(S)                به برنامه " دوره شاگردسازی از رادیو "  خوش آمدید .  بکمک این مجموعه آموزشی یاد خواهید گرفت تا شاگرد عیسی مسیح شوید .  یک معلم از کتابمقدس تعلیم خواهد داد که شاگرد عیسی مسیح دعا می‌کند .  درحالیکه به این برنامه گوش می‌کنید در دفترچه یادداشت خود یادداشت بردارید یا آنرا ضبط کنید . عیسی می‌گوید ، “ بخواهید تا به شما داده شود” ( متی ۷ : ۷ ) . پولس می‌گوید ، “ ‌پیوسته دعا کنید ” ‌( اول تسالونیکیان ۵ : ۱۷ ) و یعقوب می‌گوید ، “ دعای صادقانه مرد درستکار، قدرت و تأثیر شگفت انگیز دارد.” ‌( یعقوب ۵ : ۱۶ ) . کتابمقدس درباره دعا ، تعالیم بسیاری دارد .

مجموعه دوم از تعالیم ۶ گانه در مورد “‌ تمرکز بر دعا ” است .  دعاها به سه گروه تقسیم می‌شوند .  دعاهایی  که برروی خدا متمرکزند  ، دعاهایی که برای خودتان است و دعاهایی که متوجه  سایر مردم است .  پس عناوین این دروس شش گانه عبارتند از “ دعاهایی در ارتباط با خدا ”‌ ،  “ دعاهایی در ارتباط با خودتان” و“ دعاهایی در ارتباط با دیگران ” .  هر عنوان نیز دو قسمت خواهد داشت .  عنوان درس امروز این است :  “ یک شاگرد به منظور برقرار کردن ارتباط با خدا دعا می‌کند .   قسمت اول " . 

اگرچه همه‌ دعاها به سوی خدا است ولی در این دعاها بطور خاص ، ‌خود خدا ، مرکز توجه و هدف مرکزی دعاهای ما می باشد . 

بیایید بـــا هم رومیان ۱۱ : ۳۳ – ۳۶ را بــخوانیم  ،  “ چه خدای پر جلالی داریم!  حکمت و دانش و ثروت او چه عظیم است! مشیت و راه های او فوق ادراک ماست! کیست که بتواند فکر خداوند را درک کند؟ چه کسی آنقدر داناست که بتواند مشورتی به خدا بدهد و یا او را راهنمایی کند؟ چه کسی می تواند هدیه ای به او تقدیم نماید که قابل او باشد و از او انتظار عوض داشته باشد؟ هر چه هست از خداست؛ وجود همه چیز به قدرت او وابسته است و همه چیز برای شکوه و جلال اوست. ستایش بی پایان بر او باد! آمین.”   این آیات بر جلال خدا تمرکز دارند .

اول .  حکمت خدا توانایی همیشگی خدا در انتخاب بهترین وسیله برای دسترسی به بهترین اهداف است .  حکمت خدا کفایت خداست در تمام کار خلقت و نجاتش .  حکمت خدا عمیق‌تر از آن است که انسانی بتواند آن را ببیند . 

دوم .  علم خدا  ، ‌بینشی است که خدا نسبت به عمق چیزها  ، ‌مردم  ،  افکار و حوادث دارد .  علم خدا  ،  دانایی مطلق خدا است .  علم خدا غنی‌تر است از آنکه انسان بتواند آن را تصور کند . 

سوم .  داوری خدا تصمیمات مقتدرانه خدا و انجام این تصمیمات است که برنامه نجات خدا را بر زمین پیاده می‌کند .  تصمیمات خدا را نمی‌توان توسط فکر انسان درک کرده و به آن پی برد . 

چهارم .  راههای خدا ابزارهای او هستند برای اینکه تصمیماتش را انجام دهد .  چقدر بعید است جستجو کردن و یافتن راههایی که خدا از طریق آنها تصمیماتش را انجام می‌دهد !

پنجم .  فکر خدا را نمی‌توان توصیف کرد .  درست مثل یک فنجان که نمی‌تواند آب اقیانوس اطلس را در آن ریخت .  به همین صورت فکر انسان نمی‌تواند حکمت  ،  درک و تصمیمات خدا را در خود گنجایش دهد . کتابمقدس می‌گوید  ،  “ به همان اندازه که آسمان بلند تر از زمین است، راه های من نیز از راه های شما و فکرهای من از فکرهای شما بلند تر و برتر است.” ( اشعیاء ۵۵ : ۹ )‌  دانشمندان واقعی می‌بینند که خدا چقدر کار خلقت خود عجیب و غیرقابل توصیف است .  خدا به همان اندازه نیز در کار نجات خود شگفت‌انگیز است . 

ششم .  خدا در آنچه باید انجام بدهد نیازی به مشاور ندارد . 

هفتم .  هیچکس نمی‌تواند خدا را مقروض خود سازد .  قرض ما به خدا آنقدر زیاد است که جبران کافی آن غیرممکن است .

اجازه بدهید نتیجه‌گیری کنم .  از فکر خدا ،  برنامه‌ریزی خدا و راه نجات ما نشأت می‌گیرد .  از طریق فیض و قدرت خدا نجات ما در زندگیمان تحقق می‌یابد .  پس خدا سزاوار تمامی جلال است .  خدا منشاء  ، ‌انجام دهنده و هدف نجات ما است ! تمامی جلال فقط از آن خداوند است !

پس دعا بایستی متمرکز بر جلال خدا باشد .  دعاهایی که امروز یاد می‌گیریم متمرکز بر شخصیت خدا  ،  کلام و اعمال خدا است  خدا انسان را برای جلال خودش ساخت .  هدف این دعاها جلال دادن خدا است .  ما با نحوه ارتباط با خدا و شیوه زندگیمان خدا را جلال می‌دهیم .  دعاهایی که بر خدا و جلال او متمرکزند را می‌توان به پنج نوع تقسیم کرد : دعا  ،  اعتراف گناه به نزد خدا است .  دعا تجربه کردن حضور خدا است .  دعا پرستش شخصیت خدا است .  دعا تسلیم کردن خود به خدا است و دعا وقف به خدا است در این برنامه دو مورد اول دعا هایی که بر خدا متمرکزند را بررسی خواهیم کرد . 

          نکته ۱ .  دعا اعتراف کردن گناه  ،  در نزد خدا است .

نخست .  برای دعا آماده شوید .  اجازه دهید اول پطرس ۱ : ۱۵ – ۱۶ را بخوانیم . به همین جهت، در تمام رفتار و کردار خود، پاک و مقدس باشید، زیرا خداوند نیز پاک و مقدس است، همان خداوندی که شما را خوانده تا فرزند او باشید. او خود فرموده است: پاک باشید، زیرا من پاک هستم.”   عبرانیان ۱۲ : ۲۹ هشدار می‌دهد که  ،  “ زیرا که خدای ما آتش سوزاننده است ”‌.  و در عبرانیان ۱۰ : ۳۱ چنین هشدار می‌دهد  ، ‌“ ‌افتادن به دستهای خدای زنده چیزی هولناک است ”  خدا قدوس است و از گناه متنفر بوده و بر علیه گناه  اقدام میکند . اگر می‌دانیم که در زندگی ما چیزهای هست که خدا را ناراحت می‌کند هیچ دعایی که بتواند کاملاً خدا را خشنود سازد نمی‌توانیم در حضور او انجام دهیم .  به همین علت است که بایستی برای دعا کردن خود را آماده کنیم .  بایستی از گناهان خود توبه و آنها را اعتراف کنیم .  گناه بایستی حذف و از بین برود .  اینکار همیشه خوشایند نیست چون تغییرات انقلابی بایستی در زندگی‌های ما صورت گیرد . 

دوم .  در دعا توبه کنید.  بسیاری از مشکلات در ادامه مشارکتمان با یک خدای قدوس این است که ما مسیحیان فقط از آنچه می‌کنیم توبه می‌کنیم و نه برای آنچه هستیم .  داود چنین اعتراف می‌کند  ،  “ اینک در معصیت سرشته شدم و مادرم در گناه به من آبستن گردید ” ( مزمور ۵۱ : ۵ ) و اشعیاء متاسف است که “ مرد ناپاک لب هستم ” ( اشعیاء ۶ :۵ ) .  مرد باجگیر حتی نمی‌توانست به آسمان نگاه کند چون از آنچه بود احساس شرمندگی می‌کرد .  او در حالیکه این عبارت دردناک را گفت به سینه‌ خود کوبید ” .  خدایا برمن گناهکار رحم کن ”! ( لوقا ۱۸: ۱۳) .  ما نیاز داریم که از گناهکار بودنمان آگاه باشیم و این برای ما دردناک است .  این رویارویی با خدا بایستی موجب یک بحران شخصی شود .  و وقتی ما گناهانمان را توبه می‌کنیم بایستی همراه با گریه‌ای دردناک  ،  واقعـــی و خالصانه باشد .  توبه کردن فقط یافتن آیه‌ای از کتابمقدس نیست که بخشش را وعده می‌دهد .  توبه بازگشت به سوی مسیح همراه با گریه پشیمانی و احساس درد است .  خدا در جلال شاهانه خودش با غرور ، تکبر و خودخواهی ما برخورد خواهد کرد. 

سوم .  در دعا اعتراف کنیم .  بیایید با هم مزمور ۳۲ : ۱ – ۵ را بخوانیم .  " خوشابحال کسی که گناهانش آمرزیده شده و خطاهایش بخشیده شده است! خوشابحال کسی که خداوند او را مجرم نمی شناسد و حیله و تزویری در وجودش نیست. گناهم وقتی آن را اعتراف نمی کنم، وجود مرا مثل خوره می خورد و تمام شب غصه و گریه امانم نمی دهد! تو، ای خداوند، شب و روز مرا تنبیه می کنی، بطوری که طراوت و شادابی خود را از دست می دهم و خرد می شوم. اما وقتی در حضور تو به گناه خود اعتراف می کنم و از پوشاندن جرمم خودداری نمی نمایم و به خود می گویم: باید گناه خود را نزد خداوند اقرار کنم، تو نیز گناه مرا می آمرزی. "  اگر گناهان خود را به خدا اعتراف نکنیم چه نتایجی احتمالی دارد ؟ کتابمقدس می‌گوید اگر ما گناهان خود را اعتراف نکنیم ممکن است بیمار شویم  ، ‌احساس افسردگی کنیم  ، ‌دچار تنش روحانی می‌شویم یا کاملاً قدرت خود رااز دست می‌دهیم . درحالیکه اگر گناهان خود را به خدا اعتراف کنیم خدا ما را خـــواهد بخشید و ما را از هر ناپاکی پاک خواهد ساخت وبعد از آن باز هم حفاظت  ، ‌نجات  ، ‌مشورت  ، ‌امنیت و خوشی خدا را تجربه خواهیم کرد .  مزمور ۳۲ : ۶ ما را ترغیب می‌کند که دعا کنیم و گناهان خود را به خدا اعتراف کنیم  ،  “ بنابراین، هر شخص باایمانی بمحض آگاه شدن از گناه خود، باید تا فرصت باقی است آن را در حضور تو اعتراف کند. طوفان حوادث هرگز به چنین شخصی آسیب نخواهد رساند.” .

چهارم .  در اینجا چند مثال از کتابمقدس درمورد دعای اعتراف به گناه وجود دارد . 

مزمور ۱۳۹ : ۲۳ – ۲۴ .  بعضی اوقات مثل خدا از گناهانمان اطلاع نداریم و نیاز داریم از خدا بخواهیم قلب ما را تفتیش کند  ، ‌“ خدایا، دل مرا تفتیش کن و افکارم را بیازما؛ ببین آیا فساد و نادرستی در من هست؟ تو مرا به راه حیات جاوید هدایت فرما.”  

مزمور ۳۸ .  بعضی مواقع خدا مرا به خاطر گناهانم تنبیه می‌کند تا سریع گناهانم را به نزد او اعتراف کنم . در پاسخ به تنبیه داود از جانب خدا ، او با پشیمانی دعامی‌کند . او می‌گوید ، ‌“ زیرا گناهانم از سرم گذشته اند و همچون باری گران بر من سنگینی می کنند " (‌آیه ۴). " تمام روز می نالم و به اینسو و آنسو می روم. " (آیه ۶)‌ " به خود می پیچم و بکلی خمیده شده ام" (آیه ۸) . داود فریاد می‌زند و آه می‌کشد قوت اواز وی رفته و نور چشمانش از بین رفته است .  دوستان و رفیقانش از او دوری می‌کنند .  پس او گناهانش را اعتراف می‌کند و می‌گوید  ،  “ من به گناهانم اعتراف می کنم و از کردار خود غمگین و پشیمانم " (آیه ۱۸). " خداوندا، مرا تنها نگذار؛ ای خدای من، از من دور مباش. ای خداوند، تو نجات دهنده من هستی، به کمکم بشتاب” (‌آیات ۲۱ – ۲۲ ) .  داود می‌داند که خدای قدوس نمی‌تواند گناه را بدون مجازات بگذارد .  پس او می‌گوید  ،  “ تو انسان را به سبب گناهانش توبیخ و تأدیب می کنی ” ( مزمور ۳۹ : ۱۱ ) . 

مزمور ۵۱ .  بعضی مواقع توسط گناهانمان از پا در می‌آئیم و نیاز داریم که برای کمک خدا به نزد او گریه کنیم  ، ‌“ ای خدای رحیم و کریم، بر من رحم فرما و گناهانم را محو کن. مرا از عصیانم کاملا شستشو ده و مرا از گناهم پاک ساز. به عمل زشتی که مرتکب شده ام اعتراف می کنم؛ گناهم همیشه در نظر من است. به تو ای خداوند، بلی، تنها به تو گناه کرده ام و آنچه را که در نظر تو بد است، انجام داده ام. حکم تو علیه من عادلانه است و در این داوری، تو مصون از خطا هستی " ( آیات ۱ – ۴ ) . " خدایا، دلی پاک در درون من بیافرین و از نو، روحی راست به من عطا کن. مرا از حضورت مران و روح پاک خود را ازمن مگیر. شادی نجات از گناه را به من باز ده و مرا یاری کن تا با میل و رغبت تو را اطاعت کنم.” (‌آیات ۱۰ – ۱۲ ) . 

وقتی می‌فهمید که در مقابل خدا و سایر مردم گناه کرده‌اید و پس به صورت اعتراف دعا کنید .  از این دعاهای مزامیر برای بیان گناه و احساس پشیمانی خود به نزد خدای زنده استفاده کنید . 

          نکته ۲ .  دعا تجربه کردن حضور خدا است . 

نخست .  بعضی مواقع حضور خدا را تجربه نمی‌کنیم .  بیایید با هم  مزمور۲۷ : ۹ را بخوانیم  ،  “ خود را از من پنهان مکن؛ بر من خشمگین مشو و ...  مرا طرد مکن؛ ای خدای نجات دهنده من، مرا ترک مگو” .  همانند داود بعضی مواقع ما هم فکر می‌کنیم که خدا خود را از ما پنهان کرده است تصور می‌کنیم که خدا بایستی از دست ما عصبانی باشد احساس می‌کنیم خدا ما را طرد و ترک کرده است . این تجربه  نبودن خدا در ما باعث ناامیدی و احساس شکست می‌شود .  دلیل تجربه کردن غیبت خدا ،  یا به دلیل سرکشی خود ما در مقابل خدا و یا به خاطر ساخته شدن هدفمند شخصیت ما توسط خدا است.  حالا این دلایل را بحث نخواهیم کرد . 

سئوال مهم این است که آیا واقعاً خدا غایب است ؟ مزمور ۱۳۹ : ۱ – ۱۲ را برای خودتان  بخوانید کتابمقدس می‌گوید که خدا در همه جا حاضر است او در اعلی علیین و در عمیق‌ترین عمق‌ها وجود دارد .  او در شرق و غرب است .  او در روشنایی و تاریکی مطلق حضور دارد .  هیچ جایی وجود نداردکه بتوان از حضور خدا به آنجا گریخت( مزمور ۱۳۹ : ۷ – ۱۲ ). هیچ چیز درتمام خلقت از چشمان خدا پنهان نیست . همه چیز عیان و در حضور چشمان او آشکار است .  و همه مردم بایستی در مورد نحوه زندگی خود به خدا حساب پس بدهند ( عبرانیان ۴ : ۱۳ ) .  خدا افکار درونی ما را می‌داند .  حتی قبل از اینکه حرفی بزنیم خدا کلمات ما را می داند.  خدا با همه راههای ما آشنایی دارد ( مزمور ۱۳۹ : ۱ – ۴ ) .  گرچه خدا همه جا حاضر است ، ‌با این وجود ما همیشه از حضور خدا آگاه نیستیم . چون ما زمینی و غیرروحانی هستیم اغلب واقعیت و نزدیکی خدا را حس نمی‌کنیم .  به همین علت است که در زمان دعا یا جلسات پرستشی  به قدوسیت خدا آگاه نبوده و آنرا درک نمی‌کنیم . 

دوم .  چطور می‌توانیم خدا را تجربه کنیم ؟ داود پادشاه چگونه باز هم حقیقت وجود خدا را برای خود تازه نمود ؟ او چگونه دوباره حضور خدا را حس کرد ؟ او چگونه باز هم نزدیکی خدا را حس کرد ؟ بیایید با هم مزمور ۲۷ : ۴  ،  ۸  ،  ۱۳ – ۱۴ را بخواهیم  ، ‌“ تنها خواهش من از خداوند این است که اجازه دهد تمام روزهای عمرم در حضور او زیست کنم و در خانه او به او تفکر نمایم و جمال او را مشاهده کنم ... تو گفته ای که تو را بطلبیم، من نیز از ته دل می گویم که ای خداوند تو را خواهم طلبید ... اگر مطمئن نبودم که نیکوئی خداوند را بار دیگر در این دنیا می بینم، تا به حال از بین رفته بودم. به خداوند امیدوار باش و بر او توکل کن. ایمان داشته باش و ناامید مشو."  دل داود به او می‌گوید  ،  “ روی او را بطلب ”‌.  داود آگاهانه و هشیارانه به حضور خدا وارد می‌شود .  داود در حضور خدا می‌ایستد و یا  زانو می‌زند و به زییابی خدا خیره می‌شود .  این یعنی داود بر صفات فوق‌العاده خدا و بر شخصیت زیبای خدا تعمق می‌کند .  وقتیکه داود به محبت خدا نسبت به خودش و وفاداری او در گذشته فکر می‌کند صبورانه منتظر عمل خدا می‌ماند .  یعنی داود با انتظار و اطمینان از اینکه خدا در زمان مناسب باز هم کاری خواهد کرد که داود به او احساس نزدیکی کند منتظر می‌ماند .  اینگونه است که داود حضور خدا را تجربه می‌کند .  این تجربه کردن حضور خدا آن چیزی است که داود هر روز در زندگی خود می‌طلبید . همینطور ما نیز بایستی هر روز روی خدا را بطلبیم  و آگاهانه و هشیارانه در زندگی خود به حضور خدا وارد شویم .   بر ویژگی‌های خدا تعمق کنیم و با انتظار و اطمینان از اینکه خدا باز هم در ما احساس واقعی بودن ، ‌نزدیک بودن به او و وجود خودش را ایجاد خواهد کرد منتظر بمانیم .

سوم .  چه حالتهایی در حضور خدا صحیح هستند؟ در عبرانیان ۱۲ : ۲۸ – ۲۹ می‌خوانیم  ،  “ پس حال که ملکوتی تزلزل ناپذیر نصیب ما خواهد شد، بیایید خدا را از صمیم قلب سپاس گوییم و او را چنانکه سزاوار است، با خوف و احترام خدمت نماییم. زیرا خدای ما آتشی سوزاننده است.”  ، در این دعا ما خدا را می‌پرستیم .  ما با ترس از قدرت و جلال او به حضورش وارد می‌شویم . با ترس همراه با احترام از تقدس و داوری عادلانه‌اش و با فروتنی نسبت به ضعف‌ها  ، ‌شکستها و ناتوانی‌هایمان .  با سکوت به حضور خدا وارد خواهیم شد چون از درون خود ،  کاملاً از وجود  ،  حضور و نزدیکی او آگاه هستیم .  با احترام و ستایش ویژگی‌های او به حضورش وارد می‌شویم .  همینطور با اطمینان به حضور او وارد می‌شویم چون عیسی مسیح راه را به سوی خدا باز کرده است .  افسسیان ۳ : ۱۲ می‌گوید  ، ‌“‌ اکنون می توانیم بدون ترس و واهمه به حضور خدا بیاییم و اطمینان داشته باشیم که چون مسیح همراه ماست و نیز بسبب ایمان به او، خدا ما را با آغوش باز می پذیرد." و عبرانیان ۴ : ۱۶ می‌گوید  ،  “ پس بیایید به حضور تخت پرفیض خدا برویم تا او رحمت خود را شامل حال ما سازد و به لطف خود، ما را به هنگام نیاز یاری فرماید. " ما احتیاج داریم که آزادانه به حضور خدا وارد شویم و از او کمک بخواهیم و به خاطر پاسخ به دعاهایمان تشکر کنیم . 

چهارم .  چند مثال از تجربه حضور خدا در کتابمقدس و از مزمور ۶۱ .  داود پادشاه به حضور خداوند گریه می‌کند و می‌گوید  ،  “ از این دیار غریب، تو را به کمک می طلبم. مرا که فکرم پریشان است به پناهگاهی مطمئن هدایت کن. زیرا تو در برابر دشمنانم حامی و پناهگاه من بوده ای. بگذار تمام عمرم در خیمه تو ساکن شوم و در زیر سایه بالهای تو پناه گیرم.”‌(‌آیات ۲ – ۴) .  داود پادشاه احساس تنهایی را می‌شناسد او احساس طرد شدن و احساس ترس از دشمنان را می‌داند .  پس به نزد خدا دعا می‌کند که باز هم بتواند وجود ، ‌حضور و نزدیکی خدای زنده را حس کند .  و سراینده مزمور برای پادشاه دعا می‌کند و می‌گوید  ،  “ باشد که تا ابد در حضور تو ای خدا، او حکومت کند. او را با رحمت و راستی خود محافظت فرما.”‌(‌آیه ۷ )‌. 

مزمور ۶۳ .  داود پادشاه در دعا در کشمکش است تا باز هم حضور خدا را تجربه کند .  او دعا می‌کند  ، ‌“ای خدا، تو خدای من هستی؛ در صبح سحر تو را می طلبم. ” (آیه ۱) . " شب هنگام که در بستر خود دراز می کشم، درباره تو فکر می کنم. تو همیشه مددکار من بوده ای، پس در زیر بالهای تو شادی خواهم کرد. همیشه در تو پناه خواهم گرفت و تو با دست پر قدرتت از من حمایت خواهی نمود. ”‌( آیات ۶ – ۸ ) .  وقتی واقعیت خدا را تجربه نمی‌کنید و یا حضور او را حس نمی‌کنید و یا احساس نزدیکی به خدا ندارید پس با یکی از این دعاها که مربوط به تجربه کردن حضور خداست دعا کنید .  برای طلبیدن  ،  دعا ،  تفکر در خدا و اتکاء به خدا با این مزامیر دعا کنید . 

          تکلیف برای هفته بعد

اول .  با اعتراف کردن تمام گناهانتان به نزد خدا قلب خود را برای دعا آماده کنید .  به خاطر داشته باشید که خدا آتش فرو برنده است و هیچ دعایی نیست که کاملاً او را راضی کند مگر اینکه چیزی که او را ناخشنود می‌سازد درمن نباشد .  این را عادت خود بکنید که وجود خدا حضور و نزدیکی او را تجربه کنید . 

دوم .  کتابهای دستور عمل “ بروید و شاگردان بسازید” را ملاحظه کنید و به آدرس اینترنتی www.dota.net  مراجعه کنید .  این آدرس را به حروف تکرار میکنم .... 

سوم . هر شنبه تا چهارشنبه به برنامه " دوره شاگردسازی از رادیو "  گوش کنید .