درس 9

سرگروه: دعا كنید و گروه خود و این دوره مربوط به بنای كلیسای مسیح را به حضور خداوند بیاورید.

به نوبت  و به طور خلاصه بركات یكی از رازگاهان خود را از قسمت مشخص شده (اول قرنتیان 13- 16) با دیگران در میان بگذارید (یا از روی یادداشت‌های رازگاهان آن روز بخوانید). 

به كسی كه بركاتش را بازگو می‌كند گوش دهید. به حرفهایش اهمیت دهید و او را بپذیرید، در مورد آنچه  در میان میگذارد، بحث نكنید.

مرور: دو نفری مرور كنید. یوحنا 2: 25.

مقدمه: روز خداوند، روزی است كه در آن مسیحیان استراحت می‌كنند، با دیگران مشاركت دارند و عبادت و خدمت می‌كنند. ما در رابطه با سَبَت كه روز هفتم هفته بود، مطالبی خواهیم آموخت. ما همچنین در رابطه با روز خداوند، كه همواره اولین روز هفته بوده، خواهیم آموخت. چرا مسیحیان در تمام دنیا در روز خداوند با هم جمع شده، خدا را عبادت می‌كنند؟ و مسیحیان در روز خداوند چه كاری را باید انجام دهند؟

در فرهنگهای مختلف، روزهای هفته به طرق مختلفی تقسیم‌بندی شده‌اند. در دوران عهدعتیق، روز استراحت یا سبت، آخرین روز هفته بود كه هفتمین روز یا شنبه نامیده می‌شد. مسیحیانِ دوران عهدجدید، روز خداوند را در اولین روز هفته كه روز یكشنبه بود، جشن می‌گرفتند. بسیاری از مسیحیان در دنیا از این الگو پیروی می‌كنند و روز خداوند را در اولین روز هفته‌شان كه روز یكشنبه است، جشن می‌گیرند. ولی از طرف دیگر، بسیاری از مسیحیان دیگر روز خداوند را در روز ملی استراحت یا تعطیلشان كه ممكن است روز پنجشنبه، جمعه یا شنبه باشد، جشن می‌گیرند. آنچه حائز اهمیت می‌باشد، هدف از روز خداوند است نه آن روز خاص در هفته كه به این مناسبت جشن گرفته می‌شود.

الف -  سبت در عهدعتیق و عهدجدید

1-  نگاه داشتن سبت، بخشی از شریعت عهدعتیق بود.

كشف و گفتگو کنید: هدف خدا از روز سبت چه بود؟

الف)  بخوانید: خروج 20: 8- 11؛ تثنیه 5: 12- 14.

ملاحظات: خدا ده فرمان را به قوم خود داد تا آن را اجرا كنند. چهارمین حكم آن این است كه روز سبت را مقدس نگاه دارند. در عهدعتیق، خدا روز هفتم هفته (شنبه) را به عنوان روزی كه باید مقدس نگاه داشته می‌شد، مقرر كرده بود. كلمه "مقدس"، در اینجا به مفهوم جدا بودن آن روز خاص از روزهای دیگر هفته، و وقف آن روز به خدا به جهت هدفی است كه او در نظر دارد.

ب)  بخوانید: پیدایش 2: 2- 3؛ خروج 23: 12.

ملاحظات: هدف خدا از روز سبت این بود كه یك روز از هفت روز كاری هفته جهت استراحت مردم، كنار گذاشته شود.

پ)  بخوانید: لاویان 23.

ملاحظات: هدف دوم خدا از روز سبت، این بود كه یك روز از هفت روز كاری هفته كنار گذاشته شود تا در آن روز مردم جهت عبادت خدا با دیگر ایمانداران جمع شوند. بنابراین، حكم چهارم در رابطه با اهمیت استفاده از یك روز هفته، جهت استراحت و عبادت خدا می‌باشد.

2-  رهبران و معلمین مذهبی یهود، روح شریعت عهدعتیق را تغییر دادند.

كشف و گفتگو کنید: رهبران و معلمین مذهبی یهود، چگونه شریعت عهدعتیق را تغییر دادند؟

الف)  رهبران مذهبی یهود چهارمین حكم را تغییر دادند.

بخوانید: اشعیا 29: 13؛ مرقس 2: 23- 3: 6.

ملاحظات: در زمان اشعیای نبی (سالهای 740- 680 قبل از میلاد)، رهبران مذهبی شروع به ایجاد قوانین مختلف انسانی در رابطه با عبادت مذهبی، كردند. مخصوصأ در طول 400 سال موجود میان آخرین كتاب عهدعتیق و اولین كتاب عهدجدید، آنها بر اساس تفسیری كه از قوانین عهدعتیق كرده بودند، قوانین زیاد دیگری نیز به وجود آوردند. آنها فهرستی از 39 عمل ممنوع در روز سبت، تهیه كردند و حكم چهارم را در زیر این فهرست دفن كردند و تمام این فهرست را به عنوان حكم چهارم تفسیر كردند. به عنوان مثال آنها تعلیم می‌دادند كه رفتن به سفر، پختن غذا، یا حمل هر چیزی در روز سبت ممنوع می‌باشد. آنها شاگردان مسیح را كه یهودی بودند، متهم كردند به اینكه حكم چهارم ده فرمان را زیر پا گذاشته‌اند، زیرا آنها در روز سبت خوشه‌های گندم را جهت خوردن چیده بودند. از دیدگاه رهبران مذهبی یهود، انجام این عمل در روز سبت ممنوع بود. به این ترتیب به نظر می‌آمد كه "انسان به جهت سبت مقرر شده بود"، به این مفهوم كه خدا انسان را خلق كرده بود تا سبت را نگاه دارد. رهبران مذهبی یهود، با اضافه كردن 39 عمل ممنوع در روز سبت به حكم چهارم ده فرمان، روز سبت را به روزی تبدیل كردند كه انجام قوانین آن برای مردم امری دشوار بود.

ب)  رهبران مذهبی یهود مفهوم شریعت عهدعتیق را به طور كامل تغییر دادند.

بخوانید: غلاطیان 3: 25- 27؛ كولسیان 2: 17؛ عبرانیان 10: 1؛ اعمال 15: 1، 5؛ رومیان 9: 30- 33؛ متی 23: 3- 4.

ملاحظات: رهبران و معلمین مذهبی یهود، به جای اینكه شریعت عهدعتیق را به عنوان شریعتی كه معطوف به منجی موعود است، برداشت كنند، آن را به وسیله‌ای برای نجات مردم، تبدیل كردند. آنها تعلیم داده، می‌‌گفتند كه تنها از طریق رعایت قوانین شریعت، شخص می‌تواند نجات بیابد. منظور آنها تنها شریعت عهدعتیق نبود، بلكه آنها تفسیر خودشان از شریعت، به اضافه صدها قانون انسانی دیگر را كه خود ابداع كرده بودند، در كنار آن در نظر داشتند. آنها به طور خاص انجام ختنه و حفظ روز سبت را اموری ضروری جهت دریافت نجات تلقی می‌كردند. این رهبران، افراد ریاكاری بودند، زیرا از طرفی خود آنچه را كه تعلیم می‌دادند انجام نمی‌دادند، و از طرف دیگر انتظار داشتند كه پیروانشان آن قوانین را انجام دهند. آنها، شریعت عهدعتیق را به بار سنگینی تبدیل كرده بودند كه هیچ كس قادر به حمل آن نبود.

پ)  رهبران مذهبی یهود، رسوم خود را به عنوان احكام خدا در نظر داشتند.

بخوانید: مرقس 7: 1- 13.

ملاحظات: عیسی گفت كه رهبران و معلمین مذهبی یهود احكام خدا را كنار گذاشته‌اند تا بدینوسیله مراسم انسانی خود را به اجرا در‌آورند. آنها شریعت عهدعتیق را در زیر 365 نهی و 248 ‌امر به معروف دفن كرده بودند. تفسیر آنها از شریعت عهدعتیق در تضاد با آن چیزی بود كه خدا در نظر داشت. در نظر خدا، شریعت عهدعتیق تصویری بود كه معطوف به نجات دهنده موعود و ملكوت او بود. ولی رهبران و معلمین مذهبی یهود آن را تبدیل به وسیله‌ای جهت نجات كرده بودند. آنها تعلیم می‌دادند كه اطاعت از شریعت، باعث عادل شدن آنها در نظر خدا می‌شود. ایشان در اشتباه بودند.

3-  مناسكِ شریعت عهدعتیق توسط عیسی مسیح به تحقق رسیده و خاتمه یافته است.

مقدمه: مناسك و فرایض شریعت عهدعتیق دارای مقررات و آدابی در زمینه چهار قلمرو بود: افراد مقدس، اماكن مقدس، زمانهای مقدس، و اعمال مقدس. افراد مقدس متشكل از كاهنان و لاویان بودند. اماكن مقدس متشكل از خیمه اجتماع (و بعدها معبد بزرگ) بود. زمانهای مقدس متشكل از روزه‌ها، اعیاد، و مخصوصأ روز سبت بود. اعمال مقدس متشكل از ختنه، خوردن خوراك حلال، تقدیم قربانیها، آوردن اولین ثمره محصول و دادن ده‌یك بود.

كشف و گفتگو کنید: عهدجدید در رابطه با ابعاد مختلف مناسك و فرایض شریعت چه تعلیمی می‌دهد؟

الف)  بخوانید: عبرانیان 8: 5، 13؛ 10: 1. قوانین مربوط به مناسك شریعت تنها سایه‌ای از واقعیت امور آینده بودند. رسالات رومیان، غلاطیان و عبرانیان در عهدجدید، به وضوح تعلیم می‌دهند كه عیسی مسیح مناسك شریعت عهدعتیق را به تحقق رسانید و حقایق آن را آشكار ساخت.

ب)  بخوانید: عبرانیان 7: 23- 28. تنها كاهن مسیحیان، كه ابدی و كامل است، عیسی مسیح است.

پ)  بخوانید: افسسیان 2: 21- 22. تنها معبد مسیحیان، كلیسا است كه متشكل از ایمانداران تمام جهان می‌باشد.

ت)  بخوانید: رومیان 3: 25. تنها قربانی نیابتی برای مسیحیان، مرگ عیسی مسیح بر روی صلیب می‌باشد.

ث)  بخوانید: كولسیان 2: 11. تنها ختنه مسیحیان، ختنه قلب گناهكار آنها می‌باشد.

ج)  بخوانید: عبرانیان 4: 1- 11. تنها سبت مسیحیان، زمانی است كه وارد حضور ابدی و آرام خدا در آسمان می‌شوند.

چ)  بخوانید: مرقس 2: 18- 22؛ یوحنا 16: 17- 24. روزه و ماتم مسیحیان تبدیل به جشن و شادی شده است، زیرا هر چند عیسی پس از مرگ و قیامش از آنها جدا شد، توسط روح‌القدس در میان آنها حاضر است.

ح)  بخوانید: دوم قرنتیان 9: 6- 15. مسیحیان در رابطه با دادن ده‌یك، می ‌توانند آن مقداری را كه در قلبشان هست، سخاوتمندانه بدهند و این موضوع جانشین روش دادن ده‌یك در عهدعتیق شده است كه به منظور حمایت از معبد و تمام مراسم آن بوده وامری ضروری بود.

خ)  بخوانید: مرقس 7: 19. در عهدجدید، عیسی مسیح هر نوع غذایی را جهت خوردن، حلال شمرد.

د)  بخوانید: متی 5: 17؛ كولسیان 2: 14؛ افسسیان 2: 15. كتاب‌مقدس به وضوح تعلیم می‌دهد كه عیسی مسیح شریعت را كنار نگذاشت، بلكه آن را به تحقق رساند. او به مناسك شریعت و تمام مقررات آن، پایان بخشید. كتاب‌مقدس همچنین تعلیم می‌دهد كه مناسك شریعت منسوخ گشته و دیگر در كلیسا كاربردی ندارند و باعث ایجاد اختلاف بین ایمانداران نخواهند شد.

خلاصه: مناسك و فرایض شریعت عهدعتیق به تحقق رسیده و منسوخ گشته است.

4-  تفسیر عیسی از سبت در عهدجدید

كشف و گفتگو کنید: نظر عیسی در مورد سبت چیست؟

الف)  سبت به منظور كمك به انسان بود.

بخوانید: مرقس 2: 18- 27؛ متی 5: 4؛ رومیان 12: 15؛ دوم قرنتیان 1: 3- 7.

ملاحظات: عیسی می‌فرماید كه شراب نو باید در مشكهای نو ریخته شود. او در واقع تعلیم می‌دهد كه تحقق نمونه‌های عهدعتیق و "محتوای" واقعیتهای عهدجدید، كه او آنها را به ارمغان آورده است، باید شكل جدیدی بگیرند. به عنوان مثال او می‌گوید، آنهایی كه در حضور او زندگی می‌كنند باید به جای روزه، جشن بگیرند، و به جای غم و ماتم، شادی كنند. این جشن و شادی، نوعی شادی روحانی و درونی به خاطر كار تحقق یافته عیسی مسیح در رابطه با نجات بشر و به خاطر حضور او در زندگی ما می‌باشد و منظور این نیست كه ما نباید در غمهای دیگران شریك شویم. عیسی مسیح با آمدنش بر روی زمین، آیین و محتوای (واقعیتهای) جدیدی را آورد كه مستلزم شكل و روشهای جدیدی هستند. تجلیات بیرونی روزهای روزه و سبت به نظام قبلی مربوط می‌شود. عیسی فرمود: "سبت برای انسان مقرر شد، نه انسان برای سبت". سبت پس از خلقت انسان به وجود آمد و جهت بركت انسان بود نه اینكه باری بر دوش او باشد. بنابراین اولین هدف سبت این بود كه به انسان كمك كند تا بتواند موقعیتی جهت استراحت داشته، با دیگر ایمانداران جمع شده، خدا را عبادت كند.

ب)  سبت به منظور خدمت به خدا مقرر شده بود.

بخوانید: مرقس 2: 28- 3: 6.

ملاحظات: عیسی می‌فرماید: "پسر انسان مالك سبت نیز هست". رهبران مذهبی یهود هیچ اختیار و قدرتی جهت مقرر كردن اصولی به منظور فرمانروایی بر روز سبت ندارند. تنها عیسی اقتدار و اختیار این كار را دارد. به عنوان مثال، زمانی كه نیازی واقعی جهت شفا یا نجات زندگی اشخاصی مانند داود بود (اول سموئیل 21: 1- 6؛ 22: 14- 20)، یا شفا دادن افراد مثل نمونه مطرح در این متن، در آن صورت لزومی نداشت قوانین الهی مربوط به روز سبت به‌گونه‌ای خشك و بی‌روح و به‌دور از محبت اجرا شود. عیسی می‌فرماید: "در روز سبت كدام جایز است؟ نیكویی كردن یا بدی؟ نجات دادن جان یا هلاك كردن آن؟" (مرقس 3: 4). بنابراین هدف دوم سبت، خدمت به خدا از طریق انجام كارهای نیك یا نجات دادن زندگی مردم است. به عنوان مثال، رهایی مردم از اسارتها و فراهم كردن خوراك و پوشاك برای آنها، نمونه‌ای از اعمالی است كه لازم است در صورت نیاز در آن روز انجام شود. تعالیم مسیح بیانگر این حقیقت هستند كه شكل و جنبه تشریفاتی حكم چهارم ده فرمان توسط اصول حكیمانه، روحانی و مفیدی جانشین شده است. مسیحیان اولیه این اصول را در مورد روز اول هفته به‌كار بردند و آن روز را "روز خداوند" نامیدند.

ب -  روز خداوند در عهدجدید

روز خداوند برای مسیحیان، بسیار حائز اهمیت می‌باشد، زیرا تمام اتفاقات تاریخی مربوط به عیسی مسیح در آن روز به وقوع پیوست. در زمان عهدجدید، اولین روز هفته آنها، روز یكشنبه بود.

كشف و گفتگو کنید: چرا روز خداوند برای مسیحیان حائز اهمیت فراوان می‌باشد؟

1-  عیسی مسیح در روز اول هفته قیام كرد.

الف)  بخوانید: متی 28: 1.

ملاحظات: اناجیل به وضوح بیان می‌كنند كه بعد از سبت (روز هفتم)، در صبح بسیار زود روز اول هفته (یكشنبه)"، عیسی مسیح از میان مردگان قیام نمود.

ب)  بخوانید: اول قرنتیان 15: 54- 57؛ عبرانیان 2: 14؛ فیلیپیان 2: 8- 11.

ملاحظات: قیام جسمانی عیسی مسیح این حقیقت را ثابت كرد كه گناه، مرگ و شیطان مغلوب شده‌اند. و خدای پدر قربانی عیسی را كه به خاطر گناهكاران بود، پذیرفته و بالاترین مقام در جهان را به عیسی بخشیده است.

پ)  بخوانید: عبرانیان 8: 6، 13؛ 10: 1.

ملاحظات: مرگ عیسی مسیح به عصر قدیمی عهدعتیق خاتمه داد و قیام او، عصر جدیدِ عهدجدید را آغاز كرد. عهدجدید، كه ما در آن زندگی می‌كنیم، دوره‌ای است كه در آن سایه‌ها، تصاویر (اصطلاح الهیاتی آن نمونه‌‌هاست) و نبوتهای عهدعتیق در عیسی مسیح به تحقق رسیده‌اند. و تاریخ نجات عهدعتیق، و سبت كه بخشی از مناسك شریعت عهدعتیق بود، به پایان رسیده است.

تعلیم دهید: مرگ و قیام عیسی مسیح سایه‌ها، تصاویر و نبوتهای عهدعتیق را به تحقق رساند. این واقعه به تاریخ نجات عهدعتیق پایان داد و واقعیتهای عهدجدید را معرفی كرد. به عنوان مثال، مرگ عیسی مسیح حانشین قربانیهای حیوانی عهدعتیق شده است (عبرانیان 10: 8- 10). یا شام خداوند جانشین فصح شده است كه یادآور گذر خدا به منظور داوری گناه و كفاره آن می‌باشد (اول قرنتیان 11: 23-26). تعمید جانشین ختنه شده است كه به عنوان علامتی جهت ورود به عهد پرفیض خدا می‌باشد (كولسیان 2: 11- 12). خدمت كهانتی عیسی بر رتبه ملكیصدق، جانشین خدمت كهانتی زمینی، بر رتبه هارون شده است (عبرانیان 7: 11- 28). كلیسا به عنوان بدنِ مسیح كه متشكل از یهودیان و غیریهودیان تمام ملل دنیا است، جانشین معبد و ملت برگزیده اسرائیل به عنوان قوم خدا، شده است (یوحنا 2: 19- 21؛ افسسیان 2: 11- 22؛ اول پطرس2: 4- 10). پرستش خدا به روح و راستی، جانشین پرستش خدا از طریق مناسك شریعت شده است (یوحنا 4: 23- 24). و اصول ملكوت خدا جانشین قانون مدنی ملت اسرائیل شده است (متی 5- 7؛ 8: 10- 12؛ 13: 40- 43؛ 21: 42- 44).

به همین ترتیب، روز خداوند (روز اول هفته) جانشین سبت (هفتمین روز هفته) شده است، روزی كه باید مقدس نگاه داشته شود. در عهدعتیق، روز آخر هفته (هفتمین روز هفته)، به عنوان روزی كه یادآور تكمیل كار خلقت توسط خدا است، حائز اهمیت بود (پیدایش 2: 2- 3). در حالی كه در عهدجدید، روز اول هفته به عنوان روزی كه یادآور تكمیل كار خدا در نجات انسانها می‌باشد، اهمیت دارد (یوحنا 19: 30؛ 20: 1). قیام عیسی مسیح بیانگر این حقیقت است كه خدا كار تكمیل شده مسیح در نجات بشر را پذیرفته است. به خاطر قیام عیسی مسیح، روز اول هفته (یكشنبه) حائز اهمیت زیادی شده است. بخشی از چهارمین حكم ده فرمان مبنی بر مقدس نگاه داشتن روز سبت، تشریفاتی بود و لازم بود كه تغییری در نماد عهدعتیق در خصوص روز سبت ایجاد شود. نماد روز هفتم در عهدعتیق و روز استراحت (سبت) توسط نماد عهدجدیدی روز قیام (یكشنبه) جایگزین شده است. در عهدجدید روز اول هفته و نه روز آخر آن، اهمیت زیادی دارد و روزی است كه در آن قیام پیروزمندانه عیسی از میان مردگان، جشن گرفته می‌شود. مرگ و قیام عیسی مسیح سایه‌ها، تصاویر (نمونه‌ها)، نبوتها و تاریخ عهدعتیق را به تحقق رساند و بر شریعت عهدعتیق و انبیا كه شامل جنبه‌های تشریفاتی حكم سبت نیز بود، برتری یافت.

2-  عیسی مسیح قیام كرده در روز اول هفته بر شاگردان ظاهر شد.

بخوانید: مرقس 16: 9- 14؛ یوحنا 20: 26.

ملاحظات: حقایق دیگر بازگو كننده این موضوع هستند كه روز اول هفته (یكشنبه) برای مسیحیان حائز اهمیت زیادی می‌باشد.

عیسی مسیح، پس از قیامش، بیش از هر زمانی دیگر، خود را در روز اول هفته (یكشنبه) بر شاگردان ظاهر ساخت: در صبح آن روز، به مریم مجدلیه و دیگر زنان، در بعدازظهر آن روز، بر پطرس و دو شاگرد دیگر در راه عموآس، و در عصر آن روز، به ده نفر از شاگردانش و دوستانشان ظاهر شد. این اولین ظهور او به تجمعی از ایمانداران بود. یك هفته بعد، باز در روز اول هفته (یكشنبه)، عیسی مسیح خود را بر یازده شاگرد خود كه توما هم بین آنها بود، ظاهر كرد.

3-  روح‌القدس در روز اول هفته بر مردم ریخت.

بخوانید: اعمال 2: 1؛ لاویان 23: 15- 16.

ملاحظات: ریزش روح‌القدس در روز پنطیكاست، باز در روز اول هفته (یكشنبه) بود.

4-  اولین كلیسا در روز اول هفته تأسیس شد.

بخوانید: اعمال 2: 42.

ملاحظات: در روزی كه روح‌القدس بر مردم فرو ریخت، اولین كلیسای محلی در اورشلیم تأسیس شد. به نظر می‌آید كه خدا برای روز اول هفته (یكشنبه)، احترام خاصی قائل بود زیرا در آن روز، هم عیسی مسیح قیام كرد و هم كلیسای عهدجدید متولد شد.

5-  مسیحیان در روز اول هفته با هم جمع می‌شدند.

الف)  مسیحیان یهودی، در روز اول هفته (یكشنبه) با هم جمع می‌شدند.

بخوانید: اعمال 2: 42؛ 21: 20- 21؛ اول قرنتیان 9: 19- 23.

ملاحظات: به نظر می‌آید كه پس از پنطیكاست، جامعه مسیحیانِ یهودی‌تبار، روز هفتم هفته (شنبه) را به عنوان روز سبت، جشن می‌گرفتند. بر طبق اعمال 2: 42، آنها همچنین در روز اول هفته (یكشنبه) با هم جمع می‌شدند تا روز خداوند را جشن بگیرند. آنها مانند قبل، در اجتماعشان با یهودیان دیگر در روز هفتم هفته، از عهدعتیق بخوانید: می‌كردند و به موعظات گوش كرده، با هم دعا می‌كردند، زیرا خود را یهودی می‌پنداشتند.

در رابطه با اینكه یهودیان مسیحی، شام خداوند را در روز هفتم هفته برگزار می‌كردند، هیچ اشاره و شاهدی در عهدجدید وجود ندارد.

ب)  مسیحیان غیریهودی در روز اول هفته با هم جمع می‌شدند (یكشنبه).

بخوانید: اعمال 20: 5- 12؛ اول قرنتیان 16: 2.

ملاحظات: آنها جهت عبادت، شنیدن موعظه، شركت در شام خداوند، صحبت در مورد اعمال خدا و تقدیم هدایای خود، با هم جمع می‌شدند.

پ)  مسیحیان در طول تاریخ، در روز اول هفته (یكشنبه) با هم جمع شده‌اند.

بخوانید: مكاشفه 1: 10.

ملاحظات: اصطلاح روز خداوند در مكاشفه 1: 10، در نوشته‌های پدران كلیسا و حتی در یونانی امروزی، به روز اول هفته اشاره می‌كند. جامعه مسیحی به جمع شدن با هم در روز اول هفته (یكشنبه) ادامه دادند و بدین ترتیب  این روز را "روز خداوند" نامیدند.

خلاصه: بنابراین، از زمان عهدجدید، اولین روز هفته (یكشنبه)، برای مسیحیان به عنوان روزی تلقی شده است كه جهت  عبادت، موعظه، شركت در شام خداوند، و صحبت در مورد اعمال خدا، با هم جمع می‌شوند. چند صد سال پس از شروع اولین كلیسا، كنستانتین، امپراطور روم، روز اول هفته (یكشنبه) را به‌طور رسمی به عنوان روز تعطیل جهت استراحت مردم امپراطوری روم، اعلام كرد.

احتمال دارد مسیحیان فرهنگهای دیگر، روز خداوند را در روز تعطیل ملی‌شان كه ممكن است روز پنجشنبه، جمعه و یا شنبه باشد، جشن بگیرند. آنچه حائز اهمیت است، هدف از روز خداوند است و نه آن روز خاصی كه به این مناسبت جشن گرفته می‌شود.

پ -  هدف از روز خداوند

مقدمه: در كتاب‌مقدس، روز هفتم هفته (شنبه)، روز سبت و روز اول هفته (یكشنبه)، روز خداوند نامیده شده است.

در عهدجدید، هیچ حكم مشخصی دال بر اینكه روز اول هفته (روز خداوند) باید مانند روز هفتم هفته (سبت) در عهدعتیق، نگاه داشته شود، وجود ندارد. همچنین هیچ ممانعتی جهت نگاه داشتن این دو روز، همانند هم، وجود ندارد. مسیحیان اعصار و نقاط مختلف اینگونه فكر می‌كنند كه روحِ حكمِ سبت (خروج 20: 8- 11)، در روز اول هفته (روز خداوند) نیز ادامه دارد. اگرچه مسیحیان جنبه تشریفاتی حكم چهارم ده فرمان را پایان یافته تلقی می‌كنند، ولی اصول حكیمانه آن را در رابطه با روز اول هفته كه روز خداوند است، حفظ كرده‌اند.

1-  هدف از روز خداوند، رشد، عبادت، مشاركت، خدمت و استراحت می‌باشد.

كشف و گفتگو کنید: مسیحیان، چگونه باید روز خداوند را مقدس نگاه دارند؟

با توجه به اینكه هیچ حكم مشخصی دال بر اینكه روز اول هفته (روز خداوند) باید همانند روز هفتم هفته (سبت) در عهدعتیق، نگاه داشته شود، 4 مورد زیر به مسیحیان كمك می‌كنند تا بدانند چه اعمالی را می‌توانند در روز خداوند انجام دهند. البته این اعمال نباید تبدیل به شریعتی جدید شوند و یا باری بر دوش آنها باشند.

الف)  مسیحیان می‌توانند در روز خداوند، در حضور خدا وقت صرف كنند و در مسیر تقدیس رشد كنند.

بخوانید: اشعیا 56: 6- 7؛ 58: 13- 14.

ملاحظات: هدف از روز خداوند این نیست كه مسیحیان آن چه را كه آنها را خشنود می‌سازد انجام دهند، بلكه باید اعمالی را انجام دهند كه خدا را خشنود می‌سازند. آنها باید شادی واقعی را در خدا بیابند نه در خود. هدف از روز خداوند، خدمت، محبت و عبادت خداست.

ب)  مسیحیان می‌توانند در روز خداوند، با یكدیگر جمع شوند.

بخوانید: لاویان 23: 3؛ اعمال 2: 42؛ 20: 5- 12.

ملاحظات: هدف از روز خداوند، داشتن اجتماعی روحانی می‌باشد. مسیحیان باید جهت عبادت خدا، شركت در شام خداوند، موعظه كلام خدا، صحبت با دیگران در رابطه با كلام خدا، دعا و مشاركت با یكدیگر، جمع شوند.

پ)  مسیحیان می‌توانند در روز خداوند، به افراد نیازمند رسیدگی كنند.

بخوانید: مرقس 3: 4؛ اشعیا 58: 6- 12؛ لوقا 4: 16- 21. ملاحظات: هدف از روز خداوند، این نیست كه شخص هیچ فعالیتی نداشته باشد، بلكه هدف، انجام كارهای نیك و نجات جانها می‌باشد. مسیحیان باید در رابطه با خدا، اعمال نیك مانند عبادت، محبت و خدمت به او را انجام دهند. آنها باید در رابطه با دیگران نیز اعمال نیكوكارانه انجام دهند مانند، رهایی آنها از اسارتهایشان، فراهم كردن خوراك و پوشاك و رساندن پیغام انجیل به آنها.

ت)  مسیحیان می‌توانند در روز خداوند استراحت كنند.

بخوانید: خروج 23: 12؛ مرقس 2: 18- 27.

ملاحظات: هدف از روز خداوند این است كه مسیحیان از كار شش روز هفته خود، آرامی گیرند. این زمان فرصت خوبی است كه آنها بر روی زندگی خود متمركز شده، استراحت كنند و با خانواده و دوستان خود مشاركت داشته باشند. هدف از روز خداوند، كمك به انسان می‌باشد، نه گذاشتن باری بر دوش او.

2-  هدف از هر روز هفته، این است كه شخص هر روز را با در نظر داشتن ابدیت، زندگی كند.

بخوانید: عبرانیان 4: 9- 11.

تعلیم دهید: آن چه باقی می‌ماند، "آرامی سبت" است، نه "روز سبت". این قسمت از كتاب‌مقدس در رابطه با روز هفتم هفته (شنبه)، به عنوان روز آرامی و استراحت صحبت نمی‌كند، بلكه در رابطه با آرامی مربوط به ابدیت صحبت می‌كند كه برای مسیحیان حقیقتی است در مورد آینده. "آرامی سبت"، اصطلاحی برای آسمان است. زمانی كه زندگی و كار مسیحیان بر روی این زمین به انتها برسد، وارد آرامی خدا در آسمان می‌شوند و همان گونه كه خدا از كار خلقت خود بر زمین، آرامی گرفت، آنها نیز از اعمال خود بر روی زمین، آرامی خواهند یافت. با توجه به اینكه مسیحیان در مورد آرامی ابدیت، آگاهند، تمام تلاش خود را جهت اعتماد به خدا و اطاعت از او بر روی این زمین به كار می‌گیرند. آنها طبعأ مایل نیستند كه موقعیت ورود به آرامی خدا (آسمان) را به خاطر بی‌ایمانی و ناطاعتی (مانند قوم بنی اسرائیل) از دست بدهند. مسیحیان، نه تنها در روز خداوند، بلكه در هر روز از زندگی‌شان باید با شادی در انتظار ورود به آرامی خدا باشند، زیرا این تنها حقیقتی است كه برای آنها باقی خواهد ماند. با توجه به آنچه كه گفته شد، متوجه می‌شویم چرا مهم است اهدافی كه در بالا در رابطه با روز خداوند بیان شدند، تنها محدود به آن روز هفته نباشند. اهداف مربوط به خدمت، محبت، عبادت خدا، جمع شدن با دیگر ایمانداران جهت بررسی كتاب‌مقدس (عبرانیان 10: 24- 25)، دعا و مشاركت و انجام كارهای نیك در حق دیگران (غلاطیان 6: 9- 10)، و نجات جانها، تمامأ اهدافی هستند كه می‌توان آنها را در روزهای دیگر هفته نیز انجام داد.

به نوبت در تمام گروه یا درحالیكه به گروه‌های دو یا سه نفری تقسیم شده‌اید با دعا‌های كوتاه، حقایقی را كه امروز یاد گرفته‌اید به حضور خدا بیاورید.

(سر گروه: رونوشت این تکلیف را بین اعضای گروه پخش كنید و یا آن را بخوانید تا همه آن را در دفتر یادداشت خود بنویسند.)

1 -  تعهد -  نسبت به شاگردسازی و بنای كلیسا متعهد باشید.

2 -  برای یك فرد یا گروه، موضوع " روز خداوند- روز استراحت، مشاركت و خدمت " را موعظه كنید، تعلیم دهید یا بررسی كنید.

را برای یكدیگر، برای شخصی دیگر یا برای جمعی از مردم موعظه كنید، تعلیم دهید یا بررسی كنید.

3 -  رازگاهان -  هر روز نیمی از یك فصل از دوم قرنتیان 1- 3 را بخوانید. از روش حقیقت محبوب استفاده كنید و یادداشت بردارید.

4 -  حفظ کردن -  آیه حفظی جدید (یوحنا 3: 16) را مورد تعمق قرار داده و حفظ كنید. هر روز آخرین 5 آیه حفظی قبلی را مرور کنید.

5 -  بررسی  کتاب مقدس -  درس بعدی بررسی  کتاب مقدس (یوحنا فصل‌ 3) را در خانه آماده كنید. از روش 5 قدم  بررسی کتاب مقدس استفاده کنید.

6 -  دعا -  در این هفته برای شخص یا موضوعی مشخص دعا كنید و شاهد كار خدا در آن مورد باشید (مزمور 5: 3).

7 -  آموخته های جدید مربوط به بنای كلیسای مسیح را  وارد دفتر(یا پوشه) خود كنید. تمام یادداشت‌های خود در مورد رازگاهان، آیات حفظی، یادداشتهای تعلیمی و این تكلیف منزل را در دفتر خود بنویسید.