درس 8

سرگروه: دعا كنید و گروه خود و این دوره مربوط به بنای كلیسای مسیح را به حضور خداوند بیاورید.

به نوبت  و به طور خلاصه بركات یكی از رازگاهان خود را از قسمت مشخص شده (اول قرنتیان 9- 12) با دیگران در میان بگذارید (یا از روی یادداشت‌های رازگاهان آن روز بخوانید). 

به كسی كه بركاتش را بازگو می‌كند گوش دهید. به حرفهایش اهمیت دهید و او را بپذیرید، در مورد آنچه  در میان میگذارد، بحث نكنید.

مرور: دو نفری مرور كنید. یوحنا 1: 16.

مقدمه: یوحنا 2: 1- 11، در مورد ظهور عیسی بر اولین شاگردانش، و یوحنا 2: 12- 25 در مورد ظهور او بر جماعت اورشلیم می‌باشد.

كشف 1)  در یوحنا 2: 11 در رابطه با این موضوع كه عیسی جلال خود را به واسطه نشانه‌ای معجزه‌‌آسا آشكار می‌سازد، حقیقت مهمی برای من وجود دارد. جلال عیسی مسیح، تمامی صفات الهی او هستند كه از طبیعت انسانی او درخشش می‌یابد. یكی از نمونه‌های جلال او، فیض و راستی او است. یوحنا 1: 14- 18 می‌فرماید: "ما جلال او را دیدیم...پر از فیض و راستی". دیدن جلال او به مفهوم آزمودن و متمركز شدن بر صفات الهی او می‌باشد. در این قسمت، جلال خدا بیانگر فیض و راستی اوست كه در اعمال و سخنان او نمایان گشته است.

نمونه دیگری از تجلی جلال او، نشانه‌های معجزه‌آسای او هستند. در یوحنا 2: 11، عیسی جلال خود را توسط نشانه‌ای معجزه‌آسا آشكار كرد. او صفات الهی خود را از طریق تبدیل آب به شراب در یك جشن عروسی، متجلی ساخت. در این قسمت جلال خدا به این موارد اشاره می‌كند: او ارزشهای كامل اخلاقی خود را از طریق احترام به رسم ازدواج، و بخشش الهی خود را از طریق تهیه شراب آشكار كرد و بدین ترتیب میزبانان را از شرمساری به‌علت نبودن شراب در آن مهمانی رهایی داد. من مایلم نگاهی عمیقتر به موضوع جلال عیسی مسیح در عهدعتیق و عهدجدید بیفكنم.

كشف 2)  در یوحنا 2: 24- 25، در رابطه با اعتماد نكردن عیسی به هیچ كس، حقیقت مهمی برای من وجود دارد. وقتی كه جماعت در اورشلیم نشانه‌های معجزه‌آسای عیسی را دیدند، بسیاری به او ایمان آوردند (23). ولی عیسی به آنها اعتماد نكرد، زیرا از درون آنان آگاه بود. در نتیجه افرادی را كه به او ایمان آوردند، به عنوان ایمانداران واقعی تلقی نكرد. تنها عیسی است كه همه مردم را می‌شناسد و از درون آنها آگاهی دارد. تنها عیسی است كه می‌داند چه كسی به راستی تولد تازه یافته است. آیه 25 می‌فرماید كه عیسی نیاز نداشت شهادتی در مورد مردم بشنود، زیرا خود او قادر بود با چشمان بانفوذش، اعماق قلب انسانها را ببیند.

در یوحنا فصل‌ 1، وقتی عیسی شمعون را برای بار اول دید، نیاز نداشت كسی او را معرفی كند. او با چشمان بانفوذش درون شمعون را دید. همچنین وقتی عیسی نتنائیل را برای بار اول دید، لازم نبود كسی نتنائیل را به او معرفی كند، زیرا او می‌دانست كه نتنائیل آن اسرائیلی واقعی بود كه در او هیچ مكری وجود ندارد. بنابراین در فصل 2، عیسی می دانست كه ایمان بسیاری از مردم در اورشلیم، ایمانی اصیل و نجاتبخش نبود. او قادر بود با چشمان بانفوذش اسرار درون انسان را بخواند. او از افكار، انگیزه‌ها و نگرشهای آنان آگاه بود. و در یوحنا فصل‌ 3، وقتی عیسی نیقودیموس را برای بار اول ملاقات كرد، نیاز نداشت كسی به او بگوید او كه بود. این آیات برای من حائز اهمیت زیادی هستند، زیرا بر اساس آنها متوجه می‌شوم كه عیسی همه چیز را در مورد من می‌داند. چشمان نافذ او قادرند درون افكار، قلب و تمامی زندگی مرا ببینند (دوم تواریخ 16: 9؛ عبرانیان 4: 13). او همان گونه كه از ضعفهای پطرس آگاه بود، از ضعفهای من نیز آگاه است. او همان گونه كه از صداقت و بی‌ریایی نتنائیل آگاه بود، از صداقت  و خلوص من نیز آگاه است. او همانند مردم دیگر، از ایمان من آگاه است و همانند نیقودیموس او سؤال قلبی مرا می‌داند.

سؤال 1)  (یوحنا 2: 11) هدف از معجزات در كتاب‌مقدس چه می‌باشد؟

ملاحظات: یوحنا مایل است از كلمه "نشانه‌ها" به جای كلمه "معجزات" استفاده كند.

الف)  نشانه، معجزه‌ای است كه اقتدار و عظمت الهی را ثابت می‌كند.

هدف از معجزه این است كه توجه بیننده را از خودِ عمل، معطوف به عامل الهی آن بكند. معجزات در كتاب‌مقدس، غالبأ در زمان وقوع مكاشفه‌ای جدید واقع شده‌اند.

1)  وقتی كه خدا شریعت را بر موسی مكشوف ساخت، از طریق او معجزاتی انجام داد. او ده بلا بر علیه دشمنان او فرستاد، دریای سرخ را از وسط شكافت تا قوم اسرائیل بتوانند از مسیری خشك عبور كنند و آب تلخ را به آبی شیرین تبدیل كرد، و غیره.  توسط این معجزات، این حقیقت بر موسی ثابت شد كه شریعت از طرف خدا، و با اقتدار الهی او داده شده است.

2)  هنگامی كه خدا واقعی بودن حضور خود را در زمانی كه مردم یهودا و اسرائیل از او رویگردان شده بودند، بر آنان مكشوف ساخت، از طریق انبیایی مانند ایلیا و الیشع، معجزاتی را انجام داد. او برای بیوه‌زنی فقیر خوراك مهیا كرد، و از آسمان آتش فرستاد تا قربانی، آب و حتی سنگهای مذبح را ببلعد، تا بدین ترتیب ثابت كند كه بتها از خود هیچ قدرتی ندارند. او به كودكان مرده حیاتی دوباره بخشید، خادمین خود را از طریق عرابه‌های آتش محافظت كرد و غیره.

3)  هنگامی كه عیسی طبیعت انسانی بر خود گرفت و به میان ما آمد، بیشترین و بزرگترین معجزات را انجام داد. او بیماران را شفا داد، افرادی را كه در اسارت دیوها بودند رهایی بخشید، مفلوجان و نابینایان و ناشنوایان را بهبود داد، مردگان را برخیزانید، جماعتی گرسنه را خوراك داد و طوفان دریا را آرام ساخت.

موارد ذیل بیان كننده بزرگترین معجزات هستند: او از طریق یك باكره كه با قدرت روح‌القدس حامله شده بود متولد شد، از میان مردگان برخاست و به آسمان صعود نمود. او همواره میلیونها انسان را از مرگ و هلاكت ابدی نجات داده، زندگی‌ آنها را مبدل می‌سازد تا بدینوسیله شهروندان ملكوت خدا شوند.

4)  هنگامی كه خدا كلیسای خود را توسط اعمال و نوشته‌های رسولان در نقاط مختلفی بنا كرد، معجزات بسیاری را مخصوصأ از طریق آنها به انجام رساند. آنها نیز بیماران را شفا داده، مردمی را كه در اسارت دیوها بودند رهایی بخشیدند، مفلوجین و نابینایان را بهبود دادند و مردگان را برخیرانیدند. ولی مهمتر از آن، خدا از آنها استفاده كرد تا پیغام انجیل را در  اقصا نقاط جهان موعظه كرده، زندگی‌ بسیاری را تغییر دهند. آنها همچنین كلیساهای بسیاری را بین یهودیان، سامریان و غیریهودیان تأسیس كردند و آخرین كتب كتاب‌مقدس را به نگارش در آوردند.

ب)  نشانه، عمل قدرتمندی در قلمروِ فیزیكی است و اصلی را نمایان می‌سازد كه در قلمروِ روحانی قابل اجرا و عملی  می‌باشد.

نشانه، هدف مشخصی دارد. معجزه‌ای كه در محدوده فیزیكی خلقت به وقوع می‌پیوندد، توجه انسان را از آن به معجزه‌ای معطوف می‌دارد كه در محدوده روحانی نجات و رهایی، واقع می‌شود. به عنوان مثال، در یوحنا 6: 14، نشانه (معجزه) بركت نان با این هدف انجام شد كه توجه مردم را به عیسی مسیح كه بخشنده نان حیات است معطوف سازد، و به این مفهوم است كه عیسی مسیح به آنانی كه به او ایمان آورند، حیات جاودانی عطا می‌كند (6: 35). در یوحنا 9: 16، نشانه باز شدن چشمان شخصی كه نابینای مادرزاد بود، به این حقیقت اشاره دارد كه عیسی نور جهان است، و به افرادی كه به او ایمان آورند، نور روحانی عطا می‌كند (8: 12). در یوحنا 11: 47 و 12: 18، نشانه زنده شدن ایلعازر معطوف به این حقیقت است كه عیسی قیامت و حیات می‌باشد، و به ایمانداران حیات روحانی می‌بخشد و در زمان قیامت مردگان، بدن فانی ما را به صورت بدن پرجلال خود متبدل می‌سازد (11: 25) (فیلیپیان 3: 21). تنها از چهارچوبِ هر متن متوجه می‌شویم كه آن نشانه خاص، مفهوم ثانوی و عمیقتر روحانی دارد یا نه. در هر مورد، متوجه می‌شویم كه یك نشانه، همواره توجه شخص را معطوف به عامل اصلی آن می‌كند. در یوحنا 2: 11، نشانه تبدیل آب به شراب، اولین نشانه معجزه‌آسای عیسی نامیده می‌شود و هدف از آن بیان این حقیقت است كه عیسی مسیح به این جهان آمده است تا آیین و روش قدیمی را متحقق ساخته، به آن پایان دهد و آیین و روشی جدید را جانشین آن سازد (یوحنا 2: 19- 21؛ متی 5: 17). آمدن عیسی مسیح  به جهان، به آیین و روش عهد عتیق (معبد، قربانیها، و غیره) پایان داد و به جای آن آیین و روش جدیدی عرضه داشت (پرستش خدا در روح و راستی، قربانی عیسی مسیح به عنوان كفاره‌ای برای گناهان تمامی بشر، آمدن مردم از هر قوم و نژادی به حضور خدا و غیره). روش جدید از روش قدیم بسیار برتر می‌باشد، همانگونه كه شراب با آب متفاوت و از آن بهتر است.

پ)  نشانه، به منظور ایجاد ایمان در شخص نیست، بلكه به منظور تقویت آن است.

متن اصلی یونانی یوحنا 20: 30- 31 بطور تحت اللفظی می‌فرماید، " این نشانه‌ها نوشته شده‌اند تا شما به ایمانتان ادامه دهید". این آیه نمی‌فرماید "نشانه‌ها به این  منظور هستند تا در شما ایمان ایجاد شود"، بلكه می‌گوید، "تا شما به ایمانتان ادامه دهید". هدف معجزات به عنوان نشانه، ایجاد ایمان نیست، بلكه تقویت ایمانی راستین و نجات‌بخش می‌باشد. تنها روح‌القدس است كه ایمان را در شخص ایجاد می‌كند و معجزات و تعالیم مربوطه، صرفأ جهت تقویت ایمان فرد هستند. یوحنای رسول انجیل یوحنا را نوشت تا بدینوسیله ایمان ایمانداران را در مواجهه با معلمین دروغین و دشمنان كلام، تقویت و محافظت كند.

سؤال 2)  (یوحنا 2: 14- 17). چرا عیسی معبد را پاك می‌كند؟

ملاحظات: همه یهودیان باید هر سال عید فصح را در اورشلیم جشن می‌گرفتند (خروج 23: 14- 17) و مالیات معبد را می‌پرداختند (خروج 30: 11- 16). در طول هفت روز عید فصح، حیوانات زیادی به عنوان قربانی به خداوند تقدیم می‌شدند (اعداد 28: 16- 25). با توجه به اینكه بسیاری از یهودیان از كشورهای دوردستی جهت شركت در این مراسم می‌آمدند، آنها باید حیوانات خود را جهت قربانی، در اورشلیم می‌خریدند. رئیس بدكار شورای عالی یهود (سنهدرین) به نام حنا، می‌خواست از این شرایط سوء‌استفاده كند. به همین دلیل او به فروشندگان و صرافان اجازه داد تا از قسمتی از معبد به نام صحن غیریهودیان، جهت كار خود استفاده كنند. فروشندگانِ گاو و گوسفند، وسوسه می‌شدند كه حیوانات خود را به قیمتهای گزافی بفروشند و از عبادت كنندگان، در رابطه با كارشان بهره‌برداری كنند. صرافان نیز از این قسمت از معبد جهت كار خود استفاده می‌كردند. هر پرستنده ذكوری باید در سال، به اندازه نیم شكیل مالیات به معبد می‌پرداخت. بنابراین، یهودیانی كه در كشورهای دیگر زندگی می‌كردند باید پول خود را به سكه‌های یهودی تبدیل می‌كردند. به طور طبیعی، صرافان برای هر تبدیل پولی كه انجام می‌دادند، كارمزدی نیز مطالبه می‌كردند. این افراد  موقعیتهای زیادی جهت فریب دادن مردم و سوء‌استفاده از آنها داشتند. وقتی كه عیسی وارد معبد شد، متوجه شد كه مردم در صحن معبد، گاو و گوسفند و كبوتر می‌فروشند و بعضی دیگر نیز در پشت میزهایشان مشغول صرافی می‌باشند. بنابراین معبدی كه باید جای دعا و پرستش می‌بود (اشعیا 56: 7)، به خانه‌ تجارت و دزدی تبدیل شده بود.

الف)  عیسی در مقام پسر خدا معبد را پاك كرد.

عیسی معبد را خانه پدر خود خواند (لوقا 2: 49). او از طریق پاكسازی معبد، قدرت خود را در مقام پسر یگانه خدا اعمال كرد تا بدین ترتیب خانه‌ پدر خود را پاك كرده، آن را به حالت اولیه خود، یعنی خانه دعا و پرستش خدا باز گرداند.

ب)  عیسی در مقام مسیح موعود معبد را پاك كرد.

یهودیان از كتب مقدسه خود نیز آگاهی نداشتند. هزار سال قبل از میلاد، داود پادشاه نبوت كرده، گفته بود: "غیرت خانه تو مرا خورده است" (مزمور 69: 9). پاكسازی معبد، به نوعی در مرگ عیسی مسیح نقش داشت. میكای نبی نبوت كرد كه خداوند به طور ناگهانی وارد معبد خود خواهد شد و مانند آتش سوزانی خواهد بود...و افراد قبیله لاوی را پاك خواهد كرد (ملاكی 3: 1- 3). بنابراین عهدعتیق این حقیقت را ثابت می‌كند كه مسیح موعود قدرت و اختیار جهت پاكسازی معبد را دارد. وقتی عیسی معبد را پاك كرد، شاگردانش نبوتهایی را كه در رابطه با او در عهدعتیق نوشته شده بود، به یاد آوردند. عیسی مسیح با اقتدار معبد را پاك كرد، زیرا به عنوان پسر یگانه خدا و مسیح موعود، اختیار و قدرت جهت انجام این كار را داشت.

سؤال 3)  (یوحنا 2: 18- 22). منظور از خرابی معبد و بازسازی آن در سه روز چه می‌باشد؟

ملاحظات:

الف)  معمای عیسی.

عیسی فرمود، "این قدس (معبد) را خراب كنید و در سه روز آن را برپا خواهم نمود". این نوعی معما بود، زیرا كلمات موجود در آن هر كدام دارای دو مفهوم هستند. كلمه "معبد" ممكن است هم اشاره بكند به "معبد ساخته شده به سنگها" در اورشلیم، و هم به " معبد بدن". كلمه "خراب كردن" نیز می‌تواند هم اشاره كند به "در هم كوبیدن " ساختمان، و هم به "از بین بردن" بدن . و كلمه "برپا نمودن" ممكن است هم اشاره بكند به "بنای مجدد" یك ساختمان، و هم به "قیام" بدن.

ب)  مفهوم معما.

ذیلأ به منظور عیسی از بیان این معما می‌پردازیم.

1)      اگر چه یهودیان، معبدِ بدن مسیح را از بین خواهند برد، او در سه روز قیام خواهد كرد.

2)      یهودیان، در نتیجه از بین بردن معبد بدن مسیح،  معبدهای سنگی خود و تمام آیینهای مذهبی مربوط به آن را نیز در هم می‌كوبند.

3)   عیسی مسیح، در نتیجه قیامش،  معبدی جدید و روحانی با شیوه های جدید پرستش  بنا خواهد كرد كه در آن مردم خدای پدر را در روح و راستی پرستش خواهند كرد (دوم قرنتیان 6: 16؛ افسسیان 2: 22؛ اول پطرس 2: 4- 5).

پ)  تصویر (نمونه) و تحقق (اصل) آن نمی‌توانند در كتاب‌مقدس جدا از هم باشند.

تصویر (نمونه)، خیمه یا معبد قوم اسرائیل است كه به عنوان مكانی كه خدا در آن سكونت می‌كند تلقی شده است (خروج 25: 22). تحقق (اصل) آن، بدن مسیح است كه در مفهوم برتری، محل سكونت خدا می‌باشد (كولسیان 2: 9).

 بنابراین هر كس كه بدن مسیح را از بین ببرد، معبد اورشلیم را نیز با تمام مراسم مذهبی آن در هم می‌كوبد. زمانی كه عیسی مصلوب شد، ساختمان معبد و تمام روشهای مذهبی آن دیگر معنا و مفهومی نداشت. پرده معبد از بالا تا پایین دوپاره شد (متی 27: 51). مسیحیان به وضوح تعلیم می‌دادند كه معبد دیگر هیچ مفهومی ندارد (اعمال 7: 48- 49؛ 17: 24- 25). همچنین رساله به عبرانیان به وضوح تعلیم می‌دهد كه عیسی مسیح، با كار نجات‌بخش خود،  یكبار برای همیشه به معبد و تمام مراسم مذهبی آن پایان داد. مدتی بعد، در سال 70 میلادی، رومیان اورشلیم و معبد آن را از بین بردند.

دقیقأ به همین ترتیب، قیام بدن عیسی مسیح، دلالت بر ایجاد معبدی جدید می‌كند، كه ساخته شده به دست انسان نمی‌باشد (مرقس 14: 58). عهدجدید تعلیم می‌دهد كه جمع ایمانداران (یعنی كلیسا)، معبد (یا هیكل) خداست (اول قرنتیان 3: 16- 17، دوم قرنتیان 6: 16، افسسیان 2: 21- 22؛ اول پطرس 2: 4- 5).

ت)  یهودیان متوجه تحقق (اصل) موضوع نشدند.

آنها تنها شاهد معبد سنگی اورشلیم بودند كه بنای آن به مدت 46 سال به طول انجامیده بود. اگر كلام را با قلبی با ایمان مطالعه كرده بودند، متوجه می‌شدند كه معبد اورشلیم، با وسایل و مراسم آن، صرفأ تصویری (نمونه‌ای) بود كه به زودی خراب می‌شد (عبرانیان 8: 5). اشعیای نبی نبوت كرد كه معبد نمی‌تواند به مفهوم واقعی، خانه‌ خدا باشد (اشعیا 66: 1- 2). ارمیای نبی نبوت كرد كه تابوت عهد ذكر نخواهد شد و تابوت عهد دیگری ساخته نخواهد شد (ارمیا 3:‌ 16). در عهدعتیق به زبان یونانی، در مزمور 40: 6- 7 (عبرانیان 10: 5- 7)، نوشته شده است، "در قربانی و هدیه رغبت نداشتی، لكن جسدی (بدنی)  برای من مهیا ساختی. به قربانیهای سوختنی و قربانیهای گناه رغبت نداشتی. آنگاه گفتم، اینك می‌آیم تا اراده تو را ای خدا بجا آوردم". قربانی عیسی مسیح جانشین تمام قربانیها دیگر شد.

ث)  شاگردان متوجه نشدند كه معبدی كه عیسی در مورد آن سخن می‌گفت، معبد بدنش بود.

تنها پس از مصلوب شدن عیسی و شكافته شدن پرده معبد از بالا تا پایین، و همچنین پس از قیام او در روز سوم بود كه شاگردان متوجه مفهوم روحانی سخنان عیسی شدند.

سؤال 4)  در چه نمونه‌های دیگری از كتاب‌مقدس، وقایع فیزیكی نمایانگر حقایقی روحانی هستند؟

ملاحظات: یهودیان بارها و بارها متوجه نشدند كه وقایع فیزیكی نمایانگر حقایقی روحانی هستند. و بارها سخنان عیسی را كه مفهومی روحانی داشت، به طور تحت‌اللفظی تفسیر كردند. در اینجا به چند نمونه از انجیل یوحنا در این رابطه اشاره می‌كنیم: در یوحنا فصل‌ 3، اصطلاح "از نو مولود شدن" مفهومی روحانی دارد. در یوحنا فصل‌ 4، منظور از اصطلاح "آبی كه عیسی مسیح می‌دهد"، روح‌القدس است. در یوحنا فصل‌ 6، اصطلاح "خوردن بدن عیسی"، به مفهوم پذیرفتن عیسی با ایمان، می‌باشد. و در یوحنا فصل‌ 8، كلمه "مرگ"، به مفهوم جدایی ابدی از حضور و توجه محبت آمیز خدا می‌باشد.

نمونه‌هایی از كاربردهای امکان پذیر (یوحنا فصل 2)

·        2: 1 *  موضوع ازدواج را از این نظر كه خدا بانی و مؤسس آن است، محترم بشمارید.

·        2: 1 *  به عنوان یك فرد مسیحی، در فعالیتها و برنامه‌های عادی افراد دیگر شركت كنید.

·        2: 11 *  در رابطه با جلال خدا كه در عهدعتیق و عهدجدید بازگو شده است، تفكر كنید.

·        2: 12 *  با خانواده و دوستان خود وقت صرف كنید.

·        2: 15- 16 *  در رابطه با شرارت و بی‌عدالتی، خشمگین شوید، ولی مرتكب گناه نشوید (افسسیان 4: 26).

·        2: 22 *  به عهدعتیق و عهدجدید و به سخنان عیسی ایمان داشته باشید.

·        2: 23 *  به هر كس اعتماد نكنید.

·        2: 25 *  حضور مسیح را تجربه كنید. او همه چیز را می‌بیند و بر همه چیز واقف است.

نمونه‌هایی از كاربردهای شخصی

الف)  من می‌خواهم جلال خدا را در عهدعتیق و عهدجدید كشف كنم. بنابراین هر بار كه قسمتی از كتاب‌مقدس را مطالعه می‌كنم، از خود این سؤال را خواهم كرد كه: "از این قسمت  چه مطالب بیشتری را می‌توانم در مورد عیسی بیاموزم"؟ امروز آموختم كه مرگ عیسی مسیح به معبد و مراسم مذهبی آن پایان داد. و اینكه قیام او معبدی جدید را به وجود آورد كه متشكل از ایماندارانی است كه خدا توسط روح‌القدس در آنها زندگی می‌كند (افسسیان 2: 22)، و جایی است كه انسان خدا را در روح و راستی پرستش می‌كند.

ب)  من می‌خواهم ایمان و پرستشی حول محور رسالت بشارتی داشته باشم. معبد عهدعتیق دارای صحن یا محوطه‌ای برای غیریهودیان بود تا آنها نیز بتوانند خدای حقیقی را پرستش كنند. البته برخی از رهبران مذهبی مانند حنا، و تاجران یهودی، این صحن را به مكانی جهت تجارت گاو و گوسفند و به پناهگاه‌ دزدان تبدیل كرده بودند؛ ایشان در آنجا با مردم داد و ستد كرده، آنها را فریب می‌دادند. مكانی كه خدا مقرر كرده بود تا باعث بركت ملل غیریهود بشود، مورد سوء استفاده یهودیان قرار گرفته بود. بدین ترتیب، یهودیان ثابت كردند كه مخالف با فعالیتهای بشارتی هستند. آنها می‌خواستند ایمانشان را تنها برای خود حفظ كنند. عیسی به عنوان مسیح موعود آمد و تمام این چیزها را تغییر داد. او هم برای یهودیان آمد و هم برای غیریهودیان. او تمام وعده‌هایی را كه به ایمانداران داده شده بود، به تحقق رساند و كلیسایی را برای ایمانداران از تمام ملل و قبایل و زبانها بنا كرد. امیدوارم كلیسای من و خودم هیچوقت درِ كلیسای خود را به روی مردم ملل دیگر كه پیغام انجیل را نشنیده‌اند، نبندیم.

به دعا كردن در گروههای دو نفری یا سه نفری ادامه دهید. برای یكدیگر و برای مردم جهان دعا كنید.

(سر گروه: رونوشت این تکلیف را بین اعضای گروه پخش كنید و یا آن را بخوانید تا همه آن را در دفتر یادداشت خود بنویسند.)

1 -  تعهد -  نسبت به شاگردسازی و بنای كلیسا متعهد باشید.

2 -  برای یك فرد یا گروه، موضوع " یوحنا فصل‌ 2 " را موعظه كنید، تعلیم دهید یا بررسی كنید.

3 -  رازگاهان -  هر روز نیمی از یك فصل از اول قرنتیان 13- 16 را بخوانید. از روش حقیقت محبوب استفاده كنید و یادداشت بردارید.

4 -  حفظ کردن -  آیه حفظی جدید (یوحنا 2: 25) را مورد تعمق قرار داده و حفظ كنید. هر روز آخرین 5 آیه حفظی قبلی را مرور کنید.

5 -  دعا -  در این هفته برای شخص یا موضوعی مشخص دعا كنید و شاهد كار خدا در آن مورد باشید (مزمور 5: 3).

6 -  آموخته های جدید مربوط به بنای كلیسای مسیح را  وارد دفتر(یا پوشه) خود كنید. تمام یادداشت‌های خود در مورد رازگاهان، آیات حفظی، بررسی کتاب مقدس و این تكلیف منزل را در دفتر خود بنویسید.