درس ۸

سرگروه: دعا کنید و گروه خود و این دوره مربوط به بنای کلیسای مسیح را به حضور خداوند بیاورید.

به نوبت  و به طور خلاصه برکات یکی از رازگاهان خود را از قسمت مشخص شده (اول قرنتیان ۹- ۱۲) با دیگران در میان بگذارید (یا از روی یادداشت‌های رازگاهان آن روز بخوانید). 

به کسی که برکاتش را بازگو می‌کند گوش دهید. به حرفهایش اهمیت دهید و او را بپذیرید، در مورد آنچه  در میان میگذارد، بحث نکنید.

مرور: دو نفری مرور کنید. یوحنا ۱: ۱۶٫

مقدمه: یوحنا ۲: ۱- ۱۱، در مورد ظهور عیسی بر اولین شاگردانش، و یوحنا ۲: ۱۲- ۲۵ در مورد ظهور او بر جماعت اورشلیم می‌باشد.

کشف ۱)  در یوحنا ۲: ۱۱ در رابطه با این موضوع که عیسی جلال خود را به واسطه نشانه‌ای معجزه‌‌آسا آشکار می‌سازد، حقیقت مهمی برای من وجود دارد. جلال عیسی مسیح، تمامی صفات الهی او هستند که از طبیعت انسانی او درخشش می‌یابد. یکی از نمونه‌های جلال او، فیض و راستی او است. یوحنا ۱: ۱۴- ۱۸ می‌فرماید: "ما جلال او را دیدیم...پر از فیض و راستی". دیدن جلال او به مفهوم آزمودن و متمرکز شدن بر صفات الهی او می‌باشد. در این قسمت، جلال خدا بیانگر فیض و راستی اوست که در اعمال و سخنان او نمایان گشته است.

نمونه دیگری از تجلی جلال او، نشانه‌های معجزه‌آسای او هستند. در یوحنا ۲: ۱۱، عیسی جلال خود را توسط نشانه‌ای معجزه‌آسا آشکار کرد. او صفات الهی خود را از طریق تبدیل آب به شراب در یک جشن عروسی، متجلی ساخت. در این قسمت جلال خدا به این موارد اشاره می‌کند: او ارزشهای کامل اخلاقی خود را از طریق احترام به رسم ازدواج، و بخشش الهی خود را از طریق تهیه شراب آشکار کرد و بدین ترتیب میزبانان را از شرمساری به‌علت نبودن شراب در آن مهمانی رهایی داد. من مایلم نگاهی عمیقتر به موضوع جلال عیسی مسیح در عهدعتیق و عهدجدید بیفکنم.

کشف ۲)  در یوحنا ۲: ۲۴- ۲۵، در رابطه با اعتماد نکردن عیسی به هیچ کس، حقیقت مهمی برای من وجود دارد. وقتی که جماعت در اورشلیم نشانه‌های معجزه‌آسای عیسی را دیدند، بسیاری به او ایمان آوردند (۲۳). ولی عیسی به آنها اعتماد نکرد، زیرا از درون آنان آگاه بود. در نتیجه افرادی را که به او ایمان آوردند، به عنوان ایمانداران واقعی تلقی نکرد. تنها عیسی است که همه مردم را می‌شناسد و از درون آنها آگاهی دارد. تنها عیسی است که می‌داند چه کسی به راستی تولد تازه یافته است. آیه ۲۵ می‌فرماید که عیسی نیاز نداشت شهادتی در مورد مردم بشنود، زیرا خود او قادر بود با چشمان بانفوذش، اعماق قلب انسانها را ببیند.

در یوحنا فصل‌ ۱، وقتی عیسی شمعون را برای بار اول دید، نیاز نداشت کسی او را معرفی کند. او با چشمان بانفوذش درون شمعون را دید. همچنین وقتی عیسی نتنائیل را برای بار اول دید، لازم نبود کسی نتنائیل را به او معرفی کند، زیرا او می‌دانست که نتنائیل آن اسرائیلی واقعی بود که در او هیچ مکری وجود ندارد. بنابراین در فصل ۲، عیسی می دانست که ایمان بسیاری از مردم در اورشلیم، ایمانی اصیل و نجاتبخش نبود. او قادر بود با چشمان بانفوذش اسرار درون انسان را بخواند. او از افکار، انگیزه‌ها و نگرشهای آنان آگاه بود. و در یوحنا فصل‌ ۳، وقتی عیسی نیقودیموس را برای بار اول ملاقات کرد، نیاز نداشت کسی به او بگوید او که بود. این آیات برای من حائز اهمیت زیادی هستند، زیرا بر اساس آنها متوجه می‌شوم که عیسی همه چیز را در مورد من می‌داند. چشمان نافذ او قادرند درون افکار، قلب و تمامی زندگی مرا ببینند (دوم تواریخ ۱۶: ۹؛ عبرانیان ۴: ۱۳). او همان گونه که از ضعفهای پطرس آگاه بود، از ضعفهای من نیز آگاه است. او همان گونه که از صداقت و بی‌ریایی نتنائیل آگاه بود، از صداقت  و خلوص من نیز آگاه است. او همانند مردم دیگر، از ایمان من آگاه است و همانند نیقودیموس او سؤال قلبی مرا می‌داند.

سؤال ۱)  (یوحنا ۲: ۱۱) هدف از معجزات در کتاب‌مقدس چه می‌باشد؟

ملاحظات: یوحنا مایل است از کلمه "نشانه‌ها" به جای کلمه "معجزات" استفاده کند.

الف)  نشانه، معجزه‌ای است که اقتدار و عظمت الهی را ثابت می‌کند.

هدف از معجزه این است که توجه بیننده را از خودِ عمل، معطوف به عامل الهی آن بکند. معجزات در کتاب‌مقدس، غالبأ در زمان وقوع مکاشفه‌ای جدید واقع شده‌اند.

۱)  وقتی که خدا شریعت را بر موسی مکشوف ساخت، از طریق او معجزاتی انجام داد. او ده بلا بر علیه دشمنان او فرستاد، دریای سرخ را از وسط شکافت تا قوم اسرائیل بتوانند از مسیری خشک عبور کنند و آب تلخ را به آبی شیرین تبدیل کرد، و غیره.  توسط این معجزات، این حقیقت بر موسی ثابت شد که شریعت از طرف خدا، و با اقتدار الهی او داده شده است.

۲)  هنگامی که خدا واقعی بودن حضور خود را در زمانی که مردم یهودا و اسرائیل از او رویگردان شده بودند، بر آنان مکشوف ساخت، از طریق انبیایی مانند ایلیا و الیشع، معجزاتی را انجام داد. او برای بیوه‌زنی فقیر خوراک مهیا کرد، و از آسمان آتش فرستاد تا قربانی، آب و حتی سنگهای مذبح را ببلعد، تا بدین ترتیب ثابت کند که بتها از خود هیچ قدرتی ندارند. او به کودکان مرده حیاتی دوباره بخشید، خادمین خود را از طریق عرابه‌های آتش محافظت کرد و غیره.

۳)  هنگامی که عیسی طبیعت انسانی بر خود گرفت و به میان ما آمد، بیشترین و بزرگترین معجزات را انجام داد. او بیماران را شفا داد، افرادی را که در اسارت دیوها بودند رهایی بخشید، مفلوجان و نابینایان و ناشنوایان را بهبود داد، مردگان را برخیزانید، جماعتی گرسنه را خوراک داد و طوفان دریا را آرام ساخت.

موارد ذیل بیان کننده بزرگترین معجزات هستند: او از طریق یک باکره که با قدرت روح‌القدس حامله شده بود متولد شد، از میان مردگان برخاست و به آسمان صعود نمود. او همواره میلیونها انسان را از مرگ و هلاکت ابدی نجات داده، زندگی‌ آنها را مبدل می‌سازد تا بدینوسیله شهروندان ملکوت خدا شوند.

۴)  هنگامی که خدا کلیسای خود را توسط اعمال و نوشته‌های رسولان در نقاط مختلفی بنا کرد، معجزات بسیاری را مخصوصأ از طریق آنها به انجام رساند. آنها نیز بیماران را شفا داده، مردمی را که در اسارت دیوها بودند رهایی بخشیدند، مفلوجین و نابینایان را بهبود دادند و مردگان را برخیرانیدند. ولی مهمتر از آن، خدا از آنها استفاده کرد تا پیغام انجیل را در  اقصا نقاط جهان موعظه کرده، زندگی‌ بسیاری را تغییر دهند. آنها همچنین کلیساهای بسیاری را بین یهودیان، سامریان و غیریهودیان تأسیس کردند و آخرین کتب کتاب‌مقدس را به نگارش در آوردند.

ب)  نشانه، عمل قدرتمندی در قلمروِ فیزیکی است و اصلی را نمایان می‌سازد که در قلمروِ روحانی قابل اجرا و عملی  می‌باشد.

نشانه، هدف مشخصی دارد. معجزه‌ای که در محدوده فیزیکی خلقت به وقوع می‌پیوندد، توجه انسان را از آن به معجزه‌ای معطوف می‌دارد که در محدوده روحانی نجات و رهایی، واقع می‌شود. به عنوان مثال، در یوحنا ۶: ۱۴، نشانه (معجزه) برکت نان با این هدف انجام شد که توجه مردم را به عیسی مسیح که بخشنده نان حیات است معطوف سازد، و به این مفهوم است که عیسی مسیح به آنانی که به او ایمان آورند، حیات جاودانی عطا می‌کند (۶: ۳۵). در یوحنا ۹: ۱۶، نشانه باز شدن چشمان شخصی که نابینای مادرزاد بود، به این حقیقت اشاره دارد که عیسی نور جهان است، و به افرادی که به او ایمان آورند، نور روحانی عطا می‌کند (۸: ۱۲). در یوحنا ۱۱: ۴۷ و ۱۲: ۱۸، نشانه زنده شدن ایلعازر معطوف به این حقیقت است که عیسی قیامت و حیات می‌باشد، و به ایمانداران حیات روحانی می‌بخشد و در زمان قیامت مردگان، بدن فانی ما را به صورت بدن پرجلال خود متبدل می‌سازد (۱۱: ۲۵) (فیلیپیان ۳: ۲۱). تنها از چهارچوبِ هر متن متوجه می‌شویم که آن نشانه خاص، مفهوم ثانوی و عمیقتر روحانی دارد یا نه. در هر مورد، متوجه می‌شویم که یک نشانه، همواره توجه شخص را معطوف به عامل اصلی آن می‌کند. در یوحنا ۲: ۱۱، نشانه تبدیل آب به شراب، اولین نشانه معجزه‌آسای عیسی نامیده می‌شود و هدف از آن بیان این حقیقت است که عیسی مسیح به این جهان آمده است تا آیین و روش قدیمی را متحقق ساخته، به آن پایان دهد و آیین و روشی جدید را جانشین آن سازد (یوحنا ۲: ۱۹- ۲۱؛ متی ۵: ۱۷). آمدن عیسی مسیح  به جهان، به آیین و روش عهد عتیق (معبد، قربانیها، و غیره) پایان داد و به جای آن آیین و روش جدیدی عرضه داشت (پرستش خدا در روح و راستی، قربانی عیسی مسیح به عنوان کفاره‌ای برای گناهان تمامی بشر، آمدن مردم از هر قوم و نژادی به حضور خدا و غیره). روش جدید از روش قدیم بسیار برتر می‌باشد، همانگونه که شراب با آب متفاوت و از آن بهتر است.

پ)  نشانه، به منظور ایجاد ایمان در شخص نیست، بلکه به منظور تقویت آن است.

متن اصلی یونانی یوحنا ۲۰: ۳۰- ۳۱ بطور تحت اللفظی می‌فرماید، " این نشانه‌ها نوشته شده‌اند تا شما به ایمانتان ادامه دهید". این آیه نمی‌فرماید "نشانه‌ها به این  منظور هستند تا در شما ایمان ایجاد شود"، بلکه می‌گوید، "تا شما به ایمانتان ادامه دهید". هدف معجزات به عنوان نشانه، ایجاد ایمان نیست، بلکه تقویت ایمانی راستین و نجات‌بخش می‌باشد. تنها روح‌القدس است که ایمان را در شخص ایجاد می‌کند و معجزات و تعالیم مربوطه، صرفأ جهت تقویت ایمان فرد هستند. یوحنای رسول انجیل یوحنا را نوشت تا بدینوسیله ایمان ایمانداران را در مواجهه با معلمین دروغین و دشمنان کلام، تقویت و محافظت کند.

سؤال ۲)  (یوحنا ۲: ۱۴- ۱۷). چرا عیسی معبد را پاک می‌کند؟

ملاحظات: همه یهودیان باید هر سال عید فصح را در اورشلیم جشن می‌گرفتند (خروج ۲۳: ۱۴- ۱۷) و مالیات معبد را می‌پرداختند (خروج ۳۰: ۱۱- ۱۶). در طول هفت روز عید فصح، حیوانات زیادی به عنوان قربانی به خداوند تقدیم می‌شدند (اعداد ۲۸: ۱۶- ۲۵). با توجه به اینکه بسیاری از یهودیان از کشورهای دوردستی جهت شرکت در این مراسم می‌آمدند، آنها باید حیوانات خود را جهت قربانی، در اورشلیم می‌خریدند. رئیس بدکار شورای عالی یهود (سنهدرین) به نام حنا، می‌خواست از این شرایط سوء‌استفاده کند. به همین دلیل او به فروشندگان و صرافان اجازه داد تا از قسمتی از معبد به نام صحن غیریهودیان، جهت کار خود استفاده کنند. فروشندگانِ گاو و گوسفند، وسوسه می‌شدند که حیوانات خود را به قیمتهای گزافی بفروشند و از عبادت کنندگان، در رابطه با کارشان بهره‌برداری کنند. صرافان نیز از این قسمت از معبد جهت کار خود استفاده می‌کردند. هر پرستنده ذکوری باید در سال، به اندازه نیم شکیل مالیات به معبد می‌پرداخت. بنابراین، یهودیانی که در کشورهای دیگر زندگی می‌کردند باید پول خود را به سکه‌های یهودی تبدیل می‌کردند. به طور طبیعی، صرافان برای هر تبدیل پولی که انجام می‌دادند، کارمزدی نیز مطالبه می‌کردند. این افراد  موقعیتهای زیادی جهت فریب دادن مردم و سوء‌استفاده از آنها داشتند. وقتی که عیسی وارد معبد شد، متوجه شد که مردم در صحن معبد، گاو و گوسفند و کبوتر می‌فروشند و بعضی دیگر نیز در پشت میزهایشان مشغول صرافی می‌باشند. بنابراین معبدی که باید جای دعا و پرستش می‌بود (اشعیا ۵۶: ۷)، به خانه‌ تجارت و دزدی تبدیل شده بود.

الف)  عیسی در مقام پسر خدا معبد را پاک کرد.

عیسی معبد را خانه پدر خود خواند (لوقا ۲: ۴۹). او از طریق پاکسازی معبد، قدرت خود را در مقام پسر یگانه خدا اعمال کرد تا بدین ترتیب خانه‌ پدر خود را پاک کرده، آن را به حالت اولیه خود، یعنی خانه دعا و پرستش خدا باز گرداند.

ب)  عیسی در مقام مسیح موعود معبد را پاک کرد.

یهودیان از کتب مقدسه خود نیز آگاهی نداشتند. هزار سال قبل از میلاد، داود پادشاه نبوت کرده، گفته بود: "غیرت خانه تو مرا خورده است" (مزمور ۶۹: ۹). پاکسازی معبد، به نوعی در مرگ عیسی مسیح نقش داشت. میکای نبی نبوت کرد که خداوند به طور ناگهانی وارد معبد خود خواهد شد و مانند آتش سوزانی خواهد بود...و افراد قبیله لاوی را پاک خواهد کرد (ملاکی ۳: ۱- ۳). بنابراین عهدعتیق این حقیقت را ثابت می‌کند که مسیح موعود قدرت و اختیار جهت پاکسازی معبد را دارد. وقتی عیسی معبد را پاک کرد، شاگردانش نبوتهایی را که در رابطه با او در عهدعتیق نوشته شده بود، به یاد آوردند. عیسی مسیح با اقتدار معبد را پاک کرد، زیرا به عنوان پسر یگانه خدا و مسیح موعود، اختیار و قدرت جهت انجام این کار را داشت.

سؤال ۳)  (یوحنا ۲: ۱۸- ۲۲). منظور از خرابی معبد و بازسازی آن در سه روز چه می‌باشد؟

ملاحظات:

الف)  معمای عیسی.

عیسی فرمود، "این قدس (معبد) را خراب کنید و در سه روز آن را برپا خواهم نمود". این نوعی معما بود، زیرا کلمات موجود در آن هر کدام دارای دو مفهوم هستند. کلمه "معبد" ممکن است هم اشاره بکند به "معبد ساخته شده به سنگها" در اورشلیم، و هم به " معبد بدن". کلمه "خراب کردن" نیز می‌تواند هم اشاره کند به "در هم کوبیدن " ساختمان، و هم به "از بین بردن" بدن . و کلمه "برپا نمودن" ممکن است هم اشاره بکند به "بنای مجدد" یک ساختمان، و هم به "قیام" بدن.

ب)  مفهوم معما.

ذیلأ به منظور عیسی از بیان این معما می‌پردازیم.

۱)      اگر چه یهودیان، معبدِ بدن مسیح را از بین خواهند برد، او در سه روز قیام خواهد کرد.

۲)      یهودیان، در نتیجه از بین بردن معبد بدن مسیح،  معبدهای سنگی خود و تمام آیینهای مذهبی مربوط به آن را نیز در هم می‌کوبند.

۳)   عیسی مسیح، در نتیجه قیامش،  معبدی جدید و روحانی با شیوه های جدید پرستش  بنا خواهد کرد که در آن مردم خدای پدر را در روح و راستی پرستش خواهند کرد (دوم قرنتیان ۶: ۱۶؛ افسسیان ۲: ۲۲؛ اول پطرس ۲: ۴- ۵).

پ)  تصویر (نمونه) و تحقق (اصل) آن نمی‌توانند در کتاب‌مقدس جدا از هم باشند.

تصویر (نمونه)، خیمه یا معبد قوم اسرائیل است که به عنوان مکانی که خدا در آن سکونت می‌کند تلقی شده است (خروج ۲۵: ۲۲). تحقق (اصل) آن، بدن مسیح است که در مفهوم برتری، محل سکونت خدا می‌باشد (کولسیان ۲: ۹).

 بنابراین هر کس که بدن مسیح را از بین ببرد، معبد اورشلیم را نیز با تمام مراسم مذهبی آن در هم می‌کوبد. زمانی که عیسی مصلوب شد، ساختمان معبد و تمام روشهای مذهبی آن دیگر معنا و مفهومی نداشت. پرده معبد از بالا تا پایین دوپاره شد (متی ۲۷: ۵۱). مسیحیان به وضوح تعلیم می‌دادند که معبد دیگر هیچ مفهومی ندارد (اعمال ۷: ۴۸- ۴۹؛ ۱۷: ۲۴- ۲۵). همچنین رساله به عبرانیان به وضوح تعلیم می‌دهد که عیسی مسیح، با کار نجات‌بخش خود،  یکبار برای همیشه به معبد و تمام مراسم مذهبی آن پایان داد. مدتی بعد، در سال ۷۰ میلادی، رومیان اورشلیم و معبد آن را از بین بردند.

دقیقأ به همین ترتیب، قیام بدن عیسی مسیح، دلالت بر ایجاد معبدی جدید می‌کند، که ساخته شده به دست انسان نمی‌باشد (مرقس ۱۴: ۵۸). عهدجدید تعلیم می‌دهد که جمع ایمانداران (یعنی کلیسا)، معبد (یا هیکل) خداست (اول قرنتیان ۳: ۱۶- ۱۷، دوم قرنتیان ۶: ۱۶، افسسیان ۲: ۲۱- ۲۲؛ اول پطرس ۲: ۴- ۵).

ت)  یهودیان متوجه تحقق (اصل) موضوع نشدند.

آنها تنها شاهد معبد سنگی اورشلیم بودند که بنای آن به مدت ۴۶ سال به طول انجامیده بود. اگر کلام را با قلبی با ایمان مطالعه کرده بودند، متوجه می‌شدند که معبد اورشلیم، با وسایل و مراسم آن، صرفأ تصویری (نمونه‌ای) بود که به زودی خراب می‌شد (عبرانیان ۸: ۵). اشعیای نبی نبوت کرد که معبد نمی‌تواند به مفهوم واقعی، خانه‌ خدا باشد (اشعیا ۶۶: ۱- ۲). ارمیای نبی نبوت کرد که تابوت عهد ذکر نخواهد شد و تابوت عهد دیگری ساخته نخواهد شد (ارمیا ۳:‌ ۱۶). در عهدعتیق به زبان یونانی، در مزمور ۴۰: ۶- ۷ (عبرانیان ۱۰: ۵- ۷)، نوشته شده است، "در قربانی و هدیه رغبت نداشتی، لکن جسدی (بدنی)  برای من مهیا ساختی. به قربانیهای سوختنی و قربانیهای گناه رغبت نداشتی. آنگاه گفتم، اینک می‌آیم تا اراده تو را ای خدا بجا آوردم". قربانی عیسی مسیح جانشین تمام قربانیها دیگر شد.

ث)  شاگردان متوجه نشدند که معبدی که عیسی در مورد آن سخن می‌گفت، معبد بدنش بود.

تنها پس از مصلوب شدن عیسی و شکافته شدن پرده معبد از بالا تا پایین، و همچنین پس از قیام او در روز سوم بود که شاگردان متوجه مفهوم روحانی سخنان عیسی شدند.

سؤال ۴)  در چه نمونه‌های دیگری از کتاب‌مقدس، وقایع فیزیکی نمایانگر حقایقی روحانی هستند؟

ملاحظات: یهودیان بارها و بارها متوجه نشدند که وقایع فیزیکی نمایانگر حقایقی روحانی هستند. و بارها سخنان عیسی را که مفهومی روحانی داشت، به طور تحت‌اللفظی تفسیر کردند. در اینجا به چند نمونه از انجیل یوحنا در این رابطه اشاره می‌کنیم: در یوحنا فصل‌ ۳، اصطلاح "از نو مولود شدن" مفهومی روحانی دارد. در یوحنا فصل‌ ۴، منظور از اصطلاح "آبی که عیسی مسیح می‌دهد"، روح‌القدس است. در یوحنا فصل‌ ۶، اصطلاح "خوردن بدن عیسی"، به مفهوم پذیرفتن عیسی با ایمان، می‌باشد. و در یوحنا فصل‌ ۸، کلمه "مرگ"، به مفهوم جدایی ابدی از حضور و توجه محبت آمیز خدا می‌باشد.

نمونه‌هایی از کاربردهای امکان پذیر (یوحنا فصل ۲)

·        ۲: ۱ *  موضوع ازدواج را از این نظر که خدا بانی و مؤسس آن است، محترم بشمارید.

·        ۲: ۱ *  به عنوان یک فرد مسیحی، در فعالیتها و برنامه‌های عادی افراد دیگر شرکت کنید.

·        ۲: ۱۱ *  در رابطه با جلال خدا که در عهدعتیق و عهدجدید بازگو شده است، تفکر کنید.

·        ۲: ۱۲ *  با خانواده و دوستان خود وقت صرف کنید.

·        ۲: ۱۵- ۱۶ *  در رابطه با شرارت و بی‌عدالتی، خشمگین شوید، ولی مرتکب گناه نشوید (افسسیان ۴: ۲۶).

·        ۲: ۲۲ *  به عهدعتیق و عهدجدید و به سخنان عیسی ایمان داشته باشید.

·        ۲: ۲۳ *  به هر کس اعتماد نکنید.

·        ۲: ۲۵ *  حضور مسیح را تجربه کنید. او همه چیز را می‌بیند و بر همه چیز واقف است.

نمونه‌هایی از کاربردهای شخصی

الف)  من می‌خواهم جلال خدا را در عهدعتیق و عهدجدید کشف کنم. بنابراین هر بار که قسمتی از کتاب‌مقدس را مطالعه می‌کنم، از خود این سؤال را خواهم کرد که: "از این قسمت  چه مطالب بیشتری را می‌توانم در مورد عیسی بیاموزم"؟ امروز آموختم که مرگ عیسی مسیح به معبد و مراسم مذهبی آن پایان داد. و اینکه قیام او معبدی جدید را به وجود آورد که متشکل از ایماندارانی است که خدا توسط روح‌القدس در آنها زندگی می‌کند (افسسیان ۲: ۲۲)، و جایی است که انسان خدا را در روح و راستی پرستش می‌کند.

ب)  من می‌خواهم ایمان و پرستشی حول محور رسالت بشارتی داشته باشم. معبد عهدعتیق دارای صحن یا محوطه‌ای برای غیریهودیان بود تا آنها نیز بتوانند خدای حقیقی را پرستش کنند. البته برخی از رهبران مذهبی مانند حنا، و تاجران یهودی، این صحن را به مکانی جهت تجارت گاو و گوسفند و به پناهگاه‌ دزدان تبدیل کرده بودند؛ ایشان در آنجا با مردم داد و ستد کرده، آنها را فریب می‌دادند. مکانی که خدا مقرر کرده بود تا باعث برکت ملل غیریهود بشود، مورد سوء استفاده یهودیان قرار گرفته بود. بدین ترتیب، یهودیان ثابت کردند که مخالف با فعالیتهای بشارتی هستند. آنها می‌خواستند ایمانشان را تنها برای خود حفظ کنند. عیسی به عنوان مسیح موعود آمد و تمام این چیزها را تغییر داد. او هم برای یهودیان آمد و هم برای غیریهودیان. او تمام وعده‌هایی را که به ایمانداران داده شده بود، به تحقق رساند و کلیسایی را برای ایمانداران از تمام ملل و قبایل و زبانها بنا کرد. امیدوارم کلیسای من و خودم هیچوقت درِ کلیسای خود را به روی مردم ملل دیگر که پیغام انجیل را نشنیده‌اند، نبندیم.

به دعا کردن در گروههای دو نفری یا سه نفری ادامه دهید. برای یکدیگر و برای مردم جهان دعا کنید.

(سر گروه: رونوشت این تکلیف را بین اعضای گروه پخش کنید و یا آن را بخوانید تا همه آن را در دفتر یادداشت خود بنویسند.)

۱ -  تعهد -  نسبت به شاگردسازی و بنای کلیسا متعهد باشید.

۲ -  برای یک فرد یا گروه، موضوع " یوحنا فصل‌ ۲ " را موعظه کنید، تعلیم دهید یا بررسی کنید.

۳ -  رازگاهان -  هر روز نیمی از یک فصل از اول قرنتیان ۱۳- ۱۶ را بخوانید. از روش حقیقت محبوب استفاده کنید و یادداشت بردارید.

۴ -  حفظ کردن -  آیه حفظی جدید (یوحنا ۲: ۲۵) را مورد تعمق قرار داده و حفظ کنید. هر روز آخرین ۵ آیه حفظی قبلی را مرور کنید.

۵ -  دعا -  در این هفته برای شخص یا موضوعی مشخص دعا کنید و شاهد کار خدا در آن مورد باشید (مزمور ۵: ۳).

۶ -  آموخته های جدید مربوط به بنای کلیسای مسیح را  وارد دفتر(یا پوشه) خود کنید. تمام یادداشت‌های خود در مورد رازگاهان، آیات حفظی، بررسی کتاب مقدس و این تکلیف منزل را در دفتر خود بنویسید.