زنده و حیات‌بخش که عیسی عطا می کند، حقیقت مهمی برای من وجود دارد. در یوحنا ۴: ۱۰، عیسی می‌فرماید: "اگر بخشش خدا را می‌دانستی و کیست که به تو می‌گوید آب به من بده، هر آینه تو از او خواهش می‌کردی و به تو آب زنده عطا می‌کرد". وقتی که عیسی در رابطه با آب زنده و حیات‌بخش صحبت می‌کرد، زن سامری فکر کرد منظور او آب معمولی چاه است و یا به‌‌طور خاص آبی است که  در اعماق چاه فوران می‌کند و در زیر آبِ سطحی چاه قرار گرفته است و عیسی دلوی جهت کشیدن آب از قسمتهای عمیق چاه ندارد.

این چاه را یعقوب پاتریارخ حفر کرده بود و برای زن این سؤال پیش آمده بود که آیا عیسی بزرگتر از یعقوب است. عیسی به او فرمود: "هر که از این آب بنوشد، باز تشنه گردد، لیکن کسی که از آبی که من به او می‌دهم بنوشد ابدأ تشنه نخواهد شد، بلکه آن آبی که به او می‌دهم در او چشمه آبی گردد که تا حیات جاودانی می‌جوشد." عیسی در مورد آب زنده و حیات‌بخشی به نام نجات صحبت می‌کرد، که به قوت روح‌القدس به او عطا می‌شد. او آب معمولی را با آب زنده مقایسه کرد. وقتی که شما آب معمولی می‌نوشید، باز تشنه می‌شوید، ولی وقتی که آب زنده و حیات‌بخش (نجات) را که عیسی مسیح می‌دهد بنوشید، تا به ابد تشنه نخواهید شد. آب معمولی که شما می‌نوشید، خارج از جان شما قرار می‌گیرد و نمی‌تواند نیاز جان و روحتان را برطرف سازد. ولی وقتی که آب زنده و حیات‌بخش (نجات و تمام برکات حاصله از آن) وارد جان شما شود، عمیقترین نیازهای آن را ارضا خواهد کرد. تأثیر آب معمولی پس از نوشیدن آن، به زودی از بین می‌رود. ولی آب زنده به منزله چشمه پایان ناپذیری است که شما را دائمأ سیراب خواهد کرد.

کشف ۲)  در یوحنا فصل‌ ۴ در رابطه با این که چگونه عیسی زن را متقاعد ساخت تا به او ایمان بیاورد، حقیقت مهمی برای من وجود دارد. در امثال ۱۱: ۳۰ نوشته شده است: "کسی که جانها را صید کند، حکیم است". عیسی به ما نمونه‌ای می‌دهد از این که او چگونه جان زن سامری را صید کرد. عیسی بر سر راهش از یهودیه به جلیل، باید از سامره رد می‌شد. در آنجا روزی به‌هنگام ظهر، او خسته و تشنه بر سر چاهی نشست. در آن حین شاگردانش جهت تهیه خوراک به شهر مجاور رفته بودند. عیسی سر چاه، با زنی صحبت می‌کرد که شهرت خوبی نداشت؛ او قصد داشت جان او را برای ملکوت خدا صید کند.

الف)  عیسی ابتدا از طریق درخواست یک جرعه آب از زن، از او طلب کمک و همدردی کرد. یکی از مؤثرترین طرق جهت تسخیر قلب یک شخص، این است که برای او موقعیتی فراهم کنید تا کاری برای شما انجام دهد، یا شما لطفی در حق او بکنید. عیسی از هر دو روش استفاده کرد. او از زن آب معمولی طلب کرد و بعد به او آب حیات را عطا کرد.

ب)  عیسی حس کنجکاوی زن را با گفتن این جمله برانگیخت: "اگر بخشش خدا را می‌دانستی و کیست که به تو می‌گوید آب به من بده". زن فکر می‌کرد که عیسی یک یهودی است که طالب کمک می‌باشد و او به عنوان یک زن سامری توانایی جهت کمک به او را دارد. ولی عیسی به نوعی زن را متوجه ساخت که خود او نیاز به آب زنده دارد و عیسی خود، چشمه ای است که می‌توانست آن آب را فراهم کند. عیسی با گفتن این حرف، حس کنجکاوی زن را برانگیخت. بهترین روش جهت برانگیختن حس کنجکاوی انسانها این است که به آنها در مورد خدا و آنچه که او می‌خواهد به آنها عطا کند، صحبت کنید.

پ)  عیسی اشتیاق زن را جهت برآورده شدن نیازش، با گفتن این جمله بر‌انگیخت: "لیکن کسی که از آبی که من به او می‌دهم بنوشد، ابدأ تشنه نخواهد شد، بلکه آن آبی که به او می‌دهم در او چشمه آبی گردد که تا حیات جاودانی می‌جوشد". عیسی آب معمولی را با آب زنده مقایسه کرد. وقتی که شما آب معمولی می‌نوشید، باز تشنه خواهید شد. این آب خارج از جان شما قرار می‌گیرد و نمی‌تواند نیاز جان و روحتان را برطرف سازد. و به زودی تأثیر آن از بین می‌رود. ولی وقتی که آب زنده و حیات‌بخشی را که عیسی مسیح به شما می‌دهد بنوشید، تا به ابد سیراب خواهید شد. این آب وارد جان شما شده، عمیقترین نیازهای آن را ارضا خواهد کرد. این آب به منزله چشمه‌ای پایان ناپذیر خواهد بود که شما را دائمأ سیراب خواهد کرد. یکی از طرقی که می‌توانید اشتیاق شخصی را جهت بدست آوردن حیات جاودانی برانگیزانید، مقایسه آن با زندگی معمولی می‌باشد.

ت)  عیسی زمانی که از زن خواست تا شوهر خود را بیاورد، وجدان او را بیدار کرد. عیسی می‌دانست این زن تنها در صورتی نیاز به آب زنده و حیات‌بخش را در خود احساس خواهد کرد که از گناهان خود آگاه شود. وقتی عیسی به شوهر او اشاره کرد، او احساس تقصیر کرد، زیرا شوهری نداشت. او زندگی فاسدی از نظر اخلاقی داشت. بهترین طریق جهت برانگیختن اشتیاق نجات در مردم، کمک به آنها است تا متوجه گناهانشان بشوند.

ث)  عیسی تدریجأ خود را بر زن مکشوف ساخت. همان گونه که عیسی تدریجأ حقیقت وجودی خود را بر زن مکشوف می‌سازد، زن نیز تدریجأ به شناخت عیسی نائل می‌شود. او در ابتدا عیسی را به عنوان یک فرد یهودی، بعد به عنوان یک نبی و در نهایت به عنوان مسیح موعود می‌پذیرد.

سؤال ۱)  (یوحنا ۴: ۲۰- ۲۴) پرستش حقیقی چیست؟

ملاحظات:

الف)  مکانی که مسیحیان خدا را در آن پرستش می‌کنند. سامریان و یهودیان فکر می‌کردند محل عبادت خدا، بسیار مهم است. ایشان گمان می‌کردند برای این منظور نیاز به یک عمارت دارند، آن هم در کشور خود. ولی عیسی پاسخ داده فرمود: "لیکن ساعتی می‌آید که نه در این کوه و نه در اورشلیم پدر را پرستش خواهید کرد. لیکن ساعتی می‌آید بلکه الآن است که در آن پرستندگان حقیقی پدر را به روح و راستی پرستش خواهند کرد. زیرا که پدر مثل این پرستندگان خود را طالب است." عیسی تعلیم می‌دهد که در پرستش خدا، مهم مکان پرستش نیست، بلکه حالت پرستش و صداقت ما در پرستش حائز اهمیت می‌باشد. بنابراین پرستش حقیقی محدود به مکانهای فیزیکی نیست. مسیحیان می‌توانند خدا را در هر مکانی عبادت کنند، در خانه‌هایشان، در کلیسا، در زندان و در فضای آزاد.

ب)  راستی و حقیقتی که به واسطه آن مسیحیان خدا را پرستش می‌کنند. حالتی که ما بر اساس آن خدا را می‌پرستیم، به وسیله حقیقتِ موضوع پرستش ما، تعیین می‌شود. ما خدا را می‌پرستیم. ولی حقیقت در مورد خدا چیست؟ حقیقت در مورد خدا آن چیزی نیست که مردم در مورد او می‌گویند یا به آن باور دارند، بلکه آن چیزی است که خدا در کتاب‌مقدس برای ما آشکار کرده است. خدا به ما آشکار کرده است که کیست و همانند چیست. خدا شخصیت، صفات، سخنان و اعمال خود را در کتاب‌مقدس برای ما مکشوف کرده است.

یکی از حقایقی که خدا برای ما مکشوف کرده است، این است که او روح است. خدا ماهیتی کاملأ روحانی دارد. او خدایی در قالب سنگ، درخت یا کوه نیست که به صورت بتی تراشیده شده از سنگ، در زیر درخت، یا روی کوه مخصوص یا در معبد خاصی یا طبق دیدگاه پیامبری خاص مورد پرستش قرار گیرد. خدا باید بر اساس آن طریقی که خود را در کتاب‌مقدس آشکار کرده است، عبادت شود. خدا ذاتی کاملأ روحانی دارد. این به این مفهوم است که او بدن فیزیکی (جسمانی) ندارد و توسط انسانها قابل رؤیت نمی‌باشد. او وابسته به انسانها نیست و نیازمند کمک آنها نمی‌باشد. او یک وجود شخصی است و انسانها باید به طریقی شخصی با او در ارتباط باشند. انسان نمی‌تواند به طریق همه‌خدایی یا وحدت وجود با خدا یکی شود. در یوحنا ۴: ۲۴، عیسی می‌فرماید: "خدا روح است و هر که او را پرستش کند می‌باید به روح و راستی بپرستد." بنابراین پرستش حقیقی معطوف به خدای حقیقی است، به آن طریقی که او خود را در کتاب‌مقدس و در نقشه نجات بشر، آشکار کرده است.

پ)  روحی که به واسطه آن مسیحیان خدا را می‌پرستند. حالتی که ما بر اساس آن خدا را می‌پرستیم به وسیله اطاعت ما از حقیقتی که خدا در رابطه با روش پرستش مقرر کرده است، تعیین می‌شود. بسیاری از مردم مذهبی معتقدند که روش پرستش متشکل از دعاهایی مشخص و نوشته شده یا تکراری، مکانهای مشخص جهت عبادت و اعیاد مخصوص می‌باشد. البته باید در نظر داشت که هر نوع پرستشی خدا را خشنود نمی‌سازد.  و هر نوع روش پرستشی را نمی‌توان در کلیسا به کار برد. به عنوان مثال، در اشعیا ۱: ۱۳- ۱۵، خدا می‌فرماید: "هدایای باطل دیگر میاورید. بخور نزد من مکروه است ... گناه را با محفل مقدس نمی‌توانم تحمل نمایم ... عیدهای شما را جان من نفرت دارد ... چون دعاهای بسیار می‌کنید، اجابت نخواهم نمود." بنابراین مسیحیان نباید تظاهر به پرستش بکنند، بلکه پرستش آنان باید از درونی باشد. مسیحیان باید با روح بخشش، با اعتراف به گناهانشان، با سرسپردگی و وقف زندگی‌شان، و با حمد و شکرگزاری، خدا را به خاطر آنچه که هست و آنچه که انجام داده است، بپرستند. بنابراین پرستش حقیقی باید از تمامیت درون انسان باشد.

ت)  حالت تواضعی که به واسطه آن مسیحیان خدا را می‌پرستند.  یوحنا ۴: ۲۳ می‌فرماید: پدر طالب پرستندگانی است که او را در روح و راستی پرستش می‌کنند. این بدین منظور نیست که پدر به دنبال افرادی است که خود را تبدیل به چنین پرستندگانی کنند. بلکه منظور این است که پدر طالب این است که افرادی که او نجات داده است، چنین پرستندگانی باشند. خدای پدر قدم اول را در نجات انسانها برداشته است. او همچنین مایل است که از طریق تبدیل انسانهای نجات یافته به پرستندگانی در روح و راستی، نجات آنها را به کمال برساند.

سؤال ۲)  (یوحنا ۴: ۲۷) چرا شاگردان از صحبت عیسی با یک زن متعجب شدند؟

ملاحظات: در یوحنا ۴: ۲۷، شاگردان از این موضوع که عیسی با یک زن صحبت می‌کرد بسیار متحیر شدند. آنها به این دلیل متعجب شدند که زیرا علمای یهود چنین تعلیم می‌دادند که "هیچ کس اجازه ندارد در خیابان با یک زن، حتی اگر زن خودش باشد صحبت کند". امروزه بسیاری از معلمین مذهبی بار سنگینی را بر دوش زنان خود می‌گذارند. آنها معتقدند که زنان صرفأ جهت خشنودی و رضایت مرد خلق شده‌اند؛ آنها باید به روش خاصی لباس بپوشند؛ همواره باید در خانه بمانند؛ مردان نباید با زنان دیگر صحبت کنند؛ یک مرد می‌تواند با زنان مختلف ازدواج کند؛ او می‌تواند زن خود را به هر دلیلی طلاق دهد؛ و می‌تواند زن خود را بزند و حتی او را بکشد.

عیسی فرهنگ و طرز تفکر یهودی را در رابطه با مقام زن در جامعه تغییر داد. او آزادی واقعی زنان را به شاگردان خود نشان داد. آزادی واقعی زن به این مفهوم نیست که مسیحیان باید در مورد تفاوتهای موجود بین مرد و زن و یا  مسؤولیتهایی که خدا به آنها در چهارچوب ازدواج و در کلیسا داده است، بی‌تفاوت باشند. در نظر خدا زن به اندازه‌ مرد ارزش دارد. و کارهایی  که زن در خانه و در کلیسا انجام می‌دهد به اندازه فعالیتهای مرد، حائز اهمیت می‌باشد. زن همچنین به اندازه مرد در جامعه باید مورد احترام واقع شود. عیسی در رابطه با زنان انگیزه و طرز برخورد پاک و نجیبی داشت. اگرچه شاگردان از صحبت عیسی با آن زن متعجب شدند، ولی هیچ کدام از آنها از عیسی نپرسید، "از آن زن چه می‌خواهی؟" البته اگر این سؤال را از او کرده بودند، او در جواب می‌گفت: "از او می‌خواهم به من جرعه‌ای آب بدهد". و هیچ کس از او نپرسید: "چرا با این زن صحبت می‌کنی". در آن صورت عیسی پاسخ می‌داد: "می‌خواهم به او آبی زنده و حیات‌بخش بدهم." عیسی همواره با زنان با احترام و محبت برخورد می‌کرد.

سؤال ۳)  (یوحنا ۴: ۳۵- ۳۸) عیسی در مورد ارتباط موجود میانِ کارندگان و دروندگان چه تعلیمی می‌دهد؟

ملاحظات:

الف)  کارندگان، عیسی و زن سامری هستند. عیسی برای زن سامری نجات را مهیا ساخت. و او نیز به شهر خود بازگشت تا پیغام نجات را به گوش مردم شهر خود برساند. وقتی که زن سامری به شهر خود رسید (کاری که مستلزم ده دقیقه پیاده‌روی از سرچاه بود)، به مردم نگفت که عیسی همان مسیح موعود است، بلکه مردم را ترغیب کرد که خود متوجه این موضوع شوند. او به ایشان گفت: "بیایید و ببینید..."، درست همان گونه که عیسی با دو شاگرد اولش برخورد کرد. او به آنها گفت: "این مرد هر آنچه کرده بودم، به من گفت. آیا این مسیح نیست؟" سامریها نیز مانند یهودیان انتظار داشتند که مسیح موعود، نبی قید شده در تثنیه ۱۸: ۱۸- ۱۹ باشد. بسیاری از مردم از شهر بیرون شده، نزد عیسی رفتند.

ب)  حصاد روحانی، محدود به فصل خاصی نمی‌باشد. در همان هنگام عیسی به شاگردانش فرمود: "آیا شما نمی‌گویید که چهار ماه دیگر موسم درو است؟" زمان برداشت محصول (درو) در آن منطقه در اواسط ماه فروردین (ماه آوریل) بود. و زمانی که عیسی زن سامری را ملاقات کرد، ماه دسامبر و احتمالأ دسامبر سال ۲۷ میلادی بود. این ماه، زمان مناسبی برای دروِ محصول نبود. ولی حصاد روحانی مردم، محدود به فصل خاصی نیست. چون این محصول همواره رسیده و آماده است. بنابراین در رابطه با زن سامری، زمان خاصی میان کاشتن تخم انجیل و برداشت محصول حیات جاودانی وجود نداشت. عیسی شاهد آمدن انبوه مردم از شهر و مزارع به سمت چاه بود و در این اثنا به شاگردان گفت: "به شما می‌گویم، چشمان خود را بالا افکنید و مزرعه‌ها را ببینید زیرا که الآن به جهت درو سفید شده است." عیسی می‌خواست شاگردان را بسوی مردم بفرستد تا آنها را بسوی ملکوت خدا دعوت کنند. در این زمان نبوت موجود در عاموس ۹: ۱۳ در حال تحقق بود. این نبی نبوت کرد که "ایامی می‌آید که شیار کننده به درو کننده خواهد رسید و پایمال کننده انگور به کارنده تخم."

پ)  دروکنندگان، شاگردان هستند. در یوحنا ۴: ۳۸، عیسی می‌فرماید: "من شما را فرستادم تا چیزی را که در آن رنج نبردید، درو کنید. دیگران محنت کشیدند و شما در محنت آنها داخل شده‌اید." عیسی و زن سامری هر دو میان سامریان کار کرده بودند- عیسی به طور غیرمستقیم از طریق زن سامری، و زن سامری پس از دریافت پیغام انجیل، به طور مستقیم بین مردم شهر خود فعالیت کرده بود. پس از آن عیسی شاگردان خود را فرستاد تا محصول روحانی مردم را برداشت کنند.

ت)  در قلمروِ روحانی، الگوی معمول این است که در جایی که شخصی تخمی را کاشته است، شخص دیگری آن را درو کند. در در یوحنا ۴: ۳۷، عیسی می‌فرماید: "این کلام راست است که یکی می‌کارد و دیگری درو می‌کند". هر کس که در ملکوت خدا کار می‌کند در عین حال که یک کارنده است، یک دروکننده نیز می‌باشد. او آنچه را که توسط دیگران کاشته شده است، درو می‌کند. او همچنین تخمی را می‌کارد که در زمان مناسب توسط دیگران درو خواهد شد. بنابراین در نقشه متعال خدا، همواره محصولی جهت برداشت وجود دارد. یا شما موقعیت جهت دروِ آن را خواهید داشت یا شخص دیگری تخمی را که شما کاشته‌اید درو خواهد کرد. به این ترتیب، هم کارنده و هم درونده هر دو خوشحال خواهند بود. خادمین مسیحی باید همواره از کار کاشتن و درویدن محصول روحانی خشنود باشند. پولس رسول در اول قرنتیان ۱۵: ۵۸ می‌فرماید: "بنابراین ای برادران حبیب من، پایدار و بی‌تشویش شده، پیوسته در عمل خداوند بیفزایید، چون می‌دانید که زحمت شما در خداوند باطل نیست."

سؤال ۴)  (یوحنا ۴: ۴۴- ۴۵) چرا عیسی به ولایت خود جلیل می‌رود، در حالی که می‌داند که یک نبی در شهر خود حرمت ندارد؟

ملاحظات: در متی ۱۳: ۵۳- ۵۸، عیسی به شهر خود ناصره که در جلیل واقع شده است، رفت. مردم او را نپذیرفتند و عیسی فرمود: "نبی بی‌حرمت نباشد مگر در وطن و خانه خویش". جلیل ولایتی بود که او در آن بزرگ شده بود. هنگامی که در اورشلیم بود، بسیاری از مردم به خاطر معجزاتی که از او دیده بودند، به او ایمان آوردند. پس از پاکسازی معبد، او اولین برخورد جدی را با فریسیان داشت. او با هدف خاصی به جلیل رفته بود، زیرا در جلیل نیاز نبود از این موضوع نگران باشد که مردم او را طوری حرمت خواهند کرد که باعث ایجاد تنش بین او و فریسیان شده، بحرانی زودرس ایجاد ‌شود. جلیلیان او را پذیرفتند، زیرا او معجزه انجام می‌داد (۴۵). ولی با وجود این، او را حرمت نکردند (۴۸). و اگر معجزات او را نمی‌دیدند، به او ایمان نمی‌آوردند. هنگامی که عیسی تعلیم داد که اگر آنها او را با ایمان در قلب و زندگی‌ خود نپذیرند، صاحب حیات جاودانی نخواهند شد، بسیاری از جلیلیان نیز او را ترک کردند (۶: ۶۶).

نمونه‌هایی از کاربردهای امکان پذیر (یوحنا فصل ۴)

·        ۴: ۱ *  مانند عیسی، بروید و شاگرد بسازید (متی ۲۸: ۱۹).

·        ۴: ۷ *  سعی کنید با مردم ارتباط داشته باشید و از آنها بخواهید کاری برای شما انجام دهند، یا شما کاری نیک برای آنها انجام دهید.

·        ۴: ۱۰ *  حس کنجکاوی مردم را از طریق صحبت در مورد خدا و اعمال او، برانگیزانید.

·        ۴: ۱۳- ۱۴ *  از طریق مقایسه حقایق روحانی با حقایق فیزیکی، علائق مردم را در مورد امور روحانی برانگیزانید.

·        ۴: ۱۶- ۱۸ *  به مردم کمک کنید تا متوجه گناهانشان بشوند و بدین ترتیب در آنها علاقه‌ای واقعی در رابطه با موضوع نجات ایجاد کنید.

·        ۴: ۱۹ *  خود را تدریجأ به مردم بشناسانید، تا زمانی که در مورد حقیقت با آنها صحبت می‌کنید، ترسان نشوند.

·        ۴: ۲۱- ۲۴ *  خدا را با طرز فکری درست پرستش کنید. خدایی را بپرستید که خود را در کتاب‌مقدس مکشوف کرده است.

·        ۴: ۲۱- ۲۴ *  خدا را در روح بپرستید. خدا را نه از طریق مراسم مذهبی، بلکه با خلوص و صداقت بپرستید.

·        ۴: ۲۷ *  با زنان همان طرز برخوردی را داشته باشید که با مردان دارید. به آنان بدون داشتن حس تبعیض، احترام بگذارید.

·    ۴: ۳۲، ۳۴ *  غذای مورد نیاز جسمتان را بخورید، ولی هیچ وقت از خوردن غذای روحانی که شامل انجام اراده خدا و اتمام کاری است که او به شما سپرده است، غافل نمانید.

·    ۴: ۳۷- ۳۸ *  در هر جایی که می‌توانید، تخم انجیل را بکارید و در هر زمان که می‌توانید، محصول روحانی را برداشت کرده،  مردم را بسوی ملکوت خدا دعوت کنید.

·    ۴: ۴۲ *  از این موضوع  مطمئن شوید که ایمان شما به عیسی مسیح تنها بر روی سخنان مردم بنا نشده است، بلکه بر پایه ایمان و تجربه شخصی شما از عیسی مسیح می‌باشد.

·        ۴: ۴۴ *  زمانی که به عنوان یک واعظ در شهر خود حرمت ندارید، به شهر دیگری بروید (متی ۱۰: ۱۱- ۱۵).

·    ۴: ۴۸- ۵۳ *  این حقیقت را بپذیرید که اگر علیرغم دیدن عیسی مسیح و معجزات او، به او ایمان آورده‌اید، برکات بیشتری را به‌دست خواهید آورد (یوحنا ۲۰: ۲۹).

نمونه‌های از کاربردهای شخصی

الف)  من می‌خواهم مانند عیسی، کار خود را به کمال برسانم. من به عیسی مسیح ایمان آورده‌ام و می‌خواهم علیرغم مشکلاتی که با آنها مواجه می‌شوم، در ایمان و اعتماد خود بر او، رشد کنم.  عیسی فرمود: "خوراک من آن است که خواهش فرستنده خود را به عمل آورم و کار او را به انجام رسانم". من هم می‌خواهم خود را وقف اراده خدا کنم و کاری را که او به من سپرده است، به کمال برسانم.

ب)  من می‌خواهم در این حقیقت شادی کنم که می‌توانم در زندگی برخی از مردم تخم انجیل را بکارم، حتی اگر نتوانم محصول روحانی را برداشت کنم. و حتی اگر بتوانم آنچه را که دیگران کاشته‌اند برداشت کنم، باز شادی خواهم کرد. من می‌خواهم از آن کاری که خدا به من سپرده است، راضی و قانع باشم. بعضی وقتها من  می‌کارم و بعضی وقتها هم درو می‌کنم. من می‌دانم در نقشه‌ الهی خدا همواره محصولی روحانی جهت برداشت وجود دارد. یا من افتخار برداشت آن محصول را خواهم داشت، یا در این حقیقت شادی خواهم کرد که شخص دیگری تخم محصولی را که من کاشته‌ام، درو خواهد کرد. به این ترتیب کارنده و درونده هر دو خوشحال خواهند بود.

به دعا کردن در گروههای دو نفری یا سه نفری ادامه دهید. برای یکدیگر و برای مردم جهان دعا کنید.

(سر گروه: رونوشت این تکلیف را بین اعضای گروه پخش کنید و یا آن را بخوانید تا همه آن را در دفتر یادداشت خود بنویسند.)

۱ -  تعهد -  نسبت به شاگردسازی و بنای کلیسا متعهد باشید.

۲ -  برای یک فرد یا گروه، موضوع " یوحنا فصل‌ ۴ " را موعظه کنید، تعلیم دهید یا بررسی کنید.

۳ -  رازگاهان -  هر روز نیمی از یک فصل از دوم قرنتیان ۱۱- ۱۳ را بخوانید. از روش حقیقت محبوب استفاده کنید و یادداشت بردارید.

۴ -  حفظ کردن -  آیه حفظی جدید (هر دو ایماندار: دوم قرنتیان ۶: ۱۴) را مورد تعمق قرار داده و حفظ کنید.

هر روز آخرین ۵ آیه حفظی قبلی را مرور کنید.

۵ -  دعا -  در این هفته برای شخص یا موضوعی مشخص دعا کنید و شاهد کار خدا در آن مورد باشید (مزمور ۵: ۳).

۶ -  آموخته های جدید مربوط به بنای کلیسای مسیح را  وارد دفتر(یا پوشه) خود کنید. تمام یادداشت‌های خود در مورد رازگاهان، آیات حفظی، بررسی کتاب مقدس و این تکلیف منزل را در دفتر خود بنویسید.